«Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες»: ένας ύμνος στην φύση, στην ζωή και στο επώδυνο ταξίδι της ενηλικίωσης

Το «Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες» είναι το εκδοτικό φαινόμενο για το οποίο όλοι συζητάνε από το 2019 και εξής. Και ας μας επιτραπεί, όχι άδικα. Το πρώτο μυθιστόρημα της 72χρονης Αμερικανίδας ζωολόγου και συγγραφέως Ντέλια Όουενς αποτελεί «μια ωδή στον φυσικό κόσμο και μια σπαρακτική ιστορία ενηλικίωσης, που μας υπενθυμίζει πώς τα παιδικά μας χρόνια μάς καθορίζουν για πάντα και ότι η ανθρώπινη φύση κουβαλά αρχέγονα, βίαια μυστικά, απ’ τα οποία κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει» (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ

Για χρόνια, οι φήμες για την Πιτσιρίκα του Βάλτου έδιναν κι έπαιρναν στο Μπάρκλι Κόουβ, ένα ήσυχο ψαροχώρι της Βόρειας Καρολίνας. Ο θάνατος του νεαρού Τσέις Άντριους τις έκανε να φουντώσουν ακόμη περισσότερο. Ποιος θα μπορούσε να τον είχε σκοτώσει, αν όχι εκείνο το αγριοκόριτσο που ζούσε μονάχο του στα βάθη του βάλτου;
Αλλά την Κάια δεν την είχαν καταλάβει. Ευαίσθητη και έξυπνη, είχε καταφέρει να επιβιώσει ολομόναχη, εγκαταλελειμμένη απ’ τους ανθρώπους, παρέα με τους γλάρους και μ’ όσα της δίδαξε η άμμος κι η αρμύρα. Μετά την φυγή της μητέρας της, των αδερφών και του πατέρα της, η Κάια, ένα μικρό κορίτσι, έμεινε εντελώς μόνη. Και έμαθε να επιβιώνει έτσι. Όταν δύο νεαροί απ’ το χωριό γοητεύονται απ’ την άγρια ομορφιά της, η Κάια ανοίγεται σε μια καινούργια ζωή. Αλλά τότε συμβαίνει το αδιανόητο.

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ ΟΙ ΚΑΡΑΒΙΔΕΣ - πίξελbooks

ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΗΡΩΙΔΑ, ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΦΥΣΗ

Το «Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες», σε εξαιρετική μετάφραση της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου, είναι ένα μυθιστόρημα που γεννιέται μέσα στο μεγαλείο της φύσης και αποκαλύπτει με γλαφυρότητα το συναρπαστικό, σκληρό και επώδυνο ταξίδι της ενηλικίωσης. Αλλά και τις συμπεριφορές επιβίωσης που είναι αποθηκευμένες στα γονίδια του ανθρώπου και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες εκδηλώνονται και θριαμβεύουν, κόντρα σε κάθε κοινωνικό στερεότυπο.

Η Κάια είναι μια μοναδική ηρωίδα, ένα κορίτσι που καθηλώνει, μαγεύει, συναρπάζει, σαγηνεύει. Ευαίσθητη και έξυπνη. Ένα κορίτσι που βιώνει σταδιακά και απρόσμενα την εγκατάλειψη των ανθρώπων που αγαπά. Μένει μόνη με τον δύσκολο πατέρα της και επιζητεί τη συντροφιά του μέσα στην απέραντη μοναξιά που βιώνει. Μια ανυπότακτη ψυχή που μαθαίνει να ζει μόνη της στην αγκαλιά της φύσης και του βάλτου της.

Η Μητέρα Φύση αναλαμβάνει να παίξει τον ρόλο της προστάτιδας και έτσι η μικρή Κάια αντί να βυθιστεί στα ελώδη νερά και να φυτοζωεί, ανθίζει και ομορφαίνει. Δεν κατορθώνει να πάει στο σχολείο και όμως μαθαίνει να διαβάζει, δεν έχει ποιον να εμπιστευτεί και όμως βρίσκονται άνθρωποι στο διάβα της που την αγκαλιάζουν τρυφερά. Όταν εμφανίζονται τα πρώτα αγνά τρυφερά συναισθήματα που κάνουν την καρδιά της να χτυπάει ξέφρενα, εκείνη τρέμει από ανασφάλεια, γιατί δεν έχει μάθει στην ανθρώπινη επαφή. Και ύστερα ακολουθούν η προδοσία, το ψέμα, η εξαπάτηση, ο πόνος της πληγωμένης καρδιάς.

Και ενώ το βιβλίο κινείται στην τροχιά της μοναχικότητας της απόλυτης πρωταγωνίστριάς του, μια ιστορία που λαμβάνει χώρα το 1969 έρχεται να δώσει μια άλλη χροιά στην ιστορία. Πιο αστυνομική, με έντονα στοιχεία θρίλερ. Η εξιχνίαση ενός παράξενου φόνου φέρνει στο φως άγνωστες πτυχές του παρελθόντος, κινητοποιεί το παρόν να ξεπεράσει εγωισμούς και λάθη, και επιτρέπει στο μέλλον να πάρει τα ηνία και να φέρει τη γαλήνη. Εκείνη τη γαλήνη που υπάρχει πριν ξεσπάσει η μεγάλη καταιγίδα και οι αστραπές φωτίσουν την ανείπωτη αλήθεια. Μέσα από ανατροπές που ανεβάζουν την αδρεναλίνη στα ύψη και τη συγκίνηση στο κατακόρυφο, και προσφέρουν ένα γενναίο φινάλε.

ΕΝΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΠΟΥ ΣΕ ΑΓΓΙΖΕΙ ΩΣ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, “ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ ΟΙ ΚΑΡΑΒΙΔΕΣ”

About the Author — Delia Owens

Η Ντέλια Όουενς, δίχως υπέρμετρους λυρισμούς αφήνοντας ένα στίγμα ουσίας γύρω από τη ζωή, στην πραγματικότητα μας εξηγεί τι θα πει αγνότητα, αλλά και σκληρή πραγματικότητα, ειλικρίνεια και ψέμα σωτηρίας, ανθρώπινη αντίδραση στο θυμό, στην απογοήτευση, στην ίδια μας την ύπαρξη. Φέρνει στα χέρια μας την αδικία, για να νιώσουμε το κάψιμό της, φέρνει στα χέρια μας τη ντροπή των κοινωνικών στερεοτύπων (αλλά και την βεβαιότητα που προκύπτει από αυτά) για να νιώσουμε το ύπουλο χτύπημα στην πλάτη. Τέλος, φέρνει μπροστά στα μάτια μας την επιβίωση, για να αισθανθούμε τον παλμό της και το -πολλές φορές- μοιραίο της περπάτημα. Ο δωρικός τρόπος γραφής της επιτρέπει στην ίδια την πρωταγωνίστρια να συστηθεί στο αναγνωστικό κοινό μέσα σε όλη της την αληθοφάνεια.

Συνολικά, το μυθιστόρημα «Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες» αξίζει κάθε διθυραμβική κριτική που έχει γραφεί για αυτό. Είναι μια ωδή στην φιλία που γεννάει αγάπη, στην προσφορά που ξεπερνάει καθωσπρεπισμούς, στον έρωτα που ξυπνάει συναισθήματα πρωτόγνωρα, στη μοναξιά που ψάχνει πάντα το άλλο της μισό για να ολοκληρωθεί, στο μεγαλείο της φύσης που αγκαλιάζει κάθε μοναχική ψυχή αποτελώντας ένα παντοτινό καταφύγιο. «Πέρα εκεί έξω, πέρα στα βάθη, εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες» (από την τελευταία φράση του μυθιστορήματος).

ΠΗΓΕΣ: Μια Ιστορία Ενηλικίωσης “Εκεί που Τραγουδάνε οι Καραβίδες” | αθηΝΕΑ, ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ ΟΙ ΚΑΡΑΒΙΔΕΣ / OWENS DELIA, «Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες»: Ταξίδι ενηλικίωσης | Athens Voice, Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες – Parallaxi Magazine

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *