«Monday» του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου: H νέα ρομαντική κωμωδία του με άρωμα Αθήνας

“Το Monday βγαίνει στις αίθουσες σε μια εποχή που κάνει την ταινία πιο επίκαιρη. Μετά από ενάμιση χρόνο απομόνωσης και σε μια εποχή που το lockdown ανάγκασε τις σχέσεις να δοκιμαστούν, μια ταινία που μιλάει για την αλήθεια των σχέσεων και για το πως ό,τι ήταν κάτω από το χαλάκι βγαίνει στην επιφάνεια, είναι πιο χρήσιμη από ότι αν έβγαινε όπως αρχικά είχε προγραμματιστεί. Επίσης η σωματική επαφή, τα ξέφρενα πάρτι και οι διακοπές είναι κάτι που πρέπει να θυμηθούμε και να αγαπήσουμε ξανά.”

– Αργύρης Παπαδημητρόπουλος, Vogue Greece

Από το φεστιβάλ της Τραϊμπέκα, στο φεστιβάλ του Τορόντο και τελικά στους κινηματογράφους από την Πέμπτη 24 Ιουνίου, η νέα ταινία του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, «Monday», έρχεται για να μας βοηθήσει να ξεφύγουμε από τον καύσωνα και την βαρετή ρουτίνα μας, καθώς η μέθη του έρωτα και η γοητεία μιας τόσο οικείας, αλλά φωτογενώς αγνώριστης Κυψέλης, συνθέτουν μια ιστορία αγάπης γυμνή, αστεία, δυσάρεστη, αλλά και πλούσια σε αισθήματα και αυξομειώσεις, όπως και η ίδια η ζωή.

 Ο Μίκι και η Κλόι είναι δύο άνθρωποι έξω από τα νερά τους. Αμερικανοί οι οποίοι γνωρίζονται στην Αθήνα, περνούν μια νύχτα αγκαλιά, ξυπνούν γυμνοί στην παραλία, μεταφέρονται στο αστυνομικό τμήμα και σιγά σιγά καταλαβαίνουν πως η μοίρα τους είναι πια κοινή. Γίνονται ζευγάρι και συγκατοικούν ζώντας έναν παθιασμένο έρωτα που μοιάζει με ατελείωτο πάρτι. Η αληθινή ζωή, όμως, δεν θα αργήσει να τους χτυπήσει την πόρτα, μέσα από μια σειρά –επαγγελματικών και οικογενειακών– υποχρεώσεων, οι οποίες τους αναγκάζουν να σκεφτούν σοβαρά το μέλλον τους. Σε αυτή την ονειρεμένη σχέση του ενός Σαββατοκύριακου, μπορεί αυτό που έχουν χτίσει μαζί να αντέξει στη δευτεριάτικη ρουτίνα;

Continue reading “«Monday» του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου: H νέα ρομαντική κωμωδία του με άρωμα Αθήνας”

Κρουέλα: Η Έμα Στόουν ως η νεότερη αντι-ηρωική εκδοχή της κόρης του Χάρου

Η ταινία Κρουέλα του Κρεγκ Γκιλέσπι που κυκλοφόρησε αρχές Ιουνίου στους κινηματογράφους, θεμελιώνει την νεότερη μόδα, που είδαμε και στη Maleficent, κατά την οποία οι κακοί των παραμυθιών «διαβάζονται» ξανά ως παρεξηγημένοι αντι-ήρωες. Έτσι, η Κρουέλα ντε Βιλ, από τους πιο απολαυστικά μοχθηρούς κακούς που έπλασε το επιτελείο του Γουόλτ Ντίσνεϊ, αποκτά την τραγική ιστορία της κι έναν λόγο για να μισεί τα σκυλάκια Δαλματίας.

Στο Λονδίνο των 1960s, η νεαρή Εστέλα βρίσκεται ορφανή μετά από ένα τραγικό δυστύχημα. Εκεί γνωρίζει την νέα της οικογένεια, δύο ορφανά αγόρια, τονΤζάσπερ και τον Οράτιο. Για 10 χρόνια ζουν μια ζωή γεμάτη μικροκλοπές και μικροαπατεωνιές για να βγάλουν τα προς το ζην. Όμως, η Εστέλα ονειρεύεται να γίνει σχεδιάστρια μόδας, ακολουθώντας τα βήματα της Βαρώνης , θρυλικής μορφής της λονδρέζικης υψηλής ραπτικής. Η γνωριμία των δύο γυναικών θα έχει όμως απρόβλεπτες και αναποφεύκτες συνέπειες και μέσα από αυτή θα γεννηθεί η γνωστή σε όλους μας Κρουέλα ντε Βιλ.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Κρουέλα ζωντανεύει στη μεγάλη οθόνη μέσω μιας πρωτοκλασάτης ηθοποιού, καθώς πίσω στο 1996 η Γκλεν Κλόουζ είχε αφήσει το στίγμα της στον ρόλο με τη live action εκδοχή του αγαπημένου καρτούν της Disney. Όμως, αν ήθελε κάποιος να χαρακτηρίσει την «Κρουέλα» ως ταινία, θα έλεγε ότι δεν είναι απαραίτητα ένα prequel των «101 Σκυλιών της Δαλματίας», αλλά περισσότερο μια ταινία η οποία εμπνέεται μεν από το μύθο αλλά χαράζει μια δικιά της ανεξάρτητη πορεία.

Continue reading “Κρουέλα: Η Έμα Στόουν ως η νεότερη αντι-ηρωική εκδοχή της κόρης του Χάρου”

«Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον Μπίλι Χόλιντεϊ»: Ο ρατσισμός στην Αμερική του χτες και του σήμερα

Η υποψήφια για Όσκαρ ταινία «Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον Μπίλι Χόλιντεϊ» (The United States vs. Billie Holiday) του Λι Ντάνιελς αφηγείται το πιο τραγικό κομμάτι από την ζωή της μεγάλης τραγουδίστριας Μπίλι Χόλιντεϊ. Το 1947, Η Μπίλι Χόλιντεϊ στοχοποιείται από το FBI, το οποίο θεώρησε εμπρηστικό το εμβληματικό «Strange Fruit», ένα τραγούδι διαμαρτυρίας για τον ρατσισμό στις ΗΠΑ και την καταπίεση των μαύρων. Ευάλωτη ως εθισμένη στην ηρωίνη, η Χόλιντεϊ αποτελεί εύκολο στόχο για τους ομοσπονδιακούς πράκτορες, οι οποίοι αναλαμβάνουν να την ενοχοποιήσουν για κατοχή ναρκωτικών. Έτσι, ο νεαρός Αφροαμερικανός αστυνομικός Τζίμι Φλέτσερ δέχεται από τους ανώτερους του την εντολή να την παρακολουθήσει και να τη συλλάβει. Όμως, τα πράγματα περιπλέκονται και μία προδοσία θα σημαδέψει την πορεία της μεγάλης ντίβας της τζαζ.

Continue reading “«Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον Μπίλι Χόλιντεϊ»: Ο ρατσισμός στην Αμερική του χτες και του σήμερα”

«Το Πράσινο Βιβλίο»: ένα ταξίδι στην καρδιά του φυλετικού ρατσισμού

Η ταινία «Το Πράσινο Βιβλίο» που απέσπασε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας 2019 και έγινε πρόσφατα διαθέσιμη και στο ελληνικό EΡΤFLIX είναι η πρότασή μας για αυτή την βδομάδα και το αντικείμενο του σημερινού μας αφιερώματος. Πρωτοδημοσιευμένο το 1936 από τον Νεοϋορκέζο ταχυδρόμο και μετέπειτα εκδότη Βίκτορ Χιούγκο Γκριν, το «Πράσινο Βιβλίο», ή το «Πράσινο Βιβλίο του Νέγρου Αυτοκινητιστή» όπως ήταν ο πλήρης τίτλος του, υπήρξε η βίβλος του Μαύρου ταξιδιώτη στις ΗΠΑ για τριάντα χρόνια. Ένας ετήσια ανανεούμενος οδηγός ακριβείας για τα ξενοδοχεία, τα φαγάδικα, τα καταστήματα και τα βενζινάδικα στα οποία μπορούσε ανενόχλητος να σταθμεύσει ο έγχρωμος επαγγελματίας –καλλιτέχνες, αθλητές και πλασιέ κατά κανόνα- σε εποχές βάναυσου φυλετικού διαχωρισμού.

Continue reading “«Το Πράσινο Βιβλίο»: ένα ταξίδι στην καρδιά του φυλετικού ρατσισμού”

Η νέα εποχή του σινεμά

Οι εποχές που μπορούσαμε να πάμε ξέγνοιαστα στο σινεμά μοιάζουν με αναμνήσεις από μια άλλη ζωή. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η πανδημία έκλεισε τις αίθουσες σε όλο τον κόσμο, αλλά ότι επιπλέον, ο συνεχιζόμενος αντίκτυπος της κρίσης στην κινηματογραφική βιομηχανία είναι χωρίς προηγούμενο. 

Πέρα από την αλλαγή στον τρόπο με τον οποίον παρακολουθούμε ταινίες εδώ και έναν χρόνο, η εξάπλωση του κορωνοϊού έκλεισε αμέτρητα κινηματογραφικά σετ, παγώνοντας παραγωγές και πρότζεκτ με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους ανθρώπους οι οποίοι εργάζονται μπροστά και πίσω από τις κάμερες. Ωστόσο, δεν είναι η πανδημία η μοναδική αιτία ανησυχίας για το σινεμά, καθώς η επιτυχία που καταγράφουν οι πλατφόρμες streaming και η μεγάλη αύξηση της πειρατείας τους τελευταίους δεκατέσσερις μήνες, προκαλούν και απειλούν πολλαπλά το παραδοσιακό επιχειρηματικό μοντέλο της κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Continue reading “Η νέα εποχή του σινεμά”

5 ταινίες για την δύναμη της Ποίησης

Αντί προλόγου

Η εφεύρεση του κινηματογράφου συνέπεσε με την έναρξη μιας εποχής τόσο πλούσιας, βαθιά πυρετικής, ριψοκίνδυνης, αντιφατικής και πολύτροπης, που μονάχα αυτός θα μπορούσε να έχει τις κατάλληλες δυνατότητες για να την εκφράσει πλούσια, βαθιά, συνθετικά και πολύτροπα. […] Η σχέση κινηματογράφου και ποίησης και ειδικότερα της σύγχρονης ποίησης, είναι νομίζω αδιαμφισβήτητη παρατηρούσε ο Οδυσσέας Ελύτης σε άρθρο του δημοσιευμένο πριν από 83 ολόκληρα χρόνια. Στην αρχή, ο κινηματογράφος λειτούργησε ως ένα μέσο πραγμάτωσης του ποιητικού λόγου, μεταφέροντας στην μεγάλη οθόνη έργα του Τ.Σ. Έλιοτ, του Γκαίτε και άλλων πολλών.

Continue reading “5 ταινίες για την δύναμη της Ποίησης”

«Judas and the Black Messiah»: Η προδοσία που σημάδεψε τον αγώνα για ισότητα του Black Power Movement

Το “Judas And The Black Messiah“, αναπόφευκτα μία από τις πολλές μαύρες φωνές στα φετινά Όσκαρ, πρόκειται για ένα ιστορικό δράμα, αρκετά πληροφοριακό, και επίκαιρο, με καταιγιστική και έντονα φορτισμένη εξέλιξη που προσφέρει ένα σαρωτικό καταγγελτικό σινεμά, χωρίς να λαϊκιζει ή να δημιουργεί μελόδραμα, με εκπληκτικές ερμηνείες, ιδιαίτερα από τους 2 πρωταγωνιστές.

Continue reading “«Judas and the Black Messiah»: Η προδοσία που σημάδεψε τον αγώνα για ισότητα του Black Power Movement”

Oscars 2021: Η δική μας απονομή

Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε ενόψει μιας ακόμα απονομής των βραβείων Oscars που από πολλούς θεωρούνται ως τα πιο σημαντικά ή έστω τα πιο γνωστά κινηματογραφικά βραβεία. Ωστόσο, αυτή η χρονιά δεν είναι όμοια με τις περασμένες. Μετά από τις αντιξόοτητες που λόγω της υγειονομικής κρίσης αντιμετώπισε ο πλανήτης, ο χώρος του θεάματος και ιδίως αυτός του κινηματογράφου εξέρχεται λαβωμένος. Αυτό εξηγεί και μάλλον τις ως επί το πλείστον αδύναμες σε σχέση με τα πρηγούμενα χρόνια φετινές συμμετοχές. Σε κάθε περίπτωση, η παραγωγή έργων δεν σταματά, ξεπερνά τα εμπόδια και μας προσφέρει συντροφιά σε καιρούς χαλεπούς. Μέσα από όλο αυτό αναδεικνύεται για άλλη μια φορά η μαγεία και η σημασία της 7ης τέχνης. Εμείς είδαμε τις φετινές ταινίες, προβληματιστήκαμε, συγκινηθήκαμε και σας προτείνουμε τους δικούς μας νικητές σε κάποιες κατηγορίες. Εσείς ποιους θα επιλέγατε;

Continue reading “Oscars 2021: Η δική μας απονομή”

Minari: η κορεάτικη εκδοχή του Αμερικανικού ονείρου ή μήπως και όχι;

Αντί προλόγου

Μετά τις διθυραμβικές κριτικές και την θριαμβευτική νίκη στην περσινή απονομή των βραβείων Όσκαρ στην κατηγορία “Καλύτερης Ταινίας” ο Μπονγκ Τζουν-χο με τα “Παράσιτα” μας κρούει τον κώδωνα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Την στιγμή που το Hollywood παρελθοντολογεί και επαναλαμβάνεται, ο ασιάτικος κινηματογράφος και δη αυτός της Νότιας Κορέας πρωτοπορεί, ανοίγοντας νέους φιλμογραφικούς ορίζοντες. Σε αυτό το ρεύμα, στην φετινή απονομή κάνει την εμφάνισή της κερδίζοντας την υποψηφιότητα, μεταξύ άλλων και για την κατηγορία “Καλύτερης Ταινίας” το Minari σε σενάριο και σκηνοθεσία του Λι Άιζακ Τσουνγκ.

Continue reading “Minari: η κορεάτικη εκδοχή του Αμερικανικού ονείρου ή μήπως και όχι;”

Promising Young Woman: Μία πολλά υποσχόμενη ταινία που αντιμάχεται τον σεξισμό της πατριαρχικής κοινωνίας και προβάλλει μία άλλη οπτική του #MeToo

Και μόνο ο τίτλος της ταινίας “Promising Young Woman” (Πολλά Υποσχόμενη Νεαρή Γυναίκα) σε προϊδεάζει για μια πολλά υποσχόμενη ταινία η οποία είναι εμπνευσμένη από το κίνημα του #MeToo. Σε μία πολύ δύσκολη περίοδο για τον κινηματογράφο, η εικόνα της Κάρι Μάλιγκαν, την οποία έχουμε συνηθίσει σε ρόλους εποχής, με πολύχρωμη περούκα και στολή νοσοκόμας να μοιράζει “χαστούκια συναίνεσης” σε μια σειρά αντρών που θεωρούν ότι μια γυναίκα υπό την επήρεια αλκοόλ αποτελεί το ιδανικό σεξουαλικό θήραμα, δεν θα μπορούσε παρά να δημιουργήσει μία μοναδική εικόνα γύρω από την ταινία της βρετανής ηθοποιού Έμεραλντ Φένελ, η οποία υπογράφει το σενάριο και για πρώτη φορά την σκηνοθεσία. Προορισμένη να ανοίξει συζητήσεις γύρω από τα προνόμια των αντρών και τις λεπτές γραμμές που ορίζουν τη συναίνεση στις σεξουαλικές επαφές, το “Promising Young Woman” είναι αναμφίβολα μία από τις καλύτερες και πιο ενδιαφέρουσες ταινίες της νέας χρονιάς με 4 υποψηφιότητες για τα Golden Globes και 5 για τα Oscars 

Continue reading “Promising Young Woman: Μία πολλά υποσχόμενη ταινία που αντιμάχεται τον σεξισμό της πατριαρχικής κοινωνίας και προβάλλει μία άλλη οπτική του #MeToo”