Ποίηση, Λογοτεχνία, Μουσική, Θέατρο και Κινηματογράφος: τα πάντα θα τα βρείτε εδώ!
Για το σημερινό μας αφιέρωμα επιλέξαμε έναν από τους πιο ιδιαίτερους πίνακες ζωγραφικής του Γερμανού ζωγράφου Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ ονόματι “Γυναίκα μπροστά από τον ανατέλλοντα ήλιο” (Woman before the Rising Sun). Ας ρίξουμε μια πιο κοντινή ματιά!
«Η σκιά του ανέμου» του Κάρλος Ρουίθ Θαφόν είναι ένα μυθιστόρημα περιπετειών και ανακαλύψεων στην αύρα της σαγήνης και του μυστηρίου λησμονημένων βιβλίων και ιστοριών όπως αυτές συνυφαίνονται με την ζωή των συγγραφέων τους και την υπόσταση των μυθιστορηματικών ηρώων. Μυθιστόρημα για την εμπειρία και την συγκίνηση της ανάγνωσης, για την γνώση και την τύχη των βιβλίων, για την ρευστή ύλη του παρελθόντος και την απήχησή της στο παρόν καθώς και την επιρροή της στο μέλλον. Μυθιστόρημα ενηλικίωσης και αναμνήσεων από την εποχή της νεότητας, αγώνας για την διεκδίκηση της αγάπης και την κατάκτηση της ευτυχίας, μαθήματα ζωής όπως παραδίδονται από γενιά σε γενιά, είναι κάποια πεδία αναφοράς στο πολυαγαπημένο αυτό μυθιστόρημα.
Η βραβευμένη παράσταση του Γιώργου Παπαγεωργίου, με κεντρικό θέμα τη ζωή του Αριστείδη Παγκρατίδη, του φερόμενου ως «Δράκου του Σέιχ Σου», βασίζεται στο μυθιστόρημα του Θωμά Κοροβίνη “Ο Γύρος του Θανάτου” και είναι η σημερινή μας επιλογή για το θεατρικό μας αφιέρωμα.
Ο Αριστείδης Παγκρατίδης ή αλλιώς ο κατηγορούμενος ως «ο Δράκος του Σέιχ Σου» από τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές, ήταν ένας νεαρός από την Θεσσαλονίκη με ποινικό μητρώο και φάκελο στην αστυνομία μόλις από τα 10 του χρόνια. Καιρό αργότερα, μια απόπειρα βιασμού 12χρονης κοπέλας σε ορφανοτροφείο έρχεται να αναστατώσει και να συνταράξει την κοινωνία. Ο Αριστείδης Παγκρατίδης συλλαμβάνεται ως ένοχος. Μετέπειτα, σωρεία εγκλημάτων πραγματοποιείται στο πάρκο του Σέιχ Σου στην Θεσσαλονίκη, εντείνοντας το κλίμα φόβου της κοινωνίας. Επιθέσεις με πέτρες σε ζευγάρια, δολοφονίες, ληστείες, βιασμοί.
Η αστυνομία με ζήλο συγχέει την υπόθεση του ορφανοτροφείου με όλες τις άλλες υποθέσεις του πάρκου, με την επεξήγηση πως σε κάποιες υποθέσεις χρησιμοποιήθηκαν πέτρες όπως και στην πρώτη. Τα θύματα των επιθέσεων δεν αναγνωρίζουν με σιγουριά τον Παγκρατίδη. Ωστόσο η αστυνομία και οι δικαστικές αρχές τον κρίνουν ένοχο αυθαίρετα για όλες τις υποθέσεις. Ο ίδιος ενώ αρχικά ομολογεί την ενοχή του, μετέπειτα αποκαλύπτει πως δεν έχει πραγματοποιήσει ο ίδιος αυτό το μοτίβο φρικαλέων εγκλημάτων.
Continue reading ““Αρίστος”: μια θεατρική παράσταση για τον “Δράκο του Σέιχ Σου”, Αριστείδη Παγκρατίδη”
Η 25η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί παγκοσμίως ως η μέρα κατά της έμφυλη βίας και της γυναικείας καταπίεσης. Η δολοφονία των 3 αγωνιστριών αδελφών Μιραμπάλ, από το δικτατορικό καθεστώς Τροχίγιο της Δομινικανής Δημοκρατίας, στις 25 Νοέμβρη 1960, αποτέλεσε ορόσημο για την πάλη των γυναικών. Έκτοτε τιμάται κάθε χρόνο ανά την υφήλιο. Στο σημερινό μας αφιέρωμα στόχος μας είναι να τιμήσουμε κι εμείς αυτή την πολύ σημαντική ημέρα αναδεικνύοντας το θέμα της έμφυλης βίας μέσω της τέχνης της ζωγραφικής.
Continue reading “Η έμφυλη βία μέσα από τα μάτια των ζωγράφων”
Το 2006 κυκλοφόρησε η ταινία του Μελ Γκίμπσον «Apocalypto», η οποία ήταν υποψήφια για 16 βραβεία και πολλοί τη χαρακτήρισαν την καλύτερη ταινία εκείνης της χρονιάς.
«Ένας πολιτισμός δεν υποτάσσεται αν δεν καταστραφεί εκ των έσω» ήταν τα λόγια της Άριελ Ντουράντ με τα οποία ξεκινούσε η ταινία. Αναφερόταν στους ανθρώπους που δημιούργησαν έναν από τους πιο λαμπρούς πολιτισμούς της ανθρωπότητας, ο οποίος εξαφανίστηκε μυστηριωδώς.
Το “Άνθρωποι και ποντίκια” είναι ένα μυθιστόρημα γραμμένο από τον Αμερικανό βραβευμένο με Νόμπελ συγγραφέα Τζον Στάινμπεκ. Το μυθιστόρημα που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1937 είναι ενδεικτικό του ύφους του συγγραφέα του και παραμένει μέχρι και σήμερα ένα από τα πιο αγαπημένα αναγνώσματα όλων των εποχών.
Ο Τζων Ερνστ Στάινμπεκ γεννήθηκε στο Σαλίνας της Καλιφόρνιας το 1902. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, κύριος εκπρόσωπος του νατουραλισμού και της κοινωνικής πεζογραφίας στη χώρα του. Στο έργο του ασχολήθηκε με την εργατική τάξη της δεκαετίας του ’30, την εποχή του μεγάλου κραχ ή της “Μεγάλης Ύφεσης” της αμερικανικής οικονομίας· παρ’ όλη την απαισιοδοξία που φέρνει η νατουραλιστική προσέγγιση, το έργο του διαπνέεται από ποιητικά και ανθρωπιστικά στοιχεία, διαγράφοντας τους ήρωές του σαν πραγματικούς χαρακτήρες. Ο Στάινμπεκ έγινε γνωστός με το μυθιστόρημα “Τορτίλα Φλατ” το 1935, αλλά η μεγάλη επιτυχία ήλθε το 1937 με το “Άνθρωποι και ποντίκια”. Δύο χρόνια αργότερα με τα “Σταφύλια της οργής” καθιερώθηκε μαζί με τον Φώκνερ και τον Χέμινγουεϊ ως ένας από τους τρεις μεγάλους σύγχρονους αμερικανούς συγγραφείς. Το 1940 το μυθιστόρημά του τιμήθηκε με το Βραβείο Πούλιτζερ. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ο Στάινμπεκ εργάστηκε ως πολεμικός ανταποκριτής για λογαριασμό της εφημερίδας “New York Herald Tribune”, ενώ το 1948, σε μια εποχή όπου οι ΗΠΑ είχαν καταληφθεί από αντικομμουνιστική υστερία, ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση. Υπήρξε προσωπικός φίλος δύο αμερικανών προέδρων: του Τζων Κένεντι και του Λίντον Τζόνσον. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας το 1962. Πέθανε στη Νέα Υόρκη το 1968. Τα πιο γνωστά και πολυδιαβασμένα του μυθιστορήματα είναι: “Η αμφίβολη μάχη”, “Άνθρωποι και ποντίκια”, “Ο δρόμος με τις φάμπρικες”, “Τα σταφύλια της οργής”, “Ανατολικά της Εδέμ”, “Η πεδιάδα της Τορτίγια”, “Ουράνιες βοσκές”, κ.ά.
Continue reading ““Άνθρωποι και ποντίκια”: η ανθρώπινη περιπέτεια των ματαιωμένων ονείρων”
Στον έρωτα δεν σου ανήκει ούτε ένα λεπτό,
στην αγάπη όλος ο χρόνος είναι δικός σας.
Στον έρωτα κυνηγάς την προσδοκία
σαν καταφύγιο στη βροχή,
στην αγάπη βλέπεις μόνο καθαρούς ουρανούς μέσα από τα
σύννεφα.
Το τελευταίο μήνα η ταινία που κυριαρχεί στις κινηματογραφικές αίθουσες της Ελλάδας, αλλά και του κόσμου ολόκληρου, δεν είναι άλλη από την τελευταία ταινία του Ντάνιελ Γκρεγκ ως James Bond με τίτλο «No Time To Die». Το πολυαναμενόμενο νέο φιλμ του δημοφιλέστατου και διαχρονικού αυτού ήρωα αποτέλεσε έναν αποχαιρετισμό αντάξιο του καλύτερου – κατά πολλούς – ηθοποιού που ενσάρκωσε ποτέ τον Bond. Εμείς παρακολουθήσαμε πρόσφατα την ταινία και με χαρά σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας!
Πέρασαν κοντά 60 χρόνια από την πρώτη ταινία του James Bond με τον εμβληματικό Κόνερι και έκτοτε παρέλασαν ως πρωταγωνιστές του διάσημου franchise ο Ρότζερ Μουρ, ο λησμονημένος Τζορτζ Λέιζενμπι, ο Τίμοθι Ντάλτον και ο Πιρς Μπρόσναν. Εδώ και 12 χρόνια το ρόλο κρατά ο Ντάνιελ Κρεγκ, ένας ακόμη Άγγλος ηθοποιός που πήρε τη σκυτάλη από τον Μπρόσναν και πήγε παραπέρα τον περιζήτητο ρόλο, που αρχικά εμπνεύστηκε ο Ίαν Φλέμινγκ, αποκαλύπτοντας σκοτεινές πτυχές του χαρακτήρα και αποδεικνύοντας ότι τελικά είναι και αυτός ευάλωτος.
Continue reading ““No Time to Die”: ένα φινάλε αντάξιο ενός ήρωα που δεν πεθαίνει ποτέ”
Τέχνη και ιστορία, μια σχέση οργανική και άρρηκτη. Γιατί, με τα έργα τους οι καλλιτέχνες εξασφαλίζουν την «αθανασία» στα θέματά τους. Η Ελληνική Επανάσταση, ως ένα από τα κορυφαία γεγονότα του 19ου αιώνα, αποτυπώθηκε στον καμβά δεκάδων Ελλήνων και Ευρωπαίων καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων και στο έργο του σπουδαίου Θεόδωρου Βρυζάκη.
Το «Φαρενάιτ 451» αποτελεί το δίχως άλλο ένα από τα σημαντικότερα δυστοπικά μυθιστορήματα του 20ού αιώνα. Διεθνώς καταξιωμένο, με περισσότερα από πέντε εκατομμύρια αντίτυπα σε κυκλοφορία, το κλασικό μυθιστόρημα του Ρέυ Μπράντμπερυ είναι μια ιστορία για τη λογοκρισία και για τους ανθρώπους που την αψηφούν – ένα βιβλίο εξίσου επίκαιρο σήμερα με την εποχή που πρωτοεκδόθηκε, περίπου πριν από εξήντα χρόνια. Ο τίτλος δηλώνει τη θερμοκρασία στην οποία αρχίζει να καίγεται το χαρτί και αναφέρεται στην πρακτική της «καύσης βιβλίων», που ταυτίζεται ιστορικά και συμβολικά με την καταστολή της ελευθερίας σκέψης και λόγου. Πρόκειται για ένα βιβλίο που διάβασε η ομάδα μας τους προηγούμενους μήνες και ξεχωρίσαμε για αρκετούς λόγους.
