Η Ώρα της Πτώσης: Η διαφορετική πλευρά των serial killers

To «The Fall» ή μεταφρασμένο “Η ‘Ωρα της Πτώσης” είναι η σειρά του Αλαν Κάμπιτ για το Ιρλανδικό κανάλι RTÉ One και το BBC δεν θα μπορούσε να βρίσκεται πιο μακριά από το τηλεοπτικό συνηθισμένο φαινόμενο που τείνει να γίνει ο κανόνας στον τρόπο που απεικονίζεται ένας serial killer στην οθόνη. Η σειρά ξεκίνησε το 2013 με την πρώτη σεζόν να αποτελείται από 5 επεισόδια και τις δυο επόμενες να έχουν από 6 επεισόδια η κάθεμια.

Η σειρά πραγματεύεται μια κούρσα ενάντια στο χρόνο μεταξύ δύο κυνηγών στις αντίθετες πλευρές του νόμου. Η Gillian Anderson(Great Expectations, The X Files) είναι η DSI Gibson, που φτάνει στο Μπέλφαστ, για να προβεί σε εξέταση μιας υπόθεσης δολοφονίας υψηλού προφίλ, όπου η αστυνομία δεν μπορεί να εξακριβώσει. Εκείνη συνειδητοποιεί γρήγορα ότι η υπόθεση συνδέεται με άλλους φόνους και ότι υπάρχει ένας θανάσιμος κατά συρροή δολοφόνος. Ο Jamie Dornan(Once Upon a Time, Shadows in the Sun) είναι ο κατά συρροή δολοφόνος, Paul Spector, ο οποίος παραμονεύει τα θύματα του τυχαία μέσα και γύρω από το Μπέλφαστ. Ένα συναρπαστικό ψυχολογικό θρίλερ, που ακολουθεί την αστυνομική έρευνα, αποκαλύπτοντας την περίπλοκη ιστορία από τη ζωή, τόσο του δολοφόνου, όσο και της ντεντέκτιβ και των οικογενειών των θυμάτων.

Το concept είναι απλό και τετριμμένο, αλλά παρουσιάζεται τόσο υπέροχα από το πρωταγωνιστικό δίδυμο που το κάνει και ξεχωρίζει. Σε αυτό βοηθάει και το σκηνικό του ίδιου του Belfast, μιας σκοτεινής και ανεξερεύνητης πόλη που δεν συναντούμε συχνά σε αντίστοιχα τηλεοπτικά προγράμματα και δεν την γνωρίζουμε, οπότε δεν μπορούμε να προβλέψουμε τίποτα από αυτά που συμβαίνουν εκεί. Ο θεατής ξέρει από την αρχή ποιος είναι ο δολοφόνος και αυτό που παρακολουθείς είναι ξεκάθαρα ένα κυνηγητό σαν αυτό της γάτας με το ποντίκι. Το θέμα είναι όμως, ότι δεν ξέρεις ποιος είναι η γάτα και ποιος το ποντίκι. Οι ρόλοι αντιστρέφονται διαρκώς, και τίποτα δεν είναι βέβαιο. Η σειρά άλλωστε δεν έκρυψε ποτέ πως το γεγονός ότι οι δύο βασικοί χαρακτήρες, η ντετέκτιβ Γκίμπσον (Τζίλιαν Άντερσον) και ο serial killer Σπέκτορ (Τζέιμι Ντόρναν), είναι ουσιαστικά οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Το ψυχολογικό τους πορτρέτο μοιάζει να είναι το ακριβές αντίστροφο της τυπικής ψυχολογίας δύο τέτοιων χαρακτήρων. Ο Πολ είναι ένας σύμβουλος για ανθρώπους που πενθούν, παντρεμένος οικογενειάρχης, τρυφερός πατέρας το πρωί, που επιστρέφοντας σπίτι μετά από κάθε έγκλημα κρύβει τα σουβενίρ και τα πειστήρια του στο ταβάνι πάνω από το κρεβάτι της μικρής του κόρης. Η Στέλα από την άλλη, είναι μια δυναμική έξυπνη γυναίκα υπερβολικά βασισμένη στον εαυτό της, ψυχρή αλλά γοητευτική με μια ζωή που την έχει μάθει να παίρνει αυτό που θέλει ακόμη κι αν μερικές φορές το κάνει με τον πιο ωμό τρόπο. Οπως το να δίνει τον αριθμό του δωματίου της στο ξενοδοχείο όπου μένει σε έναν συνάδελφό της που μόλις έχει δει για πρώτη φορά. Και να τον διώχνει από αυτό με την ίδια ευκολία λίγη ώρα μετά. Παρόλο που ο Σπέκτορ είναι ο δολοφόνος, ο ανθρώπινος χαρακτήρας που ενσαρκώνει ο Dornan με μεγάλη δεξιοτεχνία δημιουργεί μία αίσθηση συμπάθειας προς το πρόσωπο του, ενώ ο αποστασιοποιημένος και κρύος χαρακτήρας της Στέλλα, όπως τον παρουσιάζει εξαιρετικά η Anderson, δεν σου δίνει περιθώρια να ταυτιστείς μαζί της. Μέχρι που το νόμισμα γυρνάει και οι δύο πρωταγωνιστές ανταλάσσουν προσωπεία για να μας δείξουν την ανατριχιαστικά βίαιη και σκληρή φύση που κρύβει ο Σπέκτορ και την καμουφλαρισμένη ευαισθησία που νιώθει η ντεντέκτιβ Γκίμπσον. Μεταξύ τους μαίνεται μία μάχη που γίνεται ολότελα προσωπική και μετωπική σαν αυτές που θα ζήλευαν τα μεγαλύτερα δράματα του σινεμά. 

Η σειρά του BBC είχε αποθεωθεί από όλους για τη μαεστρία με την οποία είναι φτιαγμένη, τον ακριβέστατο τρόπο με τον οποίο παρουσιάζει τις αστυνομικές και ιατρικές διαδικασίες και τον τρόπο που εξυφαίνει το μυστήριό της. Απόλυτα αληθοφανές, κολλημένο στην πραγματικότητα, τοποθετημένο στο Μπέλφαστ το οποίο με τον τρόπο του καθορίζει τους χαρακτήρες και την συμπεριφορά τους, κατοικημένο από χαρακτήρες που δεν μοιάζουν απλά με αποκυήματα μιας δημιουργικής φαντασίας, το «The Fall» δεν κάνει σχεδόν τίποτα με τον τρόπο που θα περίμενες.

Οι δύο πρώτες σεζον της σειράς βρίσκονται στο Netflix.

Πηγές:

https://flix.gr/news/the-fall-oxi-mia-akomh-serial-killer-series.html

https://www.themoviedb.org/tv/49010-the-fall?language=el-GR

https://www.newsbeast.gr/entertainment/arthro/6329567/netflix-i-spoydaia-astynomiki-seira-tis-tzilian-anterson-poy-mallon-den-echeis-dei

And then there were none ή αλλιώς 10 μικροί νέγροι της Agatha Christie

Τα θαυμάσια μυθιστορήματα συχνά μετατρέπονται σε κατώτερες τηλεοπτικές σειρές και ταινίες, πολλές φορές έχουν μικρές ομοιότητες με το αρχικό υλικό. Το μυθιστόρημα μυστήριου της Agatha Christie “And Then There Were None” του 1939 έχει μετατραπεί σε ένα κλασικό κωμικό θρίλερ, σε μια αναποτελεσματική αδιάφορη διασκευή, σε μια κιτς εξεζητημένη ταινία τρόμου και σε ένα αρκετά ευχάριστο musical του Bollywood. Ωστόσο, μόνο η εκπληκτική ρωσική εκδοχή σκιαγράφησε τον σκοτεινό και μελαγχολικό τόνο του μυθιστορήματος, αν και για να είμαστε δίκαιοι, ορισμένες προσαρμογές μιμούνται τον ελαφρύτερο τόνο της θεατρικής παραγωγής της Christie.

Η πρόσφατη προσαρμογή του BBC για το “And Then There Were None” ήταν η πλησιέστερη εκδοχή στο αρχικό βιβλίο της Christie στην αγγλική γλώσσα. Διατηρεί ακόμη και το αρχικό τέλος του μυθιστορήματος, ενώ οι περισσότερες μεταφορές έχουν κρατήσει το φινάλε της θεατρικής προσαρμογής της Christie. Η παραγωγή είναι σκοτεινή, εστιάζοντας στους χαρακτήρες και τις διαστρεβλωμένες ψυχές τους, και είναι γενικά ένα εξαιρετικό miniseries. Οι αναδρομές είναι αξιοσημείωτα αποτελεσματικές. Η παραγωγή παίρνει την υπεροχή αυτή ιδέα της Christie – στην οποία δέκα άτομα προσκαλούνται σε ένα απομονωμένο νησί, όπου ο καθένας κατηγορείται για δολοφονία και ο ένας μετά τον άλλο, δολοφονούνται – και καταφέρνει να τη δικαιώσει, κάτι που δεν είναι εύκολο.

Δέκα άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι, από διαφορετικά κοινωνικά υπόβαθρα, προσκαλούνται σε ένα απομακρυσμένο νησί προς υπηρεσία του ζευγαριού που ζει εκεί, των Owen. Το πρώτο βράδυ, καθώς απολαμβάνουν τη φιλοξενία περιμένοντας τους οικοδεσπότες τους, μία μυστηριώδης ηχογράφηση αντηχεί σε όλο το σπίτι. Η ακέφαλη φωνή κατηγορεί τον καθένα από τους καλεσμένους για σκοτεινά εγκλήματα του παρελθόντος. Όχι πολύ αργότερα, ο πρώτος από αυτούς πέφτει νεκρός, ξεκινώντας μία σειρά από μυστήριους θανάτους χωρίς εκτελεστή που φαίνεται να είναι εμπνευσμένοι από ένα παλιό παιδικό ποίημα που κοσμεί κάθε δωμάτιο της έπαυλης.

Το κλασσικό και πολυδιασκευασμένο αριστούργημα της Αγκάθα Κρίστι μεταφέρεται αυτή τη φορά για την μικρή οθόνη από το BBC1 σε μία μίνι σειρά τριών μονόωρων επεισοδίων για να αποτελέσει ίσως την πιο καλοφτιαγμένη διασκευή του έργου μέχρι σήμερα. Όπως συμβαίνει πάντα όταν πρόκειται για μία κινηματογραφική (ή εν προκειμένω τηλεοπτική) μεταφορά ενός λογοτεχνικού έργου τίθεται ένα καίριο ζήτημα: κατά πόσο καταφέρνει το νέο μέσο να μεταδώσει την ατμόσφαιρα και τον χαρακτήρα με πιστότητα και σεβασμό στο πρωτότυπο. Και στην περίπτωση του And Then There Were None, το στοίχημα για τη βρετανική τηλεόραση, και τους κατά τα άλλα άγνωστους συντελεστές της σειράς, ήταν διπλό. Αφενός, να καταφέρει να μεταφέρει το κλίμα της εποχής, καθώς η ιστορία είναι τοποθετημένη στη δεκαετία του ’30 και αφετέρου να μετατρέψει την ένταση και τον τρόμο των γραπτών της Αγκάθα Κρίστι σε τηλεοπτική προϊόν, που είναι σε θέση να ικανοποιήσει και το απαιτητικό, εκπαιδευμένο στον τρόμο, σημερινό κοινό. Και από τα πρώτα είκοσι περίπου λεπτά του πρώτου επεισοδίου είναι πια βέβαιο πως το στοίχημα αυτό έχει κερδηθεί.

Από τα ρούχα, τα μαλλιά και τα αυτοκίνητα των πρωταγωνιστών μέχρι τους κοινωνικούς ρόλους, τις ιστορίες και τους διαλόγους τους, τα πάντα είναι επιλεγμένα με φροντίδα στη πιστότητα και την ιστορική ακρίβεια. Το σκηνικό, που αποτελεί και αυτό από μόνο του τον ενδέκατο πρωταγωνιστή της σειράς, είναι όσο αινιγματικό και επιβλητικό θα έπρεπε να είναι. Η αφιλόξενη ακτή του Soldier Island και το βαρύ και επιμελώς διακοσμημένο αρχοντικό συνθέτουν το κατάλληλο σκηνικό και μας προετοιμάζουν άριστα για τη μυστηριώδη συνέχεια. Τα πανέμορφα ατμοσφαιρικά πλάνα τόσο του εξωτερικού τοπίου όσο και των εσωτερικών χώρων σε συνδυασμό με τη δυσοίωνη μουσική συνθέτουν από την αρχή μία ατμόσφαιρα που σε μεταφέρει αβίαστα στην εποχή και ομολογουμένως σου μένει για μέρες.

Στο πρωτότυπο κείμενο λοιπόν διαδραματίζονται δέκα φόνοι. Η αρχική μου εύλογη απορία ήταν: Μα καλά, δέκα φόνοι σε τρία μόνο επεισόδια; Κι όμως! Η πλοκή ξεκινάει από πολύ νωρίς να ξετυλίγεται γύρω από τους χαρακτήρες και να τους εμπλέκει σε ένα παιχνίδι ρόλων όπου ο καθένας θα μπορούσε να είναι ο ένοχος και το επόμενο θύμα. Παρόλο που δεν έχεις τον απαραίτητο χρόνο στην διάθεσή σου να γνωρίσεις τους χαρακτήρες, μέσα από άριστα εναρμονισμένες αναδρομές η σειρά σου δίνει τα απαραίτητα στοιχεία που πρέπει να ξέρεις για τον καθένα. Κάποιοι από τους χαρακτήρες είναι παντελώς αναλώσιμοι και κάποιοι άλλοι καταλήγουν να είναι το κέντρο του μυστηρίου και τελικά της λύσης του, όμως όλοι τους είναι τόσο καλογραμμένοι (τα εύσημα στην κυρία Christie) και τόσο καλά εκτελεσμένοι (τα εύσημα στο BBC και το υπέροχο καστ) που η άνιση εξέλιξη των χαρακτήρων δεν ενοχλεί.

Το And Then There Were None έχει δύο βασικά προτερήματα. Αφενός είναι μία άριστη διασκευή ενός κλασσικού μυστηρίου, με σεβασμό στο πρωτότυπο και σύγχρονες προσθήκες εκεί που πρέπει, τώρα που δεν υπάρχουν οι κοινωνικοί περιορισμοί που είχε η συγγραφέας τότε. Αφετέρου, αποτελεί ένα δελεαστικό αντίδοτο στις σειρές με αφήγηση που τεντώνεται σε πολλές απλά-για-να-βγαίνει σεζόν, με συμπυκνωμένο δράμα, ένταση σε μεγάλες δόσεις και μικρή, βολική διάρκεια. Το binge-watching είναι μονόδρομος!

Στο μυθιστόρημα της Christie, η δολοφονία που ο καθένας κατηγορείται ότι έκανε, είναι ένα είδος μη αιματηρής δολοφονίας κατά κάποιο τρόπο, μια δολοφονία εκτός του νόμου. Το ότι δεν κατηγορήθηκαν – ή δεν μπορούσαν να κατηγορηθούν ή να τιμωρηθούν με άλλο τρόπο – για τις πράξεις τους, είναι αυτό που παρακινεί κάθε δολοφόνο να πάρει τη δικαιοσύνη στα χέρια του.

Ένας στρατηγός στέλνει τον στρατιώτη και εραστή της γυναίκας του σε μια αποστολή, στην οποία ήταν σίγουρος ο θάνατος του. Ένας αστυνομικός υποβάλλει ψευδή στοιχεία για να καταδικάσει έναν αθώο άνθρωπο σε ισόβια φυλάκιση που τον σκοτώνει. Ένας μισθοφόρος εγκαταλείπει τους οδηγούς του χωρίς φαγητό και νερό. “Υποθέτω, κατά κάποιο τρόπο, ήταν δολοφονία“, λέει ένας χαρακτήρας. “Αλλά δεν φαινόταν έτσι εκείνη τη στιγμή.” Οι ισχυρισμοί εναντίον αυτών των χαρακτήρων είναι αναμφίβολα ηθικά κακοί, αλλά δεν είναι δολοφονίες με την νομική έννοια του όρου.

Στο miniseries οι δολοφονίες είναι σχεδόν ομοιόμορφα αιματηρές, βίαιες και άμεσες. Ο στρατηγός πυροβολεί τον στρατιώτη του στο κεφάλι. Ο αστυνομικός χτυπά τον αιχμάλωτο μέχρι τον θάνατό του. Ο μισθοφόρος σφαγιάζει τους οδηγούς του. Η αίσθηση της αφαίρεσης που επιτρέπει στους χαρακτήρες της Christie να εμφανιστούν ως αθώοι έχει φύγει. Αντ’ αυτού, μένουμε με χαρακτήρες που ξέρουν αναμφισβήτητα ότι είναι δολοφόνοι και μας δείχνουν τις δολοφονίες με τρομερές λεπτομέρειες. Το κίνητρο του δολοφόνου του νησιού, εν τω μεταξύ, γίνεται πολύ πιο αδιαφανές. Σίγουρα αυτά τα θύματα δεν είναι πέρα ​​από το νόμο;

Είναι μια αλλαγή και μιλάει για τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ του υλικού προέλευσης και της σειράς. Το “And Then There Were None” της Christie είναι διακριτό για την ατμόσφαιρα και την πολυπλοκότητα του. Η συγγραφέας δεν έχει χρόνο να χάσει για την εγκαθίδρυση ενός σκοτεινού και γοτθικού σπιτιού, όταν μπορεί απλά να πει ότι το σπίτι είναι απόλυτα φυσιολογικό και να δουλέψει με την τοποθέτηση ενδείξεων. Δεν διαβάζετε την Christie για να τρομάξετε, διαβάζετε τη Christie για να επεξεργαστείτε μια σειρά λογικών προβλημάτων. Το “And Then There Were None” της Agatha Christie είναι ένα μυστήριο, ένα παζλ με μια πολύπλοκη πλοκή και δολοφονίες, τόσο απομακρυσμένες και τόσο μη αιματηρές, που μόλις καταγράφονται ως δολοφονίες.

Να πω ακόμα ότι η προσαρμογή της Sarah Phelps δείχνει πραγματικό σεβασμό για το υλικό της Agatha Christie. Το cast είναι όλο καταπληκτικό, ειδικά η Maeve Dermody, ο Charles Dance, ο Toby Stephens, ο Aidan Turner και ο Sam Neill. Αισθητικά το miniseries λάμπει. Αν δεν είναι μια τέλεια προσαρμογή ενός κάλου βιβλίου, είναι τουλάχιστον ένας προάγγελος των καλών παραγώγων που έρχονται. Με τουλάχιστον επτά ακόμη τηλεοπτικές προσαρμογές της Christie προγραμματισμένες για το BBC, το “And Then There Were None” έθεσε πολύ ψηλά τον πήχη για της μελλοντικές παραγωγές που έρχονται.

Πηγές:

www.maxmag.gr

https://www.moveitmag.gr/news/eidame-tileoptiko-and-then-there-were-none/55621

Μεγάλες Προσδοκίες, το μεγαλειώδες έργο του Ντίκενς στην μικρή οθόνη

Ένα από τα ωραιότερα μυθιστορήματα του Ντίκενς σε μια αριστουργηματική μεταφορά του στη μικρή οθόνη. Ένα τρομακτικό συναπάντημα με τον δραπέτη Μάγκουιτς στους βάλτους, η εκκεντρική και απομονωμένη Μις Χάβισαμ, η φιλία με την όμορφη αλλά άκαρδη υιοθετημένη κόρη Εστέλα, η ξαφνική γενναιοδωρία ενός μυστηριώδη ευεργέτη: αυτά είναι τα γεγονότα που κάνουν τη ζωή του ορφανού Πιπ να αλλάξει για πάντα.

Μια τρομακτική συνάντηση στους βάλτους μ’ έναν δραπέτη και το κάλεσμα από τη μυστηριώδη Μις Χάβισαμ αλλάζουν τη ζωή του ορφανού Πιπ για πάντα. Τολμά να πιστέψει πως θα μπορούσε να έχει ένα άλλο μέλλον, πέρα από τους βάλτους – ένα μέλλον που να συνδέεται μ’ αυτό της όμορφης Εστέλα. Ο Πιπ αρχίζει τη νέα του ζωή σαν τζέντλεμαν στο Λονδίνο, αποκτώντας γρήγορα ακριβά γούστα και μεγάλα χρέη. Ερωτεύεται με πάθος την Εστέλα και κυκλοφορεί μαζί της στην πόλη. Καθώς πλησιάζουν τα γενέθλιά του, όπου θα κλείσει τα είκοσι ένα χρόνια, ο Πιπ περιμένει να φανερωθεί ο ευεργέτης του και οι προθέσεις του. Ο Πιπ δεν θέλει καμία σχέση με τον Μάγκουιτς και σπεύδει στο αρχοντικό της  Μις Χάβισαμ, για να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς μαζί της. Εκεί μαθαίνει πως μπορεί να χάσει την Εστέλα για πάντα. Πίσω στο Λονδίνο μαθαίνει ότι η ποινή του Μάγκουιτς, όταν γυρίσει πίσω από την Αυστραλία, θα είναι η κρεμάλα και ο Πιπ πρέπει να τον βοηθήσει να δραπετεύσει.

Γεμάτη αγωνία και μυστήριο, μια υπέροχη ιστορία, όπου όλα μπορούν να αλλάξουν σε μια στιγμή, μια ιστορία για εμμονές, διαφθορά, εκδίκηση, εξιλέωση και συγχώρεση.

Ο συγγραφέας, έχοντας μια τραυματική εμπειρία της φτώχειας και της αδικίας κατά την παιδική του ηλικία, πλάθει χαρακτήρες και γεννά με τη φαντασία του καταστάσεις που αντικαθρεπτίζουν τη βρετανική κοινωνία των βικτοριανών χρόνων.

Ο πλούτος έρχεται σε αντίθεση με τη μιζέρια και τη μεγάλη φτώχεια, ο έρωτας βρίσκεται σε συνεχή διαμάχη με την απόρριψη, ο σνομπισμός με την πίκρα των περιφρονημένων, το δίκαιο με το άδικο. Στο τέλος νικά η καλοσύνη, η καλή πλευρά του ανθρώπου έρχεται στην επιφάνεια ενώ ο σκοταδισμός και το κακό περιορίζονται. Στις «Μεγάλες Προσδοκίες», μάλιστα, ο συγγραφέας εμβαθύνει περισσότερο στην ψυχολογική ανάλυση των προσώπων του σε σχέση με άλλα έργα του.

Με φόντο την ύπαιθρο, που παρακμάζει, και το άστυ, που αναπτύσσεται γοργά, ο Ντίκενς δημιουργεί μια σειρά αξιαγάπητους χαρακτήρες (όπως τον καλοκάγαθο Τζο και την γλυκιά Μπίντυ) που συγκρούονται με τους Κακούς, που κι αυτοί απ’ την πλευρά τους έχουν τις δικαιολογίες τους. Η ωραία Εστέλλα είναι δύστροπη και καταστροφική, η μις Χάβισαμ είναι μισότρελη, η αδελφή του Πιπ είναι μια μέγαιρα: και ο Μάγκγουιτς, που αποτελεί με τον τρόπο του το κέντρο αυτής της ιστορίας, είναι ένας παράνομος – σαν τον Γιάννη Αγιάννη στους Αθλίους. Όμως πίσω από τα φαινόμενα κρύβονται απρόσμενες αλήθειες και παλιά μυστικά που συνιστούν την ίδια την πλοκή και που κινούν το γαϊτανάκι των ηρώων.

Χαρακτήρες που η πένα του Κάρολου Ντίκενς ζωντανεύει με τις πιο αδρές πινελιές και τις πιο λεπτές ψυχολογικές αποχρώσεις, με χιούμορ και δραματική ένταση, στήνοντας μια δυνατή πλοκή μέσα στο σκοτεινό σκηνικό του Λονδίνου των αρχών του 19ου αιώνα. Οι «Μεγάλες προσδοκίες» είναι ένα από τα πιο αγαπημένα και πολυδιαβασμένα μυθιστορήματα στον κόσμο.

Oι περισσότεροι θυμόμαστε τις Μεγάλες Προσδοκίες στην ομότιτλη ταινία του Alfonso Cuarón που κυκλοφόρησε το 1998 με πρωταγωνιστές τους Ethan Hawke και Gwyneth Paltrow. Ωστόσο, η σειρά αυτή του BBC ήταν μια υπέροχη αφορμή να ξαναθυμηθούμε το μεγαλειώδες αυτό έργο.

Πηγή:https://m.tvxs.gr/mo/i/102358/f/news/san-simera/oi-megales-prosdokies-toy-karoloy-ntikens-oloklironontai.html

https://www.clickatlife.gr/cinema/story/14363

“Peaky Blinders”: η συμμορία από το Μπέρμιγχαμ που κατέκτησε το παγκόσμιο κοινό

Οι εγκληματικές οικογένειες μπορεί να μην είναι κάτι που θα ήθελες να συναντήσεις στην πραγματική σου ζωή, αλλά είναι αλήθεια πως κάνουν καλό σινεμά και τηλεόραση. Ίσως γιατί οι βίαιες ιστορίες σκηνοθετημένες σωστά έχουν όλα τα υλικά που μπορούν να μεταμορφώσουν την πραγματικότητα σε σπουδαία δραματουργία: συγκρούσεις και αντιμαχίες, παιχνίδια δύναμης κι εξουσίας, αγωνία και θέαμα.

Στο «Peaky Blinders» συναντάμε όλα τα παραπάνω και με το έξτρα bonus μιας μυθοπλασίας που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, κάτι που την κάνει ακόμη πιο αποτελεσματική.

To «Peaky Blinders» του BBC είναι ένα καλοφτιαγμένο period drama του BBC που προέβαλε το πρώτο του επεισόδιο το 2013. Η σειρά, που, όπως ειπώθηκε και παραπάνω, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, αναφέρεται στην τσιγγάνικης καταγωγής οικογένεια των Shelby που προσπαθεί να εξελιχθεί από μια μικρή νόμιμη εταιρεία στοιχημάτων ιπποδρόμου σε βαρόνους του Βρετανικού υποκόσμου. Ο δρόμος, όμως, μόνο στρωμένος με ροδοπέταλα δεν είναι. Από τη μία, η  κυβέρνηση με υπουργό Δικαιοσύνης τον Ουίνστον Τσόρτσιλ, επιθυμεί ησυχία, τάξη και ασφάλεια, καθώς ο IRA περιμένει στα σοκάκια του Μπέλφαστ για να αρχίσει την εξέγερση. Από την άλλη, το μέχρι τότε εδραιωμένο σύστημα των εγκληματικών οργανώσεων σε καμία περίπτωση δεν επιθυμεί να παραχωρήσει μερίδιο εξουσίας σε μία οικογένεια τσιγγάνων του Μπέρμιγχαμ.

Έτσι, λοιπόν, στις ταραγμένες κοινωνικά και πολιτικά μέρες μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ευρύτερη οικογένεια των Shelby, με τα πολλά αδέλφια, ξαδέλφια και θείους, συνθέτει τη σφοδρότερη συμμορία της πόλης, τους Peaky Blinders. Έχοντας πάρει την ονομασία τους από την πρακτική να ράβουν λεπίδες ξυραφιού στις κορυφές των καπέλων τους, οι Peaky Blinders βγάζουν χρήματα με κάθε παράνομο τρόπο: από αγώνες παράνομου στοιχήματος ως την παροχή προστασίας και τις ληστείες.

Ο Cillian Murphy στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Thomas Shelby είναι καθηλωτικός. Ο ηγέτης και προστάτης της οικογενείας των Shelby ελίσσεται εκπληκτικά μεταξύ εγκλήματος και νομιμότητας, καταφέρνει να καταλαγιάσει μέσα του τα αισθήματα μίσους και πόνου που έχει μετά το τέλος και του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου στον οποίο συμμετείχε, ενώ μέσα από εσωτερικές αναταραχές και παιχνίδια του μυαλού ανάμεσα στην σχιζοφρένεια και τη λογική, οραματίζεται ένα μέλλον για αυτόν και την οικογένεια του απαλλαγμένο από παρανομίες  και φόβους. Η ηγεσία όμως του Thomas ή Tommy Shelby θα τεθεί σε δοκιμασία, καθώς η δράση της συμμορίας μπαίνει στην 1η σεζόν στο στόχαστρο του επιθεωρητή Chester Campbell (Sam Neill).  Στο πλευρό του, βέβαια, ο Thomas έχει τα δύο αδέρφια – εκτελεστές του, τον Arthur Shelby (Paul Anderson) και τον John Shelby (Joe Cole), που σε συνδυασμό με την θεία Polly (Helen McCrory) αποτελούν τα χαλινάρια του Thomas όταν οι καταστάσεις ξεφεύγουν. Ένας από τους πιο συμπαθητικούς ρόλους της σειράς είναι, κατά γενική ομολογία, και ο Arthur Selby. Η βαριά αγγλική προφορά του, η ψυχούλα που κρύβει μέσα του, αλλά και τα βίαια ξεσπάσματά του είναι μερικά από τα στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν.

Bbc One Hello GIF by BBC - Find & Share on GIPHY

Ιδιαίτερα ξεχωρίζει και η guest εμφάνιση του φοβερού Tom Hardy. Η διαπεραστική – λες και βγαίνει από τα έγκατα του κόσμου – φωνή του ταιριάζει γάντι στον ύπουλο και υποχθόνιο ρόλο του μεγαλολαθρέμπορου Ιταλοεβραίου που υποδύεται και, αν μη τι άλλο, η παρουσία του στη σειρά προσδίδει μια ιδιαίτερη αίγλη. Φυσικά, σε επόμενες σεζόν προστίθενται αρκετοί ενδιαφέροντες χαρακτήρες, όπως ο μικρότερος ξάδερφος των Peaky Blinders και γιος της θείας Polly, Michael (Finn Cole).

Γραμμένο από τον Στίβεν Νάιτ, σεναριογράφο για την τηλεόραση αλλά και για φιλμ όπως το «Βρώμικα, Ομορφα Πράγματα» του Στίβεν Φίαρς και το «Επικίνδυνες Υποσχέσεις» του Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ, το «Peaky Blinders» είναι μια αληθινά εντυπωσιακή παραγωγή του BBC, στην οποία πρωταγωνιστούν οι Κίλιαν Μέρφι, Τομ Χάρντι, Σαμ Νιλ, Νόα Τέιλορ και μια σειρά ακόμη εξαιρετικοί ηθοποιοί. Το σενάριο σύμφωνα με τον Νάιτ «είναι βασισμένο σε οικογενειακούς μύθους και ιστορικά γεγονότα, τα οποία έχουν μπλεχτεί με έναν αληθινό ιστορικό ιστό, σε ένα τοπίο που είναι απόλυτα κινηματογραφικό, αλλά που για πολλούς λόγους δεν είχε ξεφύγει μέχρι σήμερα από τα ιστορικά βιβλία».

Ωστόσο, ένα βασικό χαρακτηριστικό αυτής της σπουδαίας σειράς, το οποίο την ξεχωρίζει χωρίς υπερβολή από όλες τις υπόλοιπες, είναι η μοναδική της μουσική. Είναι η μόνη σειρά που συμπρωταγωνιστής με τους ηθοποιούς είναι η μουσική. Υπάρχει παντού, υπάρχει πάντα και είναι πάντα η κατάλληλη. White Stripes, Arctic Monkeys, Radiohead, Kasabian, The Kills, Queens of the Stone Age, Johnny Cash, PJ Harvey είναι μερικοί, μόνο, από τους καλλιτέχνες που χαρίζουν τις μουσικές τους. Φυσικά, δεν μπορεί να μην γίνει ξεχωριστή αναφορά και στον Nick Cave και τους Bad Seeds και στο μοναδικό soundtrack της σειράς, “Red Right Hand”. Η παραγωγή επένδυσε, καθώς φαίνεται, πολλά λεφτά πάνω σε αυτό το κομμάτι, κάτι το οποίο σίγουρα φαίνεται και σίγουρα αποτελεί βασικό στοιχείο της επιτυχίας αυτής της σειράς.

Παρακάτω, συγκεντρώσαμε και σας παρουσιάζουμε 9 ενδιαφέρουσες πληροφορίες που ενδεχομένως να μην γνώριζες για αυτήν την τόσο αγαπημένη σειρά:

Η πραγματική συμμορία Peaky Blinders κατά πάσα πιθανότητα δε χρησιμοποιούσε ξυράφια.

Πράγματι, ο μύθος που έχει δημιουργηθεί γύρω τους και λέει ότι ονομάζονταν έτσι γιατί έκρυβαν ξυράφια στις τραγιάσκες τους για να τραυματίζουν τους εχθρούς τους, δε στηρίζεται από τους περισσότερους ιστορικούς. Κατά πάσα πιθανότητα, το όνομά τους προέρχεται από το ίδιο το σχήμα των καπέλων που φορούσαν. Όσο για τα όπλα τους, αυτά ήταν οι μεταλλικές μύτες των παπουτσιών τους, οι αγκράφες από τις ζώνες τους και τα μαχαίρια που κουβαλούσαν.

Ο σεναριογράφος πήρε την ιδέα από μια ιστορία του πατέρα του

Ο Steven Knight, δημιουργός της σειράς και υποψήφιος για Όσκαρ Σεναρίου για το ‘Dirty Pretty Things’, πήρε την ιδέα για τη συμμορία από ένα περιστατικό που του εξιστόρησε ο πατέρας του για τα παιδικά του χρόνια. “Είπαν στον μπαμπά μου να πάει και να παραδώσει ένα μήνυμα, οπότε έτρεξε στους δρόμους ξυπόλητος, χτύπησε την πόρτα, η πόρτα άνοιξε και είδε ένα τραπέζι με οκτώ άντρες γύρω του, άψογα ντυμένους, που φορούσαν καπέλα και είχαν όπλα στις τσέπες τους. Το τραπέζι ήταν καλυμμένο με χρήματα σε μια εποχή που κανείς δεν είχε δεκάρα και έπιναν μπύρα από βάζα για μαρμελάδα, γιατί αυτοί οι άντρες δε θα ξόδευαν λεφτά σε ποτήρια και κούπες. Αυτή η εικόνα – καπνός, αλκοόλ και αυτοί οι άψογα ντυμένοι άντρες σε μια τρώγλη του Birmingham – σκέφτηκα, αυτή είναι η μυθολογία, αυτή είναι η ιστορία και αυτή είναι η πρώτη εικόνα πάνω στην οποία άρχισα να δουλεύω.”

Η Helen McCrory χρειάστηκε λίγη βοήθεια από τους Black Sabbath

polly gray | Tumblr

Η Βρετανίδα ηθοποιός που συχνά κλέβει την παράσταση υποδυόμενη τη σκληρή θεία της οικογένειας, Polly Shelby, στην προσπάθειά της να τελειοποιήσει την προφορά του Birmingham, είδε άπειρα βιντεάκια με τον Ozzy Osbourne, τον πιο διάσημο σταρ που έχει βγάλει η περιοχή.

Ο Sam Neill πάλι, χρειάστηκε βοήθεια από τον Liam Neeson

Ο Αμερικανός ηθοποιός που υποδύεται τον ντετέκτιβ και άσπονδο εχθρό των Peaky Blinders, χρειάστηκε να μάθει την προφορά της Βόρειας Ιρλανδίας απ’ όπου κατάγεται ο χαρακτήρας του. Και ο ίδιος κατάγεται από εκεί κανονικά, αλλά καθώς μετακόμισε μικρός στη Νέα Ζηλανδία, δεν είχε ίχνος της σωστής προφοράς πια. Τελικά ζήτησε τη βοήθεια του Liam Neeson και του James Nesbitt και όλα πήγαν καλά.

Κάθε σεζόν καπνίζονται περίπου 3.000 τσιγάρα

Πόσα τσιγάρα καπνίζει ανά σεζόν ο Thomas Shelby του Peaky Blinders ...

Ο Cillian Murphy δεν είναι καπνιστής στην πραγματική του ζωή, αλλά για τις ανάγκες της σειράς καταναλώνει περίπου 3.000 τσιγάρα φτιαγμένα από τριαντάφυλλο, μιας και ο χαρακτήρας του, Tommy, είναι μανιώδης καπνιστής.

Η σειρά δε γυρίζεται στο Birmingham, αλλά στο Liverpool

Το Birmingham έχει αλλάξει δραματικά απ’ όταν γύριζαν στους δρόμους του οι αληθινοί Peaky Blinders, οπότε η παραγωγή έπρεπε να βρει ένα μέρος που θα μπορούσε να αναπαραστήσει την πόλη του ‘19. Η τυχερή πόλη τελικά ήταν το Toxteth στο Liverpool, ενώ κάποιες σκηνές γυρίζονται και στο Λονδίνο. Το ίδιο το Birmingham πάντως δε μένει τελείως παραπονεμένο, αφού υπάρχουν και σκηνές που γυρίζονται στο Black Country Museum.

Ο Jason Statham θα μπορούσε να είναι ένας από τους πρωταγωνιστές

Ο Knight συνεργάστηκε με τον Jason Statham στην ταινία του 2013 «Redemption» και περίμενε την ώρα που θα μπορούσαν να συνεργαστούν ξανά. Τελικά του έκανε την πρόταση για το «Peaky Blinders», αλλά ο ηθοποιός αναγκάστηκε να αρνηθεί λόγω των υπόλοιπων επαγγελματικών του υποχρεώσεων.

Η σειρά έχει διάσημους θαυμαστές

Το άλμπουμ «Blackstar» του David Bowie ακούστηκε στη σειρά πριν καν μαθευτεί ότι υπήρχε, γιατί ο γνωστός δημιουργός ήταν φανατικός της τηλεθεατής. Άλλος διάσημος θαυμαστής της σειράς είναι ο ράπερ Snoop Dogg, ο οποίος μάλιστα κανόνισε ένα meeting με τον Knight σ’ ένα ξενοδοχείο για να μιλήσουν για τη σειρά. Επί τρεις ώρες!

Ξέρουμε ήδη το τέλος της σειράς

Μπορεί να μη γνωρίζουμε το ταξίδι μέχρι εκεί, αλλά το τέλος της σειράς θα λάβει χώρα όταν θα βρισκόμαστε χρονολογικά στις αρχές του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, μιας και ο Knight θέλει να αναπτύξει τους Shelby και τις σχέσεις τους όπως αυτές θα μπορούσαν να διαμορφωθούν ανάμεσα σε δύο πολέμους. Ήδη, η τελευταία – μέχρις στιγμής – 5η σεζόν της σειράς, ξεκινά με το κραχ του 1929 στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης και αφήνει τους πρωταγωνιστές μας στην σκοτεινή για την Ευρώπη εποχή της ανάδυσης του ναζισμού.

Συνολικά, το «Peaky Blinders» ξαναγράφει μια ιστορία με τον τρόπο της παλιάς εξαιρετικής τηλεόρασης και φτιάχνει μια σειρά που χωρά στα επεισόδιά του κάτι από την πιο μεγαλοπρεπή παράδοση του κινηματογραφικού και τηλεοπτικού εγκλήματος και την σχεδόν υπαρξιακή δύναμη ενός μύθου που θα μπορούσε να βρει την θέση του σε κάθε εποχή, από την αρχαία ελληνική τραγωδία μέχρι τον «Νονό» του Κόπολα.

ΠΗΓΕΣ: http://www.breakroom.gr/news/cinema-and-tv-news/item/3729-to-peaky-blinders-einai-i-seira-pou-prepei-n-akouseis , https://www.oneman.gr/entertainment/h-5h-sezon-toy-peaky-blinders-tha-soy-ferei-dakrya-sta-matia/ , https://flix.gr/news/peaky-blinders-season-one.html , https://www.athinorama.gr/tv/article/to_peaky_blinders_einai_i_pio_sunarpastiki_seira_epoxis_pou_exeis_dei-2527329.html , https://www.huffingtonpost.gr/2016/12/13/eidiseis-cosmote-pragmata-pou-den-ksereis-gia-to-peaky-blinders_n_13577432.html

Bodyguard: Το πολιτικό θρίλερ που αναστάτωσε τους Βρετανούς

Ττα πολιτικά θρίλερ αποτελούν μία ιδιαίτερη και, όπως έχουμε παρατηρήσει, επιτυχημένη κατηγόρια της τηλεόρασης και των streaming υπηρεσιών. Homeland, House of Cards, Edge of Darkness είναι μερικές από της πιο επιτυχημένες σειρές των τελευταίων ετών που εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία. Όμως όσο αγαπημένα κι αν είναι τα ποικίλα πολιτικά θρίλερ που κυκλοφορούν στην αμερικανική και την βρετανική τηλεόραση όλα τα σενάρια καταρρίπτονται όταν οι παραγωγές αναγκάζονται να χρησιμοποιήσουν τα απαραίτητα κλισέ που έχουν όλες αυτές οι σειρές: τον ήρωα που θα σώσει την ημέρα. Η μίνι – σειρά του ΒΒC Bodyguard φαίνεται να αλλάζει τα δεδομένα με τους καλογραμμένους χαρακτήρες της, τις ανατροπές της και το συναρπαστικό της φινάλε που μπορεί να μην παρεκκλίνει τόσο από την γνώριμη συνταγή αλλά δίνει μία νέα προοπτική στον ορισμό του “ήρωα”.

Ο David Budd έχει επιστρέψει από τον πόλεμο του Αφγανιστάν και πλέον δουλεύει στην υπηρεσία προστασία της λονδρέζικης αστυνομίας, ενώ παράλληλα (και αναμενόμενα) παλεύει το PTSD και με την καταρρέουσα οικογενειακή του ζωή. Όταν, λοιπόν, του ανατίθεται η θέση της προστασίας της φιλόδοξης υπουργού εσωτερικών, Julia Montague, τότε στο παιχνίδι μπαίνει συνολικά η πολιτική υποστήριξης του «πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία». Η Julia είναι μία γυναίκα με ιδεώδη που ο ίδιος απεχθάνεται, και έτσι βρίσκεται διχασμένος ανάμεσα στο καθήκον, τα πιστεύω του, αλλά και τα προσωπικά του συναισθήματα γι’αυτήν.Τελικά είναι ιδανικός για την προστασία της ή η μεγαλύτερη απειλή της;

Η Julia Montague ενσαρκώνεται από την εξαιρετική Keely Hawes, που έχει ξεχωρίσει στο The Missing και το Line of Duty. Ο Richard Madden, ο Robb Stark του Game of Thrones, με μια εκπληκτική ερμηνεία απεικονίζει έναν κατεστραμμένο άνθρωπο, που όμως αγαπάει τη δουλειά του και τα παιδιά του. Υποφέρει από μετατραυματικό στρες και γνωρίζει ότι έχει προβλήματα, αλλά αδυνατεί να τα αντιμετωπίσει εκείνη τη στιγμή.

Ένα πολιτικό δράμα / θρίλερ που παρουσιάζει μία τρομερή απεικόνιση ενός ανθρώπου που παλεύει με τους εσωτερικούς και εξωτερικούς του δαίμονες αλλά και μια παρασκηνιακή ματιά στο τι συμβαίνει στην πολιτική και μια απεικόνιση της τρομοκρατίας στις μέρες μας, χωρίς κραυγές και μισαλλοδοξία. Η πολιτική του προσέγγιση δεν έχει την πολυπλοκότητα που θα μπερδέψει το κοινό, ούτε φέρνει κάτι καινούργιο, αλλά εστιάζει στο θέμα της τρομοκρατίας και στην σύνδεση του με τα εσωτερικά πολιτικά ζητήματα μιας χώρας. Οι ερμηνείες των δύο βασικών πρωταγωνιστών είναι εξαιρετικές ενώ δεν λείπουν οι στιγμές έντασης και αγωνίας, ειδικά στο 6ο επεισοδιο που θα κρατάς την ανάσα σου από την αρχή μέχρι και το τέλος.

Ακολουθώντας το κλασικό Βρετανικό μοτίβο των 6 επεισοδίων, η σειρά ακροβατεί μοναδικά στο αστυνομικό theme και τα πολιτικά παιχνίδια, για να θυμίσει πως οι μεγαλύτερες μάχες των ανθρώπων που η κοινωνία θεωρεί ήρωες, είναι αυτές που δίνουν με τον ίδιο τους τον εαυτό.  Δεν υπάρχουν χαζο-ηρωισμοί σε αυτή τη σειρά, αλλά μία απλή καθημερινότητα που κλονίζεται από μικρά ή μεγάλα γεγονότα που επηρεάζουν τους χαρακτήρες. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στην αληθινή ζωή. Υπάρχει η απαραίτητη ποσότητα περιπέτειας, ώστε να τονίζεται το δραματικό στοιχείο της σειράς: οι ανθρώπινες ζωές που καταστρέφονται από τις αποφάσεις των υψηλά ιστάμενων, είτε αυτοί ανήκουν στο ένα στρατόπεδο, είτε στο άλλο. 

Η σειρά προβλήθηκε αρχικά από το BBC One και έκανε στην πρεμιέρα της τα μεγαλύτερα νούμερα τηλεθέασης που έχουν καταγραφεί σε όλα τα δίκτυα του Ηνωμένου Βασιλείου από το 2006 – πάνω από 10 εκατομμύρια, με το τελευταίο επεισόδιο να παρακολουθούν 17 εκατομμύρια κόσμος (το 47.9% της τηλεθέασης), αποκαθηλώνοντας το Downtown Abbey. Ολόκληρη η πρώτη σεζόν είναι διαθέσιμη στο Netflix από τον Οκτώβριο του 2019.

Πηγές:

https://www.ratpack.gr/culture/story/8596/bodyguard-seira-netflix-david-budd-bbc-parousiasi?u=22590

https://luben.tv/nerdcult/series/165802

https://www.moveitmag.gr/news/bodyguard-season-1-sovaro-kai-sfihtodemeno/59767

https://www.oneman.gr/entertainment/to-bodyguard-me-ton-richard-madden-einai-h-vretanikh-seira-ths-dekaetias/

«Πόλεμος και Ειρήνη»: μια πρόσφατη τηλεοπτική μεταφορά του εμβληματικού έργου

Παρά τη γενική πεποίθηση ότι το «Πόλεμος και Ειρήνη» είναι ένα από τα πιο πολυδιασκευασμένα στο σινεμά και την τηλεόραση έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, η μίνι σειρά των έξι επεισοδίων που φέρει την υπογραφή του BBC είναι μόλις η τρίτη τηλεοπτική μεταφορά του αριστουργήματος του Τολστόι – η πρώτη και πιο διάσημη ήταν το 1971 πάλι από το BBC με πρωταγωνιστή τον Αντονι Χόπκινς και η δεύτερη μια σχετικά άγνωστη μίνι σειρά το 2007 σε ευρωπαϊκή συμπαραγωγή και βάση την Ιταλία.

«Το “Πόλεμος και Ειρήνη” δεν είναι μόνο ένα σπουδαίο βιβλίο. Παρέχει πέρα από αυτό και απίστευτο υλικό για μια τηλεοπτική σειρά. Μια συναρπαστική, αστεία και σπαραξικάρδια ιστορία αγάπης, πολέμου και οικογένειας. Οι χαρακτήρες είναι τόσο φυσικοί, ανθρώπινοι και μπορείς τόσο εύκολα να ταυτιστείς μαζί τους», δηλώνει ο Άντριου Ντέιβις που ανέλαβε όχι μόνο μέρος της παραγωγής αλλά και τη σεναριακή διασκευή του πολυσέλιδου βιβλίου του Λέοντα Τολστόι, έχοντας ήδη διαπρέψει στο «είδος» με τα σενάρια για το κλασικό «House of Cards», το θρυλικό τηλεοπτικό «Pride and Prejudice» του 1995 με τον Κόλιν Φερθ, το «The Line of Beauty» και το «Sense and Sensibility» που έγραψαν τη δική τους τηλεοπτική ιστορία.

Ο Άντριου Ντέιβις ομολογεί ότι διάβασε το βιβλίο του Τολστόι, μόνο αφού το BBC του πρότεινε να αναλάβει τη μεταφορά.

«Δεν το είχα διαβάσει ποτέ πριν. Το κρατούσα για την κατάλληλη στιγμή. Με εξέπληξε απόλυτα η αίσθηση του πόσο φρέσκο, ζωντανό και μοντέρνο μου φάνηκε. Αν αφαιρέσεις τα κομμάτια στα οποία ο Τολστόι διαπραγματεύεται με τον εαυτό του θεωρίες γύρω από την Ιστορία , αυτό που μένει είναι μια ολοζώντανη, αστεία και πολύ συγκινητική πλοκή με πραγματικά ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Το ερωτεύτηκα.»

Με γυρίσματα σε τρεις χώρες και δύο χρόνια προετοιμασίας , η σειρά ευτύχησε όχι μόνο να είναι μια παραγωγή του BBC – με ό,τι αυτό σημαίνει για την προσοχή στη λεπτομέρεια και την πιστή απόδοση του κλασικού κειμένου – αλλά και να συγκεντρώσει ένα καστ ηθοποιών που μοιάζουν να περίμεναν εδώ και καιρό τη στιγμή που θα υποδύονταν τους χαρακτήρες του Τολστόι. Με την σκηνοθετική μαεστρία του Τομ Χάρπερ και μερικές εξαιρετικές ερμηνείες, το “Πόλεμος και Ειρήνη” αναδεικνύεται σε μία σειρά που μετά το Downton Abbey, επιβεβαιώνει ότι οι Βρετανοί ξέρουν καλύτερα από τον καθένα να γυρνούν σειρές εποχής.

Τη Νατάσα Ρόστοβα (αυτή που ο Άντριου Ντέιβις θεωρεί την πιο αγαπητή ηρωίδα της παγκόσμιας λογοτεχνίας – ακόμη περισσότερο και από την Ελίζαμπεθ Μπένετ του «Περηφάνεια και Προκατάληψη» της Τζέιν Οστεν) υποδύεται η Λίλι Τζέιμς που τη θυμάστε όλοι από το «Cinderella» του Κένεθ Μπράνα, αλλά και το μικρό αλλά χαρακτηριστικό ρόλο της στο «Downton Abbey». Τον Πιερ Μπεζούκοφ υποδύεται ο Πολ Ντέινο – ένας από τους σπουδαιότερους και πιο αθόρυβους νέους ηθοποιούς (θυμηθείτε τον στο «There Will Be Blood» του Πολ Τόμας Αντερσον ή ως Μπραίαν Γουίλσον στο «Love & Mercy»). Τον Αντρέι Μπολόνσκι υποδύεται ο ανερχόμενος Τζέιμς Νόρτον, ενώ τη νέα φρουρά ηθοποιών φωτίζουν με την εμπειρία τους μερικοί από τους πιο σπουδαίους βετεράνους του σινεμά και της τηλεόρασης: ο Στίβεν Ρία, ο Μπράιαν Κοξ, η Γκρέτα Σκάκι, η Τζίλιαν Αντερον και ο Τζιμ Μπρόουντμπεντ.

Μιλάμε για μια εποχή με πρίγκηπες και ευγενείς, μια εποχή πολέμων, μια εποχή αναγέννησης και διαφωτισμού σε κάποια κομμάτια της Ευρώπης. Από το πρώτο κιόλας επεισόδιο, αναρωτιέσαι πώς θα ήταν να ζει κανείς σε αυτόν τον κόσμο. Μιλάμε για μία πολύ ρεαλιστική απόδοση του κλίματος της εποχής, με σκηνοθεσία που σε κάνει να νιώθεις κοινωνός εκείνης της ζωής.


Μιας ζωής που μοιάζει ανώφελη και μάταια. Μέσα στα πλούτη και τη χλιδή από τη μία και στη δείνη ενός παράλογου πολέμου από την άλλη. Ο Ναπολέων προελαύνει στα εδάφη της Ρωσίας και εμείς, από τη μεριά των Ρώσων, παρακολουθούμε τις εξελίξεις του 1805.

Ο νεαρός Πιερ είναι o κεντρικός μας ήρωας. Αντικομφορμιστής, έτοιμος να διακηρύξει τις αλήθειες της Γαλλικής επανάστασης και στην πατρίδα του, παγιδεύεται στα πλούτη και την αριστοκρατική ζωή των Ρώσων ευγενών. Με την πανέμορφη Τίπενς Μίντλετον να τυλίγει τα δίχτυα της γύρω του και την επίσης υπέροχη Λίλυ Τζέημς να μοιάζει η μόνη σανίδα σωτηρίας του.

Το να μεταφέρεις ένα κλασσικό βιβλίο της παγκόσμιας λογοτεχνίας στην τηλεόραση περιλαμβάνει μερικές αντικειμενικές δυσκολίες. Πρώτον, δεν μπορείς να συμπεριλάβεις όλες τις λεπτομέρειες αν είναι μεγάλο, ή θα πρέπει να προσθέσεις πράγματα από το μυαλό σου αν το υλικό δεν σε καλύπτει τόσο. Δεύτερον, κάποια πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα να τα δεχτεί η τηλεόραση, οπότε θα πρέπει να αλλάξεις στοιχεία της ιστορίας. Στο “Πόλεμος και Ειρήνη” το έκαναν και εν τέλει τα κατάφεραν καλά. Κατόρθωσε να αναδείξει την υψηλότερη αισθητική που χαρακτηρίζει για χρόνια το BBC, με την οσμή της ιστορικής εποχής του τέλους του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα. Η σειρά αυτή καταφέρνει να αφηγηθεί με πολύ ρεαλιστικό τρόπο τις ανησυχίες, τα προβλήματα και τα αδιανόητα για την εποχή μας διλλήματα ενός κόσμου πλασμένου στη γκρίζα ζώνη ανάμεσα στον πόλεμο και την ειρήνη.

Εκτός από το ότι αξίζει να τη δει κανείς για να πάρει μια γεύση από τον αγαπημένο αυτό συγγραφέα, η σειρά είναι καλοστημένη, προσεγμένη, με εξαιρετικές ερμηνείες. Γενικά αποτελεί μια αξιόλογη προσπάθεια για παραγωγή ενός ποιοτικού θεάματος για τους λάτρεις των σειρών εποχής, της ιστορίας, της λογοτεχνίας αλλά και για κάθε θεατή που προτιμά από το να αφιερώσει το χρόνο του γνωρίζοντας τους ανθρώπους μιας μακρινής εποχής, τα πάθη και τις αδυναμίες τους που στην πραγματικότητα είναι τόσο κοντινά όσο δεν φαντάζεται! Την προτείνουμε ανεπιφύλακτα!

Πηγές:

http://flix.gr/news/war-and-peace-tv.html

https://m.oneman.gr/pop-code/t/tileorasi/reviews/to-war-and-peace-myrizei-san-to-xarti-apo-to-agaphmeno-soy-vivlio.3870824.amp.html#aoh=15740820578332&amp_ct=1574082347264&csi=1&referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com&amp_tf=%CE%91%CF%80%CF%8C%20%251%24s

https://www.reader.gr/tv-movies/war-and-peace-sto-bbc-milane-rosika-kai-ta-milane-kala?amp#aoh=15740820578332&amp_ct=1574082715404&csi=1&referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com&amp_tf=%CE%91%CF%80%CF%8C%20%251%24s

H ένοικος του Γουάιλντφελ Χωλ,ένα κρυμμένο φεμινιστικό διαμάντι του ΒΒC

Οι αδελφές Μπροντέ είναι μια ευρέως γνωστή οικογένεια της Βικτωριανής λογοτεχνίας. Ιδίως, τα έργα των δύο πρώτων: Ανεμοδαρμένα ύψη και Τζέην Έυρ έχουν μείνει στο βάραθρο των εξιδανικευμένων ερωτικών ιστοριών, με τιςπρωταγωνίστριές τους Κάθριν καιΤζέην να συγκεντρώνουν τα χαρακτηριστικά μιας τραγικής ηρωίδας και στα πρόσωπα των Χίθκλιφ και κ. Ρότσεστερ να αποτυπώνονται δύο εντελώς διαφορετικοί, αλλά εξίσου γοητευτικοί μέσα στα ελαττώματα τους.

Η μικρότερη, η Αν, αδίκως παραμελημένη από την ελληνική εκδοτική και μεταφραστική κοινότητα διαφοροποείται αισθητά από τις αδελφές της. Αν και μένει στο ίδιο μοτίβιο της ηθογραφικής προσέγγισης των ηρωών και της κοινωνίας στην οποία ζουν και δρουν, στην εμβάθυνση στον ψυχισμό τους, όπως αυτός διαμορφώνεται από τα ερεθίσματα που παίρνουν από τους γύρω τους και από τη δική τους ιδιόρρυθμη ιδιοσυγκρασία, προχωρά ένα βήμα παρακάτω από τις αδεφλές της και εντάσσει στο έργο της κοινωνκά μηνύματα.

Προτού, όμως, μιλήσουμε για το εξαιρετικό της λογοτεχνικό έργο, ας δούμε κάποια στοιχεία για τη ζωή της. Ανν Μπροντέ γεννήθηκε το 1820 στο Θόρντον του Γιορκσάιρ και ήταν το έκτο και τελευταίο παιδί του αιδεσιμώτατου Πάτρικ Μπροντέ και της Μαρίας Μπράνγουελ. Αδέλφια της ήταν η Μαρία (1814-1825), η Ελίζαμπεθ (1815-1825), η Σαρλότ (1816-1855), ο Πάτρικ Μπράνγουελ (1817-1848) και η Έμιλι (1818-1848). Λίγους μήνες μετά τη γέννησή της, ολόκληρη η οικογένεια μετακόμισε στο Χάουορθ, όπου έζησαν μέχρι το τέλος της ζωής τους. Το 1821 η μητέρα της απεβίωσε και την ανατροφή των παιδιών ανέλαβε η αδελφή της, Ελίζαμπεθ Μπράνγουελ. Η Ανν υπήρξε η αγαπημένη της θείας της και ήταν επίσης πολύ δεμένη με την αδελφή της Έμιλι. Μέχρι τα 15 της χρόνια έλαβε κατ’ οίκον μόρφωση από τη θεία της και τον πατέρα της. Όπως και οι αδελφές της, διδάχτηκε μουσική και ζωγραφική και μελέτησε τους κλασικούς συγγραφείς. Στα δεκαπέντε της στάλθηκε για 2 χρόνια εσωτερική στο Roe Head School, στο οποίο δίδασκε η μεγαλύτερη αδελφή της Σάρλοτ. Σε ηλικία 19 ετών εργάστηκε για πρώτη φορά ως γκουβερνάντα. Λόγω της απειρίας της δεν κατάφερνε να επιβληθεί στα παιδιά και έτσι ύστερα από λίγους μήνες την απέλυσαν. Από το 1840 έως το 1845 εργάστηκε ως γκουβερνάντα στο σπίτι του αιδεσιμώτατου Ρόμπινσον. Επισκεπτόταν την οικογένειά της μόνο 2 φορές το χρόνο, τον Ιούνιο και στις γιορτές των Χριστουγέννων. Με την οικογένεια Ρόμπινσον έκανε διακοπές κάθε καλοκαίρι στην παραθαλάσσια κωμόπολη του Σκάρμπορο, την οποία και λάτρεψε.

Αφού εγκατέλειψε την εργασία της ως γκουβερνάντα, αφοσιώθηκε στη συγγραφή. Το 1846, η Σαρλότ, η Έμιλι κι η Άννα εξέδωσαν μια ποιητική συλλογή με τα ψευδώνυμα Κάρερ, Έλλις και Άκτον Μπελ. Η συνεισφορά της Ανν στη συλλογή ήταν 21 ποιήματα. Το Δεκέμβρη του 1847 δημοσιεύτηκε το πρώτο της μυθιστόρημα Agnes Grey (Άγκνες Γκρέι), εμπνευσμένο από τις εμπειρίες της ως γκουβερνάντα πλούσιων και κατά κανόνα κακομαθημένων παιδιών και τον Ιούνιο του 1848 δημοσίευσε αυτό που έμελλε να είναι το τελευταίο της μυθιστόρημα The Tenant of Wildfell Hall (H μισθώτρια του Γουάιλντφελ Χωλ), όπου ξεδιπλώνονται οι φεμινιστικές της θέσεις. Και τα δυο έργα τα εξέδωσε με το ανδρικό ψευδώνυμο Άκτον Μπελ, που είχε υιοθετήσει για τα ποιήματά της.Το τελευταίο αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης τη σειράς για την οποια ετοιμάσαμε το σημερινό μας άρθρο.

Το δεύτερο μυθιστόρημά της συνάντησε αμέσως μεγάλη επιτυχία και μέσα σε 6 εβδομάδες είχε κιόλας εξαντληθεί η πρώτη έκδοση. Πολλούς τους σόκαρε η φεμινιστική στάση της ηρωίδας, που παίρνει την τύχη στα χέρια της και εγκαταλείπει τον αλκοολικό και φιλήδονο άντρα της πηγαίνοντας όχι μόνο ενάντια στις βικτωριανές αντιλήψεις αλλά και ενάντια στους βρετανικούς νόμους. Δρα σαν αυθύπαρκτο ον και όχι σαν διακοσμητικό στολίδι, έρμαιο των ανδρών, όπως όριζαν οι κανόνες της εποχής. Από την άλλη μεριά, η συγγραφέας κατακεραυνώνει τους άνδρες που καταστρέφουν την οικογενειακή γαλήνη του σπιτιού τους εξαιτίας του αλκοολισμού, κάτι που γνώριζε και η ίδια πολύ καλά λόγω του εθισμού του αδελφού της Μπράνγουελ, ο οποίος, αφού δημιούργησε ουκ ολίγα προβλήματα στις αδελφές του, τελικά απεβίωσε τον Σεπτέμβρη του 1848.

Μετά τον Μπράνγουελ, ήταν η σειρά της Έμιλι, η οποία απεβίωσε τον Δεκέμβρη του 1848. Στην Ανν κόστισε πολύ ο θάνατος της αγαπημένης της αδελφής και όταν ο γιατρός την επισκέφθηκε, δεν της έδωσε ελπίδες, αφού η φυματίωση ήταν σε τελευταίο στάδιο. Καθώς παρουσίασε όμως μια μικρή βελτίωση, αποφάσισε να πάει στο παραθαλάσσιο Σκάρμπορο, με την αμυδρή ελπίδα πως ο θαλασσινός αέρας θα την ωφελούσε. Στις 24 Μαΐου έφυγε με την αδελφή της Σάρλοτ για το Σκάρμπορο, όπου άφησε την τελευταία της πνοή το απόγευμα της 28ης Μαΐου 1849. Η αδελφή της αποφάσισε να μην τη μεταφέρει στον τόπο κατοικίας τους αλλά να την θάψει στο Σκάρμπορο.

Η Σάρλοτ Μπροντέ ήταν αντίθετη με το θέμα του έργου της Ανν The Tenant of Wildfell Hall και γι’ αυτό δεν επέτρεψε μετά το 1850 την ανατύπωσή του. Έτσι, κοινό και κριτικοί ξέχασαν για πολλά χρόνια τη μικρότερη από τις αδελφές Μπροντέ. Τα τελευταία χρόνια όμως, με το ενδιαφέρον που υπήρξε για τις γυναίκες συγγραφείς, τα έργα της Ανν Μπροντέ βγήκαν από τη λήθη και το The Tenant of Wildfell Hall, ακριβώς για το θέμα του, θεωρείται από πολλούς ένα από τα πρώτα φεμινιστικά έργα και ένα κλασικό της αγγλικής λογοτεχνίας.

Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε μια μικρή και κλειστή κοινωνία της Βρετανικής εξοχής, στην οποία καταφθάνει ξάφνου μια μυστηριώδης γυναίκα με το γιο της. Αυτό θα συνταρράξει τους ολιγάριθμους, αλλά πολύ περίεργους κατοίκους, οι οποίοι μέσα από εικασίες, αδιάκριτες ερωτήσεις για τη ζωή και τις πεποιθήσεις προσπαθούν, μάταια βέβαια, να βρουν την άκρη του νήματος. Όλοι νομίζουν πως πρόκειται για χήρα, μα αργότερα αποκαλύπτεται πως η γυναίκα αυτή δεν έχει χάσει, αλλά έχει εκούσια εγκαταλύψει τον μέθυσο βίαιο και άπιστο άντρα της. Κάτι τέτοιο είναι σκανδαλιστικό για την ελισαβετιανή εποχή. Ωστόσο, για την πρωταγωνίστρια ήταν απλά μια ανάγκη να σώσει τον εαυτό της και το παιδί της από την αυτοκαταστροφικότητα του άνδρα της και πατέρα του. Η Έλεν, όπως ονομάζεται ο κύριος χαρακτήρας, θα τα εκμυστηρευτεί αυτά μόνο στον Γκίλμπερτ,έναν νέο αγρότη που την ερωτεύεται παράφορα. Οι δυσκολίες που περνούν λόγω της μικροπρέπειας του κόσμου που τους περιβάλλει, της μισαλλοδοξίας και του δήθεν καθωσπρεπισμού, αλλά και τα εμπόδια που θέτει ο σύζυγος της Έλεν μένει να φανεί αν θα σταθούν τροχοπέδη στον έρωτά τους .

Το 1996, το BBC, αποφασίζει να μεταφέρει το έργο στη μικρή οθόνη σε σκηνοθεσία του Μάικ Μπέικερ. Και η προσπάθεια στέφεται με επιτυχία. Με τους Τάρα Φιτζέραλντ στο ρόλο της Έλεν Γκράχαμ, τον Ρούπερτ Γκρέιβς στον ρόλο του συζύγου της Άρθουρ Χάντινγκτον και τον Τόμπι Στίβενς στο ρόλο του Γκίλμπερτ Γκράχαμ, το έργο φτάνει και στα βραβεία BAFTA. Η σκηνοθεσία, σκοτενή όπως το μυστηριώδες κλίμα που πλαισιώνει το έργο, μεταφέρει υπέροχα στο σκηνικό στο οποίο ξεδιπλώνεται η ιστορία. Η Τάρα ως Έλεν είναι μαγευτική. Δυναμική, αγέρωχη, στοργική, ανοιχτόμυαλη, ένας μαχητής της ζωής για τη σωτηρία του εαυτού και του παιδιού της, που όμως ενλω πληγώθηκε δεν αρνείται από φόβο τον έρωτα ή την ευτυχία. Ο έξοχος Τόμπυ Στίβενς που μας έχει χαρίσει μια εξίσου καλή ερμηνεία και σην Τζέην Έυρ ως Έντουαρτ Ρότσεστερ, έρχεται σε έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο, αυτό του γλυκού, αθώου και αγαθού Γκίλμπερτ, τον οποίο υποστηρίζει για άλλη μια φορά άψογα να αποδώσει με μια υποκριτική ακρίβεια τον χαρακτήρα που η Αν Μπροντέ αποτύπωσε στο βιβλίο της.

Οι δύο πρωταγωνιστικές ερμηνείες μαζί με όσες τις πλαισιώνουν, η επιλογή της ζοφερής σκηνοθεσίας, τα πολύ όμορφα βικτωριανά κουστούμια και η ωραια μουσική συνθέτουν μια σειρά 3 επεισοδίων που δεν πρέπει να χάσετε.

Πηγές: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BD_%CE%9C%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%AD#%CE%98%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%84%C

Ρομαντικά απόσπασμα από το βιβλίο Βορράς και Νότος της Ελίζαμπεθ Γκασκέλ

Υπήρξε αγαπημένο βιβλίο της Βικτωρίανης Περιόδου και έγινε επιτυχημένη σειρά του BBC. Απομονώσαμε τα αγαπημένα μας ρομαντικά αποσπάσματα από τον έρωτα της Μάργκαρετ Χέιλ και του Τζον Θόρντον. Πάρτε μια γεύση! Στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας:

1.Όλη την ευτυχία στη ζωή, όλη την ειλικρινή περηφάνεια στο να προσφέρω κάτι στον κόσμο, όλη αυτή την ενθουσιώδη αίσθηση του να υπάρχω, την οφείλω σε εκείνη.

2. Δεν είχα αγαπήσει καμία γυναίκα πριν, η ζωή μου ήταν πολυάσχολη και οι σκέψεις μου πολύ απορροφημένες από αλλά πράγματα. Τώρα αγαπώ και θα αγαπώ.

3. Δεν μπορούσε να τον αλλάξει, την αγαπούσε και θα την αγαπούσε και θα την αψηφούσε, τόσο αυτή, όσο και τον άθλιο σωματικό πόνο.

4. Όλα αυτά που κέρδισε από την σε ανταπόδοση από την εκδρομή του ήταν μια πιο ζωντανή επίγνωση του ότι δεν υπήρξε λ, δεν υπάρχει και δε θα υπάρξει καμία σαν την Μάργκαρετ° ότι αυτή δεν τον αγαπούσε και ούτε θα τον αγαπούσε, αλλά ότι αυτός° όχι, πότε, ούτε όλος ο κόσμος δεν θα έπρεπε ποτέ να τον εμποδίσει να την αγαπά.

5. Ωω, Μάργκαρετ, δική μου Μάργκαρετ! Κανείς δεν μπορεί να πει τι είσαι για εμένα! Νεκρικά κρύα όπως είσαι ξαπλωμένη εκεί, είσαι η μοναδική γυναίκα που αγάπησα ποτέ.

6. Ήξερε ότι ήταν η πρώτη φορά που τα χέρια του συναντιόντουσαν, αλλά εκείνη αγνοούσε πλήρως αυτό το γεγονός.