Η ιστορική σημασία του θερινού κινηματογράφου

Αίγλη, Ζάππειο

Στα θερινά τα σινεμά υμνούμε την τέχνη που μας βοηθάει να αποδράσουμε από την καθημερινότητα και να πάμε μακριά εκεί που ζουν οι φόβοι και τα όνειρά μας. Μπαίνεις σε μία διαφορετική αίθουσα κινηματογράφου, που, τώρα το καλοκαίρι, είναι κήπος και μυρίζει γιασεμί, από πάνω σου τα αστέρια και το φεγγάρι κάποιες βραδιές και μπροστά σου η μεγάλη οθόνη.

Μέσα από δέσμες φωτός προβάλλονται εικόνες, ακούς μουσική και ζεις την ιστορία. Ήρθες για το ταξίδι, για να βιώσεις κάτι διαφορετικό, για να ξεχάσεις αυτά που συμβαίνουν μέσα σου και γύρω σου καθημερινά. Μια μοναδικοί εμπειρία που μοιράζεσαι ταυτόχρονα με άλλου και νιώθεις μια ψυχική ανάταση.

Continue reading “Η ιστορική σημασία του θερινού κινηματογράφου”

«Ατομική Λήδα» του Σαλβαδόρ Νταλί: Όταν η μυθολογία συναντά την πυρηνική φυσική και τα μαθηματικά

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Στο σημερινό μας αφιέρωμα επιλέξαμε να ασχοληθούμε με έναν σπουδαίο πίνακα του Σαλβαδόρ Νταλί, τον πίνακα «Ατομική Λήδα». Ο πίνακας ζωγραφισμένος από τον Νταλί μεταξύ του 1945 και του 1949 αποτελεί μια συμβολική ματιά στα ζητήματα της μεταπολεμικής εποχής, στη διάρκεια της οποίας φιλοτεχνήθηκε από τον καλλιτέχνη.

Leda Atomica, 1949 by Salvador Dali

ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ

Ο πίνακας απεικονίζει την ερμηνεία του Νταλί για τον αρχαιοελληνικό μύθο της Λήδας και του κύκνου. Στην αρχική ιστορία, ο Δίας, πατέρας των θεών, ερωτεύεται τη Λήδα, μια θνητή. Εκείνη τον απορρίπτει και αντ’ αυτού παντρεύεται τον Τυνδάρεω. Τη νύχτα που ολοκληρώνει τον γάμο της με τον Τυνδάρεω, ο Δίας την παίρνει με το πρόσχημα ενός κύκνου. Ως αποτέλεσμα, γεννά δύο αυγά, το καθένα από τα οποία περιέχει δίδυμα. Το πρώτο εκκολάπτει τον Κάστορα και τον Πολυδεύκη και το δεύτερο την Ελένη και την Κλυταιμνήστρα.

Continue reading “«Ατομική Λήδα» του Σαλβαδόρ Νταλί: Όταν η μυθολογία συναντά την πυρηνική φυσική και τα μαθηματικά”

“Κρυμμένα” του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη

Κρυμμένα

Απ’ όσα έκαμα κι απ’ όσα είπα
να μη ζητήσουνε να βρουν ποιός ήμουν.
Εμπόδιο στέκονταν και μεταμόρφωνε
τες πράξεις και τον τρόπο της ζωής μου.
Εμπόδιο στέκονταν και σταματούσε με
πολλές φορές που πήγαινα να πω.
Οι πιο απαρατήρητές μου πράξεις
και τα γραψίματά μου τα πιο σκεπασμένα —
από εκεί μονάχα θα με νιώσουν.
Αλλά ίσως δεν αξίζει να καταβληθεί
τόση φροντίς και τόσος κόπος να με μάθουν.
Κατόπι — στην τελειοτέρα κοινωνία —
κανένας άλλος καμωμένος σαν εμένα
βέβαια θα φανεί κι ελεύθερα θα κάμει.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, “Κρυμμένα (από την ποιητική συλλογή: “Κρυμμένα ποιήματα”, 1882-1923), 1908.

Ακούστε το ποίημα εδώ:

«Το κύκνειο άσμα» του Άντον Π. Τσέχωφ

Το κύκνειο άσμα είναι θεατρικό έργο – δραματική σπουδή σε μία πράξη – του Άντον Τσέχωφ. Γράφτηκε το 1887, και πρόκειται για θεατρική μεταφορά του διηγήματός του «Ο Κάλχας». Αφορά στον μονόλογο ενός ηθοποιού που αναμετρά τα θετικά και τα αρνητικά μιας ζωής σαράντα χρόνων αφιερωμένη στο θέατρο.

Continue reading “«Το κύκνειο άσμα» του Άντον Π. Τσέχωφ”

«Ναι στη ζωή, ό,τι κι αν συμβεί» από τον Βίκτορ Ε. Φρανκλ, έναν επιζώντα του Ολοκαυτώματος

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Στο σημερινό μας αφιέρωμα θα ασχοληθούμε με ένα υπέροχο βιβλίο αυτοβελτίωσης που διαβάσαμε πρόσφατα. Ο λόγος για το βιβλίο «Ναι στη ζωή, ό,τι κι αν συμβεί» του συγγραφέα Βίκτορ Ε. Φρανκλ από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Μέσα στην πληθώρα των – ομολογουμένως πολύ αξιολόγων – βιβλίων αυτοβελτίωσης που έχουν εκδοθεί τα τελευταία χρόνια το συγκεκριμένο βιβλίο ξεχωρίζει για εμάς για έναν πολύ απλό μα και ουσιαστικό λόγο· λόγω της ικανότητάς του να μας επανασυνδέει κάθε φορά που ανατρέχουμε σε αυτό με τις πραγματικές αξίες, με όλα όσα συνθέτουν το πολυπόθητο και κατά κανόνα δυσεύρετο νόημα της ζωής.

Continue reading “«Ναι στη ζωή, ό,τι κι αν συμβεί» από τον Βίκτορ Ε. Φρανκλ, έναν επιζώντα του Ολοκαυτώματος”

“Αποθέωση του Αθανασίου Διάκου” του Κωνσταντίνου Παρθένη

“Για δες καιρό που διάλεξε ο χάρος να με πάρει

τώρα π΄ ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζ΄ η γης χορτάρι“.

Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια του Έλληνα αγωνιστή Αθανασίου Διάκου, λόγια που ενέπνευσαν τον σπουδαίο ζωγράφο Κωνσταντίνο Παρθένη στο να φιλοτεχνήσει το έργο “Αποθέωση του Αθανασίου Διάκου”.

Continue reading ““Αποθέωση του Αθανασίου Διάκου” του Κωνσταντίνου Παρθένη”

“Και πάλι” του Ιωάννη Πολέμη

Και πάλι, να, ο Μάιος για να ‘λθει ξεκινά
Και διασκελίζει θάλασσες και κάμπους και βουνά.
Κρατεί ανθούς στα χέρια του και γύρω τους σκορπά
Κι όπου περάσει και διαβεί παντού μοσχομυρίζει.

Continue reading ““Και πάλι” του Ιωάννη Πολέμη”

Τα ματωμένα χώματα της Διδούς Σωτηρίου στο θεατρικό σανίδι

Αντί Προλόγου

Με αφορμή τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή και τα 113 χρόνια από τη γέννηση της Διδούς Σωτηρίου, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά παρουσιάζει την παράσταση “Ματωμένα Χώματα” βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα της συγγραφέως. Σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη, με τους Νικήτα Τσακίρογλου, Μιχάλη Σαράντη και Αντίνοο Αλμπάνη μεταφέρεται στο θεατρικό σανίδι η «Βίβλος της σύγχρονης εξόδου του Μικρασιάτικου Ελληνισμού», ένα βιβλίο υπερεθνικό με μηνύματα διαχρονικά και, δυστυχώς, επίκαιρα.

Continue reading “Τα ματωμένα χώματα της Διδούς Σωτηρίου στο θεατρικό σανίδι”

Everything Everywhere All at Once: Ένα τρελό, συναισθηματικό και φιλοσοφικό ταξίδι στο πολυσύμπαν του εγώ μας

Το σκηνοθετικό δίδυμο των Ντάνιελ Κουάν και Ντάνιελ Σέινερτ επιστρέφει μετά το Swiss Army Man και μας προσφέρει ίσως την πιο αχαλίνωτη, ξέφρενη, θεοπάλαβη, χαοτική ταινία φαντασίας. Με το “Everything Everywhere All at Once” (“Τα Πάντα Όλα” σε ελληνική μετάφραση) οι Daniels φέρνουν στη ζωή ένα πρωτότυπο και εξωφρενικό όραμα που είναι τόσο διασκεδαστικό όσο συναισθηματικό και φιλοσοφικό καθώς δημιούργησαν μία σάτιρα γεμάτη δράση και περιπέτεια, μία υπαρξιακή κωμωδία για τα «πρέπει» και τα «θέλω», μία καυστική κριτική του αμερικανικού ονείρου που, όχι, δεν κάνει όλους τους μετανάστες πλούσιους, και μία ωμή παραδοχή, ότι οι μεγαλύτερες, υπερηρωικές μάχες που δίνει κανείς είναι αυτές στο οικογενειακό τραπέζι.

Continue reading “Everything Everywhere All at Once: Ένα τρελό, συναισθηματικό και φιλοσοφικό ταξίδι στο πολυσύμπαν του εγώ μας”

Pachinko: Γιατί η Ν. Κορέα έχει πολλά να μας πει και στην μικρή οθόνη

Αντί Προλόγου

Όταν η Apple TV+ ανακοίνωσε την μεταφορά του παγκόσμιου μπεστ σελερ “Πατσίνκο” της αμερικανο-κορεάτισσας συγγραφέως Μιν Τζιν Λι στην μικρή οθόνη τολμούμε να ομολογήσουμε πως ανησυχήσαμε. Πολλές φορές ιστορίες τόσο μεστές, γεμάτες νοήματα και με βάθος χαρακτήρων δύσκολα αποτυπώνονται τηλεοπτικά. Το αποτέλεσμα του πρώτου, τουλάχιστον, μέρους μας διέψευσε οικτρά. Ετοιμάσαμε, λοιπόν, μια σύντομη, αλλά περιεκτική, θαρρούμε, παρουσίαση μιας σειράς που προτείνουμε ανεπιφύλακτα σε όσους εκτιμούν την καλή σκηνοθεσία, τη αισθητική, την ιστορία και το ανατρεπτικό σενάριο!

Continue reading “Pachinko: Γιατί η Ν. Κορέα έχει πολλά να μας πει και στην μικρή οθόνη”