Πέντε “άγνωστες” ταινίες – αριστουργήματα που αξίζει να δεις σήμερα

Το καλοκαίρι έφτασε στο τέλος του, ακολουθεί το φθινόπωρο (όχι ο χειμώνας) και η αλήθεια είναι πως η περίοδος των διακοπών ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για όλους να δουν περισσότερες ταινίες και σειρές. Μετά από μια δύσκολη περίοδο για τη βιομηχανία, λόγω της πανδημίας, επιτέλους φέτος το καλοκαίρι είχαμε πολλές νέες κυκλοφορίες, ενώ – με τη βοήθεια των θερινών σινεμά – όλοι είχαν τη δυνατότητα να κάνουν βουτιά στη νοσταλγία και να παρακολουθήσουν παλαιότερες παραγωγές που είτε είχαν χρόνια να δουν είτε τις παρακολούθησαν για πρώτη φορά. Το καλοκαίρι, λόγω γενικότερου mood, προσφέρεται μεν για πιο ανάλαφρες επιλογές, όμως υπάρχουν και εκείνοι που ανήκουν στα «παμφάγα» του σινεμά και βλέπουν τα πάντα ανεξαρτήτως είδους. Σε αυτή τη κατηγορία ανήκω και εγώ ως συντάκτης του παρόντος άρθρου, και παρόλο που φέτος είδα πολλά πράγματα, αποφάσισα να γράψω το άρθρο αυτό για να φέρω στο προσκήνιο indie διαμαντάκια που δυστυχώς πέρασαν κάτω από τα radar τη περίοδο που βγήκαν, παρά το γεγονός πως δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα απολύτως από τις blockbuster παραγωγές των πολλών εκατομμυρίων. Παρακάτω, λοιπόν, ακολουθούν 5 προτάσεις τέτοιων ταινιών που κατά τη προσωπική άποψη του συντάκτη είναι αριστουργήματα και που σίγουρα αξίζουν τον χρόνο σας.

Continue reading “Πέντε “άγνωστες” ταινίες – αριστουργήματα που αξίζει να δεις σήμερα”

Η ιστορία πίσω από τον διάσημο πίνακα του

Πρόκειται για έναν από τους πιο διάσημους παγκόσμιους πίνακες, όχι μόνο για την τέχνη αλλά και για την ιστορία που τον ενέπνευσε. Στο παρόν αφιέρωμα, διαβάστε την ιστορία πίσω από το έργο “Ρωμαϊκή Ευσπλαχνία”.

Continue reading “Η ιστορία πίσω από τον διάσημο πίνακα του”

Σεπτέμβρης του Κωνσταντίνου Καραμούζη

Και αν όντως έρθει Σεπτέμβρης μη μου το πεις.
Άσε τα σύννεφα να με πληγώσουν.
Το καλοκαίρι αυτό τελείωσε νωρίς.

Continue reading “Σεπτέμβρης του Κωνσταντίνου Καραμούζη”

Η Παγίδα του Ρομπέρ Τομά: Ένα σκηνικό παιχνίδι συγκινήσεων και ανατροπών

Ο Ρομπέρ Τομά ήταν Γάλλος συγγραφέας, ηθοποιός και κινηματογραφικός σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στο Γκαπ της Γαλλίας το 1927 και σε ηλικία 17 ετών εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Από νωρίς αρχίζει να ασχολείται με το θέατρο, ως ηθοποιός πρώτα, ερμηνεύοντας μικρούς ρόλους, ενώ παράλληλα γράφει και προσπαθεί να προωθήσει τα θεατρικά του έργα, τα οποία ακολουθούσαν αστυνομική πλοκή, καθώς αγαπούσε ιδιαίτερα αυτό το είδος. Όταν ήταν 18 ετών, ισχυρίστηκε ότι είχε διαβάσει κάθε έργο που δημοσιεύθηκε στα γαλλικά από το 1900.

Ως συγγραφέας, σχεδόν από την αρχή, γοητεύτηκε από ένα περίεργο είδος το οποίο και βοήθησε να επινοηθεί: το comédie policière ή το θρίλερ κωμωδίας. Το 1960 ο Τομά σημείωσε εξαιρετική επιτυχία με τo “Man Trap”, ένα χιουμοριστικό μυστήριο δολοφονίας που έγινε επιτυχία στο Παρίσι μέσα σε μια νύχτα. Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ αγόρασε τα δικαιώματα και το έργο καθιέρωσε τον Τομά ως συγγραφέα δραμάτων ψυχολογικού εγκλήματος με μια ξεχωριστή γαλλική κωμική συστροφή. Ένα χρόνο αργότερα, με το γνωστότερο θεατρικό του έργο, «Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται» (1961), ο Τομά τιμάται με το βραβείο «Quai des Οrfevres».

Continue reading “Η Παγίδα του Ρομπέρ Τομά: Ένα σκηνικό παιχνίδι συγκινήσεων και ανατροπών”

Bacurau: Η συλλόγική επανάσταση μίας κοινωνίας απέναντι στην απειλή του αφανισμού

«Μπακουράου» (“Bacurau”) ονομάζουν στη Βραζιλία ένα είδος νυκτόβιου πτηνού, το οποίο έχει την ικανότητα να καμουφλάρεται για να μη γίνεται εύκολα αντιληπτό. «Μπακουράου» είναι και το όνομα της νέας ταινίας των Κλέμπερ Μεντόνσα Φίλιου και Ζουλιάνο Ντορνέλες. Στην ταινία βραζιλιάνικης παραγωγής κόστους 2 εκατομμυρίων δολαρίων, που κέρδισε το Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών το 2019, το επαναστατικό πνεύμα σμίγει με τον τρόμο και την επιστημονική φαντασία, σε ένα κινηματογραφικά ανένταχτο και αιχμηρό φιλμ, το οποίο διεκδικεί δυναμικά την αισθητική ανανέωση στη μεγάλη οθόνη και την πολιτική αλλαγή στην κοινωνία.

Στο κοντινό μέλλον, σε ένα απομονωμένο σημείο στα βόρεια της βραζιλιάνικης επαρχίας, βρίσκεται ένας οικισμός, το χωριό Bacurau, ξεχασμένος από τον έξω κόσμο και τον πολιτισμό. Οι κάτοικοί του ζουν ενωμένοι, αγκαλιάζουν τη μητριαρχία ως μοναδική εξουσία του τόπου και έχουν προ καιρού γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη στα βρώμικα παιχνίδια του διεφθαρμένου δημάρχου της περιοχής. Όπως γίνεται αντιληπτό από την αρχή, όμως, ένας αδιόρατος κίνδυνος καραδοκεί όχι πολύ μακριά από το φιλήσυχο χωριό: μια δυσδιάκριτη απειλή η οποία αρχίζει και παίρνει σαφέστερο σχήμα όταν η περιοχή σβήνεται μυστηριωδώς από τους ηλεκτρονικούς χάρτες, το σήμα χάνεται αιφνίδια από τα κινητά τηλέφωνα, παράξενοι επισκέπτες κάνουν την εμφάνισή τους και ένα μυστηριώδες drone που μοιάζει με ιπτάμενο δίσκο περιπολεί τους ουρανούς. Τα πράγματα εξελίσσονται ραγδαία και η αυτοοργανωμένη κοινότητα δέχεται ένοπλες επιθέσεις από αγνώστους με απροσδιόριστες προθέσεις, ώσπου οι κάτοικοι αποφασίζουν να προστατεύσουν όλα όσα έχουν χτίσει με κάθε κόστος.

Continue reading “Bacurau: Η συλλόγική επανάσταση μίας κοινωνίας απέναντι στην απειλή του αφανισμού”

“Παιδική συναυλία” του Γεωργίου Ιακωβίδη

Η Παιδική συναυλία είναι πίνακας ζωγραφικής του Γεώργιου Ιακωβίδη που φιλοτέχνησε στις αρχές του 20ου αιώνα.

Continue reading ““Παιδική συναυλία” του Γεωργίου Ιακωβίδη”

“Αυγουστιάτικο Δειλινό” του Νίκου Καψιάνη

Αυγουστιάτικο Δειλινό

Μη μου μιλάς, άκου τη θάλασσα
νιώσε την αρμύρα στον βοριά
που δροσερά αποχαιρετά τούτο το καλοκαίρι.
Διάλεξε το κύμα που θα μας ταξιδέψει
σ’ ένα ταξίδι με καπετάνιο τον άνεμο
κι ένα ολόγιομο φεγγάρι για οδηγό.
Κάπου, ένας έρημος γιαλός περιμένει
να σμίξει την αγάπη για πάντα…
Κι αν ο ήλιος έδυσε χθες μέσα στις σκέψεις,
ας κοιτάμε μπροστά.
Η ελπίδα θα μας φέρει πάλι
μιαν ανατολή χαρούμενη, ξέγνοιαστη,
σε κάποιας εξοχής τον ανέμελο ουρανό…

Νίκος Καψιάνης, “Αυγουστιάτικο Δειλινό” (από την ποιητική συλλογή: “Ιχνοβατώντας στο φως… και στο σκοτάδι”), εκδόσεις Θερμαϊκός, 2021.

Ακούστε το ποίημα εδώ:

Η τριλογία του Νίκου Θέμελη

Αντί προλόγου

Με αφορμή τον πρόωρο θάνατο του συγγραφέα σε ηλικία μόλις 64 ετών θυμόμαστε το αρτιότερο, ίσως, έργο του: την τριλογία του, αποτελούμενη από την Αναζήτηση (1998), την Ανατροπή (2000) και την Αναλαμπή (2003), που κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Κέδρος και πλέον κυκλοφορούν σε ένα ενιαίο τόμο από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Βιβλία πολυδιαβασμένα, που αγαπήθηκαν από το κοινό, με μια μοναδική ικανότητα να στήνουν ενώπιον του αναγνώστη τα σκηνικά μιας αλλοτινής Ελλάδας, που παρά τις κακουχίες που αντιμετώπιζαν οι άνθρωποί της εκπέμπουν μια ζεστασιά, μια ελπίδα και κυοφορούν έντονα συναισθήματα. Μας επανασυστήνονται, δοκιμάζοντας την αντοχή τους στο πέρας του χρόνου και τις αλλαγές της εποχής.

Continue reading “Η τριλογία του Νίκου Θέμελη”

Η «Νεκρή ζώνη» του Χάρολντ Πίντερ

Η «Νεκρή ζώνη» είναι ένα έργο γραμμένο στα μέσα περίπου της δημιουργικής περιόδου του διάσημου δραματουργού Χάρολντ Πίντερ, το 1937. Πρόκειται για μια μεταφυσική αλληγορική κωμωδία που ξεχωρίζει ανάμεσα στο πολυδιάστατο έργο του δημιουργού του.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Φαινομενικά στην «Νεκρή ζώνη» ένας πετυχημένος αλκοολικός ποιητής και συγγραφέας ο Χιρστ, που ζει σε ένα σπίτι του βόρειου Λονδίνου μαζί με τον οικονόμο – γραμματέα του Φόστερ και τον υπηρέτη – σωματοφύλακά του Μπριγκς, προσκαλεί έναν αποτυχημένο ποιητή τον Σπούνερ, που μόλις γνώρισε σε μία παμπ, για να συνεχίσουν να πίνουν και να μιλήσουν. Κατά την διάρκεια της νύχτας και της επόμενης μέρας, ξετυλίγονται ιστορίες, αναμνήσεις, παλιές γνωριμίες και κρυφές επιθυμίες. Όμως σε αυτό το έργο τίποτα δεν είναι απολύτως αλήθεια και τίποτα δεν είναι απολύτως ψέματα. Το έργο τελειώνει με τους ήρωες να βρίσκονται εγκλωβισμένοι μέσα στο δωμάτιο και μέσα στο μυαλό τους, με την κατάρα να μην μπορούν να αλλάξουν θέμα! Από τώρα και εις το διηνεκές θα βρίσκονται μέσα σε αυτούς τους τέσσερις τοίχους συζητώντας ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα, βιώνοντας τις ίδιες καταστάσεις, διότι «Στη νεκρή ζώνη τίποτα δεν κινείται, τίποτα δεν αλλάζει, τίποτα δε γερνάει. Όλα παραμένουν για πάντα παγωμένα και σιωπηλά…».

Continue reading “Η «Νεκρή ζώνη» του Χάρολντ Πίντερ”

“Sweat”, το αποκαλυπτικό πορτρέτο μίας influencer: H ματαιοδοξία, η μοναξιά και ο χαοτικός κόσμος των social media

Η ταινία “Sweat” («Ιδρώτας») είναι η δεύτερη ταινία του Σουηδού σκηνοθέτη Μάγκνους Φον Χορν και αποτελεί μια αιχμηρή και ταυτόχρονα γεμάτη τρυφερότητα ματιά στον λαμπερό όσο και απατηλό εικονικό κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, στο κυνήγι της επιτυχίας και της ευτυχίας σε έναν απόλυτα γνώριμο κόσμο, τον δικό μας, όπου η εικόνα μοιάζει να κυριαρχεί απόλυτα πάνω στην πραγματικότητα. Η ταινία, συμπαραγωγή Πολωνίας – Σουηδίας, αποτέλεσε επίσημη επιλογή στο Φεστιβάλ Καννών το 2020, και στη συνέχεια θριάμβευσε σε πολλά φεστιβάλ, με αποκορύφωμα το Φεστιβάλ της Τεργέστης όπου κέρδισε το Βραβείο Cineuropa ενώ κέρδισε και το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ του Σικάγο. Στην Πολωνία, στο Φεστιβάλ Gdynia κέρδισε τον Αργυρό Λέοντα, αλλά και τα Βραβεία Σκηνοθεσίας, Ερμηνείας, Ερμηνείας Β’ Ρόλου, Μοντάζ και Φωτογραφίας.

H υπόθεση εκτυλίσσσεται γύρω από την ζωή της 30χρονης Σύλβια, μίας διάσημης στα social media Πολωνής γυμνάστριας που μοιάζει να τα έχει όλα. Είναι μία επιτυχημένη influencer με 600.000 followers, που πληρώνεται αδρά από χορηγούς για να προωθεί τα προϊόντα τους με συνεχή βίντεο ασκήσεων και διατροφής από την καθημερινότητά της. Το κινητό της είναι η προέκταση του εαυτού της και μοιράζεται τα πάντα με τους θαυμαστές της. Οταν όμως αποφασίζει να μαγνητοσκοπήσει ένα βίντεο όπου τσαλακώνεται και ομολογεί την μοναξιά της, οι σπόνσορες της αγανακτούν. Κι αυτό γίνεται η αφορμή να ραγίσει το γυαλί της φαινομενικά τέλειας ζωής της και να αναγκαστεί να κοιτάξει τον αντικατοπτρισμό της κατάματα. Τόση αγάπη και καμία οικειότητα. Τόσοι θαυμαστές και κανένας φίλος. Ολοι την ξέρουν, όμως κανένας πραγματικά. Εκείνη μοιράζεται κάθε λεπτομέρεια της ζωής της και κανείς δεν την περιμένει όταν γυρίζει σπίτι. Ολοι την ποθούν, αλλά κανείς δεν την πλησιάζει. Παρά ένας μοναχικός, θλιβερός stalker που παρκάρει κάθε μέρα κάτω από το σπίτι της. Έτσι, αυτή η ανάγκη της για ουσιαστική ανθρώπινη επαφή θα την φέρει αντιμέτωπη με μια σειρά από επώδυνες καταστάσεις που θα δοκιμάσουν τα σωματικά και ψυχολογικά τις όρια.

Continue reading ““Sweat”, το αποκαλυπτικό πορτρέτο μίας influencer: H ματαιοδοξία, η μοναξιά και ο χαοτικός κόσμος των social media”