Τα τελευταία λόγια 20 μεγάλων καλλιτεχνών

Στη διάρκεια της ζωής τους υπήρξαν προσωπικότητες που επηρέασαν με τον ένα ή τον  άλλον τρόπο τον καλλιτεχνικό κόσμο, ακόμη και τον τρόπο σκέψης της ανθρωπότητας. Φιλόσοφοι, ζωγράφοι, τραγουδοποιοί, σκηνοθέτες, συνθέτες, συγγραφείς… Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, πριν αφήσουν την τελευταία τους πνοή ήθελαν κάτι να πουν. Μπορεί να ήταν ένα απόφθεγμα που περιέκλειε όλη τους τη ζωή, ένα παράπονο, μια τελευταία επιθυμία ή ένα ξάφνιασμα της στιγμής…. Στο ακόλουθο αφιέρωμα θα διαβάσετε 20 τελευταία λόγια 20 μεγάλων καλλιτεχνών…

Continue reading “Τα τελευταία λόγια 20 μεγάλων καλλιτεχνών”

“Απογυμνώνοντας τις σκέψεις” του Αντώνη Φιλιππαίου

Πόσο ωραίο και πόσο καθάριο

συναίσθημα, όταν αντικρίζει κάνεις

μια γυμνή ψυχή!

Continue reading ““Απογυμνώνοντας τις σκέψεις” του Αντώνη Φιλιππαίου”

Αφιέρωμα στον Άρτουρ Σοπενάουερ: 25 αποφθέγματα του μεγάλου φιλοσόφου μέσα από 5 έργα του

Ποιος ήταν ο Άρτουρ Σοπενάουερ;

Ο Άρτουρ Σοπενχάουερ γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1788 και πέθανε στις 21 Σεπτεμβρίου 1860. Υπήρξε Γερμανός φιλόσοφος, ιδεαλιστής, συνεχιστής, κατά τα λεγόμενα του, του Καντ και λάτρης του ‘θείου’, όπως τον αποκαλούσε, Πλάτωνα. Γνωστός κυρίως από το βιβλίο του “ο κόσμος ως βούληση και ως παράσταση”, ο Σοπενχάουερ ίδρυσε μία νέα φιλοσοφία, επίκεντρο της οποίας είναι η βούληση, ως μεταφυσική αρχή κατανόησης του κόσμου αλλά και του ίδιου του ατόμου. Ήταν ο πρώτος σημαντικός Ευρωπαίος φιλόσοφος που εισήγαγε την ινδική φιλοσοφία στον δυτικό τρόπο σκέψης.

Continue reading “Αφιέρωμα στον Άρτουρ Σοπενάουερ: 25 αποφθέγματα του μεγάλου φιλοσόφου μέσα από 5 έργα του”

“Εκδίκηση” της Μαρίας Μελεμενή

Είναι αδύνατο να υποφέρουμε χωρίς να κάνουμε κάποιον να πληρώσει γι’ αυτό. Κάθε παράπονο εμπεριέχει ήδη εκδίκηση“, γράφει ο Γερμανός φιλόσοφος, Νίτσε στην προσπάθειά του να δώσει μια ανθρώπινη διάσταση στην εκδίκηση. Πίσω από κάθε πράξη εκδίκησης, κρύβεται ένας πληγωμένος άνθρωπος, που θέλει να αντιστρέψει τους ρόλους και από θύμα να μετατραπεί σε θύτη… Ποιο άλλο αποτέλεσμα, όμως, θα μπορούσε να έχει το “οφθαλμόν αντί οφθαλμού”, από το να δημιουργήσει έναν κόσμο τυφλών; Τυφλών άλλοτε από την επιθυμία για εκδίκηση και άλλοτε από έρωτα και πάθος, όπως στην περίπτωση της νουβέλας “Εκδίκηση”, της Μαρίας Μελεμενή.

Continue reading ““Εκδίκηση” της Μαρίας Μελεμενή”

“Cats”: Όταν ο Andrew Lloyd Weber συνάντησε την ποίηση του T.S ELIOT

Το «Cats», δημιουργία του κορυφαίου συνθέτη Andrew Lloyd Weber, είναι η πιο εκρηκτική συνάντηση μουσικής, χορού, τραγουδιού και ποίησης στην ιστορία του μιούζικαλ. Παιχνιδιάρικο, αστείο, τρυφερό και πέρα για πέρα απολαυστικό, το «Cats» αναδείχτηκε ως το απόλυτο θεατρικό φαινόμενο: απ’ την πρεμιέρα του το 1981 ως σήμερα, αποθεώθηκε από 50.000.000 θεατές και 300 πόλεις σε όλον τον κόσμο.

Continue reading ““Cats”: Όταν ο Andrew Lloyd Weber συνάντησε την ποίηση του T.S ELIOT”

Ένα φανταστικό ταξίδι στον “Λαβύρινθο του Πάνα”, του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο

Ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος και η μετά τον Φράνκο Ισπανία, ιδωμένα μέσα από τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού, σε μια συναρπαστική, αριστουργηματική ταινία, που συνδυάζει το ρεαλισμό με το φανταστικό, μέσα από έξοχες, συχνά σουρεαλιστικές, εικαστικά πανέμορφες εικόνες.

Continue reading “Ένα φανταστικό ταξίδι στον “Λαβύρινθο του Πάνα”, του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο”

“Το όνειρο” του Διονύσιου Σολωμού

Ἄκου ἕν᾿ ὄνειρο, ψυχή μου,
Καὶ τῆς ὀμορφιᾶς θεά·
Μοῦ ἐφαινότουν ὅπως ἤμουν
Μετ᾿ ἐσένα μία νυχτιά.

Continue reading ““Το όνειρο” του Διονύσιου Σολωμού”

Η «Εμμονή της μνήμης του Σαλβαδόρ Νταλί: «ο χρόνος είναι η κατεξοχήν παραληρηματική και σουρεαλιστική διάσταση»

Η «Εμμονή της μνήμης (Persistence of memory)» ή «τα Εύκαμπτα ρολόγια» του Σαλβαδόρ Νταλί είναι ίσως το πιο δημοφιλές έργο του, για πολλούς το καλύτερο υπερρεαλιστικό έργο που δημιούργησε . Φημολογείαται πως ο Νταλί ταξίδεψε με προορισμό την Αμερική με 5οο δολάρια στη τσέπη δανεισμένα από τον Πικάσο και τον πίνακα ανά χείρας καταφέρνοντας τελικά να κερδίσει την αμερικανική κοινωνία και τον κόσμο της τέχνης. Το έργο αγοράστηκε σύντομα και κάποια χρόνια αργότερα, το δώρισαν στο μουσείο MoMA, ανώνυμα.

Continue reading “Η «Εμμονή της μνήμης του Σαλβαδόρ Νταλί: «ο χρόνος είναι η κατεξοχήν παραληρηματική και σουρεαλιστική διάσταση»”

“Τη λευκή νύχτα” της Σοφίας Παρνόκ

Δεν είναι ο ουρανός αυτός, μα αέρα θόλος

πάνω απ’ τη γύμνια των λευκών σπιτιών,

μοιάζει με αδιάφορο περαστικό

που από πρόσωπα και πράγματα το κάλυμμα αποτράβηξε.

Continue reading ““Τη λευκή νύχτα” της Σοφίας Παρνόκ”

«Οι Άθλιοι» του Βίκτωρος Ουγκώ: ένα έργο, “Κοινωνικό Ευαγγέλιο”

«Οι Άθλιοι» γράφτηκαν για όλα τα έθνη. Δεν ξέρω αν θα διαβαστούν απ’ όλους, όμως εγώ για όλους τούς έγραψα. Όπου ο άνθρωπος ζει αμόρφωτος και απελπισμένος, όπου η γυναίκα πουλάει το κορμί της για μια μπουκιά ψωμί, όπου το παιδί υποφέρει από αγραμματοσύνη κι από έλλειψη παιδείας, το βιβλίο των «Αθλίων» χτυπά την πόρτα φωνάζοντας δυνατά: «Ανοίξτε μου! Έρχομαι για σας!» Στο σκοτεινό σημείο όπου βρίσκεται ο σημερινός πολιτισμός, ο άθλιος ονομάζεται ΑΝΘΡΩΠΟΣ που αγωνιά κάτω απ’ όλα τα κλίματα και τα καθεστώτα και που στενάζει σ’ όλες τις γλώσσες”.

Continue reading “«Οι Άθλιοι» του Βίκτωρος Ουγκώ: ένα έργο, “Κοινωνικό Ευαγγέλιο””