“Και πάλι” του Ιωάννη Πολέμη

Και πάλι, να, ο Μάιος για να ‘λθει ξεκινά
Και διασκελίζει θάλασσες και κάμπους και βουνά.
Κρατεί ανθούς στα χέρια του και γύρω τους σκορπά
Κι όπου περάσει και διαβεί παντού μοσχομυρίζει.

Continue reading ““Και πάλι” του Ιωάννη Πολέμη”

“Αλληλογραφία” του Νίκου Τζώρτζη

Αυτά που σου γράφω

βλέπω ότι δεν είναι εκείνα
που σκοπεύω να σου πω°

είναι εκείνα που εσύ μ’ απαντάς
σ’ όσα ακόμα δεν σου ‘γραψα.

Continue reading ““Αλληλογραφία” του Νίκου Τζώρτζη”

“Ολυμπία” του Μανέ: Το γυμνό που σόκαρε

Ποιός είναι ο πίνακας που μόλις τον αντίκρυσε ο δημιουργός του, είπε: “Σοκαριστικός”;

Η “Ολυμπία” είναι ένας πίνακας του Édouard Manet, που εκτέθηκε για πρώτη φορά στο σαλόνι του Παρισιού το 1865. Στον πίνακα απεικονίζεται μια γυμνή γυναίκα ξαπλωμένη σε ένα ανάκλιντρο, ενώ η υπηρέτρια της δίνει λουλούδια. Μοντέλο για την Ολυμπία υπήρξε η Victorine Meurent, ενώ για την υπηρέτρια, πόζαρε στον ζωγράφο, το καλλιτεχνικό μοντέλο, Laure.

Continue reading ““Ολυμπία” του Μανέ: Το γυμνό που σόκαρε”

“Η αγάπη του ψεύδους”, του Σαρλ Μπωντλαίρ

Όταν σε βλέπω να περνάς, ράθυμη αγάπη,
Καθώς ηχεί ώς την οροφή και σπάει μια μελωδία,
Κόβοντας τον αρμονικό βηματισμό σου,
Δείχνοντας της βαθιάς ματιάς σου την ανία•

Continue reading ““Η αγάπη του ψεύδους”, του Σαρλ Μπωντλαίρ”

“Ο Μύθος του Σίσυφου” του Αλμπέρ Καμύ

Θα ήταν δυνατό ένας άνθρωπος, ο οποίος είναι αιώνια καταδικασμένος, να κουβαλάει έναν βράχο μέχρι την κορυφή ενός βουνού, να είναι ευτυχισμένος; «Πρέπει να φανταστούμε το Σίσυφο ευτυχισμένο», γράφει ο Γάλλος φιλόσοφος και πατέρας του παραλόγου, Άλμπερ Καμύ. Στο δοκίμιο “Ο Μύθος του Σίσυφου” , μέσα από έναν παράλογο ήρωα, ο συγγραφέας θίγει το ζήτημα της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι άνθρωποι αναζητούν το νόημα της, όμως ο άθλιος κόσμος αδυνατεί να δώσει.

Continue reading ““Ο Μύθος του Σίσυφου” του Αλμπέρ Καμύ”

Η συγκινητική ιστορία του “Ζητάτε να σας πω”

Όλοι γνωρίζουν το σπουδαίο τραγούδι του Αττίκ “Ζητάτε να σας πω” του Αττίκ (Κλέων Τρανταφύλλου). Αυτό που όμως λίγοι γνωρίζουν είναι η συγκινητική ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτό…

Continue reading “Η συγκινητική ιστορία του “Ζητάτε να σας πω””

“Ο θάνατος ενός στρατιώτη” του Wallace Stevens

Η ζωή συρρικνώνεται και ο θάνατος αναμένεται,
Όπως σε μία εποχή φθινοπώρου.
Ο στρατιώτης πέφτει.

Continue reading ““Ο θάνατος ενός στρατιώτη” του Wallace Stevens”

“Αγάπη Παράνομη”: Του Κωνσταντίνου Θεοτόκη

Ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης (1872-1923) είναι ένας από τους σπουδαιότερους πεζογράφους και μεταφραστές των νεοελληνικών γραμμάτων.  Η Τιμή και το Χρήμα, Η ζωή και ο θάνατος του Καραβέλα, Ο Κατάδικος, Οι σκλάβοι στα δεσμά τους είναι μερικά από τα πιο γνωστά έργα του Κερκυραίου πεζογράφου. Στο παρόν αφιέρωμα θα παρουσιαστεί το έργο “Αγάπη Παράνομη”, το οποίο φέτος απολαύσαμε και τηλεοπτικά.

Continue reading ““Αγάπη Παράνομη”: Του Κωνσταντίνου Θεοτόκη”

“Ακατανόητο κενό” του Δημήτρη Αθανασέλου

Το παντζούρι της κάμαρας  – που για χρόνια οι μεντεσέδες

το κρατούσαν κλειδωμένο στη θέση του –

τους τελευταίους μήνες

ξεκρεμάστηκε κι έπεσε αβοήθητο σ’ ένα ακατανόητο κενό.

Continue reading ““Ακατανόητο κενό” του Δημήτρη Αθανασέλου”

“Το πνεύμα των νεκρών αγρυπνά”, του Γκωγκέν

“Το πνεύμα των νεκρών αγρυπνά” είναι ένας πίνακας του 1892 σε καμβά με λάδι, από τον Paul Gauguin, που απεικονίζει μια γυμνή κοπέλα από την Ταϊτή, ξαπλωμένη. Πίσω της κάθεται μια ηλικιωμένη γυναίκα. Ο Γκωγκέν είπε πως ο τίτλος μπορεί να αναφέρεται είτε στο κορίτσι που φαντάζεται κάποιο φάντασμα είτε στο φάντασμα που φαντάζεται τη νεαρή κοπέλα…

Continue reading ““Το πνεύμα των νεκρών αγρυπνά”, του Γκωγκέν”