Ποίηση, Λογοτεχνία, Μουσική, Θέατρο και Κινηματογράφος: τα πάντα θα τα βρείτε εδώ!
O Δανός σκηνοθέτης Τόμας Βίντερμπεργκ με την ταινία του «Another Round» αναδείχθηκε τον Δεκέμβριο του 2020, μεγάλος νικητής στην τελετή απονομής των 33ων Βραβείων της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Παράλληλα είναι προτεινόμενο για δύο βραβεία Όσκαρ. Αυτό της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και της καλύτερης σκηνοθεσίας.
Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, ο σημαντικότερος συγγραφέας του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, στήνει το σκηνικό της Γειτονιάς των αγγέλων με φόντο την αυλή μιας ταβέρνας στη Δραπετσώνα. Μπροστά στη «Μυρτιά» ξετυλίγονται τα πάθη και οι έρωτες των απλών ανθρώπων του μόχθου και της προσφυγιάς, αλλά και των ευνοημένων, εκείνων που ανήκουν στον «καλό κόσμο». Ο Αντρέας, ένας εργάτης, γιος προσφύγων, ερωτεύεται την Ξένια, κόρη του εργοστασιάρχη που τους γκρέμισε το σπίτι στο Κερατσίνι. Ο έρωτάς τους, παθιασμένος και έξω από τα καθιερωμένα, θα προκαλέσει την οργή της «γειτονιάς». Οι δύο εραστές θα παλέψουν, πρώτα με τις δικές τους προκαταλήψεις και έπειτα με αυτές της γειτονιάς, που λειτουργεί με τους δικούς της κώδικες. Η δύναμη της αγάπης τους, όμως, θα γεφυρώσει τις διαφορές και θα ζεστάνει τις καρδιές όλων.
Continue reading ““Η γειτονιά των αγγέλων” του Ιάκωβου Καμπανέλλη”
Σημαντικός αριθμός ζωγραφικών έργων του Εγγονόπουλου αναφέρεται στην Επανάσταση του ’21 και περιλαμβάνει προσωπογραφίες αγωνιστών ή ευρύτερες συνθέσεις. Στο παρόν αφιέρωμα θα παρουσιάσουμε τέσσερις από αυτούς τους πίνακες: τον πίνακα “Ο προπάππος Περραιβός με το κεφάλι του Ρήγα”, την “Εμφάνιση Ρ. Φεραίου στην Εύβοια”, τη ” Σύνθεση του 1939″ και τον “Όρκο των φιλικών”.
Continue reading “Σουρεαλισμός και Επανάσταση: Το 1821 μέσα από τα έργα του Νίκου Εγγονόπουλου”
Τοῦρκοι διαβῆκαν. Χαλασμός, θάνατος πέρα ὡς πέρα.
῾Η Χίο, τ’ ὁλόμορφο νησί, μαύρη ἀπομένει ξέρα,
μὲ τὰ κρασιά, μὲ τὰ δεντρά
τ’ ἀρχοντονήσι, ποὺ βουνὰ καὶ σπίτια καὶ λαγκάδια
καὶ στὸ χορὸ τὶς λυγερὲς καμιὰ φορὰ τὰ βράδια
καθρέφτιζε μέσ’ στὰ νερά.
Ποιο ήταν το ταξίδι που χάραξε το σύμβολο της Εθνικής μας ταυτότητας; Ποιος είναι ο δημιουργός του και πώς το ποίημα του μελοποίηθηκε και καθιερώθηκε ως ο Ύμνος του έθνους; Διαβάστε την ιστορία του μεγαλύτερου Εθνικού Ύμνου στον κόσμο σε μέγεθος που αποτελείται από 158 στροφές ή διαφορετικά 632 στίχους.
Continue reading ““Ύμνος εις την Ελευθερίαν”: Η ιστορία του Εθνικού Ύμνου”
Είναι Δεκέμβριος του 1803. Μία ομάδα από Σουλιώτισσες, για να μη συλληφθούν ζωντανές από τους Τουρκαλβανούς που τις πολιορκούσαν στο Ζάλογγο, στήνουν κυκλικό χορό και στη συνέχεια ρίχνονται στον γκρεμό με τα παιδιά τους. Η θυσία τους αυτή συγκινεί ανθρώπους του πνεύματος, καλλιτέχνες, συγγραφείς, ποιητές στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, αλλά και σε όλο τον κόσμο….
Continue reading “Ο χορός του Ζαλόγγου στην ποίηση και την τέχνη”
Έχοντας ήδη κερδίσει το Χρυσό Λέοντα στη Βενετία και αποσπάσει τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, η νέα αριστουργηματική ταινία της Κλόι Ζάο αποτελεί το μεγαλύτερο φαβορί στην κατηγορία της καλύτερης (και όχι μόνο) ταινίας στην 93η τελετή απονομής βραβείων Όσκαρ. Στο παρόν αφιέρωμα, θα παρουσιαστούν μερικοί από τους παραγόντες που (ίσως) καθιστούν το Nomadland την καλύτερη ταινία της χρονιάς.
Το αριστερό μου πόδι. Ένα αυτοβιογραφικό αριστούργημα, μια δραματική αλλά παράλληλα και ελπιδοφόρα αφήγηση της ζωής ενός απίστευτα ταλαντούχου Ιρλανδού, που έτυχε να είναι παράλυτος. Ένας ύμνος για ένα αδάμαστο πνεύμα που ποτέ δεν αποζητούσε τον οίκτο, αλλά πάλευε να ελευθερωθεί από τα δεσμά του ατελούς του σώματος, χρησιμοποιώντας ως όπλο του, την τέχνη και το ταλέντο του.
Το σκοτάδι στα μάτια κοιτάς.
Δεν ξέρεις τι φταίει και στο κρεβάτι στριφογυρνάς.
Ίσως εκείνη υγρή η κουφόβραση
που σε ταλαιπωρεί καθώς λες
ή ίσως απ’ τα όνειρά σου να λείπει
εκείνο το φιλί που ποτέ
δε σε πλάνεψε
ή
κι αν, κάποτε, το συνάντησες
χάθηκε πια εκεί πίσω, μακριά.
Continue reading ““Άδειες ζωές” του Γιώργου Τριανταφυλλόπουλου”
Ἄλλην ἀδελφὴν δὲν εἴχομεν παρὰ μόνον τὴν Ἀννιὼ. Ἤτον ἡ χαϊδεμμένη τῆς μικρᾶς ἡμῶν οἰκογενείας καὶ τὴν ἠγαπῶμεν ὅλοι. Ἄλλ’ ἀπ’ ὅλους περισσότερον τὴν ἠγάπα ἡ μήτηρ μας. Εἰς τὴν τράπεζαν τὴν ἐκάθιζε πάντοτε πλησίον της καὶ ἀπὸ ὅ,τι εἴχομεν ἔδιδε τὸ καλλίτερον εἰς ἐκείνην. Καὶ ἐνῷ ἡμὰς μᾶς ἐνέδυε χρησιμοποιοῦσα τὰ φορέματα τοῦ μακαρίτου πατρός μας, διὰ τὴν Ἀννιὼ ἠγόραζε συνήθως νέα.
Continue reading “Γεώργιος Βιζυηνὸς – Τὸ ἁμάρτημα τῆς μητρός μου”
