Μαθήματα Περσικών: Μία ακόμα ταινία για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων ή κάτι παραπάνω;

Βασισμένη στο διήγημα «Εφεύρεση μιας Γλώσσας» του Γερμανού συγγραφέα Βόλφγκανγκ Κόλχασε, το οποίο είναι εμπνευσμένο σε πραγματικό περιστατικό που συνέβη στην διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, η νέα γαλλική ταινία του Βαντίμ Πέρελμαν που σκηνοθετεί τους Ναχουέλ Περέζ Μπισκαγιάρ και Λαρς Αΐντιγκερ σε μια ιστορία επιβίωσης και ελπίδας που η οποία εξελίσσεται αργά και μεθοδικά σε ένα λιτό δράμα με τρομερή υπόγεια ένταση που παρουσιάζει τη φρίκη των ναζιστικών στρατοπέδων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από μια διαφορετική οπτική γωνία.

Είναι 1942, η Γαλλία βρίσκεται υπό ναζιστική κατοχή και ο Ζιλ συλλαμβάνεται μαζί με άλλους Εβραίους και οδηγείται για εκτέλεση στο δάσος. Εκεί καταρρέει, κραδαίνοντας ένα περσικό βιβλίο που μόλις έχει ανταλλάξει με μισό σάντουιτς, φωνάζοντας ότι δεν είναι Εβραίος αλλά Πέρσης. Το ψέμα του τον σώζει προσωρινά, αλλά τότε έρχεται αντιμέτωπος με τον διοικητή του στρατοπέδου συγκέντρωσης, τον Κοχ, ο οποίος θέλει να μάθει Farsi, διότι έχει όνειρο να ανοίξει εστιατόριο στο Ιράν, μόλις τελειώσει ο πόλεμος. Θα του σώσει την ζωή, με αντάλλαγμα να του μάθει την γλώσσα, μια γλώσσα την οποία ο Ζιλ δεν γνωρίζει και έτσι πρέπει να δημιουργήσει μια δική του. Χάρις σε αυτό το ευφυές τέχνασμα ο Ζιλ κατορθώνει να επιβιώσει επινοώντας λέξεις στα «Φαρσί» που καθημερινά διδάσκει στον Κοχ. Όμως, η ξεχωριστή σχέση των δύο αντρών πυροδοτεί την ζήλεια άλλων αιχμαλώτων αλλά και των στρατιωτών. Καθώς οι μέρες περνούν, οι υποψίες ότι δεν είναι στ’ αλήθεια Πέρσης μεγαλώνουν και ο Ζιλ καταλαβαίνει ότι το μυστικό του δεν θα μείνει κρυφό για πολύ ακόμα.

Continue reading “Μαθήματα Περσικών: Μία ακόμα ταινία για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων ή κάτι παραπάνω;”

Ο άνθρωπος του Θεού: μία κινηματογραφική αγιογραφία

Αντί προλόγου

Μια πολυαναμενόμενη ταινία που δίχασε το κοινό έκανε πρεμιέρα πριν μια εβδομάδα στους κινηματογράφους. Ο άνθρωπος του Θεού είναι κατ’ ουσίαν μια αφήγηση του πολυτάραχου βίου του Επισκόπου Πενταπόλεως Νεκταρίου που το 1961 αναγνωρίστηκε ως άγιος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού. Μια εν τάχει βιογραφία ενός πνευματικού ανθρώπου δοσμένη μέσα από τα μάτια του ίδιου αλλά και των προσώπων που πέρασαν από την ζωή του δεν απέχει πολύ από άλλες προσωπικές ιστορίες που έχουμε κατά καιρούς παρακολουθήσει, πράγμα που εύλογα κάνει κάποιον να απορεί για τις αντιδράσεις που προκάλεσε.

Continue reading “Ο άνθρωπος του Θεού: μία κινηματογραφική αγιογραφία”

Πέντε “άγνωστες” ταινίες – αριστουργήματα που αξίζει να δεις σήμερα

Το καλοκαίρι έφτασε στο τέλος του, ακολουθεί το φθινόπωρο (όχι ο χειμώνας) και η αλήθεια είναι πως η περίοδος των διακοπών ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για όλους να δουν περισσότερες ταινίες και σειρές. Μετά από μια δύσκολη περίοδο για τη βιομηχανία, λόγω της πανδημίας, επιτέλους φέτος το καλοκαίρι είχαμε πολλές νέες κυκλοφορίες, ενώ – με τη βοήθεια των θερινών σινεμά – όλοι είχαν τη δυνατότητα να κάνουν βουτιά στη νοσταλγία και να παρακολουθήσουν παλαιότερες παραγωγές που είτε είχαν χρόνια να δουν είτε τις παρακολούθησαν για πρώτη φορά. Το καλοκαίρι, λόγω γενικότερου mood, προσφέρεται μεν για πιο ανάλαφρες επιλογές, όμως υπάρχουν και εκείνοι που ανήκουν στα «παμφάγα» του σινεμά και βλέπουν τα πάντα ανεξαρτήτως είδους. Σε αυτή τη κατηγορία ανήκω και εγώ ως συντάκτης του παρόντος άρθρου, και παρόλο που φέτος είδα πολλά πράγματα, αποφάσισα να γράψω το άρθρο αυτό για να φέρω στο προσκήνιο indie διαμαντάκια που δυστυχώς πέρασαν κάτω από τα radar τη περίοδο που βγήκαν, παρά το γεγονός πως δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα απολύτως από τις blockbuster παραγωγές των πολλών εκατομμυρίων. Παρακάτω, λοιπόν, ακολουθούν 5 προτάσεις τέτοιων ταινιών που κατά τη προσωπική άποψη του συντάκτη είναι αριστουργήματα και που σίγουρα αξίζουν τον χρόνο σας.

Continue reading “Πέντε “άγνωστες” ταινίες – αριστουργήματα που αξίζει να δεις σήμερα”

Bacurau: Η συλλόγική επανάσταση μίας κοινωνίας απέναντι στην απειλή του αφανισμού

«Μπακουράου» (“Bacurau”) ονομάζουν στη Βραζιλία ένα είδος νυκτόβιου πτηνού, το οποίο έχει την ικανότητα να καμουφλάρεται για να μη γίνεται εύκολα αντιληπτό. «Μπακουράου» είναι και το όνομα της νέας ταινίας των Κλέμπερ Μεντόνσα Φίλιου και Ζουλιάνο Ντορνέλες. Στην ταινία βραζιλιάνικης παραγωγής κόστους 2 εκατομμυρίων δολαρίων, που κέρδισε το Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών το 2019, το επαναστατικό πνεύμα σμίγει με τον τρόμο και την επιστημονική φαντασία, σε ένα κινηματογραφικά ανένταχτο και αιχμηρό φιλμ, το οποίο διεκδικεί δυναμικά την αισθητική ανανέωση στη μεγάλη οθόνη και την πολιτική αλλαγή στην κοινωνία.

Στο κοντινό μέλλον, σε ένα απομονωμένο σημείο στα βόρεια της βραζιλιάνικης επαρχίας, βρίσκεται ένας οικισμός, το χωριό Bacurau, ξεχασμένος από τον έξω κόσμο και τον πολιτισμό. Οι κάτοικοί του ζουν ενωμένοι, αγκαλιάζουν τη μητριαρχία ως μοναδική εξουσία του τόπου και έχουν προ καιρού γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη στα βρώμικα παιχνίδια του διεφθαρμένου δημάρχου της περιοχής. Όπως γίνεται αντιληπτό από την αρχή, όμως, ένας αδιόρατος κίνδυνος καραδοκεί όχι πολύ μακριά από το φιλήσυχο χωριό: μια δυσδιάκριτη απειλή η οποία αρχίζει και παίρνει σαφέστερο σχήμα όταν η περιοχή σβήνεται μυστηριωδώς από τους ηλεκτρονικούς χάρτες, το σήμα χάνεται αιφνίδια από τα κινητά τηλέφωνα, παράξενοι επισκέπτες κάνουν την εμφάνισή τους και ένα μυστηριώδες drone που μοιάζει με ιπτάμενο δίσκο περιπολεί τους ουρανούς. Τα πράγματα εξελίσσονται ραγδαία και η αυτοοργανωμένη κοινότητα δέχεται ένοπλες επιθέσεις από αγνώστους με απροσδιόριστες προθέσεις, ώσπου οι κάτοικοι αποφασίζουν να προστατεύσουν όλα όσα έχουν χτίσει με κάθε κόστος.

Continue reading “Bacurau: Η συλλόγική επανάσταση μίας κοινωνίας απέναντι στην απειλή του αφανισμού”

“Sweat”, το αποκαλυπτικό πορτρέτο μίας influencer: H ματαιοδοξία, η μοναξιά και ο χαοτικός κόσμος των social media

Η ταινία “Sweat” («Ιδρώτας») είναι η δεύτερη ταινία του Σουηδού σκηνοθέτη Μάγκνους Φον Χορν και αποτελεί μια αιχμηρή και ταυτόχρονα γεμάτη τρυφερότητα ματιά στον λαμπερό όσο και απατηλό εικονικό κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, στο κυνήγι της επιτυχίας και της ευτυχίας σε έναν απόλυτα γνώριμο κόσμο, τον δικό μας, όπου η εικόνα μοιάζει να κυριαρχεί απόλυτα πάνω στην πραγματικότητα. Η ταινία, συμπαραγωγή Πολωνίας – Σουηδίας, αποτέλεσε επίσημη επιλογή στο Φεστιβάλ Καννών το 2020, και στη συνέχεια θριάμβευσε σε πολλά φεστιβάλ, με αποκορύφωμα το Φεστιβάλ της Τεργέστης όπου κέρδισε το Βραβείο Cineuropa ενώ κέρδισε και το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ του Σικάγο. Στην Πολωνία, στο Φεστιβάλ Gdynia κέρδισε τον Αργυρό Λέοντα, αλλά και τα Βραβεία Σκηνοθεσίας, Ερμηνείας, Ερμηνείας Β’ Ρόλου, Μοντάζ και Φωτογραφίας.

H υπόθεση εκτυλίσσσεται γύρω από την ζωή της 30χρονης Σύλβια, μίας διάσημης στα social media Πολωνής γυμνάστριας που μοιάζει να τα έχει όλα. Είναι μία επιτυχημένη influencer με 600.000 followers, που πληρώνεται αδρά από χορηγούς για να προωθεί τα προϊόντα τους με συνεχή βίντεο ασκήσεων και διατροφής από την καθημερινότητά της. Το κινητό της είναι η προέκταση του εαυτού της και μοιράζεται τα πάντα με τους θαυμαστές της. Οταν όμως αποφασίζει να μαγνητοσκοπήσει ένα βίντεο όπου τσαλακώνεται και ομολογεί την μοναξιά της, οι σπόνσορες της αγανακτούν. Κι αυτό γίνεται η αφορμή να ραγίσει το γυαλί της φαινομενικά τέλειας ζωής της και να αναγκαστεί να κοιτάξει τον αντικατοπτρισμό της κατάματα. Τόση αγάπη και καμία οικειότητα. Τόσοι θαυμαστές και κανένας φίλος. Ολοι την ξέρουν, όμως κανένας πραγματικά. Εκείνη μοιράζεται κάθε λεπτομέρεια της ζωής της και κανείς δεν την περιμένει όταν γυρίζει σπίτι. Ολοι την ποθούν, αλλά κανείς δεν την πλησιάζει. Παρά ένας μοναχικός, θλιβερός stalker που παρκάρει κάθε μέρα κάτω από το σπίτι της. Έτσι, αυτή η ανάγκη της για ουσιαστική ανθρώπινη επαφή θα την φέρει αντιμέτωπη με μια σειρά από επώδυνες καταστάσεις που θα δοκιμάσουν τα σωματικά και ψυχολογικά τις όρια.

Continue reading ““Sweat”, το αποκαλυπτικό πορτρέτο μίας influencer: H ματαιοδοξία, η μοναξιά και ο χαοτικός κόσμος των social media”

“Τρέξε Λόλα Τρέξε”: Ένας αγώνας δρόμου ενάντια στον χρόνο και τις πιθανότητες

Το 1998 βγήκε στις μεγάλες οθόνες, ένα από τα αριστουργήματα του γερμανικού κινηματογράφου, που έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό τον σκηνοθέτη Τομ Τίκβερ, η ταινία που ξεχώρισε για το ιδιαίτερο σενάριο και σκηνοθεσία, “Τρέξε Λόλα Τρέξε”….

Continue reading ““Τρέξε Λόλα Τρέξε”: Ένας αγώνας δρόμου ενάντια στον χρόνο και τις πιθανότητες”

In the mood for love: ένας ψίθυρος για τις χαμένες ευκαιρίες

Αντί προλόγου 

Μετά την αποκατάσταση του φιλμ σε 4Κ, όπως προστάζει η εποχή του νέου σινεμά, επιστρέφει στην μεγάλη οθόνη ένα έργο που μετράει ήδη δύο δεκαετίες ζωής. Μία ερωτική ιστορία από το Χονγκ Κονγκ της δεκαετίας του 60 που κατάφερε να αγγίξει και να χαραχτεί βαθιά στην συνείδηση του θεατή του μιλένιουμ επανασυστήνεται στον ίδιο αλλά σε ένα νέο κοινό που έχει αρχίσει να εκτιμά (δικαίως) τον κινηματογράφο της Ανατολικής Ασίας. Αναμετράται με τον χρόνο για να αποδειχθεί, μάλλον, νικήτρια για ακόμα μια φορά. Ο λόγος για το έργο “In the mood for love” (ελληνιστί Ερωτική Επιθυμία) δια χειρός Wong Kar-wai.

Continue reading “In the mood for love: ένας ψίθυρος για τις χαμένες ευκαιρίες”

Τι πρέπει να ξέρεις για την Casablanca

«Of all the gin joints in all the towns in all the world, she walks into mine»

Η Casablanca αποτελεί ταινία – σταθμό για τον αμερικανικό κινηματογράφο που έμεινε στην ιστορία τόσο για τις δυνατές ερμηνείες των πρωταγωνιστών, Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και Ίνγκριντ Μπέργκμαν, όσο και για τις ατάκες – ορόσημο του χολιγουντιανού ρομάντζου. Σίγουρα έχεις ακουστά την ταινία και πολύ πιθανόν να γνωρίζεις την υπόθεση της όποτε δεν θα σε κουράσουμε πολύ. Θα αναφέρουμε μόνο ενδεικτικά μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες πληροφορίες που πρέπει να ξέρεις για την πασίγνωστη ταινία με αφορμή την ψηφιακή επανακυκλοφορία της.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ

Η ιστορία διαδραματίζεται στην Casablanca την εποχή του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Ο Ρικ Μπλέιν, γοητευτικός και κυνικότατος ιδιοκτήτης ενός πολυσύχναστου νυχτερινού κέντρου στην Καζαμπλάνκα βλέπει τη ζωή του να παίρνει μια απροσδόκητη τροπή όταν ξανασυναντά τυχαία μετά από χρόνια την πρώην αγαπημένη του, Ίλσα. Η σύντομη ερωτική ιστορία των δυο τους έλαβε χώρα στο Παρίσι όπου και τελείωσε άδοξα όταν η Ίλσα εγκατέλειψε ξαφνικά τον Ρικ χωρίς ποτέ να του εξηγήσει το λόγο. Η Ίλσα είναι παντρεμένη με τον ηγέτη της τσέχικης Αντίστασης, Βίκτωρ Λάζλο που καταζητείται από τους Ναζί. Τραγική ειρωνία; Ο Ρικ είναι ο μόνος που μπορεί να τους βοηθήσει να ξεφύγουν. Αντιμέτωπος ξανά με τα αισθήματά του για την Ίλσα, ο Ρικ βρίσκεται ανάμεσα στη λογική και την καρδιά του. Το ερωτικό τρίγωνο Ρικ, Ίλσα και Βίκτωρ καθήλωσε τους τηλεθεατές και ανέδειξε τον Ρικ Μπλέιν στον πιο αγαπημένο χαρακτήρα του κινηματογράφου, καθώς επιλέγει να χάσει τη γυναίκα που αγαπά για να της προσφέρει ένα καλύτερο μέλλον.

Continue reading “Τι πρέπει να ξέρεις για την Casablanca”

“Μήλα”: Και τελικά χωρίς τις αναμνήσεις μας υπάρχουμε;

Τα “Μήλα” (Apples) είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Χρήστου Νίκου με πρωταγωνιστή τον Άρη Σερβετάλη και αφηγείται το χρονικό μιας αναπάντεχης επιδημίας, όταν οι άνθρωποι μιας πόλης εμφανίζουν ξαφνική αμνησία και δεν μπορούν να θυμηθούν τίποτα για τον εαυτό τους και την ζωη τους. Παρά την δύσκολη κινηματογραφική χρονιά λόγω της πανδημίας τα Μήλα διέγραψαν μια λαμπρή διαδρομή σε φεστιβάλ, όπως αυτό του Τορόντο, στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα Ορίζοντες του 77ου Φεστιβάλ Βενετίας και φυσικά στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Προβλήθηκε σε πάνω από 35 χώρες και υποβλήθηκε και για τα Όσκαρ, αν και δεν κατάφερε να βγει υποψήφια. Στην απήχηση της ταινίας βοήθησε η στήριξη της Κέιτ Μπλάνσετ η οποία προώθησε την ταινία στην Αμερική ως executive producer χαρακτηρίζοντας την «μια αξέχαστη κινηματογραφική εμπειρία».

Eνας 40χρονος άντρας, ο Άρης, τριγυρίζει στο απεριποίητο, ακατάστατο διαμέρισμά του με εμφανή σημάδια κατάθλιψης. Κλείνει την πόρτα πίσω του και βγαίνει στο δρόμο. Σε έναν κόσμο αλλόκοτο. Σε μια Αθήνα χτυπημένη από μία ανεξήγητη πανδημία: οι κάτοικοί της, ξαφνικά, ξεχνούν. Ποιοι είναι, τι κάνουν, πού πήγαιναν, πού είναι το σπίτι τους, υπάρχει κάποιος που τους περιμένει εκεί; Την μία στιγμή τον παίρνει ο ύπνος στη νυχτερινή διαδρομή του αστικού λεωφορείου κι την άλλη ξυπνά στο τέρμα χωρίς να θυμάται τίποτα. Χαμένος. Ένα ακόμα κρούσμα. Το Νο 14842. Στο σιωπηλό χάος της πανδημίας, ο Άρης μένει φαινομενικά μόνος και «αδιεκδίκητος» από συγγενείς και φίλους και, όπως ορίζει το πρωτόκολλο έκτακτης ανάγκης, γιατροί τον περιμαζεύουν και τον οδηγούν στα ειδικά κέντρα αποκατάστασης μνήμης. Ολοι στα γύρω δωμάτια, γυναίκες και άντρες διαφορετικών ηλικιών, χωρίς ταυτότητα, περιμένουν να τους αναζητήσουν οι αγαπημένοι τους. Εκτός κι αν κι εκείνοι πάσχουν από την ίδια μυστηριώδη αμνησία. Εκτός κι αν δεν τους αγαπά κανείς.

Continue reading ““Μήλα”: Και τελικά χωρίς τις αναμνήσεις μας υπάρχουμε;”

Γιατί το καλοκαίρι πρέπει να δεις τα “Φθηνά Τσιγάρα” σε ένα θερινό κινηματογράφο

– To δικό σου όνειρο;
– Για απόψε είσαι εσύ.

Έχουν περάσει περισσότερα από 20 καλοκαίρια, από τότε που ο Ρένος Χαραλαμπίδης κυκλοφόρησε τα “Φθηνά Τσιγάρα”. Μια ταινία, που μας διηγείται την ιστορία του Νίκου και της Σοφίας, μια τρυφερή ιστορία αγάπης, με τη συνοδεία της ποίησης και της μουσικής της θερινής, νυχτερινής Αθήνας, που μόνο οι ποιητές ή οι ερωτευμένοι μπορούν να ακούσουν…

Continue reading “Γιατί το καλοκαίρι πρέπει να δεις τα “Φθηνά Τσιγάρα” σε ένα θερινό κινηματογράφο”