Τα Πλεονεκτήματα του να Είσαι στο Περιθώριο: Η νοσταλγία της νεότητας, η δύναμη της φιλίας, η αλήθεια της ζωής

Το μυθιστόρημα «The perks of being a wallflower» γραμμένο σε μορφή επιστολών δημοσιεύτηκε το 1999 κατακτώντας πλήθος αναγνωστών ανά τον κόσμο και κάνοντας γνωστό το συγγραφέα του, Stephen Chbosky. Γεννημένος το 1970, ο συγγραφέας και σκηνοθέτης εμπνέεται από τις ταινίες της νεότητας του για να συνθέσει μια ιστορία στην οποία παίρνουν μέρος τα περισσότερα ‘’πάθη’’ που χαρακτηρίζουν την ευαίσθητη ηλικία της εφηβείας: ανάγκη ταύτισης, ανάγκη ενσωμάτωσης σε ένα σύνολο/μια ομάδα, έρωτας, σεξ, ναρκωτικά, ξαφνικές ψυχολογικές μεταπτώσεις από την υπέρμετρη αισιοδοξία στην βαθιά απαισιοδοξία, τάσεις αυτοκτονίας, συνεχείς απροσδόκητες αποκαλύψεις των συμβάντων της παιδικής ηλικίας με όλα τα ψυχολογικά τραύματα που ίσως φέρει αυτή στο κάθε πρόσωπο.

Βρισκόμαστε λοιπόν στη δεκαετία του ’90. Ο Τσάρλι είναι ένα δεκαεξάχρονο αγόρι που συναντά προβλήματα προσαρμογής στη νέα πραγματικότητα του όταν ξεκινάει το λύκειο. Πρόκειται για ένα νέο συνεσταλμένο και ευγενικό με ευαισθησία για τη λογοτεχνία και τον πλούτο των λέξεων. Εύθραυστος ψυχολογικά και με νωπά ακόμη τα τραύματα της απώλειας του καλύτερου του φίλου που αυτοκτόνησε, ο Τσάρλι κάνει γενναίες προσπάθειες να αποκτήσει φίλους και να ζήσει μια φυσιολογική εφηβική ζωή, όπως οι συνομήλικοι του. Καταλήγει μέλος μιας παρέας τελειοφοίτων , ανάμεσα στους οποίους είναι ο πνευματώδης και γεμάτος αυτοπεποίθηση Πάτρικ, καθώς και η ετεροθαλής αδερφή του Σαμ, που τον δέχονται στο “κλαμπ των περιθωριοποιημένων”. Οι νέοι του φίλοι τον ενθαρρύνουν να βγει από το καβούκι του, τον οδηγούν σε πρωτόγνωρα γι’ αυτόν μονοπάτια. και τον εισάγουν στη μουσική, στον κινηματογράφο, στο «The Rocky Horror Picture Show» και, τελικά, στην ίδια τη ζωή. Μέσα από την καθημερινότητα, από τις εξορμήσεις τους, από σημαντικά γεγονότα δένονται μεταξύ τους και αρχίζουν να τρέφουν δυνατά συναισθήματα ο ένας για τον άλλον. Ο καθένας τους έχει να αντιμετωπίσει τους δικούς του “εφιάλτες”όμως με αμφίδρομη στήριξη, κατανόηση και συμπαράσταση ίσως καταφέρουν να διώξουν τα γκρίζα σύννεφα από την ζωή τους.

So, this is my life. And I want you to know that I am both happy and sad and I’m still trying to figure out how that could be.

Δεν είναι πολλά τα παραδείγματα συγγραφέων που να μεταφέρουν οι ίδιοι στην οθόνη το βιβλίο τους, όμως αν κρίνουμε από το παράδειγμα του Stephen Chbosky, μάλλον θα έπρεπε να γίνεται πολύ συχνά. Ο Αμερικανός σκηνοθέτης έδωσε ζωή στο δαιδαλώδες σενάριο που φυσικά έγραψε ο ίδιος με μεγάλη επιτυχία. Με πολύ ενδιαφέροντες διαλόγους και μερικές ανατρεπτικές σκηνές, ο Chbosky κάνει συχνές αναδρομές στο παρελθόν φέρνοντας με αυτόν τον τρόπο στο φως εικόνες που στοιχειώνουν τον νεαρό Τσάρλυ ακόμη και σήμερα. Σε ορισμένα σημεία μάλιστα ο πρωταγωνιστής αφηγείται μέρος της ζωής του μέσα από γράμματα που γράφει στον φίλο του που αυτοκτόνησε, ακολουθώντας έτσι την μορφή του βιβλίου.

Ο Τσάρλι δεν είναι επαναστάτης αλλά μια ταπετσαρία, συμπαθής, χαριτωμένος, μα δειλός και ανύπαρκτος, όπως οι περισσότεροι μαθητές στο γυμνάσιο. Διαθέτει χαρίσματα και αρετές, που, όπως οι περισσότεροι, δεν τα βλέπει, γιατί δεν αντικατοπτρίζονται στην αποδοχή των άλλων. Ο σκηνοθέτης/σεναριογραφος/συγγραφέας ζωγραφίζει ένα πορτρέτο της εφηβείας μέσα από το επιμέρους πορτρέτο ενός νέου που φαίνεται φυσιολογικός, αλλά παλεύει με την ψυχική ασθένεια για την ισορροπία του μυαλού του, παρατηρώντας τους συσχετισμούς της οικογένειάς του, απορροφώντας τις κοινωνικές πιέσεις και προσπαθώντας να είναι ευγενικός με τους ανθρώπους που πολλές φορές τον βλάπτουν. Ο Τσάρλι, κατά μία έννοια, είναι ο ευάλωτος και γενναίος ιππότης που δεν είναι σίγουρος πως μπορεί να αντέξει τις κακουχίες, αλλά τον αγώνα του τον δίνει με ψυχή.

Ο νεαρός πρωταγωνιστής, Logan Lerman, προσφέρει μια εξαιρετική, μεστή και ώριμη ερμηνεία, ο Ezra Miller χαρίζει σίγουρα την πιο ευχάριστη και ίσως αξιομνημόνευτη ερμηνεία της ταινίας, ενώ η Emma Watson, αμέσως μετά τον Χάρι Πότερ, αποδεικνύει ότι είναι μια λαμπρή ηθοποιός. Το soundtrack είναι απόλυτα ταιριαστό και καίριο, από τους The Smiths και τον Morrissey μέχρι τον David Bowie τα τραγούδια είναι επιλεγμένα ένα – ένα για να ταιριάζουν με τις σκηνές και τα συναισθήματα των χαρακτήρων.

Το σύμπαν αυτής της ταινίας, είναι τόσο πλούσιο και ενδιαφέρον, ηχεί τόσο αληθινό και ειλικρινές συναισθηματικά, τόσο ανοιχτό και γενναιόδωρο, όπως συμβαίνει και με τους ήρωες του, που κατοικούν στο δικό τους μικρόκοσμο μακριά από την θορυβώδη πραγματικότητα των δημοφιλών παιδιών του σχολείου. Σε αντίθεση με πολλές άλλες ανάλογες ταινίες που εστιάζουν στον κόσμο του λυκείου, στις πιο άβολες στιγμές της εφηβείας, στην δοκιμασία της διαδρομής προς την ενηλικίωση, «Τα Πλεονεκτήματα του να Είσαι στο Περιθώριο» βρίσκουν την αλήθεια πίσω από τα κλισέ με τρόπο που λίγοι σκηνοθέτες έχουν πετύχει στο παρελθόν.

Καταφέρνει να σε γυρίσει πίσω σε εκείνα τα χρόνια μέσα από τον φακό της νοσταλγίας ανασύροντας αναμνήσεις μίας άλλης ζωής αφήνωντας σε με το γλυκόπικρο συναίσθημα της γαλήνης αλλά και της ανακούφισης. Και τότε βρίσκεσαι στο σημείο όπου ο πραγματικός κόσμος συγκρούεται με την προσωπική ζωή με τέτοιο τρόπο που ο καθένας ξέρει, θυμάται και μπορεί να αισθανθεί ακρίβως εκείνη την στιγμή όταν ένα τραγούδι μπορούσε να σε κάνει να νιώθεις έκσταση, πως μία κασέτα με remix ήταν το πιο σημαντικό δώρο, πως οι φίλοι σου, δίπλα σου στο κάθισμα του αυτοκινήτου, ήταν ολόκληρος ο κόσμος. Πετυχαίνοντας κάτι τέτοιο, κάθε ελάττωμα της ταινίας, κάθε μικρή αντίρρηση, μοιάζει ασήμαντη και ανούσια στην σύγκριση.

Το τελικό μήνυμα με το οποίο μας αφήνουν «Τα Πλεονεκτήματα του να Είσαι στο Περιθώριο» είναι απλό. Μπορεί κανείς αντιμετωπίζοντας τους φόβους του, να απαλλαχτεί από κάθε είδους τύψη ή ενοχή και να ζήσει ελεύθερος. Η δυνατή φιλία, ο έρωτας και η ελπίδα μπορούν τελικά να μετατρέψουν το περιθώριο στο επίκεντρο του κόσμου, του δικού σου κόσμου.

And In That Moment I swear we were infinite.

Love Always, Charlie

Πηγή:

https://flix.gr/cinema/ta-pleonekthmata-toy-na-eisai-sto-perithorio.html

https://cinefreaks.gr/movie/giati-iparchoun-pleonektimata-ke-sto-perithorio-the-perks-of-being-a-wallflower/

https://www.clickatlife.gr/cinema/story/12569

http://www.filmboy.gr/2012/12/review-perks-of-being-wallflower.html

 www.lifo.gr

Το Κορίτσι του Τρένου: Ένα από τα καλύτερα ψυχολογικά θρίλερ των τελευταίων χρόνων

Το βιβλίο “Το κορίτσι του τρένου” της Πόλα Χόκινς, που έχει σοκάρει εκατομμύρια αναγνώστες με την ανατρεπτική πλοκή του, είναι ένα καταιγιστικό ψυχολογικό θρίλερ, στα χνάρια των επιτυχιών “Το κορίτσι που εξαφανίστηκε” και “Αμνησία”. Πούλησε 1.000.000 αντίτυπα σε 2 μήνες, κυκλοφορεί σε 39 χώρες ενώ παρέμεινε στη λίστα best seller των New York Times για 86 εβδομάδες, 29 από αυτές στην 1η θέση.

Η ιστορία του μοιάζει απλή, όμως δεν είναι. Η Rachel, η οποία ακόμα δεν μπορεί να ξεπεράσει το χωρισμό της από τον Tom και το γεγονός ότι αυτός αμέσως δημιούργησε μια νέα οικογένεια, έχει τη συνήθεια να κοιτάζει έξω από το παράθυρο του τρένου όταν φτάνει στην παλιά της γειτονιά. Αποφεύγει να κοιτάζει το σπίτι που έμενε όταν ήταν παντρεμένη με τον Tom και εστιάζει την προσοχή της σε ένα άλλο σπίτι, όπου παρακολουθεί ένα νεαρό και όμορφο ζευγάρι να κάθεται στη βεράντα. Είναι τέτοια η εμμονή της με αυτό το ζευγάρι και την ολοφάνερη ευτυχία του, που τους έχει δώσει και ονόματα. Ώσπου κάποια μέρα βλέπει κάτι που τα ανατρέπει όλα: παρακολουθεί την κοπέλα να αγκαλιάζει στην ίδια βεράντα έναν άλλο άντρα. Την επόμενη μέρα μαθαίνει ότι η κοπέλα εξαφανίστηκε, ενώ η ίδια η Rachel έχει σημάδια επίθεσης.

Όμως, η Rachel δεν μπορεί να θυμηθεί τίποτα απ’ όσα κάνει όταν πίνει. Τηλεφωνεί στον πρώην σύζυγό της και τον παρενοχλεί διαταράσσοντας την οικογενειακή του γαλήνη. Άλλες φορές επιστρέφει στην παλιά της γειτονιά και παρακολουθεί το σπίτι της. Μήπως το βράδυ που εξαφανίστηκε η Megan, έτσι ονομάζεται το κορίτσι στη βεράντα, η Rachel βρισκόταν εκεί; Και τι ακριβώς σημαίνουν οι εικόνες του Tom και της Anna, της νυν συζύγου, να απομακρύνονται από κοντά της οργισμένοι εκείνο το βράδυ; Η αστυνομία, φυσικά, δε λαμβάνει υπόψη της τα όσα τους λέει γι’ αυτά που είδε από το τρένο. Κανένας δεν πιστεύει μια αλκοολική. Η Rachel, όμως, δεν μπορεί να βγάλει από το μυαλό της ότι γνωρίζει κάτι παραπάνω που χάνεται στην ομίχλη του ποτού. Μπλέκεται στην ιστορία, προσεγγίζοντας υπόπτους και ωθώντας τον ένοχο σε απελπισμένη αντίδραση.

Η συγγραφέας έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ, έξυπνα δομημένο μέσα από τρεις παράλληλες αφηγήσεις που διακόπτουν η μία την άλλη σε κρίσιμα σημεία αυξάνοντας την αγωνία. Η αφήγηση είναι έμπειρα χωρισμένη ανάμεσα σε τρεις γυναίκες – τη Megan, τη Rachel και την Anna – που δεν απευθύνονται άμεσα στον αναγνώστη, αλλά μιλάνε σε α’ ενικό, όπως θα έγραφαν σε κάποιο ημερολόγιο. Η βασική αφήγηση γίνεται από την Rachel γεγονός που δημιουργεί μια αβεβαιότητα στον αναγνώστη κατά πόσον μπορεί να εμπιστευτεί έναν αφηγητή που δεν μπορεί να θυμηθεί τι έχει κάνει. Η Megan, το κορίτσι της βεράντας που εξαφανίζεται, παρουσιάζει τη δική της εκδοχή της ιστορίας, τα ψυχολογικά της προβλήματα και τις λανθασμένες επιλογές. Η αφήγησή της μετατρέπεται σε εξομολόγηση, ιδιαίτερα όταν βρίσκεται το πτώμα της και πράγματα για το παρελθόν της έρχονται στην επιφάνεια. Τέλος, η Anna, η νέα σύζυγος του Tom, όμορφη και ποθητή, αλλά ταυτόχρονα ρηχή και εγωκεντρική, εστιάζει στην αφήγησή της στο να κατηγορήσει την πρώην σύζυγο και να βρει τρόπους να τη βγάλει επιτέλους από τη ζωή τους. Ωστόσο, το πρόβλημά της δεν βρίσκεται εκεί, αλλά στο γεγονός ότι ένα κομμάτι της αρχίζει να νιώθει αμφιβολίες για τον ίδιο της τον άντρα και ο φόβος μήπως γίνει αυτή η νέα Rachel έρχεται στην επιφάνεια.

Χρησιμοποιώντας τρεις αναξιόπιστες, καθώς είναι έντονα φορτισμένες, αφηγηματικές φωνές, η συγγραφέας δεν εστιάζει στο έγκλημα, αλλά στο πριν και το μετά. Προφανώς και η αναζήτηση του δολοφόνου βρίσκεται στο επίκεντρο, αλλά αυτό που ενδιαφέρει περισσότερο τον αναγνώστη είναι το τι οδήγησε σε αυτή την ενέργεια και το πώς καταφέρνει ο δολοφόνος να καλύπτει τα ίχνη του. Με μικρά βήματα και συνεχείς ανατροπές στην πλοκή, η Paula Hawkins σε οδηγεί στον ένοχο, που πιθανόν να έχεις υποψιαστεί, αλλά να μην μπορείς –και να μην θέλεις‒ να το πιστέψεις.

Η βασική πρωταγωνίστρια, η Rachel, είναι ίσως ένας από τους πιο περίπλοκους και αριστουργηματικά γραμμένους χαρακτήρες που θα διαβάσετε σήμερα. Ζει μία συνηθισμένη, βαρετή ζωή, γεμάτη απογοητεύσεις και φαντασιώσεις, που κολλάει σε οτιδήποτε μπορεί να κάνει την ζωή της λίγο πιο έντονη και ενδιαφέρουσα, έστω και αν αυτό είναι καταστροφικό γι’αυτήν. Είναι μια γυναίκα που βίωσε ηχηρά τον ανταγωνισμό, την απόρριψη, την ανασφάλεια και τον εξευτελισμό, οπότε πολλά στοιχεία της είναι πρόσφορα, έστω και μεμονωμένα να ταυτιστεί κανείς, έστω και αν τα έχει βιώσει μια φορά στη ζωή του.

“To Κορίτσι του Τρένου” πρόκειται για ένα πολύ καλογραμμένο βιβλίο, ένα απρόβλεπτο ανάγνωσμα, μία ψυχολογικά διασκεδαστική εμπειρία που παίζει τόσο με το νου των πρωταγωνιστών της υπόθεσης, αλλά και των αναγνωστών, με μια λεπτή γραμμή να χωρίζει τελικά τα πραγματικά γεγονότα από τα αποκυήματα της φαντασίας.

Η ομότιτλη ταινία που είναι βασισμένη στο βιβλίο κυκλοφόρησε το 2016, αλλά παρότι ήταν επιτυχημένη εισπρακτικά δεν κατάφερε να ενθουσιάσει κοινό και κριτικούς. Απ’ ότι φαίνεται, τόσο ο σκηνοθέτης Tate Taylor και η σεναριογράφος Erin Cressida Wilson όσο και το λαμπερό καστ της ταινίας δεν κατάφεραν να αποδώσουν την ιστορία του βιβλίου όπως της άξιζε. Σύμφωνα με τους περισσότερους κριτικούς, η ταινία είναι κακή αλλά με κάποιο περίεργο τρόπο διασκεδαστική. Εξαίρεση αποτελεί η εκπληκτική Emily Blunt στο ρόλο της πρωταγωνίστριας, Rachel, που απέδωσε εξαιρετικά τον χαρακτήρα και τον ψυχισμό της.

Πηγές:

https://www.diavasame.gr/page.aspx?itemID=PPG1386_2084

https://simplylife.gr/pages/biblia/article/id/82

https://www.public.gr/product/books/greek-books/literature/crime-fiction/to-koritsi-toy-trenoy/prod7380688pp/

https://www.huffingtonpost.gr/entry/life-the-girl-on-the-train-kritikoi-kai-box-office_gr_12425712