“γάλα και μέλι” της rupi kaur: μια συλλογή που μας εισήγαγε στην relatable ποίηση

Αντί προλόγου

Το «γάλα και μέλι» η πρώτη συλλογή ποιημάτων της Rupi Kaur που στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη σε μετάφραση της Γιώτας Λιβάνη. Από την πρώτη ματιά καταλαβαίνει κανείς γιατί έγινε #1 bestseller στους New York Times. Ένα βιβλίο που σε μαγνητίζει οπτικά και σε ωθεί να το εξερευνήσεις μαζί με τον κόσμο της γραφούσης. Πάμε να το εξερευνήσουμε ενδότερα!

Λίγα λόγια για το περιεχόμενο και την ποιητική

Το βιβλίο διακρίνεται σε τέσσερις ενότητες: ξεκίνα από το τραύμα, προχωρά στην αγάπη με την συντριβή να ακολουθεί για να καταλήξει στην ίαση. Θα έλεγε πως κάνεις αυτή είναι και η ροή που ακολουθεί και ο ίδιος ο άνθρωπος στην πορεία της ζωής του.

αυτό είναι το ταξίδι επιβίωσης

μέσα από την ποίηση

αυτά είναι τα δάκρυα

με αίμα και ιδρώτα

είκοσι ενός χρόνων

αυτή είναι η καρδιά μου

στα χέρια σας

αυτό είναι

το τραύμα

η αγάπη

η συντριβή

η ίαση

– rupi kaur

Μεταφραση: γιωτα λιβανη
Το τραύμα

Στην ενότητα του τραύματος η ποιήτρια είναι πιο ωμή, πιο απόλυτη, μοιάζει τρομαγμένη, πληγωμένοι βαθιά από όσους και όσα την πλαισιώνουν. Διαβάζοντας το θαρρεί κανείς πως οι βλάβες που έχει υποστεί θα μείνουν ανεξίτηλες στο σώμα, αλλά κυρίως στην ψυχή της. Πραγματεύεται κάθε εν δυνάμει τραύμα: από την βία τη σωματική μέχρι την ψυχολογική, από την καταπίεση μέχρι την τοξικότητα, από την αδιαφορία μέχρι την υπερπροστατευτικότητα. Το κομμάτι αυτό του έργου βρίθει αγανάκτησης, βρίθει απόγνωσης και αναζήτησης μιας οποιασδήποτε διεξόδου.

Η αγάπη

Την διέξοδο αυτή η συγγραφέας θα το βρει στην αγάπη την οποία θα ζήσει μέχρι το μεδούλι σε όλες της τις μορφές. Με την έναρξη της ζωής της θα αντιληφθεί την μητρική αγάπη. Στη συνέχεια την αγάπη για τη φύση, για τον εαυτό μας, την αγάπη για τον πλησίον. Σταδιακά ο πλησίον αυτός θα μετουσιωθεί στο έτερον ήμισυ. Εκεί είναι που η αγάπη θα πάρει εντονότερα την μορφή του πάθους, αυτή του έρωτα, της συνύπαρξης, της συνουσίας. Εδώ θα δούμε το λόγο να μεταμορφώνεται, να γεμίζει συναίσθημα, να γεμίζει αισιοδοξία. Το ύφος φαντάζει περισσότερο εξομολογητικό, παθιασμένο, έντονο, όπως αρμόζει σε κάθε άνθρωπο που βρίσκεται σε αυτή τη φάση της ζωής του.

Η συντριβή

Μετά από αυτή την κορύφωση δεν υπάρχει άλλος δρόμος προς τα πάνω, παρά μόνο προς τα κάτω. Μάλιστα η συγγραφέας δεν αρκείται στο κάτω και φαίνεται να βούτα σε μιαν άβυσσο δίχως τελειωμό, σε μία θάλασσα συναισθημάτων χωρίς πάτο. Ο αποχωρισμός, η προδοσία, η απουσία, η πικρία, η αυτοκαταστροφή κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Η απομόνωση μοιάζει σαν τη μοναδική λύση αφού σε αυτήν φωλιάζει ακόμα μία ελπίδα. Σε αυτό το κομμάτι η rupi kaur είναι οξεία, είναι ειλικρινής και καταγγέλλει τον εγωισμό και την κακομεταχείριση. Καταλήγει εγκαταλελειμμένη και μόνη.

Η ίαση

Ακριβώς όμως μετά από αυτή την εγκατάλειψη είναι που θα αρχίσει να γνωρίζει τον εαυτό της, τις πραγματικές επιθυμίες και τους ανθρώπους που αξίζουν να υπάρχουν στη ζωή της. Η περίοδος αυτή η συνδιαλογής με τον εαυτό της την ωριμάζει τη μεταμορφώνει της επιτρέπει να ανθίσει. Ξεπέρνα την κακοποίηση και την απώλεια, χωρίς να τις ξέχνα, αντιλαμβάνεται τη θηλυκότητά της και νιώθει την αγάπη πρωτίστως για την ίδια και ύστερα για τους άλλους και τον κόσμο. Καταλαβαίνει πως προκειμένου να γιατρευτεί κάνεις πρέπει να έχει μεσολαβήσει η πληγή στην καρδιά και στην ψυχή του είναι και αυτή η διαπίστωση είναι που κάνει αυτό το βιβλίο ανθρώπινο και γήινο.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Αξίζει να αναφέρει κανείς πως η ελληνική έκδοση είναι πίστη με την αρχικά εκδοθείσα. Κάθε ποίημα σχεδόν συνοδεύεται από ένα σκίτσο της ίδιας της ποιήτριας που αν όχι σε όλες, έστω στην πλειονότητα των περιπτώσεων αποδίδει το νόημα του κειμένου. Εκτός από μια ευρηματική ποιήτρια, η rupi kaur έχει ταλέντο και στην ζωγραφική . Η διάκριση μεταξύ των ενοτήτων είναι εμφανής, ενώ το ποιότητα χαρτιού, γραμματοσειρά, το εξώφυλλο όλα δείχνουν αρμονικά.

Αντί επιλόγου

Το είδος ποίησης της rupi kaur δεν μπορεί να εξηγηθεί με βάση τις ήδη υφιστάμενες λογοτεχνικές φόρμουλες. Πράγματι κάποιες φορές μοιάζει με ποίημα και άλλοτε περισσότερο με πεζολόγημα. Άλλοτε είναι περισσότερο εκτενή και άλλο δεν περιορίζονται σε δυο τρεις στίχους. Το είδος relatable ποίησης που πρεσβεύει ναι μεν δίνει κάτι καινούργιο στην καλλιτεχνική ποιητική σκηνή, ωστόσο δεν θα λέγαμε ότι αρκεί για να καταστήσει το έργο αριστούργημα και να δικαιολογήσει την επιτυχία του. Είναι λογικό πως πολλοί αναγνώστες θα ταυτιστούν και θα θεωρήσουν όλα αυτά που εξιστορεί η ποιήτρια ως προφητείες, ανομολόγητες αλήθειες. Παρόλα αυτά θα λέγαμε πως πρόκειται για κοινώς αποδεκτές και ευρέως διαδεδομένες απόψεις τις οποίες, απλά εκείνη παίρνει το θάρρος να αποτυπώσει στο χαρτί. Μία τέτοια άποψη δεν μειώνει ούτε στο ελάχιστο την λογοτεχνική του αξία, την πρωτοτυπία του και την αγάπη που έχει λάβει από τεράστιο αριθμό αναγνωστών.

Διαβάστε ένα ποίημα εδώ και ακούστε το εδώ:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *