“Αποθέωση του Αθανασίου Διάκου” του Κωνσταντίνου Παρθένη

“Για δες καιρό που διάλεξε ο χάρος να με πάρει

τώρα π΄ ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζ΄ η γης χορτάρι“.

Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια του Έλληνα αγωνιστή Αθανασίου Διάκου, λόγια που ενέπνευσαν τον σπουδαίο ζωγράφο Κωνσταντίνο Παρθένη στο να φιλοτεχνήσει το έργο “Αποθέωση του Αθανασίου Διάκου”.

Ο καλλιτέχνης

Ο Παρθένης αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές της νεοελληνικής τέχνης, τόσο για το έργο του όσο και για την προσφορά του στη διδασκαλία. Στη ζωγραφική του, που περιλαμβάνει θρησκευτικά θέματα, τοπία, μυθολογικές και αλληγορικές σκηνές, προσωπογραφίες και νεκρές φύσεις, αντλώντας τις εμπνεύσεις του από την αρχαία και τη βυζαντινή τέχνη αλλά και από τα νεότερα ρεύματα – τον ιμπρεσιονισμό και τον μεταϊμπρεσιονισμό, το συμβολισμό και την Art Nouveau – διαμόρφωσε ένα εντελώς ιδιαίτερο και προσωπικό ύφος, με το οποίο μετέφερε σε εικόνες τις ιδέες και τα οράματά του, ανοίγοντας το δρόμο για την ανανέωση της ελληνικής τέχνης. 

“Αποθέωση του Αθανασίου Διάκου”

Ο πίνακας έχει διαστάσεις 380 x 380 εκατοστά και πρόκειται για δωρεά της Σοφίας Παρθένη. Είναι λάδι σε καμβά που εκτίθεται στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου στην Αθήνα.

Ο πίνακας αποτυπώνει τη σκηνή της ανάληψής του στους ουρανούς. Στα αριστερά, μια φιγούρα με φωτοστέφανο, ένας άγγελος ή μία από τις μυροφόρες, εκπλήσσεται ανακαλύπτοντας το κενοτάφιο. Στη μέση, άλλος άγγελος, κρανοφόρος, ασπιδοφόρος και κρατώντας ένα δόρυ, θυμίζει τη θεά Αθηνά, που είναι και αυτή αδιάψευστος μάρτυρας του θαύματος της αποθέωσης. Ο Αθανάσιος Διάκος ανέρχεται στους ουρανούς. Εκεί, τον υποδέχονται άγγελοι με μουσικά όργανα, όπως και σε πίνακες ζωγραφικής του Ελ Γκρέκο, ενώ άλλοι τον στεφανώνουν με δάφνες.

Ένα κορίτσι που μοιάζει να ξεπηδά από το έργο “Η Άνοιξη” του Μποτιτσέλι, ραίνει τον ήρωα με λουλούδια από την αγκαλιά της, ενώ θυμίαμα αναβλύζει από το θυμιατό. Αυτό το έργο τέχνης ανυψώνει την Επανάσταση του 1821 στη σφαίρα του ιδεατού. Οι επιρροές είναι εμφανείς σε εικονογραφικά σύμβολα και ύφος, αντλώντας από την κεραμοποιία της κλασσικής αρχαϊκής εποχής αλλά και από την Βυζαντινή εικονογραφία. Το κορίτσι στα δεξιά, η προσωποποίηση της Άνοιξης, πηγάζει από το ομώνυμο έργο του Μποτιτσέλι. Οι ψηλόλιγνες φιγούρες των αγγέλων μαρτυρούν ότι ο Παρθένης έχει επηρεαστεί και από τα έργα του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου. Τέλος, τα γεωμετρικά σχήματα και τα ασυνεχή περιγράμματα είναι χαρακτηριστικά του Κυβισμού.

Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό να αναφερθεί πως εκτός από τον πίνακα που εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη, ο Κωνασταντίνος Παρθένης είχε φιλοτεχνήσει έναν ακόμη παρεμφερή πίνακα με τον ίδιο τίτλο.


Πηγές

https://www.nationalgallery.gr/el/zographikh-monimi-ekthesi/painting/mesopolemos/konstantinos-parthenis/apotheosi-tou-athanasiou-diakou.html

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.