“Τρέξε Λόλα Τρέξε”: Ένας αγώνας δρόμου ενάντια στον χρόνο και τις πιθανότητες

Το 1998 βγήκε στις μεγάλες οθόνες, ένα από τα αριστουργήματα του γερμανικού κινηματογράφου, που έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό τον σκηνοθέτη Τομ Τίκβερ, η ταινία που ξεχώρισε για το ιδιαίτερο σενάριο και σκηνοθεσία, “Τρέξε Λόλα Τρέξε”….

Υπόθεση

Βερολίνο, 11:40 το πρωί. Η Λόλα κλείνει το ακουστικό του τηλεφώνου και… αρχίζει να τρέχει. Έχει στη διάθεσή της μόνο 20 λεπτά για να σώσει τη ζωή του αγαπημένου της Μάνι. Εκείνος, μπροστά από ένα supermarket, οπλισμένος, σκέφτεται πως με μια ληστεία θα μπορέσει να αντικαταστήσει τα χαμένα 100.000 γερμανικά μάρκα που πρέπει να παραδώσει σε 20 λεπτά, καθώς τα χρωστάει στον λαθρέμπορο, Ρόνι. Η Λόλα τρέχει να τον προλάβει και, μέχρι τότε, πρέπει να έχει δανειστεί το απίστευτο ποσό από τον πατέρα της, ο οποίος επαγγέλλεται… Διευθυντής τραπέζης!

Η ώρα περνά, το ρολόι τρέχει κι ο Μάνι μπαίνει στο supermarket. Οι αστυνομικοί είναι καθοδόν και η Λόλα κοντεύει να τρελαθεί και… τρέχει. Τα 20 λεπτά διορίας σπαταλιούνται σε «πραγματικό» κινηματογραφικό χρόνο. Είναι, πια, αργά. Η ιστορία έχει πάρει άσχημη τροπή, πέφτουν πυροβολισμοί, η μοίρα πατάει φρένο. Και, ξαφνικά, η Λόλα και ο Μάνι βρίσκονται σ’ ένα κρεβάτι, μιλάνε για έρωτα, καβγαδίζουν. Ήταν ένα «παιχνίδι» της σκέψης, ένας εφιάλτης, μια προοικονομία; Το τηλέφωνο χτυπά. Βρισκόμαστε στο Βερολίνο, 11:40 το πρωί. Ο Μάνι έχει χάσει 100.000 γερμανικά μάρκα! Η Λόλα τρέχε ξανάι, αλλά τα 20 λεπτά δεν είναι ίδια, η ζωή δε μπορεί ποτέ να είναι ίδια, όσο το ρολόι τρέχει μαζί μας…

Ο χρόνος, ο μεγαλύτερος “εχθρός”

Ο 34χρονος Γερμανός σκηνοθέτης Τομ Τίκβερ βάζει την ηρωίδα του να τρέχει σαν «παγιδευμένη» σ’ αυτό το 20λεπτο, ως το τέλος της ταινίας, προσπαθώντας να εξαντλήσει τις πιθανότητες ενός γήινου χρονικού διαστήματος. Η ιδέα φέρνει στο μυαλό τη «Μέρα της Μαρμότας», όμως κάθε φορά που η Λόλα αναβιώνει αυτό το εικοσάλεπτο, οι συνθήκες και οι καταστάσεις δεν είναι ίδιες… Η «Λόλα» τρέχει με μανιασμένο ρυθμό, νοιάζεται μονάχα για εκείνα τα χρήματα, είναι για εκείνη ζήτημα ζωής και θανάτου και ο μεγαλύτερος εχθρός που καλείται να αντιμετωπίσει, είναι ο χρόνος…

Το “εάν”

Συνεχώς στην ταινία αιωρείται ένα “εάν”, εάν η Λόλα έκανε εκείνο ή δεν έκανε το άλλο; Και ο Τίκβερ, έρχεται να απαντήσει τα ερωτήματα των θεατών, με τις τρεις διαφορετικές καταλήξεις που παρουσιάζει, τα τρία διαφορετικά 20λεπτα που η Λόλα …. τρέχει. Η ζωή μοιάζει με ένα roller coaster, όπου το τρενάκι σχεδόν εκτροχιάζεται σε κάθε επικίνδυνη στροφή και σε κάθε απότομη κίνηση νοιώθεις πως αυτή θα είναι η τελευταία σου ανάσα. Ο Τίκβερ δεν σκηνοθετεί το συναίσθημα, αλλά καταγράφει τον ίλιγγο της κούρσας. Και ο έρωτας είναι, απλά, η κινητήρια δύναμη. Αυτό το δυνατό χτύπημα στην πλάτη, που σου δίνει την ώθηση να τρέξεις, να αναπνεύσεις, να ζήσεις…

Η μουσική

«Μουσική + εικόνα = φιλμ». Η θεωρία του Τίκβερ αποδεικνύεται στο «Τρέξε Λόλα Τρέξε». Ο σκηνοθέτης συνυπογράφει την techno μουσική, η οποία μετατρέπεται σε καρδιά της ταινίας. Η «Λόλα» είναι «κομμένη και ραμμένη» πάνω στους χτύπους ενός soundtrack που θα σας οδηγήσει στο χείλος του καθίσματος…

Διακρίσεις

Σε γενικές γραμμές, πρόκειται μια ιδιαίτερα «έξυπνη» ταινία, καθώς κρατά το θεατή σε εγρήγορση και κλιμακώνεται σε διαφορετικές εκδοχές. Έχει προβληθεί στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, όπου συμμετείχε για το Χρυσό Λιοντάρι. Μετά την κυκλοφορία της, η ταινία έλαβε θετικές κριτικές και αρκετές διακρίσεις, όπως:

-Το Grand Prix του Βελγικού Συνδικάτου Κριτικών Κινηματογράφου

-Το Βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance

-Βραβείο Καλύτερη Ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σιάτλ

-Επτά βραβεία στα Γερμανικά Κινηματογραφικά Βραβεία


Πηγές

ΤΡΕΞΕ ΛΟΛΑ ΤΡΕΞΕ (1998)

Τρέξε Λόλα, Τρέξε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *