με τι μοιάζει η αγάπη
με τι μοιάζει η αγάπη ρωτάει η θεραπεύτρια
μια εβδομάδα μετά τον χωρισμό και
δεν είμαι σίγουρη πώς να απαντήσω στην ερώτησή της
εκτός από το γεγονός ότι νόμιζα
πως η αγάπη σού έμοιαζε πολύ
Κατηγορία: Το ποίημα της ημέρας
Σονέτο 73 του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Σονέτο 73
Πάνω μου τη στιγμή του χρόνου ξεχωρίζεις
Που λίγα ή κίτρινα τα φύλλα στα κλαδιά,
Τρέμουν στο κρύο παγωμένα, κι ατενίζεις
Γυμνά κλωνιά, τόξα εκκλησιάς δίχως πουλιά.
Σε μένα βλέπεις δειλινό μιας τέτοιας μέρας
Που πάει να σβήσει προς τη δύση τη θαμπή,
Γοργά το παίρνει την νυχτός μαύρος ο αιθέρας,
Ίδιος με θάνατο, σφραγίδα από σιωπή.
Σε μένα βλέπεις μια φωτιά που σιγοκαίει,
Στων νιάτων της τη στάχτη έχει κρυφτεί καλά,
Να σβήσει πια, σε νεκρού στρώμα σα να κλαίει,
Ό,τι την είχε θρέψει τώρα τη χαλά.
Το ξέρεις και τον έρωτα σου μεγαλώνεις,
Σε λίγο αυτόν που αγαπάς δε θ’ ανταμώνεις.
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Σονέτο 73 (από την ποιητική συλλογή “Σονέτα” σε μτφρ. Ερρίκου Σοφρά), εκδόσεις Αντίποδες
Ακούστε ολόκληρο το ποίημα εδώ:
Ανατολή του Κωστή Παλαμά
Γιαννιώτικα, σμυρνιώτικα, πολίτικα,
μακρόσυρτα τραγούδια ανατολίτικα,
λυπητερά,
πώς η ψυχή μου σέρνεται μαζί σας!
Είναι χυμένη από τη μουσική σας
και πάει με τα δικά σας τα φτερά.
Σεπτέμβρης του Κωνσταντίνου Καραμούζη
Και αν όντως έρθει Σεπτέμβρης μη μου το πεις.
Άσε τα σύννεφα να με πληγώσουν.
Το καλοκαίρι αυτό τελείωσε νωρίς.
“Αυγουστιάτικο Δειλινό” του Νίκου Καψιάνη
Αυγουστιάτικο Δειλινό
Μη μου μιλάς, άκου τη θάλασσα
νιώσε την αρμύρα στον βοριά
που δροσερά αποχαιρετά τούτο το καλοκαίρι.
Διάλεξε το κύμα που θα μας ταξιδέψει
σ’ ένα ταξίδι με καπετάνιο τον άνεμο
κι ένα ολόγιομο φεγγάρι για οδηγό.
Κάπου, ένας έρημος γιαλός περιμένει
να σμίξει την αγάπη για πάντα…
Κι αν ο ήλιος έδυσε χθες μέσα στις σκέψεις,
ας κοιτάμε μπροστά.
Η ελπίδα θα μας φέρει πάλι
μιαν ανατολή χαρούμενη, ξέγνοιαστη,
σε κάποιας εξοχής τον ανέμελο ουρανό…
Νίκος Καψιάνης, “Αυγουστιάτικο Δειλινό” (από την ποιητική συλλογή: “Ιχνοβατώντας στο φως… και στο σκοτάδι”), εκδόσεις Θερμαϊκός, 2021.
Ακούστε το ποίημα εδώ:
“Το δάσος” του Μιλτιάδη Μαλακάση
Τὸ δάσος ποὺ λαχτάριζες
ὥσπου νὰ τὸ περάσεις,
τώρα νὰ τὸ ξεχάσεις
διαβάτη ἀποσπερνέ.
“Δρομέας γίνε” από την Μέλλω Αγορίτση-Καλομέρα
Ήρθες, δε σε περίμενα… Με παρρησία!…
Σ’ είδα και κόμπιασα, πανωλεθρία.
«Ιθάκες» του Δημήτρη Ελευθεράκη
ΙΘΑΚΕΣ
Ἡ ἐπικράτεια ἀποτυπώνει τόν χάρτη μέ τρομακτική λεπτομέρεια.
Κάθε σημεῖο ἐπάνω στήν ἐπικράτεια παλεύει μέ τά στοιχεῖα τῆς φύσης,
γιά νά μοιάσει μέ τό σημεῖο τοῦ χάρτη πού τό παριστάνει.
Ἡ θάλασσα μέ τά νησιά καί τούς ὑφάλους της
μοιάζει μέ τούς μεσημβρινούς καί τούς παράλληλους,
ὁ ἄνθρωπος μοιάζει στό σχῆμα του: εἶναι μελάνι καί σκίτσο.
Τὰ ὀστά εἶναι θραύσματα ἑνός ἀρχετυπικοῦ σκελετοῦ
τό σῶμα του ματωμένη μάζα ἀπ’ τό μάθημα τῆς ἀνατομίας
τά αἰσθήματα ἡ συμπύκνωση τοῦ κενοῦ.
Στιγμές της Εισβολής του Κώστα Μόντη
Είναι δύσκολο να πιστέψω
πως μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνειας,
είναι δύσκολο να πιστέψω
πως μας τους έφερε η αγαπημένη θάλασσα της Κερύνειας.
Πικρή θάλασσα της Κερύνειας
που πρέπει να αποσύρουμε πια
τους στίχους που σου γράψαμε.
Σκέψου να μας γίνει βραχνάς η οροσειρά της Κερύνειας
σκέψου να την κοιτάμε με τρόμο,
σκέψου να την υποψιαζόμαστε,
σκέψου να τη μισάμε!
Ανασήκωσε την πλάτη
κι απόσεισέ τους Πενταδάκτυλέ μου,
ανασήκωσε την πλάτη κι απόσεισέ τους.
Κώστας Μόντης
Ακούστε το εδώ:
Κοίταγμα Ακτίνας (Σονάτα για μια σπουδαία μέρα) του Ανδρέα Κουραμάνη
Κοίταγμα Ακτίνας
(Σονάτα για μια σπουδαία μέρα)
Στην Ελένη
Μεγαλώνει το φως
Τι σώζεται εκεί μέσα;
Το ίδιο;
Ή
Όσα αγαπάει;
Στον ευφάνταστο αγώνα χρώματα
Στη ζωή
Κάτι από γέλιο σβούρας εκτός τόπου και χρόνου
Άνεμος
Αέρας στα μάτια των δύο ήλιων
Τι σώζεται εκεί μέσα;
Η ύλη που γίνεσαι πεθαίνει
Παύουν οι συντομογραφίες
Κι όπως αγκαλιάζεις την αχτίδα
Στον ευφάνταστο αγώνα αγωνία
Μην αφοπλιστούμε
Νέοι στα γέρικα βουνά