Ώρες, μια συλλογή της Ελένης Παπανδρέου για την πατρική την μητρική αγάπη

Αντί προλόγου

Λίγες είναι στις μέρες μας οι ποιητικές συλλογές εκείνες που σε αγγίζουν βαθιά και αφήνουν ένα αποτύπωμα στο νου, μα κυρίως στις καρδιές μας. Μια τέτοια συλλογή, είχαμε την ευκαιρία, να αναγνώσουμε, μεταξύ δακρύων και μιας ανείπωτης συγκίνησης, την οποία αποφασίσαμε και με αφορμή την Γιορτή του Πατέρα να μοιραστούμε μαζί σας. Οι “Ώρες” της Ελένης Παπανδρέου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιωλκός είναι ένα ανάγνωσμα προσωπικό, μα και πανθρώπινο, για αυτούς που φεύγουν, μα κυρίως για αυτούς που μένουν. Είναι μια ωδή στην γονεϊκή αγάπη και στην αγέρωχη πατρική φιγούρα που σηκώνει τα βάρη της απώλειας, αλλά κυρίως αυτό της συνέχισης της ζωής εν τη απουσία.

Continue reading “Ώρες, μια συλλογή της Ελένης Παπανδρέου για την πατρική την μητρική αγάπη”

Οι κληρονόμοι της γης: μια ιστορία με φόντο τη μεσαιωνική Βαρκελώνη

Αντί προλόγου

Μετά το αριστούργημά του, Η Παναγιά της Θάλασσας (La catedral del mar), με το οποίο κυρίως συστήθηκε ο βαρκελωνέζος συγγραφέας Ιλδεφόνσο Φαλκόνες στο ελληνικό κοινό, ο τελευταίος επιστρέφει με ακόμα μια ιστορία που εκτυλίσσεται στη γενέτειρά του. Με φόντο τον Καθεδρικό της Σάντα Μαρία ντελ Μαρ, σημείο αναφοράς στη μεσαιωνική Βαρκελώνη του 1387, με το νέο του μυθιστόρημα, Οι κληρονόμοι της γης που κυκλοφορεί στα ελληνικά σε μετάφραση της Αγαθής Δημητρούκα από τις εκδόσεις Πατάκη, ο Φαλκόνες θα μας αφηγηθεί την ιστορία του Ουγό και των ανθρώπων που τον περιβάλλουν. Το μίσος, η εκδίκηση, η θρησκοληψία, ο φόβος, η φτώχεια, η μισαλλοδοξία εναλλάσσονται με την πίστη, την ελπίδα σε ένα λίγο πολύ άγνωστο στον μέσο αναγνώστη σκηνικό στην καρδιά της φεουδαρχικής Ευρώπης μια εποχή μακρινή, σκοταδιστική και μυστήρια.

Continue reading “Οι κληρονόμοι της γης: μια ιστορία με φόντο τη μεσαιωνική Βαρκελώνη”

«Ανάμεσα σε όσα πέφτει η σκιά»: γνωριμία με τον μυστικισμό του Νίκου Ερηνάκη

Αντί προλόγου

Η συλλογή «Ανάμεσα σε όσα πέφτει η σκιά» του Νίκου Ερηνάκη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κείμενα, είναι μια κατάδυση στην ουσίας με οξυγόνο την ποίηση και πυξίδα την φιλοσοφία σε μια θάλασσα φουρτουνιασμένη και επικίνδυνη- στον ωκεανό του σύγχρονου κόσμου. Ο Νίκος Ερηνάκης, σαν έμπειρος δύτης, αναζητά μέσα τους τις ισορροπίες εκείνες που θα του μαρτυρήσουν το νόημα της ύπαρξης, χωρίς όμως να λησμονεί πως αποτελεί μέρος ενός όλου, χωρίς να αποπροσανατολίζεται, όπως μας εξαναγκάζει κατά καιρούς η θαλασσοταραχή. Πάμε να την γνωρίσουμε μαζί!

Continue reading “«Ανάμεσα σε όσα πέφτει η σκιά»: γνωριμία με τον μυστικισμό του Νίκου Ερηνάκη”

Ο θάνατος στην Βενετία του Τόμας Μαν: μια ωδή στην ανεκπλήρωτη επιθυμία

Αντί Προλόγου

Σαν σήμερα γεννιέται ο Τόμας Μαν, ένας από τους πιο χαρισματικούς γερμανόφωνους συγγραφείς. Μια από τις νουβέλες που έχει γράψει έμελλε να γίνει παγκοσμίως γνωστή και να αποτυπωθεί στην μνήμη των αναγνωστών που θαύμασαν το βιβλίο, αλλά και των θεατών που αγάπησαν την κινηματογραφική μεταφορά του. Μέσα στο σύνολο του έργου του, δεσπόζει, μαζί, ίσως, με το Μαγικό Βουνό ως τα πιο χαρακτηριστικά και ευρέως διαδεδομένα του πονήματα. Ο λόγός, σαφώς για τον θάνατο στην Βενετία, που εμείς διαβάσαμε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, σε μετάφραση Βασίλη Τσαλή και με μια ενδιαφέρουσα εισαγωγή του Δημήτρη Στεφανάκη.

Continue reading “Ο θάνατος στην Βενετία του Τόμας Μαν: μια ωδή στην ανεκπλήρωτη επιθυμία”

3 καλοκαιρινές ποιητικές συλλογές

Αντί προλόγου

Είναι αλήθεια πως το καλοκαίρι αποτελεί πηγή έμπνευσης και αέναη τροφοδότηση της ποίησης. Άλλοτε νοσταλγικά, άλλοτε σχεδόν λατρευτικά, οι υπηρέτες της ποιητικής τέχνης αναπολούν περασμένα καλοκαίρια, τα εξυμνούν, βρίσκουν καταφύγιο σε αυτά. Ορισμένοι μεταφέρουν την εποχή αυτή από την περιφέρεια στο κέντρο της ποίησής τους, αφιερώνοντάς της όχι μόνο μεμονωμένα ποιήματα, αλλά ολάκερες συλλογές ποιημάτων. Συγκεντρώσαμε τρεις από αυτές, που κυκλοφόρησαν πρόσφατα, και μας ταξίδεψαν σε νησιά και σε ταξίδια εσωτερικά και εξωτερικά.

Continue reading “3 καλοκαιρινές ποιητικές συλλογές”

Στραβαίγκιν: Η ποίηση της περιπλάνησης της Αρίστης Ζαΐμη

Αντί προλόγου

Σε έναν κόσμο πλανόδιο, αέναα περιφερόμενο γύρω από τους άλλους και περιστρεφόμενο γύρω από τον εαυτό του μας συναντάμε την ποίηση της Αρίστης Ζαΐμη. Στην ποιητική της συλλογή “Στραβαίγκιν/ Κόσμος πλανόδιος” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι μεταφερόμαστε σε ένα φρέσκο, νεωτερικό, πρωτότυπο ποιητικό σύμπαν. Από το γυάλινο κτίριο και τον υπόγειο μέχρι τις πόλεις- σφραγίδες και τα σπίτι ανάμεσα στα φύλλα διεισδύουμε και αναδυόμαστε σε μια εξομολόγηση προσωπική και εσωτερική με μια χροιά πανανθρώπινη που αγγίζει και συγκινεί.

Continue reading “Στραβαίγκιν: Η ποίηση της περιπλάνησης της Αρίστης Ζαΐμη”

Στους ρυθμούς του “Κοσμικού Βαλς” του Στέφανου Παπαδόπουλου

Αντί προλόγου

Αυτή την εβδομάδα είχαμε την τύχη να βρεθούμε στην μέση ενός πολυπρόσωπου λαβύρινθου που στην μέση του είχε τον άνθρωπο. Εκεί χορέψαμε ένα βαλς κοσμικό μαζί με τους σπουδαστές μιας μυστικής σχολής ειρηνοποιών ακροβατώντας ανάμεσα σε παρόν, παρελθόν και μέλλον, με μια επίγευση γλυκόπικρη στο τέλος. Συγκινηθήκαμε, ταυτιστήκαμε, απορήσαμε, ονειρευτήκαμε με το “Κοσμικό Βαλς” του Στέφανου Παπαδόπουλου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΔΕΡΕ και σκεφτήκαμε να γράψουμε δυο λόγια για αυτό!

Continue reading “Στους ρυθμούς του “Κοσμικού Βαλς” του Στέφανου Παπαδόπουλου”

Όταν οι ψυχές μας καταλήγουν μακιγιαρισμένες

Αντί προλόγου

Μια ποιητική συλλογή δεν είναι άλλο παρά ένα “καταφύγιο λέξεων”. Οι λέξεις αυτές κυοφορούν μέσα τους σκέψεις, συναισθήματα, πολλές φορές και ανθρώπους και κοινωνίες ολόκληρες. Ένα δείγματα τέτοιων καταφυγίων, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά και στο οπισθόφυλλό της είναι η συλλογή “Μακιγιαρισμένες ψυχές” της Ροδάνθη Πάντου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φύλατος. Ιστορίες, όνειρα, νοήματα, μεγάλα και μικρά καθημερινά συνθέτουν ένα ποιητικό μωσαϊκό φρέσκο, γλαφυρό με μια δική του ταυτότητα και αυτονομία.

Continue reading “Όταν οι ψυχές μας καταλήγουν μακιγιαρισμένες”

Το τρένο των παιδιών: μια συγκινητική παιδική ματιά της ιστορίας

Αντί προλόγου

Το τρένο των παιδιών της Βιόλα Αρντόνε σε μετάφρασης της Φωτεινής Ζέρβου συγκαταλέγεται μεταξύ των πρόσφατων κυκλοφοριών των εκδόσεων Πατάκη. Ένα βιβλίο που φαίνεται ελκυστικό τόσο από την όψη όσο και από την περίληψη της ιστορίας που αφηγείται. Πράγματι, δεν είναι απλά συγκινητικό, αλλά βαθύτατα ανθρώπινο. Είναι μια ιστορία, τόσο μακρινή και ταυτόχρονα τόσο κοντινή μας που μιλά για την αλλαγή, για την αγάπη, για την στοργή.

Continue reading “Το τρένο των παιδιών: μια συγκινητική παιδική ματιά της ιστορίας”

Minari: η κορεάτικη εκδοχή του Αμερικανικού ονείρου ή μήπως και όχι;

Αντί προλόγου

Μετά τις διθυραμβικές κριτικές και την θριαμβευτική νίκη στην περσινή απονομή των βραβείων Όσκαρ στην κατηγορία “Καλύτερης Ταινίας” ο Μπονγκ Τζουν-χο με τα “Παράσιτα” μας κρούει τον κώδωνα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Την στιγμή που το Hollywood παρελθοντολογεί και επαναλαμβάνεται, ο ασιάτικος κινηματογράφος και δη αυτός της Νότιας Κορέας πρωτοπορεί, ανοίγοντας νέους φιλμογραφικούς ορίζοντες. Σε αυτό το ρεύμα, στην φετινή απονομή κάνει την εμφάνισή της κερδίζοντας την υποψηφιότητα, μεταξύ άλλων και για την κατηγορία “Καλύτερης Ταινίας” το Minari σε σενάριο και σκηνοθεσία του Λι Άιζακ Τσουνγκ.

Continue reading “Minari: η κορεάτικη εκδοχή του Αμερικανικού ονείρου ή μήπως και όχι;”