Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2021: Η όμορφη τέχνη του θεάτρου θα επιβιώσει

Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου (Δ.Ι.Θ.). Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Δ.Ι.Θ. επιλέγει κάθε φορά από μια χώρα-μέλος του μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου για να γράψει μήνυμα, το οποίο διαβάζεται σε όλα τα θέατρα [πράγμα το οποίο και για τη φετινή χρονιά δε θα τηρηθεί λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού] και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε. σε όλο τον κόσμο. Το μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου έχουν γράψει μεταξύ άλλων οι: Ζαν Κοκτώ, Άρθουρ Μίλλερ, Λώρενς Ολίβιε, Ζαν Λουί Μπαρώ, Πήτερ Μπρουκ, Πάμπλο Νερούδα, Ευγένιος Ιονέσκο, Λουκίνο Βισκόντι, Μάρτιν Έσλιν, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Ρομπέρ Λεπάζ, Αουγκούστο Μποάλ, Τζούντι Ντεντς, Τζον Μάλκοβιτς, Ντάριο Φο, Brett Bailey κ.ά.

Φέτος το Μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου γράφει η βραβευμένη για τις συγκλονιστικές ερμηνείες της και παγκοσμίου φήμης ηθοποιός Έλεν Μίρεν.

Continue reading “Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2021: Η όμορφη τέχνη του θεάτρου θα επιβιώσει”

Η απελευθέρωση της Καλαμάτας εμπνέει την τέχνη του graffiti

Η περιοχή της Καλαμάτας και της Μάνης διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο τόσο κατά την προετοιμασία όσο και στα πρώτα βήματα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Εξάλλου, αρκετοί τοπικοί παράγοντες της Καλαμάτας είχαν μυηθεί ήδη από νωρίς στη Φιλική Εταιρεία. Σαν σήμερα λοιπόν, 23η Μαρτίου, πριν από 200 χρόνια συμβαίνει ένα σπουδαίο γεγονός που καθόρισε την πορεία του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα· η απελευθέρωση της πόλης της Καλαμάτας.

Continue reading “Η απελευθέρωση της Καλαμάτας εμπνέει την τέχνη του graffiti”

«Ψηλά από τη Γέφυρα»: το αμερικανικό όνειρο στην πιο σκοτεινή εκδοχή του

Το «Ψηλά από τη Γέφυρα» του σπουδαίου δραματουργού Άρθουρ Μίλλερ είναι αναμφισβήτητα ένα από εμβληματικότερα θεατρικά κείμενα του 20ου αιώνα. Το έργο του Μίλλερ ανέβηκε για πρώτη φορά στο Coronet στο Broadway, ως μονόπρακτο, το 1955. Ο Αμερικανός συγγραφέας το μεταποίησε σε δίπρακτο για τον Πίτερ Μπρουκ που το ανέβασε στο West End στο Λονδίνο το 1956.

Πρόκειται για ένα δράμα με πινελιές αστυνομικού ύφους, και δομή αρχαίας ελληνικής τραγωδίας που πραγματεύεται το θέμα των ανθρωπίνων σχέσεων. Παράλληλα, σχολιάζονται οι κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της εποχής με τη μετανάστευση σε πρώτο πλάνο.

Continue reading “«Ψηλά από τη Γέφυρα»: το αμερικανικό όνειρο στην πιο σκοτεινή εκδοχή του”

Λόρδος Βύρων: ένας σπουδαίος Φιλέλληνας, ένας ρομαντικός Αγωνιστής του 1821

Με αφορμή τον εορτασμό των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 σήμερα τιμάμε τη μνήμη του Λόρδου Βύρωνος, ενός από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του ρομαντισμού και της βρετανικής ποίησης, που έχει ταυτιστεί όσο κανείς άλλος φιλέλληνας με την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Ω! είναι από πέτρα όποιος για σε δε νιώθει, ωραία Ελλάδα.

“Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ”, Λόρδος Βύρων
Continue reading “Λόρδος Βύρων: ένας σπουδαίος Φιλέλληνας, ένας ρομαντικός Αγωνιστής του 1821”

Η κήρυξη της επανάστασης στη Μάνη και ο όρκος των Μανιατών

Μετά την αποτυχημένη έναρξη των επαναστατικών επιχειρήσεων στις παραδουνάβιες περιοχές της Μολδοβλαχίας τον Φλεβάρη του 1821, αποφασίστηκε η έναρξη των επιχειρήσεων στην Μάνη που είχε οριστεί βασικό ορμητήριο του αγώνα. Το ετοιμοπόλεμο και εμπειροπόλεμο των κατοίκων της καθώς και η απουσία Οθωμανών στην περιοχή την καθιστούσαν ιδανική για μαζικό κίνημα, όπως και έγινε στις 17 Μαρτίου 1821 στην Αρεόπολη με επικεφαλής τον Πέτρο Μαυρομιχάλη. Οι φιλικοί τον είχαν ορίσει Αρχιστράτηγο για δύο λόγους. Στην αρχή του αγώνα ήταν ο σημαντικότερος πρόκριτος διότι είχε χρήμα αλλά και πλήθος ενόπλων. Ο άλλος λόγος ήταν να καμφθούν οι όποιοι δισταγμοί του.

Ο Ναός των Ταξιαρχών στην Αρεόπολη της Μάνης

Έτσι, μετά τη δοξολογία μπροστά στον Ιερό Ναό των Ταξιαρχών, ύψωσαν το λάβαρο του Αγώνα, δηλαδή τη Μανιάτικη Σημαία. Η σημαία ήταν λευκή, με μπλε σταυρό στη μέση. Στη πάνω πλευρά έγραφε «ΝΙΚΗ ή ΘΑΝΑΤΟΣ» και στη κάτω το ένδοξο «ΤΑΝ ή ΕΠΙ ΤΑΣ». Εκεί κήρυξαν το πόλεμο στη Τούρκικη αυτοκρατορία, γι’ αυτό η σημαία τους έγραφε «ΝΙΚΗ ή ΘΑΝΑΤΟΣ» και όχι «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ», επειδή η Ελευθερία για τους Μανιάτες ήταν δεδομένη. Επανάσταση έκαναν οι υπόλοιποι Έλληνες που διεκδικούσαν την Ελευθερία τους.

Continue reading “Η κήρυξη της επανάστασης στη Μάνη και ο όρκος των Μανιατών”

«Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα» του Ο’ Νιλ: η αισχυλική «Ορέστεια» του 20ου αιώνα

“Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα” είναι ένα από τα διασημότερα θεατρικά έργα του Ευγένιου Ο’ Νιλ, ενός από τους μεγαλύτερους Αμερικανούς δραματουργούς του 20ου αιώνα. Το έργο που αποτελεί μία σύγχρονη εκδοχή της “Ορέστειας” του Αισχύλου ανέβηκε για πρώτη φορά στις 26 Οκτωβρίου 1931 στο Θέατρο Guild της Νέας Υόρκης και έκτοτε συνιστά ένα από τα σπουδαιότερα έργα της παγκόσμιας δραματουργίας του 20ου αιώνα.

Continue reading “«Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα» του Ο’ Νιλ: η αισχυλική «Ορέστεια» του 20ου αιώνα”

Ουίλιαμ Έτυ: ένας σπουδαίος υμνητής του γυναικείου γυμνού

Σαν σήμερα, 10 Μαρτίου του 1787, έρχεται στην ζωή ο Ουίλιαμ Έτυ, Άγγλος ακαδημαϊκός ζωγράφος ιστορικών θεμάτων, αλλά και ένθερμος θιασώτης του γυναικείου γυμνού.

Καλλιτεχνική εκπαίδευση

Ο Έτυ μαθήτευσε για επτά χρόνια ως τυπογράφος στην πόλη Χαλ της Αγγλίας, ενώ το 1807 εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, ακολουθώντας σπουδές ζωγραφικής στη Βασιλική Ακαδημία, κοντά στον ελβετικής καταγωγής Άγγλο ζωγράφο Χένρι Φιούζελι. Παρακολούθησε ιδιαίτερα μαθήματα για ένα έτος, με καθηγητή του το διάσημο Άγγλο ζωγράφο Σερ Τόμας Λόρενς, η επιρροή του οποίου κυριάρχησε για κάποιο διάστημα στο έργο του.

Continue reading “Ουίλιαμ Έτυ: ένας σπουδαίος υμνητής του γυναικείου γυμνού”

Οι “γυναίκες της ανατροπής” στην αρχαία ελληνική τραγωδία

Γυναίκα. Αυτή που τιμάμε σήμερα 8 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, μα και κάθε ημέρα. Αυτή· το αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής, της ιστορίας, του πολιτισμού, της τέχνης. Η ανάπτυξη του φεμινιστικού κινήματος οδήγησε στην αναζήτηση και στην προσπάθεια συλλογής περισσότερων πληροφοριών αναφορικά με τη θέση του γυναικείου φύλου στην κοινωνία ανά τους αιώνες, αλλά και στην επαναπροσέγγιση των ιστορικών πηγών. Η ανισότητα των δύο φύλων, ανδρών και γυναικών, μα και η σπουδαία συμβολή των γυναικών στον χώρο των γραμμάτων, των επιστημών και των τεχνών κινητοποιεί έντονα το ενδιαφέρον των μελετητών.

Continue reading “Οι “γυναίκες της ανατροπής” στην αρχαία ελληνική τραγωδία”

Όταν οι γυναίκες πρωτοστατούν στη μικρή οθόνη

Εν όψει της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας στις 8 Μαρτίου θυμόμαστε τις γυναίκες εκείνες, τις πρωταγωνίστριες της μικρής οθόνης, που παρακολουθήσαμε και αγαπήσαμε το τελευταίο διάστημα. Ηρωίδες που μας σημάδεψαν, που μας δίδαξαν τι σημαίνει να πολεμάς για τα όνειρά σου, να επαναστατείς για έναν υψηλό σκοπό, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να συγκρούεσαι με έναν – φαινομενικά ανίκητο – ανδροκρατούμενο κόσμο. Γυναίκες που πήραν την ζωή τους στα χέρια τους, που δεν δίστασαν να αγαπήσουν, να ερωτευτούν και να ζήσουν γενναία και που τελικά εξυψώθηκαν σε σύμβολα της γυναικείας δύναμης και ψυχής. Ας τις απολαύσουμε για ακόμη μία φορά!

Continue reading “Όταν οι γυναίκες πρωτοστατούν στη μικρή οθόνη”

Τα βιντεοπαιχνίδια ως 8η μορφή τέχνης

Υπάρχει μια τάση από μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων μέχρι και σήμερα, που θεωρούν παράλογη την παραδοχή της άποψης που διαφαίνεται στον τίτλο του συγκεκριμένου άρθρου. Η εν λόγω άποψη, που κανονικά  θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητη, είναι θύμα στερεοτυπικών αντιλήψεων που καλλιεργούνται εδώ και πολλά χρόνια. Αυτήν ακριβώς την άποψη θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε και να αναιρεσουμε παρακάτω.

Το πιο θλιβερό είναι ότι εν έτει 2021 πολλοί άνθρωποι, μέχρι και εγκεκριμένοι επιστήμονες, ακόμα και άνθρωποι που βρίσκονται και έχουν άμεση επαφή με τον χώρο της τέχνης γενικά, εκφέρουν με πολεμικό τρόπο την άποψη τους ότι τα βιντεοπαιχνίδια δεν είναι τέχνη, θεωρώντας τα ως βασική αιτία βίας και κοινωνικής απομόνωσης, ως ένα χαζό και ανούσιο μέσο που δεν μπορεί να επηρεάσει θετικά τη ψυχή του ανθρώπου. Σε συζητήσεις με φίλους, γνωστούς και αγνώστους παρατηρεί κανείς την έκπληξή τους στο άκουσμα της λέξης «τέχνη» δίπλα στη λέξη «videogames». Όταν δε πολλές φορές περιέγραφα την προσωπική μου εμπειρία με το συγκεκριμένο μέσο, λάμβανα την απάντηση ότι αυτό ακούγεται κάπως παράλογο. Το ερώτημα δεν είναι αν οι άνθρωποι αυτοί έχουν δίκιο ή άδικο, καθώς η απάντηση είναι απλή. Το ερώτημα είναι από που πηγάζει αυτή η άρνηση στην παραδοχή του γεγονότος ότι τα βιντεοπαιχνίδια, όχι απλώς αποτελούν μορφή τέχνης, αλλά έχουν και τον δικό τους διακριτό χώρο ως η 8η των τεχνών.

Continue reading “Τα βιντεοπαιχνίδια ως 8η μορφή τέχνης”