Απολογία Δεύτερη του Γιώργου Τριανταφυλλόπουλου

Αντί προλόγου

Είχαμε την τύχη αυτές τις μέρες να απαντήσουμε στον ποιητικό μας διάβα μια συλλογή συνολικά 48 ποιημάτων. Η συνάντηση αυτή ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη, επαναστατική, ερωτική, ακόμα και αν ήταν μια συνάντηση γνωριμίας με τον καλλιτέχνη. Μετά την “Απολογία Πρώτη”, ο Αιγιώτης ποιητής, Γιώργος Τριανταφυλλόπουλος μας συστήνεται σε άλλους ξανά και σε άλλους, μεταξύ των οποίων και εμείς, για πρώτη, ίσως, φορά μέσα από τη συλλογή με τίτλο “Απολογία Δεύτερη” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ηδύφωνο. Τί αποκομίσαμε, λοιπόν, από αυτή την διασταύρωση;

Λίγα λόγια για το περιεχόμενο

Εκ πρώτης όψεως η συλλογή φαντάζει αυτοβιογραφική, μια απολογία για όσα ο ποιητής αμέλησε ή ένας απολογισμός εκείνων που έπραξε. Ίσως, πράγματι, να είναι. Ωστόσο, δεν παύει να αγγίζει τον αναγνώστη που αργά ή γρήγορα, σε σημεία ή εν συνόλω θα ταυτιστεί με το ποιητικό υποκείμενο. Δεν υπάρχει κάποια θεματική που να μην θίγεται, εις βάθος ή φευγαλέα, ξεκάθαρα ή υπαινικτικά. Ο έρωτας, η απώλεια, η μοναξιά, η ματαιότητα, ο θάνατος, η επανάσταση: όλα υφαίνουν ένα τοπίο γύρω από το οποίο ελίσσεται με ευελιξία ο ποιητικός λόγος. Η ζωή και ο θάνατος κάνουν, επίσης, την εμφάνισή τους δίχως να είναι αντίρροπες δυνάμεις, αλλά συγκλίνουσες προοπτικές κάθε όντος. Θα λέγαμε πως στην πλειοψηφία των ποιημάτων, άλλοτε κατά κόρον και άλλοτε ακροθιγώς εμφανίζεται ο έρωτας προσωποποιημένος ή σαν ιδέα. Ενίοτε καταλήγει και έμμονη ιδέα. Και ο έρωτας αυτός δεν είναι πάντα ίδιος. Συνήθως είναι ο ανεκπλήρωτος, είναι η άνοιξη που αντιδιαστέλλεται με τον χειμώνα, η ζέστη που αντιμάχεται το κρύο, το φως με το σκοτάδι, η επαναστατικότητα που λυγίζει την ματαιοπονία.

Λίγα λόγια για την ποιητική

Ο ποιητής είναι τολμηρός. Από την μια πλευρά, δεν διστάζει να γράφει πεζολογικά, ανομοιοκατάληκτα, μακροσκελή ποιήματα, χωρίς ωστόσο κανένα να είναι ιδιαίτερα επίμηκες. Από την άλλη πλευρά, γνωρίζει και χρησιμοποιεί με όμορφο τρόπο την ομοιοκαταληξία, το ρυθμό, τη μουσικότητα. Πολλά ποιήματά του είναι τόσο σύντομα που θυμίζουν επιγράμματα. Επίσης, στο έργο του είναι εμφανής μια διακειμενικότητα. Έχει διαβάσει και έχει αφομοιώσει εμφανώς και στην δική του γραφή, χωρίς να στερείται, βέβαια προσωπικής ταυτότητας, απλά καθιστώντας την λιγότερο ευκρινή, Έλληνες ποιητές της πρώτης και της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς. Οι φωνές του Μαβίλη, του Ρίτσου, του Λειβαδίτη ακούγονται στο βάθος των ποιημάτων του. Ο τόνος του είναι κατά βάση εξομολογητικός. Κάποιες φορές μοιάζει να φωνασκεί για να μας αφυπνίσει και άλλες να ψιθυρίζει λόγια γλυκά στα αυτί του έρωτά του. Οι λέξεις όπως τις συνδυάζει αποκτούν μια μαγική διάσταση, ενώ τα νοήματα που σχεδόν όλα τα πονήματά του έχουν, είναι αρκετά εμφανή στον αναγνώστη, πράγμα που καθιστά την γραφή του διδακτική. Ο αναγνώστης μετατρέπεται σε κοινωνός συλλογισμών, σκέψεων που ο ίδιος προσπαθεί συχνά να αποφύγει, ταξιδεύει νοερά, συγκινείται, αντιλαμβάνεται το πανανθρώπινο του έρωτα και της επανάστασης, του απωθημένου και του βάθους.

Λίγα λόγια για τη συλλογή

Η συλλογή που συνοδεύεται στο εξώφυλλό της από ένα σχέδιο του ποιητή, ενδεικτικό της πολυδιάστατης καλλιτεχνικής του φύση και απόλυτα συναφές με το περιεχόμενο των ποιημάτων είναι ένα καλομελετημένο εγχείρημα. Τα ποιήματα έχουν μεταξύ του αλληλουχία, νοηματική, θεματική, κάποιες φορές και εκφραστική. Η επιλεγείσα γραμματοσειρά, αρκετά ευκρινής βοηθά, αναμφίβολα την ανάγνωση που κυρίως λόγω του περιεχομένου ρέει αβίαστα. Είναι ένα βιβλίο που έχοντας διαβάσει το δεύτερο, κατά κάποιον τρόπο μέρος του, θα αποζητήσει σίγουρα και το πρώτο!

Αντί επιλόγου

Χαιρόμαστε πολύ όταν ποιητές παίρνουν το ρίσκο να εκφράσουν τις πιο μύχιες σκέψεις του σε ανθρώπους που έχουν ανοικτό το μυαλό και την ψυχή τους να αφουγκραστούν όλα όσα θέλουν να τους εκμυστηρευτούν. Ένας τέτοιος ποιητής είναι και ο Γιώργος Τριανταφυλλόπουλος και τέτοιοι αναγνώστες καλούμαστε να είμαστε και εμείς. Με ορθάνοιχτα, λοιπόν, τα μάτια της ψυχής ας ενατενίσουμε τον εαυτό, τον κόσμο, τις σχέσεις των ανθρώπων, τις εναλλαγές του καιρού, των εποχών, της ημέρας, του σώματος και των συναισθημάτων μας όπως τις αποτυπώνουν γλαφυρά οι στίχοι της συλλογής “Απολογία Δεύτερη”. Τότε, ίσως, να καταλάβουμε πως την απολογία την γράφει ο ποιητής, αλλά πάντοτε την συνυπογράφει ο αναγνώστης του.

Διαβάστε ένα ποίημα της συλλογής εδώ και ακούστε το εδώ.

3 thoughts on “Απολογία Δεύτερη του Γιώργου Τριανταφυλλόπουλου

  1. Σας ευχαριστώ πολύ που μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε και να κάνετε κριτική στην ποιητική συλλογή μου. Τιμή για μένα τα λόγια σας. Τα καλύτερα σας εύχομαι

    1. Εμείς ευχαριστούμε και συγχαρητήρια για το έργο σας! Αναμένουμε τα επόμενα σας βήματα!

  2. Σας ευχαριστώ πολύ για τον κόπο σας και τα πολύ τιμητικά για μένα λόγια σας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *