Φιλίππο Λίππι: ο μοναχός με την άσωτη ζωή και τις αισθαντικές αναγεννησιακές Μαντόνες

Σαν σήμερα το 1406 έρχεται στην ζωή ένας ξεχωριστός ζωγράφος, ο Ιταλός Φιλίππο Λίππι. Η περίπτωση του Λίππι είναι χαρακτηριστική, επειδή αποτυπώνει την εξέλιξη της ιταλικής ζωγραφικής και όλες τις κατακτήσεις του χώρου ή της φόρμας τον 15ο αιώνα. Ο ζωγράφος είναι ολοκληρωτικά παιδί του αιώνα του. Αν αρχίζει τη σταδιοδρομία του µε πολλά στοιχεία παλαιότερων ρευμάτων, έχει εντούτοις περάσει στην ιστορία ως ζωγράφος της Αναγέννησης λόγω των µορφολογικών χαρακτηριστικών που παρουσιάζει η τέχνη του και τα οποία χωρούν στο ουμανιστικό και εικαστικό πλαίσιο της Αναγέννησης.

Continue reading “Φιλίππο Λίππι: ο μοναχός με την άσωτη ζωή και τις αισθαντικές αναγεννησιακές Μαντόνες”

«Ήταν όλοι τους παιδιά μου» του Άρθουρ Μίλερ

Το θεατρικό έργο «Ήταν όλοι τους παιδιά μου» είναι ένα έργο-σταθμός στο πολυσχιδές έργο του Άρθουρ Μίλερ, καθώς και εν γένει της Αμερικανικής δραματουργίας. Ένα έργο συγκινητικό, έντονα πολιτικό, καθώς αφηγείται την ιστορία μιας οικογένειας στην μεταπολεμική Αμερική, κλασικό όμως ως προς τις αξίες του. 

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Ο Τζο Κέλλερ, ένας αυτοδημιούργητος εργοστασιάρχης, στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, παράγει εξαρτήματα πολεμικών αεροπλάνων και τα πουλάει στην Αμερικάνικη Αεροπορία. Στον πόλεμο υπηρετούν, κάπου στην Άπω Ανατολή, και τα δυο παιδιά του. Μια παρτίδα από τα εξαρτήματα που παράγει έχουν βγει ελαττωματικά αλλά αυτός, εν γνώσει του, τα παραδίδει στην Αεροπορία. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος κάποια αεροπλάνα πέφτουν και στο τέλος αποκαλύπτεται η αλήθεια. Ο Τζο και ο συνεταίρος του προσάγονται σε δίκη. Με ένα ψέμα, που πλασάρει ο Τζο στο δικαστήριο, ο ίδιος αθωώνεται και καταδικάζεται ο συνέταιρος του. Στο μεταξύ τελειώνει ο πόλεμος. Ο ένας του γιος επιστρέφει σώος και ο άλλος είναι καταγραμμένος στο κατάλογο αγνοουμένων.

Continue reading “«Ήταν όλοι τους παιδιά μου» του Άρθουρ Μίλερ”

η λάμψη θα μας συναντήσει όπως χορεύεις την κραυγή του Νίκου Ερηνάκη

η λάμψη θα μας συναντήσει
όπως χορεύεις την κραυγή

V

Μας έκλεισαν στα καλύτερά τους σπίτια
Να μην είμαστε κίνδυνος για κανέναν

Ήρεμοι που δεν είμαστε εκεί έξω
Ξέρουν πως εδώ πονάμε μόνοι
Και πως είμαστε δυνατοί
Μόνο όταν δεν είμαστε μόνοι

Μας σκόρπισαν σε μέρη απόμακρα
Μας έκλεψαν τις λέξεις μας
Μας φόρεσαν τις μάσκες τους
Υποδύθηκαν τους έρωτές μας
Χόρεψαν τα τραγούδια μας
Μέχρι που η μουσική τους
Δε μας θύμιζε τίποτα πια

Continue reading “η λάμψη θα μας συναντήσει όπως χορεύεις την κραυγή του Νίκου Ερηνάκη”

«Ο Ρόζενκραντζ και ο Γκίλντενστερν είναι νεκροί» του Τομ Στόπαρντ

Το θεατρικό έργο «Ο Ρόζενκραντζ και ο Γκίλντενστερν είναι νεκροί» είναι ίσως από τα διασημότερα έργα του Βρετανού δραματουργού Τομ Στόπαρντ, του κατά πολλούς σπουδαιότερου σύγχρονου Βρετανού θεατρικού συγγραφέα μετά τον Πίντερ. Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1966, στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου κι έκτοτε γνωρίζει μεγάλη επιτυχία σε κάθε του διασκευή στις ελληνικές και όχι μόνο θεατρικές σκηνές.

Continue reading “«Ο Ρόζενκραντζ και ο Γκίλντενστερν είναι νεκροί» του Τομ Στόπαρντ”

Ο χρυσαφένιος και ερωτικός «Φλεγόμενος Ιούνιος» του Leighton

Ο πρώτος καλοκαιρινός μήνας του χρόνου έφτασε και επίσημα και η έναρξη του καλοκαιριού είναι πλέον γεγονός! Η τέχνη της ζωγραφικής είναι έτοιμη να υποδεχθεί μέσα σε χρυσούς, πορτοκαλί και κίτρινους τόνους το φετινό καλοκαίρι με τον πίνακα «Φλεγόμενος Ιούνιος» (“Flaming June”) του Βρετανού καλλιτέχνη Sir Frederic Leighton. Πρόκειται για μια ελαιογραφία που εκτίθεται στο Museo de Arte de Ponce στο Puerto Rico και θεωρείται το πιο μεγαλειώδες έργο του καλλιτέχνη που καταδεικνύει τις κλασικιστικές του καλλιτεχνικές καταβολές! Ας του ρίψουμε λοιπόν μια πιο κοντινή ματιά!

Continue reading “Ο χρυσαφένιος και ερωτικός «Φλεγόμενος Ιούνιος» του Leighton”

«Το Πράσινο Βιβλίο»: ένα ταξίδι στην καρδιά του φυλετικού ρατσισμού

Η ταινία «Το Πράσινο Βιβλίο» που απέσπασε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας 2019 και έγινε πρόσφατα διαθέσιμη και στο ελληνικό EΡΤFLIX είναι η πρότασή μας για αυτή την βδομάδα και το αντικείμενο του σημερινού μας αφιερώματος. Πρωτοδημοσιευμένο το 1936 από τον Νεοϋορκέζο ταχυδρόμο και μετέπειτα εκδότη Βίκτορ Χιούγκο Γκριν, το «Πράσινο Βιβλίο», ή το «Πράσινο Βιβλίο του Νέγρου Αυτοκινητιστή» όπως ήταν ο πλήρης τίτλος του, υπήρξε η βίβλος του Μαύρου ταξιδιώτη στις ΗΠΑ για τριάντα χρόνια. Ένας ετήσια ανανεούμενος οδηγός ακριβείας για τα ξενοδοχεία, τα φαγάδικα, τα καταστήματα και τα βενζινάδικα στα οποία μπορούσε ανενόχλητος να σταθμεύσει ο έγχρωμος επαγγελματίας –καλλιτέχνες, αθλητές και πλασιέ κατά κανόνα- σε εποχές βάναυσου φυλετικού διαχωρισμού.

Continue reading “«Το Πράσινο Βιβλίο»: ένα ταξίδι στην καρδιά του φυλετικού ρατσισμού”

Τίτος Πατρίκιος: ένας ποιητής διαχρονικός· μια ποίηση πανταχού παρούσα

Στις 21 Μαΐου του 1928 γεννιέται στην Αθήνα ένας από τους σημαντικότερους ποιητές που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα. Ο λόγος φυσικά για τον Τίτο Πατρίκιο, έναν ποιητή που πλούτισε τη λογοτεχνική παραγωγή αυτού του τόπου με το πλούσιο και πολυσχιδές του έργο, το οποίο και συνεχίζει ακάματα μέχρι σήμερα.

Χρόνια Πολλά, Τίτο Πατρίκιε!

Σε ευχαριστούμε που “ντύνεις” με τα μαγικά υλικά της ποίησής σου την πεζή καθημερινότητα!

Continue reading “Τίτος Πατρίκιος: ένας ποιητής διαχρονικός· μια ποίηση πανταχού παρούσα”

«Ξυπόλυτοι στο πάρκο»: Πόσο αντέχει μια αγάπη;

Όταν το 1963 ο θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος Νιλ Σάιμον, ένας από τους πολυγραφότερους και ευφυέστερους δημιουργούς που γνώρισε ποτέ η Αμερική, έγραψε το θεατρικό έργο «Ξυπόλυτοι στο πάρκο» καθιερώθηκε ως ο μετρ των ρομαντικών κομεντί. Και όχι τυχαία, καθώς το έργο αυτό έγινε από τα πλέον αναγνωρισμένα έργα του, βραβεύτηκε με Tony, ενώ μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο με τους Ρόμπερτ Ρέντφορντ και Τζέιν Φόντα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους!

Continue reading “«Ξυπόλυτοι στο πάρκο»: Πόσο αντέχει μια αγάπη;”

Ο Ροσέτι και η αγαπημένη του «Περσεφόνη»

Σαν σήμερα, 12 Μαΐου του 1828 έρχεται στην ζωή ο Ντάντε Γκαμπριέλ Ροσέτι, ένας αντισυμβατικός και εκκεντρικός καλλιτέχνης με καταγωγή από την Ιταλία. Ο Ροσέτι υπήρξε η κινητήριος δύναμης της «Αδελφότητας των Προραφαηλιτών», μιας από τις πιο αναγνωρίσιμες ομάδες ζωγράφων του 19ου αιώνα, που είχαν ως στόχο την ανανέωση της βρετανικής τέχνης, έξω από τα κυρίαρχα ακαδημαϊκά πρότυπα της εποχής τους.

Continue reading “Ο Ροσέτι και η αγαπημένη του «Περσεφόνη»”

Γιορτή της Μητέρας: Όταν η λογοτεχνία εξυμνεί τη σπουδαιότερη ηρωίδα μας

Σήμερα, 9 Μαΐου, όπως και κάθε δεύτερη Κυριακή του Μάη, γιορτάζουμε και τιμούμε τον άνθρωπο που μας φέρνει στον κόσμο και με την αγάπη της διαπλάθει τον χαρακτήρα μας και χαράσσεται παντοτινά στην ψυχή μας· τη μητέρα. Η μορφή της υμνήθηκε ευρέως από τους ανθρώπους της τέχνης και του πνεύματος. Η μητέρα, η μάνα, η μαμά είναι συνώνυμο της ασφάλειας, της ανιδιοτελούς αγάπης, της φροντίδας, της αυτοθυσίας. Μητέρα, είναι η κάθε γυναίκα, φύλακας άγγελος ενός παιδιού όσα χρόνια κι αν περάσουν και όχι η γυναίκα που θα φέρει απλά ένα παιδί στον κόσμο. Μητέρα είναι εκείνη που περιβάλλει με όλη της την αγάπη την παιδική ψυχή. Είναι η παντοτινή ηρωίδα του καθενός μας που είναι πάντα δίπλα μας, έστω και με έναν πιο αθέατο τρόπο.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Για πρώτη φορά αναφέρεται η «Γιορτή της Μητέρας» στην αρχαία Ελλάδα, και ήταν η γιορτή της άνοιξης, όπου λατρευόταν η Γαία, η μητέρα Γη, μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων. Αργότερα τη λατρευτική της θέση πήρε η κόρη της, η Ρέα, σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία και θεά της γονιμότητας. Η δεύτερη Κυριακή του Μάη έχει πλέον καθιερωθεί σε παγκόσμιο επίπεδο ως εθνική γιορτή της Μητέρας και ξεκίνησε στις ΗΠΑ, έμπνευση μιας γυναίκας από τη Φιλαδέλφεια της Anna Marie Jarvis. Η Anna Jarvis θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας της ξεκίνησε το 1907 μια εκστρατεία για να καθιερωθεί μια επίσημη γιορτή της μητέρας. Η προσπάθειά της είχε απήχηση και η Γιορτή της Μητέρας έγινε επίσημα εθνική γιορτή των ΗΠΑ το 1914 με προεδρικό διάταγμα που όριζε τη δεύτερη Κυριακή του Μάη ως Ημέρα της Μητέρας.

Με αφορμή λοιπόν την φετινή Γιορτή της Μητέρας, προτείνουμε πέντε βιβλία τρυφερά και συγκινητικά, με κεντρικό πρόσωπο τη μητέρα, τη μαμά που θίγουν διαφορετικές όψεις της μητρότητας και της σχέσης μητέρας – παιδιού. Είναι βιβλία που ξεχωρίζουμε και αγαπάμε πολύ και σας προτρέπουμε να τα διαβάσετε, καθώς σίγουρα θα κερδίσουν μια θέση και στην δική σας καρδιά!

Continue reading “Γιορτή της Μητέρας: Όταν η λογοτεχνία εξυμνεί τη σπουδαιότερη ηρωίδα μας”