Νάθαν ο Σοφός: το φιλοσοφικό θεατρικό έργο

Ο Νάθαν ο Σοφός αποτελεί ένα φιλοσοφικό έργο του Γκότχολντ Εφραίμ Λέσσινγκ σε θεατρική μορφή. Το βασικότερο θέμα του είναι το ερώτημα της αληθινής θρησκείας. (Χριστιανισμός, Ιουδαϊσμός, Ισλαμισμός).

Continue reading “Νάθαν ο Σοφός: το φιλοσοφικό θεατρικό έργο”

5+1 Αριστουργήματα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου

Ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος έχει αποδείξει επανειλημμένα την αξία του. Ταινίες από όλη την Ευρώπη εχουν βραβευτεί πολλές φορές σε παγκόσμια βραβεία, ενώ πολλές από αυτες ξεχωρίζουν για την υψηλή αισθητική τους….

Continue reading “5+1 Αριστουργήματα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου”

“Ποίημα στους φίλους” του Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις
για όλα τα προβλήματα της ζωής σου,
ούτε έχω απαντήσεις
για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου ˙
όμως μπορώ να σ’ ακούσω
και να τα μοιραστώ μαζί σου.

Continue reading ““Ποίημα στους φίλους” του Χόρχε Λουίς Μπόρχες”

“Αρχιμάστορας Σόλνες” του Ερρίκου Ίψεν: ένας διάλογος μεταξύ δύο ψυχών

Όψιμο, αυτοβιογραφικό μα και αποκαλυπτικό θεωρείται το έργο του Νορβηγού συγγραφέα Ερρίκου Ίψεν, “Αρχιμάστορας Σόλνες”.

Continue reading ““Αρχιμάστορας Σόλνες” του Ερρίκου Ίψεν: ένας διάλογος μεταξύ δύο ψυχών”

«Το κύκνειο άσμα» του Άντον Π. Τσέχωφ

Το κύκνειο άσμα είναι θεατρικό έργο – δραματική σπουδή σε μία πράξη – του Άντον Τσέχωφ. Γράφτηκε το 1887, και πρόκειται για θεατρική μεταφορά του διηγήματός του «Ο Κάλχας». Αφορά στον μονόλογο ενός ηθοποιού που αναμετρά τα θετικά και τα αρνητικά μιας ζωής σαράντα χρόνων αφιερωμένη στο θέατρο.

Continue reading “«Το κύκνειο άσμα» του Άντον Π. Τσέχωφ”

“Αποθέωση του Αθανασίου Διάκου” του Κωνσταντίνου Παρθένη

“Για δες καιρό που διάλεξε ο χάρος να με πάρει

τώρα π΄ ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζ΄ η γης χορτάρι“.

Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια του Έλληνα αγωνιστή Αθανασίου Διάκου, λόγια που ενέπνευσαν τον σπουδαίο ζωγράφο Κωνσταντίνο Παρθένη στο να φιλοτεχνήσει το έργο “Αποθέωση του Αθανασίου Διάκου”.

Continue reading ““Αποθέωση του Αθανασίου Διάκου” του Κωνσταντίνου Παρθένη”

“Και πάλι” του Ιωάννη Πολέμη

Και πάλι, να, ο Μάιος για να ‘λθει ξεκινά
Και διασκελίζει θάλασσες και κάμπους και βουνά.
Κρατεί ανθούς στα χέρια του και γύρω τους σκορπά
Κι όπου περάσει και διαβεί παντού μοσχομυρίζει.

Continue reading ““Και πάλι” του Ιωάννη Πολέμη”

“Αλληλογραφία” του Νίκου Τζώρτζη

Αυτά που σου γράφω

βλέπω ότι δεν είναι εκείνα
που σκοπεύω να σου πω°

είναι εκείνα που εσύ μ’ απαντάς
σ’ όσα ακόμα δεν σου ‘γραψα.

Continue reading ““Αλληλογραφία” του Νίκου Τζώρτζη”

“Ολυμπία” του Μανέ: Το γυμνό που σόκαρε

Ποιός είναι ο πίνακας που μόλις τον αντίκρυσε ο δημιουργός του, είπε: “Σοκαριστικός”;

Η “Ολυμπία” είναι ένας πίνακας του Édouard Manet, που εκτέθηκε για πρώτη φορά στο σαλόνι του Παρισιού το 1865. Στον πίνακα απεικονίζεται μια γυμνή γυναίκα ξαπλωμένη σε ένα ανάκλιντρο, ενώ η υπηρέτρια της δίνει λουλούδια. Μοντέλο για την Ολυμπία υπήρξε η Victorine Meurent, ενώ για την υπηρέτρια, πόζαρε στον ζωγράφο, το καλλιτεχνικό μοντέλο, Laure.

Continue reading ““Ολυμπία” του Μανέ: Το γυμνό που σόκαρε”

“Η αγάπη του ψεύδους”, του Σαρλ Μπωντλαίρ

Όταν σε βλέπω να περνάς, ράθυμη αγάπη,
Καθώς ηχεί ώς την οροφή και σπάει μια μελωδία,
Κόβοντας τον αρμονικό βηματισμό σου,
Δείχνοντας της βαθιάς ματιάς σου την ανία•

Continue reading ““Η αγάπη του ψεύδους”, του Σαρλ Μπωντλαίρ”