Ποίηση, Λογοτεχνία, Μουσική, Θέατρο και Κινηματογράφος: τα πάντα θα τα βρείτε εδώ!
Ο Park Chan-Wook, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κορεατικού κινηματογράφου, επιστρέφει με την ταινία «Καμία Άλλη Επιλογή», μια μαύρη κωμωδία που εξερευνά με τρόπο ωμό και σαρκαστικό τα όρια των ανθρώπινων κινήτρων, την κοινωνική πίεση και την αστάθμητη μας φύση. Εμείς παρακολουθήσαμε στην δεύτερη εβδομάδα προβολής της στην Ελλάδα την ταινία και σας την παρουσιάζουμε.
Continue reading “Υπάρχει πράγματι Καμία Άλλη Επιλογή;”
Μέσα στα καλοκαιρινά μας αναγνώσματα συναντήσαμε την “τελευταία γυναίκα του σπιτιού“, την πρώτη συλλογή της Μαίρης Αντωναράκου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιωλκός. Αφιερωμένη στις δυο γιαγιάδες της ποιήτριας, η συλλογή περιελίσσεται γύρω από τη δοτικότητα, καρτερικότητα και ένταση της γυναικείας φύσης που ερωτεύεται, περιμένει, υπομένει, προσμένει και επιμένει.
Continue reading “Η τελευταία γυναίκα του σπιτιού της Μαίρης Αντωναράκου και ο έρωτας με γυναικεία υπογραφή”
Η ζωή του καθενός μοιάζει σαν ένας κήπος που ανάλογα με τις εποχές αλλάζει. Άλλοτε τα φυτά που φιλοξενεί μαραίνονται, άλλοτε είναι σε πλήρη άνθιση, άλλοτε ρίχνουν τα φύλλα τους και άλλοτε κυοφορούν τους καρπούς του. Στην πρώτη του ποιητική συλλογή “Ψυχανθή” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ανεμολόγιο, ο Ανδρέας Κανακάκης μας ξεναγεί στο δικό του μπαχτσέ που φέρει πολύχρωμους, μοσχοβολιστούς ανθούς αλλά που και που συναντά κανείς πικροδάφνες και παρτέρια παραμελημένα, έρμαια στο χρόνο, την απώλεια και τη φθορά. Ας κάνουμε μια από κοινού ποιητική περιήγηση.
Continue reading “Ψυχανθή: στα καλοκαίρια και τους χειμώνες της ψυχής”
Τὰ μεγαλεῖα νὰ φοβᾶσαι, ὦ ψυχή.
Καὶ τὲς φιλοδοξίες σου νὰ ὐπερνικήσεις
ἂν δὲν μπορεῖς, μὲ δισταγμὸ καὶ προφυλάξεις
νὰ τὲς ἀκολουθεῖς. Κι ὅσο ἐμπροστὰ προβαίνεις
τόσο ἐξεταστική, προσεκτικὴ νὰ εἶσαι.
Τα αυτοαναφορικά έργα, στα οποία και ο αναγνώστης μπορεί να βρει τον εαυτό του έχουν μια ιδιαίτερη αξία. Ιδίως, όμως, όσα είναι ικανά να αγγίξουν τις ταλαιπωρημένες σκέψεις και ψυχές, να τις ανακουνήσουν ενέχουν μια πιο ξεχωριστή θέση. Εκείνα, βέβαια, που μοιάζει να σου απλώνουν ένα χέρι βοηθείας, κατανόησης, όπως άλλωστε κάνει πάντοτε η ποίηση, είναι λυτρωτικά. Στις βελονιές σκιάς της Μαρίας Πυρουνάκη Λιωνή που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιωλκός συναντά κανείς όλα αυτά τα στοιχεία σε ένα μονάχα δημιούργημα.
Continue reading “Βελονιές σκιάς στο ποιητικό πλεκτό της Μαρίας Πυρουνάκη Λιωνή”
Το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Chie Hayakawa βασισμένο στην ταινία μικρού μήκους της ίδιας “Πλάνο 75” έκανε την είσοδό τους στις ελληνικές κινηματοραφικές αίθουσες. Με μνεία Χρυσής Κάμερας στο Φεστιβάλ των Καννών και τον Χάλκινο Αλέξανδρο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στη φαρέτρα του μεταφέρει τον θεατή στην Ιαπωνία ενός πολύ κοντινού μέλλοντος, με έναν πληθυσμό που διαρκώς γηράσκει. Η χώρα θα υιοθετήσει τότε μια αμφιλεγόμενη πολιτική που θα γεννήσει διλήμματα στους πρωταγωνιστές, αλλά κυρίως στους θεατές που θα βρεθούν ενωπίον ερωτημάτων για την ύπαρξη, τη ζωή, το θάνατο, το γήρας και τον προορισμό μας στον κόσμο.
Continue reading “Πλάνο 75: ένα όχι τόσο δυστοπικό σενάριο σε ένα γηράσκοντα κόσμο”
Αν και η ποιητική παραγωγή στις μέρες μας δεν υστερεί διόλου, λίγα είναι τα πονήματα εκείνα που χαράσσονται στο μυαλό του αναγνώστη. Ο “Αστυνάυτης” του Βασίλη Ψαρρά που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιωλκός, διακρινόμενη από την πρωτοτυπία ποιητικής έκφρασης και λεκτικών συνδυασμών που μαρτυράται ήδη από τον τίτλο της είναι μια τέτοιου είδους συλλογή. Κατά σημεία δυστοπική, κατά άλλα γραμμικά λογική, κάπου συναισθηματική και κάπου πιο απόμακρη μας ταξιδεύει σε παρελθοντικές αναμνήσεις, παρούσες ανησυχίες και μελλοντικά ερωτήματα. Ας πάρουμε μια γεύση από μερικά εξ αυτών.
Continue reading “Σαλπάροντας στο άστυ με τον “Αστυναύτη” του Βασίλη Ψαρρά”
Οι άγνωστες μάχες εντός μας και εκτός μας σε μέρη κοντικά και γνώριμα, όπως η πόλη που μεγαλώσαμε ή σε τόπους ξένους και μακρινούς, όπως η χώρα που μεγαλώσαμε δημιουργούν τις καλύτερες ιστορίες. Αυτές που δεν χωράνε σε κανένα επίσημο αφήγημα, σε κανένα ηρώο, παρά μόνο σε μερικές αράδες από τα γράμματα στους αγαπημένους. Μάλιστα οι περισσότερες δεν καταλήγουν καν εκεί, αλλά μένουν κτήμα αυτού που τις βίωσε και χάνονται μαζί του. Ο Ηλίας Μαγκλίνης, στο μυθιστόρημά του “Πρωινή Γαλήνη” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο ρίχνει φως εξωτερικά στον πόλεμο της Κορέας, μια πρωτοπορεία για τα λογοτεχνικά ελληνικά δεδομένα που μοιάζει να έχουν γυρίσει την πλάτη τους στο ιστορικό αυτό γεγονός. Παράλληλα, μιλά με παρρησία για έναν αγώνα εσωτερικό, μεταξύ γης και ουρανού, μεταξύ ονείρων και πραγματικότητας.
Continue reading “Πρωινή γαλήνη του Ηλία Μαγκλίνη: για όλους ξεχασμένους πολέμους έξω και μέσα μας”
Ο Άρθουρ Μίλλερ είναι ένας θεατρικός συγγραφέας που θέτει το ανθρώπινο στοιχείο στο επίκεντρο σε όλα του τα έργα. Στο θάνατο του εμποράκου που του χάρισε το βραβείο Πούλιτζερ δεν επινόησε κάποια ευφάνταστη ιστορία, αλλά μέσα από έναν ήρωα απλό και καθημερινό, έναν Αμερικάνο της μεταπολεμικής εποχής που έχει προσπεράσει τη μέση ηλικία κατορθώσει να θίξει πολλά ζητήματα. Ο αγώνας του ανθρώπου για αναγνώριση, για οικονομική άνεση, η αντίθεση ανάμεσα στην πραγματική του εικόνα και σε αυτή που έχει οικοδομήσει για τον εαυτό σου, η οικονομική κρίση, ο καταναλωτισμός, το εργασιακό κλίμα, οι οικογενειακές σχέσεις, ο έρωτας και η προδοσία είναι μεταξύ όλων εκείνων που επιχειρεί να αγγίξει. Καταφέρνει, όμως, κάτι πολύ πιο δυνατό: να διεισδύσει στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση, με την ευαλωτότητα, τις αυταπάτες και την αστάθειά της.
Continue reading “Ο θάνατος του εμποράκου ή ο θάνατος του αμερικανικού ονείρου”
