Ο ήλιος έρχεται του Φοίβου Ζάντε

Μαύρα στόματα
Στους δρόμους



Στα χώματα
Ελπίδες χέρια
Χορεύουν

Και τραντάζεται
Ο ήλιος

Σπάνε τα σίδερα
Του δρόμου
Και πέφτουν
Φωλιές
Από ανθρώπους

Μυρίζουν
Τα σάπια δόντια
Του παλιού φιδιού
Που πάλι βγήκε στην μάχη
Χωρίς άλλο δέρμα

Ίδιοι δρόμοι πατούν τον ήλιο
Ίδια χρώματα
Ξεπηδούν στην λάσπη
Και το μαύρο σύννεφο
Απλώνεται στον ουρανό

Έρχεται από μακριά
Μα κοντά πλησιάζει και αυτό
Τον ήλιο σκιάζει
Τον δρόμο σκοτεινιάζει
Και η ακτίδα
Έφτασε στην γη νεκρή

Η ακρίδα κοιτά
Ψηλά στα βουνά

Ταράζεται
Κρυφή αγωνία
Δύει στον ήλιο

Λάμπει ο ήλιος
Μα δεν φαίνεται
Λάμπει ο δρόμος
Και λαμπυρίζει φωνές
Ορδές από ακτίδες
Χορεύουν στο δρόμο
Πετούν τα μαύρα χώματα
Ξεχνούν το σάπιο του κόσμου
Και βάφουν τον δρόμο
Με χαρά
Βάφουν τον ήλιο με ελπίδα
Βάφουν τα χέρια του με ελευθερία

Στιχάκια από σιωπηλούς δρόμους, Εκδόσεις Ελκυστής

Ακούστε το ποίημα εδώ:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *