Captain Fantastic: Η ταινία που πρέπει να δεις έστω μία φορά στην ζωή σου

Κάθε ταινία απεικονίζει και διαφορετικά πράγματα ανάλογα με το είδος της και μπορεί να είναι είτε ρηχή μένοντας μόνο στην επιφάνεια, είτε να έχει κάποιο βάθος. Πολλές ταινίες είναι επίτηδες ρηχές, μιας και ο σκοπός τους είναι η ωμή ψυχαγωγία και η ωμή δράση, που στόχο έχει να κάνει τον θεατή να μην σκέφτεται, αλλά να περνάει καλά. Υπάρχουν, όμως, και οι ταινίες που καταλήγουν ρηχές, διότι προσπαθώντας να προσελκύσουν τον θεατή, στο τέλος δεν καταλαβαίνουν και οι ίδιες τι σκοπό εξυπηρετούν. Πόσες φορές εξάλλου έχουμε πει ότι μια ταινία είχε πολλές ιδέες και βαθιά μηνύματα, αλλά δεν κατάφερε ποτέ να τα επικοινωνήσει σωστά;

Captain Fantastic (2016) - IMDb

Αυτό το τελευταίο όμως είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα στη βιομηχανία του κινηματογράφου σήμερα. Πολύ συχνά ο δημιουργός φοβάται και πιέζεται από τις απαιτήσεις του υπάρχοντος κοινού, το οποίο δεν θα πάει στο σινεμά να στηρίξει κάτι, εάν αυτό το κάτι δεν έχει πολλά οπτικά εφέ και πολύ ξύλο ή γενικά αν δεν είναι βασισμένο σε κάποιο κόμικ. Μόνο οι δημιουργοί επιπέδου Tarantino μπορούν ακόμα να κάνουν ό,τι θέλουν και να περιμένουν καλά έσοδα. Αν για παράδειγμα το Once Upon A Time In Hollywood το επιχειρούσε κάποιος νεότερος δημιουργός, το σίγουρο είναι ότι δεν θα είχε χρηματοδότηση, ή δεν θα είχε την ελευθερία διαμόρφωσης του σεναρίου του όπως εκείνος θα ήθελε.

Γενικά, λοιπόν, οι Indie παραγωγές περνάνε απαρατήρητες και είναι πολύ πιθανό οι περισσότεροι που θα διαβάσετε αυτό το άρθρο να μην έχετε ιδέα τι είναι το Captain Fantastic και να μην το έχετε ακούσει καν, παρά το ότι κυκλοφόρησε μόλις το 2016 και είναι ένα αριστούργημα. Το σενάριο και την σκηνοθεσία της ταινίας έχει επιμεληθεί ο Matt Ross και το συνοδευτικό cast είναι αρκετά μεγάλο, από το οποίο οι πιο αξιομνημόνευτοι είναι οι Viggo Mortensen (Lord of the rings, Green Book), George MacKay (1917), Frank Langella (Frost/Nixon) και Kathryn Hahn (Transparent).

Survivalism as family values in 'Captain Fantastic' - The Boston Globe

Η πλοκή εστιάζει στον Ben (Viggo Mortensen), ο οποίος έχει υιοθετήσει μαζί με τη γυναίκα του μια αρκετά πρωτότυπη προσέγγιση στη διαπαιδαγώγηση των έξι παιδιών τους. Πιο συγκεκριμένα, ο Ben και η γυναίκα του, μεγαλώνουν τα παιδιά τους σε ένα δάσος, στη φύση, μακριά από τον καπιταλιστικό κόσμο και τη βιομηχανία της πόλης, με μία εκπαίδευση υψηλής νοητικής, πνευματικής και σωματικής αξίας. Συγκεκριμένα γεγονότα όμως θα αναγκάσουν την οικογένεια να μεταβεί στην πόλη, εκεί όπου όλες οι προσπάθειες και οι ιδέες του Ben σχετικά με την σωστή ανατροφή θα δοκιμαστούν.

Πριν περάσουμε, όμως, στον βασικό κορμό του συγκεκριμένου review, καλό θα ήταν να γίνει αναφορά στα κινηματογραφικά του στοιχεία. Η ταινία είναι μαύρη κωμωδία και δράμα ταυτόχρονα. Ο τρόπος με τον οποίο ο Matt Ross έδωσε ένα τέτοιο δράμα με έναν τόσο ανάλαφρο τρόπο, περνώντας ταυτόχρονα και τα μηνύματα του είναι εκπληκτικός. Κάθε κουβέντα, κάθε πλάνο, κάθε έκφραση και κάθε απόφαση έχει τον σκοπό της. Δημιουργείται λοιπόν ένας πολύχρωμος καμβάς που θίγει θέματα πένθους, αγάπης, μοναξιάς, φόβου και οραμάτων για το μέλλον, με κεντρικό ωστόσο ζήτημα τη γονική ιδιότητα και την σωστή διαπαιδαγώγηση. Όλα αυτά με τις απαραίτητες στιγμές γέλιου, που προκαλείται είτε από έξυπνα αστεία είτε από cringe σκηνές που, ωστόσο, σε κάνουν να περνάς καλά. Από άποψη ερμηνειών, ο Viggo Mortensen κάνει μια από τις καλύτερες και πιο μεστές ερμηνείες στη καριέρα του και για αυτόν τον λόγο πληρώθηκε με υποψηφιότητα για Όσκαρ, ενώ ο George Mackay δείχνει πως έχει πολύ ψηλό ταβάνι σαν ηθοποιός. Ολόκληρο το cast όμως κάνει εξαιρετική δουλειά και το γεγονός ότι πέρασαν καλά και ανέπτυξαν μεγάλη οικειότητα στα γυρίσματα είναι πασιφανές.

Overheard Conversation: The Discussion of Abuse in Captain ...

Από εκεί και πέρα, αξίζει να τονιστεί πως το Captain Fantastic πρέπει να το δουν όλοι οι άνθρωποι τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους. Υπερβολικό; Ίσως. Ωστόσο η συγκεκριμένη ταινία έχει πολύ υψηλή αξία για να παραμείνει στην αφάνεια. Όπως ακριβώς το Dead Poets Society (Κύκλος των χαμένων ποιητών) είναι το φιλμ που προβάλλεται σε κάθε σχολείο μια φορά τον χρόνο τουλάχιστον, έτσι πρέπει να συμβεί και με το Captain Fantastic, το οποίο μάλιστα θα πρέπει να το δουν όχι μόνο οι μαθητές και οι καθηγητές, αλλά και οι γονείς, ακόμα και οι άνθρωποι που ασχολούνται επιστημονικά με τον χώρο της εκπαίδευσης. Οι πιθανότητες βέβαια του να γίνει αυτό άμεσα είναι μικρές και σε αυτό κεντρικό ρόλο έχει η στενοκεφαλιά των ανθρώπων και οι τάσεις του σινεμά σήμερα. Ουσιαστικά η ταινία θίγει και προβάλλει κάποια πολύ δύσκολα θέματα, όπως η πίστη σε κάποια οργανωμένη θρησκεία, το βρίσιμο και η γυμνότητα. Θέματα για τα οποία η αυστηρή κοινωνία από τη μία και υπερβολικά πολιτικά ορθή κοινωνία από την άλλη, δύσκολα θα ενέκριναν κυρίως όσον αφορά  την προβολή στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Όσο για τον δεύτερο παράγοντα, το σινεμά έχει βυθιστεί τόσο πολύ στην ωμή ψυχαγωγία, που, όπως προαναφέρθηκε, οποιαδήποτε φιλότιμη προσπάθεια για κάτι βαθύτερο περνάει απαρατήρητη και είναι κρίμα και ντροπή.

Το Captain Fantastic θα βάλει τον καθέναν στη δύσκολη ψυχολογικά θέση του να κρίνει τον εαυτό ως άνθρωπο, που ζει στη κοινωνία του σήμερα καταρχάς. Ολόκληρος ο κόσμος του 21ου αιώνα εδώ απογυμνώνεται και κατακρημνίζεται με μια εύστοχη και πολύ εύκολα αντιληπτή κριτική λόγω της ανάλαφρης ροής της ταινίας. Επιπλέον, οποιοσδήποτε είναι, πρόκειται να γίνει ή σκοπεύει να γίνει γονιός ή εκπαιδευτικός, αυτός θα βρεθεί στην δύσκολη ψυχολογικά θέση να ρωτήσει τον εαυτό του εάν είναι ευχαριστημένος από τον τρόπο που μεγαλώνει τα παιδιά του. Και το ίδιο το παιδί βέβαια θα αναρωτηθεί εάν έχει πάρει τη σωστού τύπου εκπαίδευση όλα αυτά τα χρόνια. Λίγο πολύ, πρόκειται για ένα μείγμα εκπαιδευτικών ιδεών και ιδεών για τη ζωή, θετικών ή αρνητικών, οι οποίες μπαίνουν στο μικροσκόπιο και αναλύονται παραδειγματικά. Εγώ ο ίδιος αμφιταλαντεύτηκα αρκετές φορές για την πορεία που παίρνει η νέα γενιά, για την πορεία που έχω πάρει εγώ και για την πορεία που έχει πάρει γενικότερα η διαπαιδαγώγηση των νέων. Τελικά οι άνθρωποι που βγαίνουν στην ανεπτυγμένη κοινωνία ως ενήλικες είναι πραγματικά έτοιμοι να το κάνουν; Μήπως έχουμε περιβάλλει τη ζωή μας με τόσο υπερβολική πολιτική ορθότητα και παρόλο που επικαλούμαστε το διαφορετικό και το κοινωνικά δίκαιο σε κάθε τομέα, τελικά έχουμε μείνει μόνο στην επιφάνεια κοινωνικών απαιτήσεων χωρίς εμείς οι ίδιοι να έχουμε πραγματικά βάθος ως οντότητες; Τελικά -και εδώ είναι το πιο κρίσιμο σημείο- σε τι κόσμο μεγαλώνουν τα παιδιά μας; Εμείς κάναμε καλή δουλεία ως εκπαιδευτικοί ή ως γονείς; Μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε;

Movie Review - Captain Fantastic - DelmarvaLife

Γενικότερα ούτε ο Ben έχει δίκιο ούτε η ανεπτυγμένη κοινωνία στο όλο θέμα της εκπαίδευσης και στο τέλος θα φανεί το σημαντικό μήνυμα της ισορροπίας των πρακτικών που πρέπει να χρησιμοποιούνται. Το σίγουρο όμως είναι ότι βλέποντας αυτή τη ταινία, όχι μόνο θα εκπληρώσεις τον στόχο σου ως θεατής, που παρακολούθησες ένα φιλμ τέτοιου επιπέδου σε όλους τους τομείς, αλλά θα νιώσεις και πιο πλήρης, πιο ενημερωμένος, πιο γεμάτος και πιο προβληματισμένος με την καλή έννοια.

Βαγγέλης Φραγκούλης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *