ΜΟΝΟΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ ΚΥΡΙΑΖΗ

Μόνος

Κι εχάθης

έτσι

με το βάρος της ποίησης

να σε τραβάει μονάχο

ζωγράφισες

έτσι

την αγιοσύνη του πόθου σου

ευγενής

αγενής

στο σημαίνον

ούτε που κατάλαβες τη γέννα της

Κωνσταντίνα Κυριαζή, Κενό Αδιαχώρητο(ν), Εκδόσεις Έναστρον, 2018

Όχι μια από τα ίδια της Σοφίας Πολίτου-Βερβέρη

Όχι μια από τα ίδια

Καθόμασταν, λέει, σε μια πεζούλα
ανάπηροι, με τα πόδια κομμένα
και αγναντεύαμε τη θάλασσα.
Μη με ρωτάς πώς φτάσαμε ως εκεί,
δεν ξέρω. Μπορεί εκεί να ήμαστε από πάντα.
Κι εκεί που αγναντεύαμε, γυρίζεις και με ρωτάς,
γράφουμε τα ίδια; γράφουμε τα διαφορετικά;
και όχι, σου απαντώ, δεν είναι ίδια τα μοτίβα,
παρά οι πόνοι και οι πόθοι των ανθρώπων.

Και είπαμε να φύγουμε, μα πουθενά δεν πήγαμε.

Σοφία Πολίτου-Βερβέρη, Λουτήρες, Εκδόσεις Έναστρον, 2019

Ακούστε το ποίημα εδώ: