Η νέα εποχή του σινεμά

Οι εποχές που μπορούσαμε να πάμε ξέγνοιαστα στο σινεμά μοιάζουν με αναμνήσεις από μια άλλη ζωή. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η πανδημία έκλεισε τις αίθουσες σε όλο τον κόσμο, αλλά ότι επιπλέον, ο συνεχιζόμενος αντίκτυπος της κρίσης στην κινηματογραφική βιομηχανία είναι χωρίς προηγούμενο. 

Πέρα από την αλλαγή στον τρόπο με τον οποίον παρακολουθούμε ταινίες εδώ και έναν χρόνο, η εξάπλωση του κορωνοϊού έκλεισε αμέτρητα κινηματογραφικά σετ, παγώνοντας παραγωγές και πρότζεκτ με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους ανθρώπους οι οποίοι εργάζονται μπροστά και πίσω από τις κάμερες. Ωστόσο, δεν είναι η πανδημία η μοναδική αιτία ανησυχίας για το σινεμά, καθώς η επιτυχία που καταγράφουν οι πλατφόρμες streaming και η μεγάλη αύξηση της πειρατείας τους τελευταίους δεκατέσσερις μήνες, προκαλούν και απειλούν πολλαπλά το παραδοσιακό επιχειρηματικό μοντέλο της κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Continue reading “Η νέα εποχή του σινεμά”

Ο Σαίξπηρ και ο «Bασιλιάς Ληρ»: το έργο που γεννήθηκε μέσα στην καταστροφική δύναμη μίας πανδημίας

Ο Σαίξπηρ και η περίοδος της βουβωνικής πανώλης

Την εποχή του Σαίξπηρ οι επιδημικές εκρήξεις βουβωνικής πανώλης ήταν αρκετά συχνές. Πρόκειται για μια μολυσματική ασθένεια η οποία μεταδίδεται στον άνθρωπο από το τσίμπημα ψύλλων που παρασιτούν σε άρρωστο αρουραίο. Η οξεία λοιμώδης νόσος ενέσκηπτε κατά καιρούς στο ελισαβετιανό Λονδίνο όπου οι συνθήκες υγιεινής ήταν κακές, ενώ παράλληλα δεν υπήρχε αποχετευτικό σύστημα. Τα συμπτώματα περιλάμβαναν πυρετό, ρίγη, πονοκέφαλο, μυϊκούς πόνους και κατά περίπτωση εξογκώματα σε διάφορα μέρη του σώματος, μαυρισμένο δέρμα (εξ ου και «Μαύρος Θάνατος», όπως αποκαλούνταν συχνά), δύσπνοια, απώλεια συνείδησης, παραλήρημα και τελικά θάνατο. Η νόσος κυριολεκτικά «θέριζε» βρέφη και μικρά παιδιά ενώ γενικότερα έπληττε, κατά κανόνα, άτομα ως 35 ετών.

Continue reading “Ο Σαίξπηρ και ο «Bασιλιάς Ληρ»: το έργο που γεννήθηκε μέσα στην καταστροφική δύναμη μίας πανδημίας”