«Η σκιά του ανέμου»: ένα μυθιστόρημα για τη μαγεία των λησμονημένων βιβλίων

«Η σκιά του ανέμου» του Κάρλος Ρουίθ Θαφόν είναι ένα μυθιστόρημα περιπετειών και ανακαλύψεων στην αύρα της σαγήνης και του μυστηρίου λησμονημένων βιβλίων και ιστοριών όπως αυτές συνυφαίνονται με την ζωή των συγγραφέων τους και την υπόσταση των μυθιστορηματικών ηρώων. Μυθιστόρημα για την εμπειρία και την συγκίνηση της ανάγνωσης, για την γνώση και την τύχη των βιβλίων, για την ρευστή ύλη του παρελθόντος και την απήχησή της στο παρόν καθώς και την επιρροή της στο μέλλον. Μυθιστόρημα ενηλικίωσης και αναμνήσεων από την εποχή της νεότητας, αγώνας για την διεκδίκηση της αγάπης και την κατάκτηση της ευτυχίας, μαθήματα ζωής όπως παραδίδονται από γενιά σε γενιά, είναι κάποια πεδία αναφοράς στο πολυαγαπημένο αυτό μυθιστόρημα.

«Ξεφύλλισα τις σελίδες του, οσφραινόμενος εκείνη τη μαγική μυρωδιά υπόσχεσης που αναδίνουν τα καινούργια βιβλία, και το βλέμμα μου στάθηκε σε μια τυχαία φράση. Κατάλαβα αμέσως ποιος την είχε γράψει και δεν ξαφνιάστηκα όταν γύρισα πίσω στην πρώτη σελίδα και βρήκα γραμμένη με το μπλε μελάνι εκείνης της πένας που τόσο είχα λατρέψει ως παιδί την ακόλουθη αφιέρωση:

Για το φίλο μου τον Ντανιέλ,

που μου έδωσε πίσω τη φωνή και την πένα μου.

Και για την Μπεατρίθ,

που έδωσε πίσω και στους δυο μας τη ζωή». 

«Η σκιά του ανέμου» του Κάρλος Ρουίθ Θαφόν

(σελ. 615)

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

«Η σκιά του ανέμου» του Κάρλος Ρουίθ Θαφόν με κεντρικό ήρωα τον Ντανιέλ, ένα γιο βιβλιοπώλη που βρίσκει στα Νεκροταφείο των Λησμονημένων βιβλίων ένα μυθιστόρημα που θα του αλλάξει όλη τη ζωή, καταφέρνει να δώσει την ατμόσφαιρα της Βαρκελώνης σε μια άλλη εποχή – λίγο μετά τον εμφύλιο – και ταυτόχρονα να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη με μια πλοκή καταιγιστική, αν και κάποιες φορές προβλέψιμη.
Το βιβλίο που διαλέγει ο ήρωας είναι μια τελευταία κόπια του μυθιστορήματος «Η σκιά του ανέμου» ενός άσημου συγγραφέα, του Χουλιάν Καράξ. Κι είναι η τελευταία γιατί κάποιος άντρας γυρνά όλο τον κόσμο και καίει όλα τα αντίτυπα. Προσπαθώντας να διαλευκάνει αυτό το μυστήριο, ο νεαρός μπαίνει στη ζωή του Καράξ και στο μύθο που την ακολουθεί, ερωτεύεται και κάνει φιλίες, μπλέκει με έναν βασανιστή της δικτατορίας, μαθαίνει δυο τρία πράγματα για τη ζωή. Στο τέλος, εντελώς απρόβλεπτα για ένα ατμοσφαιρικό ανάγνωσμα όπως αυτό, όλα ξεκαθαρίζουν.

Με αναφορές σε άλλα βιβλία, άλλοτε εμφανείς, ως εκλεκτικές συγγένειες και άλλοτε υποδόριες, ως επιδράσεις ύφους, ο συγγραφέας, αποπειράται να μιλήσει για την ακαθόριστη ύλη των αναμνήσεων, τους ασύνειδους και συνειδητούς φόβους της παιδικής ηλικίας, την περιπέτεια αναμέτρησης με το καλό και το κακό, την εμπειρία της ζωής, την απώλεια και τον θάνατο.

Επιστημονική φαντασία, ο χρόνος, η μνήμη, τυχαιότητα και πεπρωμένο, άγνοια, προδοσία, παραλογισμός, πληγές, μυστικά, απόγνωση, κρίση, διαφθορά, φτώχεια, βία, αλλά και κατανόηση, φιλία, ανταπόκριση, αλληλεγγύη και ανταπόδοση αισθημάτων, κρίσεις για τους «δρόμους» που ανοίγουν και τα ερωτηματικά που γεννούν τα βιβλία και οι αναγνώσεις, είναι κάποιοι από τους κώδικες του βιβλίου, «Η σκιά του ανέμου».

Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ - ΚΑΡΛΟΣ ΡΟΥΙΘ ΘΑΦΟΝ - Εκδόσεις Ψυχογιός

Παράλληλα σκιαγραφείται η σχέση πατέρα-γιου, η δύναμη της ανάμνησης και οι οικογενειακοί δεσμοί, φιλίες οι οποίες δοκιμάζονται στον χρόνο και στο ταξικό τους αποτύπωμα, άτυχοι έρωτες και απαγορευμένες επιθυμίες, η αναζήτηση της ευτυχίας και η ζωτική σημασία της εμπειρίας, η ασάφεια των ορίων πραγματικότητας και φαντασίας, η ζωή και οι απρόσμενες εκπλήξεις της.

«Το μυθιστόρημα αφηγούνταν την ιστορία ενός άντρα που έψαχνε να βρει τον αληθινό του πατέρα, τον οποίο ποτέ του δεν είχε γνωρίσει και που την ύπαρξή του είχε ανακαλύψει μόνο χάρη στα τελευταία λόγια που είχε προφέρει η μάνα του στην κλίνη του θανάτου. Η ιστορία εκείνης της αναζήτησης μετατρεπόταν σε μια φαντασμαγορική οδύσσεια, κατά την οποία ο πρωταγωνιστής πάλευε να ξαναβρεί τη χαμένη παιδική ηλικία και νιότη του, ενώ παράλληλα αποκαλυπτόταν σιγά σιγά η σκιά ενός κακότυχου έρωτα, που η ανάμνησή του έμελλε να τον καταδιώκει ως το τέλος των ημερών του. Όσο προχωρούσε η ανάγνωση, η δομή της αφήγησης άρχισε να μου θυμίζει εκείνες τις ρώσικες κούκλες που μέσα τους βρίσκει κανείς αμέτρητες μινιατούρες –αντίτυπα του ίδιου τους του εαυτού. Βήμα το βήμα, η πλοκή αναλυόταν σε χίλιες ιστορίες, λες και είχε μπει σε ένα δωμάτιο με καθρέφτες και η αρχική εικόνα πολλαπλασιαζόταν σε δεκάδες διαφορετικούς αντικατοπτρισμούς, όντας πάντα στην ουσία μία και μοναδική». 

«Η σκιά του ανέμου» του Κάρλος Ρουίθ Θαφόν
(σελ. 14-15)

ΠΗΓΕΣ: https://www.psichogios.gr/el/h-skia-toy-anemoy.html, https://www.protagon.gr/epikairotita/politismos/i-skia-tou-anemou-carlos-ruiz-zafon-livani-8080000000, https://cityportal.gr/i-skia-toy-anemoy-karlos-royith-thafon-kritiki/, https://www.savoirville.gr/h-skia-tou-anemou-tou-carlos-ruiz-zafon/, http://diavazontas.blogspot.com/2010/07/blog-post_09.html

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.