Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής – Σελίδα 11 – Στο δρόμο της Ποίησης

Όταν οι ψυχές μας καταλήγουν μακιγιαρισμένες

Posted on 14 Μαΐου, 202114 Μαΐου, 2021 by Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής

Αντί προλόγου

Μια ποιητική συλλογή δεν είναι άλλο παρά ένα “καταφύγιο λέξεων”. Οι λέξεις αυτές κυοφορούν μέσα τους σκέψεις, συναισθήματα, πολλές φορές και ανθρώπους και κοινωνίες ολόκληρες. Ένα δείγματα τέτοιων καταφυγίων, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά και στο οπισθόφυλλό της είναι η συλλογή “Μακιγιαρισμένες ψυχές” της Ροδάνθη Πάντου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φύλατος. Ιστορίες, όνειρα, νοήματα, μεγάλα και μικρά καθημερινά συνθέτουν ένα ποιητικό μωσαϊκό φρέσκο, γλαφυρό με μια δική του ταυτότητα και αυτονομία.

Continue reading →

5 ταινίες για την δύναμη της Ποίησης

Posted on 13 Μαΐου, 202113 Μαΐου, 2021 by Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής

Αντί προλόγου

Η εφεύρεση του κινηματογράφου συνέπεσε με την έναρξη μιας εποχής τόσο πλούσιας, βαθιά πυρετικής, ριψοκίνδυνης, αντιφατικής και πολύτροπης, που μονάχα αυτός θα μπορούσε να έχει τις κατάλληλες δυνατότητες για να την εκφράσει πλούσια, βαθιά, συνθετικά και πολύτροπα. […] Η σχέση κινηματογράφου και ποίησης και ειδικότερα της σύγχρονης ποίησης, είναι νομίζω αδιαμφισβήτητη παρατηρούσε ο Οδυσσέας Ελύτης σε άρθρο του δημοσιευμένο πριν από 83 ολόκληρα χρόνια. Στην αρχή, ο κινηματογράφος λειτούργησε ως ένα μέσο πραγμάτωσης του ποιητικού λόγου, μεταφέροντας στην μεγάλη οθόνη έργα του Τ.Σ. Έλιοτ, του Γκαίτε και άλλων πολλών.

Continue reading →

Συντμήσεις: μια αποφθεγματική και λακωνική ποίηση

Posted on 7 Μαΐου, 20217 Μαΐου, 2021 by Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής

Αντί προλόγου

Τα ολιγόστιχα ποιήματα είναι το δίχως άλλως ιδιαίτερα ελκυστικά, ιδίως σε όσους είναι λάτρεις της λακωνικότητας. Ωστόσο, σε αυτά πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος να μην διοχετεύσουν χάριν συντομίας το νόημα που ο γράφων επιθυμεί. Μια τέτοια περίπτωση σίγουρα δεν είναι η συλλογή “Συντμήσεις” του Κωνσταντίνου Ι. Κορίδη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιωλκός. Μέσα σε λίγες σελίδες, μέσα σε μετρημένες γραμμές θα βρει κανείς έναν νέο ποιητικό κόσμο που δεν φανταζόταν και που με ελάχιστα λόγια μεταδίδει αναρίθμητες εικόνες, ιδέες, συναισθήματα.

Continue reading →

Επιτάφιος του Γιάννη Ρίτσου

Posted on 30 Απριλίου, 202130 Απριλίου, 2021 by Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής

(Θεσσαλονίκη. Μάης τοῦ 1936. Μιὰ μάνα, καταμεσὶς τοῦ δρόμου,
μοιρολογάει τὸ σκοτωμένο παιδί της. Γύρω της καὶ πάνω της,
βουΐζουν καὶ σπάζουν τὰ κύματα τῶν διαδηλωτῶν – τῶν ἀπερ-
γῶν καπνεργατῶν. Ἐκείνη συνεχίζει τὸ θρῆνο της):

Continue reading →

Παιδική Πασχαλιά του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη

Posted on 30 Απριλίου, 202130 Απριλίου, 2021 by Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής

Τὸν υἱόν της τὸν καπετὰν Κομνιανὸν τὸν ἐπαντρολογοῦσεν ἤδη ἡ γρια-Κομνιανάκαινα, ἂν 〈καὶ〉 δὲν εἶχε χρονίσει ἀκόμη ἡ νύμφη της, ἡ μακαρῖτις. Τὰ δύο ὀρφανά, μία κόρη ὀκταέτις καὶ ἓν τετραετὲς παιδίον, ἐφόρουν μαῦρα, κατάμαυρα, ὁποὺ ἐστενοχώρουν κ᾽ ἐχλώμιαιναν τὰ πτωχὰ κάτισχνα κορμάκια των, καὶ ἦτον καημὸς καρδιᾶς νὰ τὰ βλέπῃ τις. Ἐνθύμιζαν τὸ δημῶδες δίστιχον:

Continue reading →

Χωρίς Στεφάνι του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Posted on 27 Απριλίου, 202128 Απριλίου, 2021 by Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής

Τάχα δεν ήτον οικοκυρά κι αυτή στο σπίτι της και στην αυλήν της; Τάχα δεν ήτο κι αυτή, έναν
καιρόν, νέα με ανατροφήν; Είχε μάθει γράμματα εις τα σχολεία. Είχε πάρει το δίπλωμά της από το
Αρσάκειον.
Κι ετήρει όλα τα χρέη της τα κοινωνικά, και μετήρχετο τα οικιακά έργα της, καλλίτερ’ από
καθεμίαν. Είχε δε μεγάλην καθαριότητα εις το σπίτι της, κι εις τα κατώφλιά της, πρόθυμη ν’
ασπρίζη και να σφουγγαρίζη, χωρίς ποτέ να βαρύνεται, και χωρίς να δεικνύη την παραξενιάν
εκείνην ήτις είνε συνήθης εις όλας τας γυναίκας, τας αγαπώσας μέχρις υπερβολής την καθαριότητα.
Και όταν έμβαινεν η Μεγάλη Εβδομάς, εδιπλασίαζε τα ασπρίσματα και τα πλυσίματα, τόσον οπού
έκαμνε το πάτωμα ν’ αστράφτη, και τον τοίχον να ζηλεύη το πάτωμα.

Continue reading →

Το τρένο των παιδιών: μια συγκινητική παιδική ματιά της ιστορίας

Posted on 25 Απριλίου, 202125 Απριλίου, 2021 by Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής

Αντί προλόγου

Το τρένο των παιδιών της Βιόλα Αρντόνε σε μετάφρασης της Φωτεινής Ζέρβου συγκαταλέγεται μεταξύ των πρόσφατων κυκλοφοριών των εκδόσεων Πατάκη. Ένα βιβλίο που φαίνεται ελκυστικό τόσο από την όψη όσο και από την περίληψη της ιστορίας που αφηγείται. Πράγματι, δεν είναι απλά συγκινητικό, αλλά βαθύτατα ανθρώπινο. Είναι μια ιστορία, τόσο μακρινή και ταυτόχρονα τόσο κοντινή μας που μιλά για την αλλαγή, για την αγάπη, για την στοργή.

Continue reading →

Των Βαΐων του Βαγγέλη Δρόσου

Posted on 25 Απριλίου, 202125 Απριλίου, 2021 by Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής

Continue reading →

“γάλα και μέλι” της rupi kaur: μια συλλογή που μας εισήγαγε στην relatable ποίηση

Posted on 23 Απριλίου, 202123 Απριλίου, 2021 by Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής

Αντί προλόγου

Το «γάλα και μέλι» η πρώτη συλλογή ποιημάτων της Rupi Kaur που στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη σε μετάφραση της Γιώτας Λιβάνη. Από την πρώτη ματιά καταλαβαίνει κανείς γιατί έγινε #1 bestseller στους New York Times. Ένα βιβλίο που σε μαγνητίζει οπτικά και σε ωθεί να το εξερευνήσεις μαζί με τον κόσμο της γραφούσης. Πάμε να το εξερευνήσουμε ενδότερα!

Continue reading →

Ο ελληνολάτρης Γερμανός ρομαντικός Friedrich Hölderlin

Posted on 16 Απριλίου, 202116 Απριλίου, 2021 by Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής

Αντί προλόγου

Η Γερμανική ποίηση, αν και ιδιαίτερα παρεξηγημένη, είναι πάντα μια πηγή έμπνευσης, συγκίνησης, μαγείας για όλους εμάς που έχουμε την τύχη να την διαβάζουμε είτε από το πρωτότυπο είτε από αξιόλογες μεταφράσεις που έχουν επιχειρήσει Έλληνες ομότεχνοι. Ένα τέτοιο παράδειγμα που δεν εξαντλείται σε μια απόδοση, αλλά συμπληρώνεται από ανθολόγηση και σχολιασμό αποτελεί το έργο “Ποιήματα Φρήντριχ Χαίλντερλιν” σε μετάφραση και σχόλια του Θανάση Λάμπρου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός. Μια αποκαλυπτική διείσδυση σε ένα ποιητικό σύμπαν με τοπογραφία, ιδεαλισμό, έρωτα, με στοιχεία μυθικά και υπερβατικά. Μια συνάντηση με τον Χριστό, τη Διοτίμα, τον Ηρακλή, αλλά και τους ποιητικούς απογόνους του Hölderlin. Μια επιβεβαίωση της διαπίστωσης του Οδυσσέα Ελύτη στην ομιλία του κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας: «Πως να μην αναφερθώ εδώ πέρα στον Φρειδερίκο Χαίλντερλιν, τον μεγάλο ποιητή που με το ίδιο πνεύμα εστράφηκε προς τους Θεούς του Ολύμπου και προς τον Ιησού; Η σταθερότητα που έδωσε σ’ ένα είδος οράματος είναι ανεκτίμητη. Και η έκταση που μας αποκάλυψε μεγάλη. Θα έλεγα τρομακτική. Αυτή άλλωστε είναι που τον έκανε, όταν μόλις ακόμη άρχιζε το κακό που σήμερα μας πλήττει, ν’ ανακράξει: Wozu Dichter in durftiger Zeit! Οι καιροί φευ εστάθηκαν ανέκαθεν για τον άνθρωπο durftiger. Αλλά και η ποίηση ανέκαθεν λειτουργούσε». Πάμε να γνωρίσουμε μια ποίηση που λειτουργεί, λοιπόν!

Continue reading →