έχω αυτό το άγχος της παραγωγικότητας
ότι όλοι οι άλλοι δουλεύουν πιο σκληρά από εμένα
και ότι θα μείνω πίσω
επειδή δε δουλεύω αρκετά γρήγορα
ούτε αρκετά
και χαραμίζω το χρόνο μου
δεν κάθομαι να φάω πρωινό
το παίρνω μαζί μου και φεύγω
τηλεφωνώ στη μητέρα μου όποτε είμαι ελεύθερη
-διαφορετικά
περνά πολύς καιρός μέχρι να κάνουμε μια συζήτηση
αφήνω για αργότερα
ό,τι δε θα με φέρει πιο κοντά στα όνειρά μου
λες και τα πράγματα που αφήνω
δεν είναι τα ίδια τα όνειρα
δεν είναι το όνειρο
ότι έχω μια μητέρα για να της τηλεφωνήσω
κι ένα τραπέζι για να πάρω το πρωινό μου
αντίθετα χάθηκα στην αρρωστημένη ανάγκη
να βελτιστοποιώ κάθε ώρα της μέρας μου
έτσι προοδεύω κατά κάποιον τρόπο
κερδίζω χρήματα με κάποιον τρόπο
γιατί αυτό χρειάζεται για να είσαι
σωστά επιτυχημένη
ανασκάπτω τη ζωή μου
την πακετάρω
την πουλάω στον κόσμο
κι όταν μου ζητούν περισσότερα
σκάβω μέχρι το κόκαλο
προσπαθώντας να γράψω ποιήματα
ο καπιταλισμός εισχώρησε το κεφάλι μου
και με έκανε να πιστεύω ότι η μοναδική αξία μου
είναι το πόσα πολλά παράγω
για να καταναλώνουν οι άνθρωποι
ο καπιταλισμός εισχώρησε στο κεφάλι μου
και με έκανε να πιστεύω
ότι αξίζω
αρκεί να δουλεύω
έμαθα την ανυπομονησία από αυτό
έμαθα την αυτοαμφισβήτηση από αυτό
έμαθα να φυτεύω σπόρους στο έδαφος
και να περιμένω λουλούδια την επόμενη μέρα
αλλά η μαγεία
δε δουλεύει έτσι
η μαγεία δε συμβαίνει
επειδή κατάφερα να βρω έναν τρόπο
να συσσωρεύω περισσότερη δουλειά μέσα σε μια μέρα
η μαγεία διακινείται
από τους νόμους της φύσης
και η φύση έχει το δικό της ρολόι
η μαγεία έρχεται
όταν παίζουμε
όταν δραπετεύουμε
ονειροπολούμε και φανταζόμαστε
ότι όλα όσα έχουν δύναμη
να μας γεμίσουν
είναι εκεί και μας περιμένουν γονατιστά
rupi kaur, home body- το σώμα είναι το σπίτι μου, εκδόσεις Λιβάνη
Ακούστε το ποίημα εδώ:
