Είναι οι ταινίες που προβάλλουν κάθε χρόνο τα τηλεοπτικά κανάλια την 25η Μαρτίου. Περισσότερο όμως είναι οι ταινίες που αγαπήσαμε, γιατί μετέφεραν το πάθος για επανάσταση και του ήρωες που θυσιάστηκαν για την ελευθερία. Σας παρουσιάζουμε, λοιπόν, με αφορμή τη σημερινή επέτειο 8 από τις αγαπημένες μας ταινίες για την Ελληνική Επανάσταση:
1. Ζάλογγο,Το κάστρο της Λευτεριάς
Οι ηρωικοί Σουλιώτες έχουν καταφέρει να απωθήσουν το ασκέρι του Αλή-Πασά κι ο γενναίος Μαλάμος Δράκος στέλνει τη μητέρα του να ζητήσει το χέρι της Μάρως, ανιψιάς της καπετάνισσας Τζαβέλαινας. Εκείνη παραβλέπει την έχθρα που χώριζε από χρόνια τις δυο φαμίλιες και δέχεται να του δώσει την ανιψιά της, χωρίς όμως να ξέρει ότι η Μάρω αγαπά τον Κίτσο Μπότσαρη. Όταν ο γιος της Φώτος Τζαβέλλας αρραβωνιάζει τη Μάρω με τον Κίτσο, ο Μαλάμος πνίγει τον πόνο του κι εξαπολύει την οργή του κατά των Τούρκων, οι οποίοι προσπαθούν και πάλι να πάρουν το Σούλι. Όμως, μετά τη νίκη του κατά του Τούρκου Μουσλίν Γκιολέκα, ο Μαλάμος δέχεται μια πισώπλατη τουφεκιά και λίγο αργότερα ξεψυχά. Το απάτητο Σούλι καταλαμβάνεται μετά από προδοσία του Πήλιου Γούση. Οι Σουλιώτισσες, προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των Τουρκαλβανών ρίχνονται στον γκρεμό του Ζαλόγγου χορεύοντας, με τα μωρά τους. Οι άντρες αποδεκατίζονται και ο καλόγερος Σαμουήλ ανατινάζει το Κούγκι, παίρνοντας μαζί του στο θάνατο και πολλούς εχθρούς. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Τζαβάλας Καρούσος, Ανδρέας Ζησιμάτος, η Νίνα Σγουρίδου, ο Βύρων Πάλλης, ο Δήμος Σταρένιος,ο Λάκης Σκέλλας, ο Γιάννης Σπαρίδης, ο Νίκος Φέρμας,ο Κώστας Μπαλαδήμας, ο Δημήτρης Βουδούρης,η Έλλη Ξανθάκη ,η Παμφίλη Σαντοριναίου, κ.α. Την μουσική της ταινίας είχε επιμεληθεί ο Μανος Χατζιδάκης.
2. Η λίμνη των στεναγμών
Η Λίμνη των Στεναγμών είναι ελληνικό ιστορικό δράμα του 1959 με τους Ειρήνη Παππά, Ανδρέα Μπάρκουλη, Τζαβαλά Καρούσο και Ελένη Ζαφειρίου. Η ταινία μας μεταφέρει στην προεπαναστατική Ελλάδα και περιγράφει τη σχέση του γιου του Αλή Πασά Μουχτάρ με την Ελληνίδα Ευφροσύνη (κυρά-Φροσύνη). Η κυρα-Φροσύνη είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Ξέροντας ότι θα τιμωρηθεί γι’ αυτή τη σχέση, φυγαδεύει τα παιδιά της στον πατέρα τους και μένει με την πιστή βάγια της στα Ιωάννινα. Πράγματι, η γυναίκα του Μουχτάρ διατάζει τη σύλληψή της, με αποτέλεσμα να βρεθεί στο παλάτι, όπου ο Αλή Πασάς την βλέπει και την ερωτεύεται. Όταν η κυρα-Φροσύνη αποκρούει τον έρωτά του αυτός διατάζει να την πνίξουν στην λίμνη των Ιωαννίνων.
3. Μπουμπουλίνα
Το δίδυμο Ειρήνη Παππά – Αντρέα Μπάρκουλη πρωταγωνίστησε και σ’ αυτή την ταινία, επίσης το 1959, υπό τη σκηνοθεσία του Κώστα Ανδρίτσου. Θέμα της ταινίας είναι η δράση της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας η οποία χήρα πια ταξιδεύει στην Οδυσσό και έρχεται σε επαφή με τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας, παίρνοντας μέρος στην επανάσταση και δωρίζοντας πλοία ακόμα και με την δικιά της προσωπική προσφορά στο μέτωπο του αγώνα.
4. Η έξοδος του Μεσολλογίου
https://www.youtube.com/watch?v=AHe0FCUrcEM
Οι τελευταίες μέρες της ιστορικής πολιορκίας του Μεσολογγίου. Η ταινία απεικονίζει ανάγλυφα την όλη κατάσταση που επικρατούσε στην πόλη, μετά την πολύμηνη πολιορκία των Τούρκων, και αφηγείται τη θαρραλέα προσπάθεια των υπερασπιστών της οι οποίοι επιχειρούν την ηρωική και απελπισμένη έξοδο. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι: Μάνος Κατράκης, Τζαβαλάς Καρούσος, Άννα Ιασωνίδου, Ίλια Λιβυκού, Τάκης Εμμανουήλ, Χριστόφορος Ζήκας.
5. Μαντώ Μαυρογέννους
https://www.youtube.com/watch?v=GZZ13Hgeyx4
Η Μαντώ Μαυρογένους (Τζένη Καρέζη), αρκετά χρόνια μετά την επανάσταση και την ενεργό δράση της, ζητά τη σύνταξη του αγωνιστή και αναθυμάται τη ζωή της. Παρά τις αντιρρήσεις της μητέρας της (Κάκια Παναγιώτου), πρόσφερε την προίκα της για να στηρίξει οικονομικά την επανάσταση. Θυμάται ακόμα τον έρωτά της με τον πρίγκιπα Υψηλάντη (Πέτρος Φυσσούν) και τις δολοπλοκίες των εχθρών τους. Η ταινία του Κώστα Καραγιάννη προβλήθηκε το 1971 και έκοψε πάνω από 200.000 εισιτήρια.
6. Παπαφλέσσας
Ο Παπαφλέσσας ήταν μια πανάκριβη ταινία, που απέσπασε πολλά βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Σε συμπαραγωγή του Τζέιμς Πάρις και της Φίνος Φιλμ, ο Παπαφλέσσας του 1971 παρουσίαζε τη ζωή και τον αγώνα του Γρηγορίου Δικαίου Φλέσσα ο οποίος έμεινε στην ιστορία για την ηρωική του μάχη στο Μανιάκι εναντίον του Ιμπραήμ. O Παπαφλέσσας ήταν γνωστός και ως ο μπουρλοτιέρης των ψυχών. Το καστ συμπλήρωναν ο Χρήστος Πολίτης, η Κάτια Δανδουλάκη, ο Φερνάντο Σάντσο, ο Στέφανος Στρατηγός και ο Δημήτρης Ιωακειμίδη.
7. Η δίκη των δικαστών
Λίγα χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821, το νεοσύστατο ελληνικό κράτος, υπό τη βασιλεία του βαυαρού Όθωνος, προσήγαγε σε δίκη τους μεγάλους οπλαρχηγούς του αγώνα, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και Γεώργιο Πλαπούτα, με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Η περιβόητη αυτή δίκη του 1833, που έγινε στο Ναύπλιο, συγκλόνισε το έθνος, επειδή οι πάντες γνώριζαν ότι οι δύο ήρωες ήταν απολύτως αθώοι. Η ταινία αφηγείται την ιστορία του Αθανασίου Πολυζωΐδη και του Γεωργίου Τερτσέτη, δικαστών στην κατάπτυστη δίκη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, που αρνήθηκαν να υπογράψουν την καταδίκη του καθ’ υπαγόρευση της βαυαρικής Αντιβασιλείας. Τον Πολυζωΐδη έπαιξε ο Νίκος Κούρκουλος και τον Κολοκοτρώνη ο Μάνος Κατράκης.
8. Οι Σουλιώτες
https://www.youtube.com/watch?v=E63TVY5DUIs
Οι Σουλιώτες μαθαίνουν από τη θαρραλέα Βαγγελή (Κάτια Δανδουλάκη) ότι ο Αλή Πασάς (Φερνάντο Σάντσο) σκοπεύει να τους επιτεθεί και να τους θέσει υπό το ζυγό του. Η επίθεσή του όμως θα αποτύχει μπροστά στη γενναία άμυνα που θα προβάλουν οι Σουλιώτες, με αρχηγό τους τον Φώτο Τζαβέλλα (Χρήστος Καλαβρούζος). Η Βαγγελή αγωνίζεται μαζί με τους υπόλοιπους συντοπίτες της και ερωτεύεται τον καπεταν-Κόγκα Δράκο (Γιάννη Κατράνη). Ωστόσο, η προδοσία του Πήλιου Γούση θα φέρει την καταστροφή. Οι Σουλιώτες μάχονται ηρωικά, το Κούγκι ανατινάζεται και οι γυναίκες στο Ζάλογγο, για να αποφύγουν την ατίμωση, αφού στήσουν χορό, ρίχνονται στο βάραθρο κρατώντας τα παιδιά στην αγκαλιά τους.
8η Μαρτίου, Ημέρα της Γυναίκας. Ημέρα Γιορτής και Χαράς. Λουλουδιών και Δώρων. Όμορφα όλα αυτά. Αλλά στην πραγματικότητα η 8η Μαρτίου είναι μία μέρα που αφορά την επανάσταση, την ελευθερία, την διεκδίκηση των δικαιωμάτων της γυναίκας. Είναι η μέρα που περισσότερο από κάθε άλλη αποδίδουμε φόρο τιμής στις γυναίκες που πάλεψαν πριν από εμάς ώστε να είμαστε σε θέση να γιορτάζουμε αυτήν την ημέρα. Σήμερα είναι μέρα αναγνώρισης και συνέχιση του αγώνα για ισότητα. Η 8η Μαρτίου είναι η ημέρα αναζήτησης της δικαιοσύνης. Είναι μία ξεκάθαρη απόδειξη της αξίας και της αστείρευτης δύναμης της γυναίκας. Γι’αυτό και μεις σας παρουσιάζουμε 15 ταινίες που ταιριάζουμε απόλυτα με την σημερινή μέρα καθώς προβάλλουν με όμορφο και δομημένο τρόπο αυτήν την θέληση και αυτήν την δύναμη των γυναικών και ταυτόχρονα ικανοποιούν επαρκώς την αναγκή για εκπροσώπηση στην μεγάλη οθόνη (και όχι μόνο).
1. Thelma & Louise/ Θέλμα & Λουίζ (1991)
Η Θέλμα, καταπιεσμένη νοικοκυρά, και η Λουίζ, επαγγελματίας σερβιτόρα, αποφασίζουν να προσφέρουν στον εαυτό τους ένα weekend απόδρασης, που όμως μετατρέπεται σ’ εφιάλτη. Ξεκινούν ένα road trip προκειμένου να ξεφύγουν από λάθη και καταπιεστικές καταστάσεις του παρελθόντος. Στη διαδρομή τους για τον νότο της Αμερικής ζουν ένα σαββατοκύριακο που τα περιλαμβάνει όλα από έρωτες, εξομολογήσεις και κυνηγητό με την αστυνομία μέχρι την τελική τους κατάληξη και απελευθέρωση. Η εμβληματική ταινία του Ρίντλεϊ Σκοτ «Θέλμα και Λουίζ» με πρωταγωνίστριες τη Τζίνα Ντέιβις και τη Σούζαν Σάραντον κατέχει μία σημαντική θέση στην ιστορία του κινηματογράφου καθώς κατάφερε από χαμηλού προυπολογισμού ταινία να μετατραπεί σε μία πλούσια παραγωγή σημειώνοντας τεράστια καλλιτεχνική και ειπρακτική πορεία.
“You’ve always been crazy, this is just the first chance you’ve had to express yourself.”
– Louise Sawyer.
2. G.I. Jane/ Η επίλεκτη (1997)
Σε μία δύσκολη περίοδο για τις στρατιωτικές δυνάμεις της Αμερικής, μια γυναίκα κατατάσσεται στις ειδικές δυνάμεις. Κανείς δεν περιμένει την επιτυχία της, αφού στο συγκεκριμένο σώμα ένα 60 % των αντρών τα παρατάει. Όμως, η Ο’Νιλ θέλει να τους βγάλει όλους λάθος. Μια ταινία χωρίς περίπλοκες ανατροπές ή φανταχτερές σκηνές μάχης. Ωστόσο, είναι, ίσως, μία από τις λίγες ταινίες που μας δείχνουν πραγματικά ποια είναι η δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος και σε αυτή την περίπτωση, ειδικά των γυναικών. Το «G.I. Jane» περιλαμβάνει μερικές αξέχαστες σκηνές, ενώ η πλοκή εξελίσσεται άψογα, καθιστώντας το φιλμ κλασικό.
“I never saw a wild thing sorry for itself. A small bird will drop frozen dead from a bough without ever having felt sorry for itself.”
– D. H. Lawrence (G.I. Jane)
3. Erin Brockovich / ΕΡΙΝ ΜΠΡΟΚΟΒΙΤΣ (2000)
Η Έριν Μπρόκοβιτς, δις διαζευγμένη μητέρα τριών παιδιών, άνεργη και χωρίς πτυχίο, προσλαμβάνεται ως απλή υπάλληλος σε δικηγορικό γραφείο, ανακαλύπτει τυχαία μια υπόθεση μολυσμένου ύδατος και δίνεται με πάθος σ’ αυτήν, παρά το γεγονός ότι δεν έχει τα τυπικά νομικά προσόντα. Πόσο δύναμη μπορεί να κρύβει μέσα της μια γυναίκα; Πόσο πάθος για ζωή και δικαιοσύνη;
Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, η ιστορία της Έριν Μπρόκοβιτς αφορά μια πολύ δυνατή και παράλληλα πολύ ευαίσθητη γυναίκα. Οι συνθήκες της ζωής της είναι τέτοιες που οι συνηθισμένες γυναικείες αδυναμίες αποτελούν… πολυτέλεια. Μπορεί να μην είναι ιδιοφυΐα, αλλά η επιμονή και η πραγματική ανησυχία της για την τύχη των άλλων της επέτρεψε να πετύχει το ακατόρθωτο: να κερδίσει μια μάχη ενάντια σε μία τεράστια εταιρεία. Εκείνες τις ημέρες που αισθάνεστε πως δεν έχετε πλέον κουράγιο, απλά παρακολουθήσετε αυτή την ταινία και πάλι.
4. Legally Blonde/ Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΞΑΝΘΙΑΣ (2001)
Η ξεκαρδιστική κωμωδία, με πρωταγωνίστρια την Ρις Γουίδερσπουν στον ρόλο της Ελ, μιας φαινομενικά ελαφρόμυαλης ξανθιάς, η οποία βάζει πείσμα να περάσει στην Νομική του Χάρβαρντ, όταν ο αγαπημένος της, ο οποίος έχει πολιτικές φιλοδοξίες, την παρατά γιατί θεωρεί ότι δεν του ταιριάζει μια σύζυγος χαμηλού πνευματικού επιπέδου. Παρά τις αντίξοες συνθήκες και την αρχική εχθρότητα των συμφοιτητών της, η Ελ καταφέρνει να εντυπωσιάσει με την εξυπνάδα της και με τους ευγενικούς της τρόπους. Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 13 Ιουλίου 2001 και απέσπασε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς, με τους περισσότερους να επαινούν την ερμηνεία της Γουίδερσπουν. Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι έδειξε ότι μια γυναίκα, και δη ξανθιά, μπορεί να καταφέρει αυτό που θέλει με την θέληση, την εξυπνάδα, το θάρρος, το πείσμα και την πίστη στον εαυτό της.
“It is with passion, courage of conviction, and strong sense of self that we take our next steps into the world, remembering that first impressions are not always correct. You must always have faith in people. And most importantly, you must always have faith in yourself. “
– Elle’s Graduation Speech
5. THE HOURS/ ΟΙ ΩΡΕΣ (2002)
Μία ημέρα από τη ζωή τριών γυναικών που ανήκουν σε διαφορετικές εποχές (1920, 1950, 2000) και που φαινομενικά δεν τις ενώνει τίποτα, πέρα από το μυθιστόρημα “Η κυρία Νταλογουέι” της Βιρτζίνια Γουλφ. Έχουν όμως κοινό σημείο αναφοράς, ότι αναζητούν νόημα στη ζωή τους, παλεύουν ενάντια στις κοινωνικές επιταγές και συμβάσεις της εποχής τους, φλερτάρουν με την ιδέα της τρέλας ή της αυτοκτονίας (όταν δεν την αντιμετωπίζουν κατάματα), εκφράζουν ανοικτά ή αντίθετα κρατούν καταπιεσμένη την αμφισεξουαλικότητά τους. Ευαίσθητη ταινία γύρω από τη γυναικεία αφύπνιση και συνειδητοποίηση, με έντονο φιλολογικό χαρακτήρα. Η ταινία βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Michael Cunningham και διαθέτει μια ισχυρότατη τριάδα πρωταγωνιστριών. Nicole Kidman, Julianne Moore και Meryl Streep ενώνουν τις δυνάμεις τους, σε μια ταινία που δίνει με μοναδικό τρόπο τα αδιέξοδα των γυναικών και τις προσπάθειές τους να δώσουν νόημα στη ζωή τους.
Η ταινία είναι ύμνος στη γυναικεία ψυχοσύνθεση και στην καταπιεσμένη διαχρονικά γυναικεία φύση. Από την καταπίεση του 1920 και της Virginia Woolf έως και την καταπίεση το 2000.Μια ταινία επικεντρωμένη στην καταπίεση, στις νευρώσεις, στους περιορισμούς και τα κοινωνικά στερεότυπα. Οι κεντρικές έννοιες γύρω απο τις οποίες δομείται η ταινία είναι η μοναξιά, η εγκατάλειψη, η ρουτίνα, η απόγνωση, η αυτοκτονία, το μόνιμο κυνήγι της ευτυχίας και ο θάνατος. Ταινία που έχει τη δύναμη, όσο παράξενο ή αφελές και αν ακούγεται, να σε επηρεάσει και τελειώνοντας να σε κάνει να αναρωτηθείς γύρω απο τα βασικά θέματα που θίγει, που είναι κυρίως υπαρξιακής φύσεως.
And maybe because she’s confident, everyone thinks she’s fine… but she isn’t.
6. Mona Lisa Smile/ ΤΟ χαμογελο τησ μονα λιζα (2003)
Το 1953, μια φιλελεύθερη καθηγήτρια προσλαμβάνεται για να διδάξει Ιστορία Τέχνης σ’ ένα ακριβό κολέγιο θηλέων. Σύντομα έρχεται σε σύγκρουση με τις συντηρητικές δομές του κολεγίου, αλλά και με τη νοοτροπία των μαθητριών της, οι οποίες στην πλειονότητά τους έχουν ως μόνη επιθυμία να παντρευτούν, αδιαφορώντας για πανεπιστημιακή ή άλλη καριέρα. Ένα έργο που διδάσκει σχετικά με την αξία της αξιοπρέπειας, το θάρρος, και το πόσο σημαντικό είναι αν μένουμε πιστοί στον στόχο μας. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα στην ταινία αυτή είναι το πως περνάει στον θεατή το μήνυμα πως ο καθένας πρέπει να σκέφτεται και να αποφασίζει για τον εαυτό του. Χάρης στους ηθοποιούς (τρομερή ερμηνεία της Julia Roberts) και στην ουσία της, η συγκεκριμένη ταινία δεν είναι απλά μια του είδους ούτε απευθύνεται στις φεμινίστριες αλλά έχει παγκόσμια απήχηση.
“Not all who wander are aimless. Especially not those who seek truth beyond tradition, beyond definition, beyond the image.”
7. Million Dollar Baby (2004)
Ένας παλαίμαχος προπονητής του μποξ, με πάθος για την κέλτικη λογοτεχνία, αλλά και εσωτερική οδύνη για την απώλεια επαφής με την κόρη του, δέχεται ύστερα από πολλούς δισταγμούς να αναλάβει την προπόνηση μιας 30χρονης σερβιτόρας, η οποία, αν και μεγάλη σε ηλικία, φαίνεται να έχει ταλέντο στη γυναικεία πυγμαχία. Η χρυσή σφαίρα ερμηνείας επάξια πήγε στη Hilary Swank. Η ταινία Million Dollar Baby, είναι εντελώς μαγευτική κυρίως λόγω της ασυμβίβαστης απεικόνισης της πραγματικότητας. Δείχνει την πραγματική σοβαρότητα και σκληρότητα της ζωής όπως ακριβώς είναι. Μερικές φορές, η ζωή φέρνει προκλήσεις που μόνο οι αποφασιστικοί, άφοβοι και παθιασμένοι άνθρωποι μπορούν να αντιμετωπίσουν. Ο σκηνοθέτης Clint Eastwood κατάφερε να απεικονίσει τις λεπτές λεπτομέρειες αυτών των καταστάσεων, ενώ οι ηθοποιοί ζουν και αναπνέουν μέσα από τους ρόλους τους ώστε να μας δώσουν μια συναισθηματική απόδοση της ταινίας.
“It’s the magic of risking everything for a dream that nobody sees but you.”
8. The Devil Wears Prada/ Ο Διάβολος Φοράει Prada (2006)
Ο κόσμος της μόδας είναι αδιαμφισβήτητα όμορφος. Αλλά είναι επίσης σκληρός στον ίδιο βαθμό. Ακόμη και το πιο μικρό λάθος μπορεί να σπρώξει κάποιον στον πάτο από την κορυφή. Η Άντι, μια τελειόφοιτος σχολής δημοσιογραφίας με μποέμ αντιλήψεις για τη ζωή και τη μόδα, υποφέρει τα πάνδεινα από το αυταρχικό αφεντικό της, Μιράντα Πρίστλι, διευθύντρια διάσημου περιοδικού μόδας, που της αρέσει να εξευτελίζει τους ανθρώπους οι οποίοι δουλεύουν σαν σκλάβοι γύρω της. Οι συντελεστές του «Ο Διάβολος Φοράει Πράντα», ποτέ δεν είχαν την πρόθεση να φτιάξουν μια τόσο επιδραστική ταινία. Είναι παρόμοια με άλλες που συνδυάζουν κωμωδία με δράμα. Παρ ‘όλα αυτά, είναι μια εξαιρετική παραγωγή. Αμέριμνη, αστεία και με μια στοχαστική πλοκή που παίρνει ζωή από τις Meryl Streep και Anne Hathaway.
“Everyone wants to be us (…) Truth is, only I can do what I do.”
-Miranda Priestly
9. Julie & Julia/ Τζουλι & Τζουλια (2009)
Το 1948 η Τζούλια Τσάιλντ και ο διπλωμάτης σύζυγός της βρίσκονται στο Παρίσι, όπου εκείνη αποφασίζει, για να σκοτώσει το χρόνο της, ν’ ασχοληθεί με τη μαγειρική. Μισόν αιώνα μετά, η 30χρονη Τζούλι Πάουελ βάζει μπρος ένα φιλόδοξο σχέδιο: να μαγειρέψει σε 365 μέρες τις 524 συνταγές της διάσημης σεφ Τζούλια Τσάιλντ. Πρόκειται για την πρώτη αμερικάνικη ταινία που εμπνεύστηκε από ένα blog, το πολύ επιτυχημένο blog της Τζούλι Πάουελ η οποία έβαλε σκοπό ζωής να μαγειρέψει μέσα σε 365 ημέρες, 564 συνταγές μαγειρικής της σεφ Τζούλιας Τσάιλντς. Η Νόρα Έφρον δημιουργεί μία ευχάριστη και ρομαντική ταινία που σε πρώτο πλάνο κυριαρχούν οι γαστρονομικοί πειραματισμοί και σε δεύτερο η ζωή και το έργο δύο γυναικών σε δύο διαφορετικές χρονικές στιγμές.
“I was drowing and she pulled me out of the ocean” – Julie Powell
10. Eat Pray Love (2010)
Ένα ακόμα αριστούργημα με την αγαπημένη Julia Roberts. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομότιτλο αυτοβιογραφικό βιβλίο της Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ. Η Λιζ είχε τα πάντα τα οποία μια μοντέρνα γυναίκα υποτίθεται ότι πρέπει να έχει: σύζυγο, σπίτι, καριέρα. Παρ’ όλα αυτά όμως, βρίσκεται σε απόγνωση, μπερδεμένη και ψάχνει αυτό που πραγματικά θέλει στη ζωή. Καταλαβαίνοντας ότι έχει εγκλωβιστεί σε έναν τυπικό γάμο, αποφασίζει να χωρίσει και να ξεκινήσει από τη Νέα Υόρκη ένα ταξίδι στον κόσμο, προκειμένου να βρει την εσωτερική ισορροπία και τον πραγματικό εαυτό της.
“You are, after all, what you think. Your emotions are the slaves to your thoughts, and you are the slave to your emotions.”
― Elizabeth Gilbert (Eat, Pray, Love)
11. Made in Dagenham/ Γυναικεσ ετοιμεσ για ολα (2010)
Το 1968 οι 187 εργαζόμενες στο γιγάντιο εργοστάσιο της αυτοκινητοβιομηχανίας Ford στο Ντάγκεναμ του Λονδίνου κατεβαίνουν σε απεργία, αρχή μιας σειράς αλλαγών σε όλα τα μέχρι τότε εθνικά εργασιακά δεδομένα. Πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η βραβευμένη με Χρυσή Σφαίρα Σάλι Χόκινς, στον ρόλο της Ρίτα Ο Γκράντι, που στάθηκε καταλύτης για την απεργία της Ford στο Dagenham του 1968, την οποία οργάνωσαν 187 εργαζόμενες στο εργοστάσιο, και η οποία οδήγησε στην υπογραφή του Συμφώνου Ισότητας των Μισθών για όλους (Equal Pay Act). «Η ιδέα για την ταινία αυτή προέκυψε από μια ραδιοφωνική εκπομπή του Radio 4, με τίτλο «The Reunion», όπου οι γυναίκες αυτές ήταν στον ραδιοφωνικό «αέρα», μιλώντας για την απεργία του 1968.»
12. THE HELP/ Υπηρέτριες (2011)
Στο Μισισίπι του 1963 μια νεαρή κοπέλα η οποία θέλει να γίνει συγγραφέας παίρνει συνέντευξη από τις μαύρες υπηρέτριες της συνοικίας της, γεγονός που αναστατώνει τη συντηρητική κοινότητα της πόλης της.
Η ταινία είναι βασισμένη σε ένα από τα πιο πολυσυζητημένα βιβλία των τελευταίων χρόνων και νο1 στη λίστα τίτλων-εμπορικών φαινομένων των New York Times. Το ομότιτλο μυθιστόρημα, βασισμένο σε πραγματικές ιστορίες απάνθρωπης εκμετάλλευσης αφρο-αμερικανών γυναικών σε σπίτια πλούσιων λευκών στις αρχές του 1960, έγινε ταινία το 2011 από τον Τέιτ Τέιλορ, σκηνοθέτη φίλο της συγγραφέα Κάθριν Στόκετ, οδηγώντας στα Όσκαρ αυτή την απίστευτη ιστορία, αλλά και το εξαίρετο καστ που ενσαρκώνει τους χαρακτήρες. Υπήρξε υποψήφια για καλύτερη ταινία, Α’ και Β’ γυναικείου ρόλου, ενώ η συγκλονιστική ερμηνεία της Οκτάβια Σπένσερ σάρωσε κυριολεκτικά όλες τις βραβεύσεις διεθνώς σε αυτή τη κατηγορία (Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, BAFTA, και πλήθος άλλων κινηματογραφικών ενώσεων).
“You is kind. You is smart. You is important.”
– Aibileen Clark
13. Suffragette/ Οι Σουφραζέτες (2015)
Η Μοντ, μια μαχητική πλύστρα από το Μπέθναλ Γκριν του Λονδίνου, ενεργοποιείται σταδιακά στον αγώνα των Σουφραζετών για το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες. Η εμπλοκή της στο ακτιβιστικό κίνημα τη φέρνει αντιμέτωπη με το συντηρητικό κοινωνικό περίγυρο, αλλά κυρίως με τον άντρα της Σόνι. Οι σουφραζέτες (ο όρος χρησιμοποιήθηκε χλευαστικά από το Βρετανικό τύπο) ήταν δυναμικές ακτιβίστριες που διέκριναν πως ο ειρηνικός αγώνας τους δεν θα έχει τα αποτελέσματα που περίμεναν, οπότε ανέλαβαν ένοπλη ριζοσπαστική δράση και στράφηκαν στη βία ως μοναδική πλέον επιλογή για να γίνουν γνωστά τα αιτήματα τους. Όμως το τίμημα που πλήρωσαν ήταν μεγάλο. Συλλήψεις και φυλακές, άγρια βασανιστήρια και απεργίες πείνας, πέρα από το κόστος που πληρώνουν και στην προσωπική ζωή, ήταν πλέον ρουτίνα για τις σουφραζέτες που κινούνταν πια στο χώρο της παρανομίας. Τελικά, διεκδικώντας τα δικαιώματα των γυναικών με πυγμή και θέληση, ο αγώνας τους δικαιώθηκε και μας οδήγησε στα σημερινά δεδομένα.
14. Hidden Figures/ ΑΦΑΝΕΙΣ ΗΡΩΙΔΕΣ (2016)
Η ιστορία των Κάθριν Τζόνσον, Ντόροθι Βον και Μέρι Τζάκσον, τριών Αφροαμερικανίδων επιστημόνων που, κόντρα σε όλες τις προκαταλήψεις της Αμερικής των αρχών του ’60, προσπαθούν να κάνουν τη διαφορά δουλεύοντας για το διαστημικό πρόγραμμα της NASA. Πολλοί λίγοι είναι εκείνοι που γνωρίζαν την ύπαρξη και την επιστημονική παρακαταθήκη των τριών αυτών γυναικών στην παγκόσμια ιστορία, πρωτού κυκλοφορήσει η ταινία. Το γεγονός αυτό αποτελεί μια ακόμα απόδειξη για το πώς οι γυναίκες, και οι ιδίως οι έγχρωμες γυναίκες, παραλείπονται απο τα ιστορικά γεγονότα.
‘Every time we have a chance to get ahead, they move the finish line.’
15. WONDER WOMAN (2017)
Εκπαιδευμένη ως πολεμίστρια, η πριγκίπισσα των Αμαζόνων Νταϊάνα (Gal Gadot) εγκαταλείπει το απομονωμένο νησί της και ακολουθεί έναν Αμερικανό πιλότο στην πρώτη γραμμή του μετώπου του Α΄ Παγκοσμίου, με σκοπό να σταματήσει τα ολέθρια σχέδια του θεού του πολέμου Άρη. Παρά τις διαφωνείες που μπορεί να προκύψουν, δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτό το άρθρο η πρώτη solo ταινία με female protagonist στην παγκόσμια κινηματογραφική βιομηχανία των σουπερ ηρωών. Τι παραπάνω θα μπορούσε να ειπωθεί για αυτήν την ταινία, που να μην έχει ήδη ειπωθεί; Η αναπαράσταση του γυναικείου φύλου στην ταινία αυτή έφερε τα πάνω κάτω την κυριαρχία του ανδρικού φύλου, κατέρριψε όλα τα στερεότυπα και τα σεξιστικά σχόλια για τις γυναίκες υπερ-ηρωίδες, έσπασε ρεκόρ στα box office και ενέπνευσε εκατομμύρια νέα κορίτσια σε όλον τον κόσμο
“You are stronger than you believe. You have greater powers than you know.” – Antiope
“I will fight for those who cannot fight for themselves.” —Diana
“Because no matter how small an act of kindness or generosity or simple positivity you put out into the world, it will make a difference.” – Wonder Woman comic
“If it means interfering in an ensconced, outdated system, to help just one woman, man or child…I’m willing to accept the consequences.” —Wonder Woman #170
BONUS – CAPTAIN MARVEL (2019)
Πέμπτη 7 Μαρτίου εμφανίστηκε γι πρώτη φορά στους ελληνικούς κινηματογράφους η ταινία Captain Marvel. Χρειάστηκε να φτάσουν τις 21 οι παραγωγές της Marvel για να δούμε την πρώτη αυτόνομη ταινία υπερηρωίδας, με την τιμή να απονέμεται στην Captain Marvel, μία εκ των ισχυρότερων στην ιστορία της εταιρείας. Σε αντίθεση με το αντίπαλον δέος της Wonder Woman, η Captain Marvel δεν είναι Αμαζόνα, αλλά η θαρραλέα πιλότος πολεμικών αεροσκαφών Κάρολ Ντάνβερς. Όταν τη γνωρίζουμε στην ταινία όμως, η ίδια έχει ελάχιστες αναμνήσεις από το παρελθόν. Συντάσσει τις σούπερ δυνάμεις της στο πλευρό της τεχνολογικά προηγμένης φυλής των Κρι ενάντια στους ερπετόμορφους εξωγήινους Σκρουλ, η σύγκρουση μεταξύ των οποίων οδηγεί την Ντάνβερς στη Γη, όπου την περιμένει μια περιπέτεια αυτογνωσίας και μάχης ενάντια στους πραγματικούς εχθρούς της. Η Κάρολ Ντάνβερς είναι μια ηρωίδα που αναζητά τον εαυτό της και με βάση τη δική της οπτική σε ταξιδεύει και η ταινία.
Higher, Further, Faster.
“Fear is not a choice. What you do with it is.” —Captain Marvel #10
Το αποκορύφωμα της περιόδου των βραβεύσεων έφτασε! Πραγματοποιήθηκε χτες αργά το βράδυ η 91η Τελετή Απονομής Βραβείων Όσκαρ. Παρ’ότι τα βραβεία δεν είχαν κάποιον παρουσιαστή για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού, η βραδιά κύλησε ομαλά και ευχάριστα σε γενικές γραμμές. Ο λόγος για το πρωτοφανές αυτό γεγονός ήταν ότι κανείς δεν ήταν πρόθυμος να αναλάβει τον δύσκολο αυτό ρόλο, μετά την παραίτηση του αφροαμερικανού κωμικού Κέβιν Χαρτ εξαιτίας του σκανδάλου με τα ομοφοβικά tweets που είχε δημοσιεύσει παλαιότερα στον λογαριασμό του στο τουίτερ.
Ελλείψει οικοδεσπότη, το ρόλο του opening act ανέλαβαν οι Queen μαζί με τον Adam Lambert και ομολογουμένως ζέσταναν το Kodak Theatre στο οποίο διεξήχθη η τελετή στο Χόλυγουντ, Λος Άντζελες. Μετά την μουσική έναρξη, οι Tina Fey, Maya Rudolph και Amy Poehler ανέβηκαν στη σκηνή για να παρουσιάσουν το βραβείο του Β’ Γυναικείου Ρόλου και ανέλαβαν να σπάσουν κάπως τον πάγο με τα αστεία τους, σχολιάζοντας το γεγονός πως δεν υπάρχει παρουσιαστής και δείχνοντας ότι θα μπορούσαν άνετα να τραβήξουν μόνες τους το βάρος της βραδιάς. Με εύστοχα αστεία αναπλήρωσαν κάπως το κενό του κλασικού κωμικού μονολόγου που έχουμε συνηθίσει και αποχώρησαν έχοντας δώσει τον σωστό τόνο για τη συνέχεια. Έπειτα, μια σειρά από μεγάλα ονόματα ανέλαβαν να αναπληρώσουν το κένο του κεντρικού παρουσιαστή, και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία, παρουσιάζοντας τις υποψηφιότητες ανά κατηγορία. Έτσι η τελετή κύλησε πιο γρήγορα και χωρίς να προκαλεί κούραση, χωρίς να λείπουν φυσικά τα ευτράπελα.
https://www.youtube.com/watch?v=XwbCfVEB5EM
Το Πράσινο Βιβλίο του Πίτερ Φαρέλι με τους Βίγκο Μόρτενσεν, Μαερσάλα Αλί, Λίντα Καρντελίνι, είναι η ταινία της χρονιάς, καθώς κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Παρά το γεγονός ότι τα μεγάλα φαβορί ήταν Ρόμα και Η Ευνοούμενη, με δέκα υποψηφιότητες το καθένα, μεγάλος νικητής της βραδιάς αναδείχθηκε το Bohemian Rhapsody με 4 Όσκαρ, με το Black Panther, Green Book και το Ρομά να ακολουθούν με 3.
Εκτός από το όσκαρ Καλύτερης ταινίας, το Πράσινο Βιβλίο κέρδισε και το όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου. Δύο μόλις χρόνια μετά το Όσκαρ του για το «Moonlight» και έχοντας διακριθεί ήδη στις Χρυσές Σφαίρες, τα SAG, τα BAFTA και τα βραβεία αρκετών κριτικών ενώσεων, ο Μαχέρσαλα Αλι κέρδισε το Όσκαρ Β΄Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο «Πράσινο Βιβλίο» του Πίτερ Φαρέλι . Πρόκειται για την δεύτερη νίκη του ηθοποιού στη δεύτερη υποψηφιότητά του . «Προσπάθησα να αποδώσω την ουσία του Δρ. Ντον Σέρλεϊ» είπε ο Μαχέρσαλα Αλι παραλαμβάνοντας το βραβείο και ευχαρίστησε τον συμπρωταγωνιστή του, Βίγκο Μόρτενσεν και τον σκηνοθέτη Πίτερ Φαρέλι, ενώ αφιέρωσε το βραβείο στην γιαγιά του που τον έπεισε πως ό,τι θέλει, μπορεί να το κάνει.
Η ταινία του Λάνθιμου παρά τις 10 υποψηφιότητες, πήρε μόνο το Α’ Γυναικείου Ρόλου. Η Ολίβια Κόλμαν ήταν όντως εξαιρετική στον ρόλο της και κατάφερε να αφήσει πίσω τις αντιπάλους της. Με το πού ακούστηκε το όνομά της έτρεξε πλάι της ο Λάνθιμος για να την αγκαλιάσει. Και εκείνη όμως στην ομιλία της τον ευχαρίστησε πρώτο-πρώτο, λέγοντας πως είναι ο καλύτερος σκηνοθέτης, ενώ εκείνος την άκουγε πολύ συγκινημένος.
«Είναι ξεκαρδιστικό! Αν ξεχάσω κανένα, θα σας σκάσω ένα φιλί μετά. Γιώργο, είσαι ο καλύτερος σκηνοθέτης με την καλύτερη ταινία. Έμα (Στόουν) και Ρέιτσελ (Βάις), με κάνατε ευτυχισμένη κάθε μέρα. Γκλεν Κλόουζ, είσαι το είδωλό μου, δεν ήθελα να έρθουν έτσι τα πράγματα» είπε, φανερά συγκινημένη, η Ολίβια Κόλμαν, η οποία ευχαρίστησε την ατζέντη της, την οικογένειά της, τα παιδιά της που παρακολουθούν την τελετή από το σπίτι, και τον σύζυγό της, τον καλύτερό της φίλο εδώ και 20 χρόνια όπως είπε.
https://www.youtube.com/watch?v=hy8z_Tq_VHo
Θρίαμβος στα Οσκαρ για τον Κουαρόν: Κέρδισε βραβείο Σκηνοθεσίας, Φωτογραφίας και Καλυτερης Ξένης Ταινίας για το Ρόμα (Roma). Πρόκειται για τον πρώτο δημιουργό που κερδίζει το βραβείο σκηνοθεσίας με μια ασπρόμαυρη, ξενόγλωσση, ισπανόφωνη ταινία. Ο Μεξικανός σκηνοθέτης έχει ήδη κερδίσει ένα Όσκαρ Σκηνοθεσίας, για το «Gravity», το 2014. «Ποτέ δεν θα βαρεθώ να βρίσκομαι εδώ!» είπε ο Αλφόνσο Κουαρόν, ευχαριστώντας τις δύο πρωταγωνίστριές του, τους συνεργάτες του, την Ακαδημία, το Μεξικό και την οικογένειά του. Στα αξιοσημείωτα το γεγονός ότι Alfonso Cuaron, έγινε ο πρώτος σκηνοθέτης που κέρδισε Όσκαρ για τη διεύθυνση φωτογραφίας της ίδιας του της ταινίας. Το εν λόγω βραβείο είναι και το πρώτο που κέρδισε το Netflix στην ιστορία του, με τα άλλα δύο να ακολουθουν. Ιδιαίτερη ήταν η στιγμή που ο Χαβιέ Μπαρδέμ, παραδίδοντας το βραβείο Καλύτερης Ξένης Ταινίας στο Ρόμα, έστειλε το δικό του μήνυμα εναντίον του Τραμπ. “Δεν υπάρχουν σύνορα, κανένα τείχος δεν μπορεί να σταματήσει το ταλέντο”, είπε χαρακτηριστικά, μιλώντας στα Ισπανικά.
Και ο θρίαμβος για το Netflix δεν σταματάει εδώ, καθώς κέρδισε και το όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους με το “Period. End of A Sentence.”. Όταν η Rayka Zehtabchi, η σκηνοθέτις του νοκιμαντέρ μικρού μήκους “Period. End of Sentence.” ανέβηκε στη σκηνή ήθελε να κάνει ξεκάθαρο ότι δεν κλαίει γιατί έχει περίοδο, αλλά από τη συγκίνησή της που κέρδισε το Όσκαρ της αντίστοιχης κατηγορίας.
“Δεν κλαίω γιατί έχω περίοδο. Κλαίω γιατί δεν το πιστεύω ότι μία ταινία που αφορά την περίοδο μόλις κέρδισε ένα Όσκαρ’, δήλωσε η Ινδή σκηνοθέτις, κερδίζοντας τις φωνές και τα χειροκροτήματα των παρευρισκομένων.
https://www.youtube.com/watch?v=7PCt_WE6mqI
Το Black Panther έδωσε στη Marvel τα πρώτα Όσκαρ της ιστορίας της. Η υποψηφιότητα του ‘Black Panther’ για το Όσκαρ καλύτερης ταινίας (ανάμεσα σε 7 συνολικά υποψηφιότητες), ήταν από μόνη της μια ιστορική στιγμή για τη Marvel Studios. Μπορεί η ταινία του Ryan Coogler να μην κατάφερε να σηκώσει το συγκεκριμένο αγαλματίδιο (οι πιθανότητες ήταν έτσι κι αλλιώς λίγες), έφερε ωστόσο στην Marvel τα πρώτα Όσκαρ της ιστορίας της.Η Ruth E. Carter, έγινε η πρώτη μαύρη δημιουργός που κερδίζει το Όσκαρ καλύτερων κοστουμιών, σε ακόμη μία ιστορική στιγμή της βραδιάς, η Hannah Beachler ήταν η πρώτη μαύρη δημιουργός που είχε ποτέ υποψηφιότητα Σκηνογραφίας και κέρδισε, ενώ η ταινία πήρε σπίτι και το αγαλματίδιο για το καλύτερο μουσικό score, χάρη στον ταλαντούχο κύριο Ludwig Göransson.
Έξαλλος έγινε ο Σπάικ Λι, του οποίου «BlacKkKlansman» ήταν υποψήφιο για Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας, όταν άκουσε πως το πολυπόθητο χρυσό αγαλματίδιο κατέκτησε το Green Book. O σκηνοθέτης ενοχλήθηκε από την ανακοίνωση και μάλιστα επιχείρησε να φύγει από το Dolby Theater. Tελικά, επέστρεψε και γύρισε την πλάτη του στη σκηνή την ώρα που μιλούσαν οι δημιουργοί του Green Book. Τελικά, κέρδισε το Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου, το πρώτο της καριέρας του, και το πανηγύρισε έξαλλα.
«Ας κάνουμε τη σωστή επιλογή, ας επιλέξουμε την αγάπη εναντίον μίσους, ας κάνουμε το σωστό» είπε ο Σπάικ Λι στον φορτισμένο ευχαριστήριο λόγο του αναφερόμενος στους Αφροαμερικανούς προγόνους του που έχτισαν τη χώρα, μέσα από τη σκλαβιά και τη φτώχεια.
Η «μεταμόρφωση» του Ράμι Μάλεκ στον θρυλικό frontman των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι, στην ταινία «Bohemian Rhapsody» του Μπράιαν Σίνγκερ, χάρισε στον Αμερικανό ηθοποιό το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου. Η βράβευση αυτή κάνει τον 38χρονο Μάλεκ έναν από τους νεότερους νικητές στη συγκεκριμένη κατηγορία.
«Ευχαριστώ πολύ όλους εσάς που με φέρατε εδώ, όλους όσους με βοηθήσατε και στοιχηματίσατε πάνω μου, κι ας μην ήμουν η πιο προφανής επιλογή. Είμαι γιος μεταναστών από την Αίγυπτο, Αμερικανός πρώτης γενιάς κι η ιστορία μου γράφεται τώρα κι είμαι ευγνώμων σε όποιον πίστεψε σε μένα, θα κρατήσω αυτή τη στιγμή σαν θησαυρό» είπε ο Μάλεκ που δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τους Queen και τους συντελεστές της ταινίας, εκτός από τον σκηνοθέτη της Μπράιαν Σίγνκερ που απολύθηκε μετά τα σκάνδαλα για σεξουαλική παρενόχληση που ήρθαν στο φως.
Τον ευχαριστούμε, επίσης, που μας χάρισε μία από τις πιο αστείες στιγμές των φετινών βραβείων που έγινε viral, όταν γλίστρησε και έπεσε από την σκηνή από τον ενθουσιασμό και την ταραχή του κατά την επιστροφή του στην θέση του. Ευτυχώς, ο ηθοποιός είναι καλά (του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες) και απόλαυσε ευτυχισμένος το υπόλοιπο της βραδιάς.
https://www.youtube.com/watch?v=cVV-JV77jGM
Η Lady Gaga, μαζί με τους Μαρκ Ρόνσον, ‘Αντονι Ροσομάντι και ‘Αντριου Γουάιατ κέρδισαν το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού για το «Shallow» που ακούγεται στην ταινία «Ένα Αστέρι Γεννιέται». Αυτό είναι το πρώτο βραβείο Όσκαρ για την Lady Gaga η οποία είχε διπλή υποψηφιότητα φέτος (τραγουδιού και Α’ Γυναικείου Ρόλου). Μία από τις πιο δυνατές στιγμές της τελετής ήταν όταν η δημοφιλής τραγουδίστρια ανέβηκε στη σκηνή του Dolby Theatre μαζί με τον Μπράντλεϊ Κούπερ και ερμήνευσαν ζωντανά το «Shallow», με το κοινό όρθιο να τους αποθεώνει.
«Έχω δουλέψει πολύ σκληρά σε όλη μου τη ζωή. Δεν είναι μόνο η νίκη, αλλά το όνειρο, το να μην τα παρατάς, το να σηκώνεσαι όρθιος όσες φορές κι αν σε απορρίπτουν. Μην το βάζετε κάτω αν έχετε ένα όνειρο, αν έχετε πάθος δουλέψτε σκληρά» είπε συγκινημένη η Lady Gaga, και ευχαρίστησε την Ακαδημία, τους συνεργάτες της και την οικογένεια της.
Από την άλλη, το κόκκινο χαλί της 91ης τελετής απονομής των Όσκαρ δεν απογοήτευσε. Και από γνώριμους και διάσημους σταρ περπατήθηκε, αλλά και από ανερχόμενα νέα αστέρια. Το γκλάμουρ επέστρεψε, δίνοντας το ετήσιο ραντεβού του με την απαραίτητη αναβίωση του στυλ “old hollywood”, αλλά πιο ανάλαφρο, πιο σύγχρονο και μοντέρνο και πιο πρωτοποριακό από ποτέ άλλοτε. Άλλωστε οι καιροί και οι τάσεις έχουν αλλάξει και εκεί στο Χόλιγουντ μοιάζουν να έχουν αντιληφθεί ότι πρέπει να ανταποκριθούν στις επιταγές της νέας εποχής.
Φυσικά υπήρξαν οι καλοντυμένες και απαστράπτουσες, φυσικά υπήρξαν αυτές που πρώτες υιοθέτησαν όλες τις νέες τάσεις που θα δούμε σε βιτρίνες και περιοδικά τους επόμενους μήνες, φυσικά και υπήρξαν και αυτές που… ατύχησαν. Δεν έλειψαν και οι τολμηρές, αποκαλυπτικές εμφανίσεις.
Υπάρχουν και οι κύριοι που παραδοσιακά περνούν σε δεύτερη μοίρα, όλοι πλην ενός, που φέτος έκλεψε τη δόξα από όλες τις μεγάλες σταρ. Ο λόγος για τον ηθοποιό Billy Porter, ο οποίος έκλεψε την παράσταση. Ο σταρ της σειράς Pose έφτασε από τους πρώτους στο κόκκινο χαλί φορώντας ένα tuxedo gown του οίκου Christian Siriano. Συγκεκριμένα, στο επάνω μέρος φορούσε σακάκι με πουκάμισο και από τη μέση και κάτω μια βελούδινη φούστα σε γραμμή Α. Όπως ήταν φυσικό η εμφάνιση του μονοπώλησε το διαδίκτυο και έγινε αντικείμενο σχολίων από τους χρήστες.
Μετά το τέλος της υπέρλαμπρης τελετής, οι περισσότερες διασημότητες του Χόλιγουντ δεν σταμάτησαν το βράδυ τους με την ολοκλήρωσή της. Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, καλλιτέχνες, μοντέλα, νικητές και ηττημένοι βρέθηκαν μαζί σε ένα πάρτι-θρύλο των Όσκαρ, στο πάρτι του Vanity Fair. Με οικοδέσποινα την Radhika Jones, αρχισυντάκτρια του Vanity Fair, το πάρτι έγινε το μέρος του όπου επιτέλους οι αστέρες μπόρεσαν να χαλαρώσουν, να διασκεδάσουν και, φυσικά, να γιορτάσουν καθώς πέφτουν οι τίτλοι τέλους αυτής της υπέροχης βραδιάς!
Αναλυτικά όλοι οι νικητές των φετινών Όσκαρ
Καλύτερης Ταινίας
Green Book
Σκηνοθεσίας
Αλφόνσο Κουαρόν, Roma
Α’ Ανδρικού Ρόλου
Ράμι Μάλεκ, Bohemian Rhapsody
Α’ Γυναικείου Ρόλου
Ολίβια Κόλμαν, The Favourite
Β’ Ανδρικού Ρόλου
Μαχερσάλα Άλι, Green Book
B’ Γυναικείου Ρόλου
Ρετζίνα Κινγκ, If Beale Street Could Talk
Πρωτότυπου Σεναρίου
Green Book
Διασκευασμένου Σεναρίου
BlackKlansman
Φωτογραφίας
Roma, Αλφόνσο Κουαρόν
Μοντάζ
Bohemian Rhapsody
Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης
Black Panther
Ήχου
Bohemian Rhapsody
Ηχητικού Μοντάζ
Bohemian Rhapsody
Κοστουμιών
Black Panther
Οπτικών Εφέ
First Man
Μουσικής
Λούντβικ Γκόρανσον, Black Panther
Τραγουδιού
Shallow (A Star is Born)
Μακιγιάζ και Κομμώσεις
Vice
Καλύτερης Ταινίας Κινούμενων Σχεδίων
Spider-Man: Μέσα στο Αραχνο-Σύμπαν (Spider-Man: Into the Spider-Verse)
Πέθανε σε ηλικία 77 ετών ο Ελβετός ηθοποιός Bruno Granz, ένας από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς στην Ευρώπη.
Ο Ελβετός καλλιτέχνης είχε συνεργαστεί με πολλούς από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του κόσμου, όπως ο Βιμ Βέντερς («Τα φτερά του έρωτα», «Ένας Αμερικανός Φίλος»), ο Φράνσις Φορντ Κόπολα («Νεότητα χωρίς νιάτα»), και ο Ερίκ Ρομέρ. Είχε παίξει και σε δύο ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου: στο «Μία αιωνιότητα και μία μέρα» (1998) και στο τελευταίο του φιλμ «Η σκόνη του χρόνου».
Ο εκρηκτικός και συνάμα σκοτεινός ρόλος του ως Αδόλφου Χίτλερ στην «Πτώση» τον καθιέρωσε οριστικά το 2004. Ήταν μια από τις πρώτες γερμανικές ταινίες αφιερωμένες στο πρόσωπο του «Φύρερ», σε μια χώρα ακόμη τραυματισμένη από την ανάμνηση της ναζιστικής βαρβαρότητας.
«Με βοήθησε το ότι δεν ήμουν Γερμανός, επειδή μπορούσα να βάλω το διαβατήριό μου ανάμεσα στον Χίτλερ και σε μένα», είχε δηλώσει ο Γκαντς το 2005.
Ο Bruno Granz εγκατέλειψε το σχολείο στην εφηβεία του και ήταν ένας αυτοδίδακτος ηθοποιός.
Η γερμανίδα υφυπουργός Πολιτισμού Μόνικα Γκρίτερς (CDU) χαρακτήρισε τον Μπρούνο Γκαντς «εικόνισμα του γερμανόφωνου θεάτρου» και «εξαιρετικό μετρ της διεθνούς δραματικής τέχνης».
Ο διευθυντής του κινηματογραφικού φεστιβάλ του Βερολίνου, ενός από τα σημαντικότερα στην Ευρώπη μαζί μ’ αυτά των Καννών και της Βενετίας, ο Ντίτερ Κόσλικ, απέτισε επίσης φόρο τιμής στον ελβετό ηθοποιό θυμίζοντας τον ρόλο του στην ταινία «Τα Φτερά του Έρωτα», ο πρωτότυπος γερμανικός τίτλος της οποίας σήμαινε «Ο ουρανός πάνω από το Βερολίνο».
«Έχω την εντύπωση ότι τίποτε δεν θα τον εμποδίσει τώρα να πάει στον ουρανό πάνω από το Βερολίνο», είπε.
Για τον ελβετό Ομοσπονδιακό Σύμβουλο Αλέν Μπερσέ, ο οποίος ήταν πρόεδρος της Ελβετικής Ομοσπονδίας μέχρι το τέλος του 2018, ο Bruno Granz «δεν έπαιζε έναν ρόλο, τον ζούσε».
Δεν υπήρξε ποτέ ακριβώς κατοχυρωμένος πρωταγωνιστής /σταρ αλλά ούτε και «εμβληματικός» καρατερίστας. Δεν είχε το παρουσιαστικό και την στόφα ζεν πρεμιέ αλλά μπορούσε σαφώς να συγκινήσει τις γυναίκες. Διέθετε ευρεία γκάμα και ήταν πολυσχιδής και παραγωγικότατος μέχρι το τέλος. Μόνο το 2018 έπαιξε στο “The Party” της Σάλι Πότερ, στο “Radegund” του Τέρενς Μάλικ, στην ταινία “The Tobacconist” ως Σίγκμουντ Φρόιντ και στο “The House That Jack Built” του Λαρς Φον Τρίερ μεταξύ άλλων (!).
Είναι δύσκολο να ξεδιαλέξει κανείς συγκεκριμένους ρόλους σε μια τόσο εξαντλητική φιλμογραφία, δεν μπορεί να είναι τυχαίο όμως το ότι κάποιοι από τους πιο χαρακτηριστικούς τον τοποθετούσαν σ΄ ένα καθαρτήριο ψυχών ή σ’ ένα προθάλαμο θανάτου. Όπως ο Ζίμερμαν στον «Αμερικανό φίλο» του Βέντερς ή ο Αλέξανδρος στο «Μία αιωνιότητα και μία μέρα» του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Συχνές ήταν και οι εμφανίσεις του σε ρόλους αθώων που συνθλίβονταν από την αδυσώπητη ισχύ εξωπραγματικών περιστάσεων όπως ο κλασικός χαρακτήρας του Τζόναθαν Χάρκερ στο «Νοσφεράτου» του Χέρτζογκ.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι μια τέτοια πορεία χαρίζει στον σπουδαίο αυτό ηθοποιό μια θέση στο βάθρο της υστεροφημίας. Ζει και θα ζει μέσα από τις ταινίες και τους ρόλους του.. Καλό ταξίδι. Σας αφήνουμε με λόγια που εξέφερε ο ίδιος μέσα από το ρόλο του.
Love is in the air σήμερα, 14 Φεβρουαρίου, του Αγίου Βαλεντίνου. Γι’αυτό και μεις σας ετοιμάσαμε μία λίστα με τις πιο ρομαντικές ταινίες που μπορουσαμε να βρούμε για να γιορτάσεται την υπερκαταναλωτική γιορτή των ερωτευμένων. Φυσικά δεν βάλαμε όλες τις επικές ρομαντικές ιστορίες που ξετυλίχτηκαν στην μεγάλη οθόνη (δεν θα μπορείς να πιστέψεις πόσες είναι – ο έρωτας πουλάει) για να μην πάθετε και overload. Σας παρουσιάζουμε, λοιπόν, 20 επικά love story που σίγουρα σου φέρνουν δάκρυα στα μάτια, πεταλούδες στο στομάχι και αγάπη στην καρδιά.
Casablanca – Καζαμπλάνκα (1942)
Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια για τον έρωτα της Ίνγκριντ Μπέργκμαν και του Χάμφρεϊ Μπόγκαρντ. Δυνατός, αληθινός και ανεκπλήρωτος. Η ταινία τοποθετείται στην εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και επικεντρώνεται στο δίλημμα ενός Αμερικανού που ζει στην Καζαμπλάνκα, ο οποίος έχει να επιλέξει μεταξύ της γυναίκας που αγαπάει και της βοήθειας που μπορεί να δώσει σε έναν Τσεχοσλοβάκο αντιστασιακό, σύζυγο της αγαπημένης του, ο οποίος θέλει να διαφύγει από τη γαλλοκρατούμενη Καζαμπλάνκα του Μαρόκο, ώστε να συνεχίσει τον αγώνα κατά του Γ’ Ράιχ.
«Of all the gin joints in all the towns in all the world, she walks into mine»
2. Dirty Dancing (1987)
Το επικότερο καλοκαιρινό love story όλων των εποχών με το επικότερο ρομαντικό soundtrack που υπάρχει. Η νεαρή Φράνσις Χάουζμαν (Jennifer Grey), γνωστή ως “Μπέιμπι”, ξεκινά τις θερινές διακοπές με την αδελφή της και τους συντηρητικούς γονείς της στη κατασκήνωση που πηγαίνουν κάθε χρόνο. Ένα ακόμα βαρετό καλοκαίρι προβλέπεται για τη Φράνσις μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει τον Τζόνι (Patrick Swayze), τον δάσκαλο χορού της κατασκήνωσης. Αρκετά μεγαλύτερός της και περιζήτητος από τις γυναίκες θα κεντρίσει το ενδιαφέρον της και θα αναστατώσει τη μυαλό της. Όταν ένα πρόβλημα υγείας αναγκάσει την παρτενέρ του να αποσυρθεί από το διαγωνισμό χορού που έχει διοργανωθεί, η Φράνσις θα καταφέρει να πάρει τη θέση της. Τα μαθήματα χορού που έκανε κρυφά από όλους δε θα ανατρέψουν μόνο τις προβλέψεις των παρισταμένων εκείνη τη νύχτα αλλά και την ίδια της τη ζωή.
”Νοbody puts Baby in the corner”
3. When Harry Met Sally – Όταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλι (1989)
Υπάρχει φιλία μεταξύ ενός άνδρα και μίας γυναίκας; Ο Χάρι (Billy Crystal) και η Σάλι (Meg Ryan) ήταν φίλοι από μικροί αλλά ποτέ δεν κατάλαβαν ότι είναι πλασμένοι ο ένας για τον άλλο. Πέρασαν χρόνια και πολλές αποτυχημένες σχέσεις για να τα βρουν.
«I came here tonight because when you realize you want to spend the rest of your life with somebody, you want the rest of your life to start as soon as possible.”
4. Pretty woman (1990)
Η ιστορία μιας σύγχρονης σταχτοπούτας. Η ταινία αφηγείται την ιστορία της Βίβιαν Γουόρντ, μιας πόρνης πολυτελείας στο Χόλιγουντ, που προσλαμβάνεται από τον Έντουαρντ Λούις, έναν πλούσιο επιχειρηματία, ως συνοδός του σε διάφορες επαγγελματικές και κοινωνικές εκδηλώσεις και της σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ τους. Η Τζούλια Ρόμπερτς απαιτεί το «παραμύθι» από τον Ρίτσαρντ Γκιρ και το κερδίζει επάξια.
♪♫ Pretty woman, walkin’ down the street Pretty woman the kind I like to meet Pretty woman I don’t believe you, you’re not the truth No one could look as good as you, mercy ♫♪
https://www.youtube.com/watch?v=AuBlUJXTNmw
5. 4 Weddings and A Funeral – 4 γάμοι και 1 κηδεία (1994)
Ο Χιου Γκραντ ως Τσαρλς, ένας Αγγλος εργένης, και η Άντι Μακ Ντάουελ ως Κάρι, μια Αμερικανίδα δημοσιογράφος, ζουν ένα απίστευτο έρωτα αφού πρώτα συναντιούνται σε τέσσερις γάμους και 1 κηδεία, στη διάρκεια μερικών ετών. Όταν έχεις το σωστό timing…
Charles: Why am I always at, uh, weddings, and never actually getting married, Matt?
Matthew: It’s probably ’cause you’re a bit scruffy. Or it could also be ’cause you haven’t met the right girl.
Charles: Ah, but you see, is that it? Maybe I have met the right girls. Maybe I meet the right girls all the time. Maybe it’s me.
6. Titanic – Τιτανικός (1997)
Νομίζω δεν χρειάζεται καν να επιχειρηματολογήσουμε υπέρ αυτής της ταινίας με τα 11 ‘Οσκαρ. Η πιο διάσημη ρομαντική ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου με ένα από τα πιο γνωστά soundtrack στον κόσμο. My heart will go on Jack, *σηκώνει τη γροθιά στον αέρα* . Βέβαια, για να διαλυσουμε και τα όνειρα σας γυρίστηκε μέσα σε μία πλάστική πισίνα. Η ταινία αφηγείται την ιστορία του Τζακ (Leonardo DiCaprio) και της Ρόουζ (Kate Winslet), δύο νεαρών ατόμων από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, που ερωτεύονται πάνω στο πλοίο, ενώ αυτό κάνει το μοιραίο του ταξίδι. Παρόλο που οι δύο αυτοί κεντρικοί ήρωες είναι φανταστικοί, αρκετοί χαρακτήρες βασίζονται σε πραγματικά πρόσωπα. Η Γκλόρια Στιούαρτ υποδύεται την ηλικιωμένη Ρόουζ, που αφηγείται την ιστορία και ο Μπίλι Ζέιν τον αρραβωνιαστικό της νεαρής Ρόουζ. Εδώ που τα λέμε η Ρόουζ μπορεί να είχε κάνει λίγο πιο πέρα στη σανίδα να σωθεί κι ο Τζακ αλλά που…
“I love waking up in the morning not knowing what’s gonna happen or, who I’m gonna meet, where I’m gonna wind up.” —————– “You jump, I jump remember? I can’t turn away without knowing you’ll be alright… That’s all that I want.”
https://www.youtube.com/watch?v=DNyKDI9pn0Q
7. My Best Friend’s Wedding – Ο γάμος του καλύτερού μου φίλου (1997)
Όταν ο κολλητός σου ανακοινώνει πως παντρεύεται και εσύ συνειδητοποιείς ότι ήσουν ερωτευμένη μαζί του όλα αυτά τα χρόνια και προσπαθείς να χαλάσεις τον γάμο μέσα σε 4 μέρες είναι δύσκολα τα πράγματα. Πρωταγωνιστούν η Julia Roberts, ο Dermot Mulroney και ηCameron Diaz.
Michael O’Neill: Kimmy says if you love someone you say it, you say it right then, out loud. Otherwise the moment just… Julianne Potter: Passes you by… Michael O’Neill:Passes you by…
8. You’ve Got Mail – Έχετε μήνυμα στον υπολογιστή σας (1998)
Η πρώτη ρομάντικη ταινία που εμπλέκει την τεχνολογία. Μεγκ Ράιαν και Τομ Χανκς με φόντο τη Νέα Υόρκη σε μία αληθινά τρυφερή ταινία. Ξεκινούν ως εχθροί, συνομιλούν χωρίς να ξέρουν την αληθινή τους ταυτότητα και τελικά ερωτεύονται. Όταν η Κάθλιν αντιλαμβάνεται ότι στο ραντεβού στα τυφλά έρχεται τελικά ο πρώην ορκισμένος εχθρός της συγκινείται.
«I wanted it to be you. I wanted it to be you so badly»
8. Μια βραδιά στο Νότινγκ Χιλ (1999)
Τζούλια Ρόμπερτς και Χιου Γκραντ στα καλύτερά τους. Ο άσημος ιδιοκτήτης ταξιδιωτικού βιβλιοπωλείου, Γουίλ, βρίσκει τον έρωτα της ζωής του στο πρόσωπο της διάσημης Αμερικανίδας ηθοποιού Άννα Σκοτ. Όταν αυτή ανταποκρίνεται, ο Γουίλ γρήγορα θα συνειδητοποιήσει πόσο δύσκολο είναι να έχεις σχέση με μια σταρ του κινηματογράφου.
«After all… I’m just a girl, standing in front of a boy, asking him to love her».
9. Bridget Jones’ Diary – Το ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς (2001)
Μια 32χρονη νευρωτική Λονδρέζα, που μόλις αποφάσισε να βάλει τάξη στην άστατη ζωή της, έχει μια ατυχή ερωτική σχέση με το αφεντικό της, την ίδια ώρα που προσπαθεί να την πλησιάσει ένας μεγαλοδικηγόρος και παλιός οικογενειακός φίλος. Κόλιν Φερθ και Χιου Γκραντ σφάζονται στα πόδια της Ρενέ Ζελβέγκερ. Η θρυλική Μπρίτζετ Τζόουνς μας αρέσει γιατί είναι ένα κορίτσι της διπλανής πόρτας που ψάχνει το μεγάλο, το ωραίο και το αληθινό. Τον έρωτα δηλαδή.
“What I’m trying to say, very inarticulately is that… in fact, perhaps despite appearances, I like you. Very much. Just as you are.”
10. Love actually – Αγάπη Είναι… (2003)
Πρωταγωνιστούν οι Χιου Γκραντ, Έμα Τόμσον, Λίαμ Νίσον, Άλαν Ρίκμαν, Ρόουαν Άτκινσον, Λόρα Λίνεϊ, Κόλιν Φερθ και Κίρα Νάιτλι σε δέκα διαφορετικές ιστορίες ανάμεσα σε πρόσωπα που συνδέονται μεταξύ τους και που συναντώνται στο Χριστουγεννιάτικο Λονδίνο με τη βοήθεια του έρωτα. Πώς να μην αγαπήσουμε αυτή την ταινία με τις άπειρες ιστορίες αγάπης. Η αγάπη, λοιπόν, είναι χαρά και πόνος και απάτη και παιδιά και όλα και τίποτα.
Αξιομνημόνευτη σκηνή όταν ο Tζέιμι λέει στην Αουρέλια που δεν καταλαβαίνει αγγλικά «It’s my favourite time of day, driving you» και εκείνη χωρίς να ξέρει τι της έχει πει του λέει στα πορτογαλικά (που και αυτός δεν τα καταλαβαίνει) «It’s the saddest part of my day, leaving you».
11. How Tο Lose A Guy In 10 Days – Πώς να χωρίσετε σε 10 ημέρες (2003)
Ο Μπέντζαμιν (Matthew McConaughey), διαφημιστής και μεγάλος γυναικοκατακτητής, βάζει στοίχημα ότι θα τον ερωτευτεί θανάσιμα μια γυναίκα μέσα σε 10 μέρες. Για κακή του τύχη επιλέγει την Άντι (Kate Hudson), δημοσιογράφο σε γυναικείο περιοδικό, αγνοώντας ότι για τις ανάγκες ενός άρθρου πρέπει να κάνει έναν άνδρα να την ερωτευτεί και στη συνέχεια να τη χωρίσει μέσα σε 10 μέρες! Πέφτουν όμως στην παγίδα ο ένας του άλλου αλλά και στα δίχτυα του έρωτα. Quec’est romantique!
Ben: You wanted to lose a guy in 10 days, congratulations you did it. You just lost him
Andie: No, I didn’t Ben, cause you can’t lose something you never had.
https://www.youtube.com/watch?v=onqYnw8SR0A
12. The Notebook – Το ημερολόγιο (2004)
Όλοι το ξέρουμε, όλοι το έχουμε δει. Η απόλυτη ιστορία αγάπης βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Nichola Sparks. Πρωταγωνιστούν οι Ράιαν Γκόσλινγκ και Ρέιτσελ ΜακΆνταμς ως ένα νεαρό ερωτευμένο ζευγάρι στις αρχές της δεκαετίας του 1940. Η νεαρή τότε Άλι ερωτεύτηκε παράφορα μέσα στο πέρασμα του χρόνου έναν πρώην στρατώτη και εργάτη, τον Νόα Καλχούν, παρά τις αντιρρήσεις της πλούσιας οικογένειάς της. Την ιστορία τους, την αφηγείται ένας ηλικιωμένος άντρας (Τζέιμς Γκάρνερ) στην ηλικιωμένη Άλι (Τζίνα Ρόουλαντς) που πάσχει από Αλτσχάιμερ και κατοικουν στο ίδιο γηροκομείο. Σπόιλερ Αλέρτ: ο Νόα είναι ο ηλικιωμένος και, εν τέλει, πεθαίνουν μαζί αγκαλιασμένοι.
«So it’s not gonna be easy. It’s going to be really hard; we’re gonna have to work at this everyday, but I want to do that because I want you. I want all of you, forever, everyday. You and me… everyday”.
13. Just Like Heaven – Όπως στον παράδεισο (2005)
Μία από τις πιο άγνωστες ταινίες της σημερινής λίστας, μπορεί να σας θυμίσει λίγο το ένδοξο Ghost του Patrick Sweaze (που απουσιάζει από την λίστα μόνο και μόνο για το γεγονός ότι: Πόσο Πατρικ να αντέξει πια μία γυναίκα;), το Όπως στον Παράδεισο είναι μία γλυκιά κωμωδία που έχει κάτι το μεταφυσικό. Ο Ντέιβιντ μετακομίζει σε ένα διαμέρισμα στο Σαν Φρανσίσκο, όπου η προηγούμενη ένοικος Ελίζαμπεθ κυκλοφορεί ως φάντασμα. Προσπαθώντας να λύσουν το μυστήριο της παράξενης αυτής συγκατοίκησης, ανακαλύπτουν ότι η Ελίζαμπεθ βρίσκεται σε κώμα, όμως οι γιατροί είναι αποφασισμένοι να θέσουν οριστικά τέλος στη ζωή της. Γέλιο και αγωνία για το αν θα έχει ευτυχισμένο τέλος αυτός ο ανορθόδοξος έρωτας μεταξύ της Ρις Γουίδερσπουν και του Μαρκ Ράφαλο.
“He loved her. He wanted her. He needed her. And he needed her now.”
14. The break up – Τα χαλάσαμε (2006)
Η πιο ρεαλιστική προσέγγιση του σύγχρονου έρωτα χωρίς τα σουρεάλ στοιχεία. Η σχέση της Μπρουκ και του Γκάρι περνάει κρίση, και μετά απο έναν ακόμη καυγά η Μπρουκ αποφασίζει να τα χαλάσουν. Κανείς όμως απο τους δυο δεν είναι διατεθιμένος να εγκαταλείψει το σπίτι που μοιράζονταν τα τελευταία χρόνια. Έτσι, οι δυο πρώην θα καταφύγουν σε ένα σωρό τεχνάσματα, τακτικές πολέμου και υποχθόνια κόλπα, για να εξαντλήσουν ο ένας την υπομονή του άλλου, μέχρι κάποιος απο τους δυο να φύγει πρώτος. Η Τζένιφερ Άνιστον και ο Βινς Βον ζουν ένα χωρισμό και αφού αλληλοκαταστρέφουν ο ένας τον άλλο χωρίζουν. Και μετά από καιρό η φλόγα υπάρχει ακόμα… Ουπς.
“It’s not about doing the things you love, it’s about doing things with the one you love.”
https://www.youtube.com/watch?v=dwJyK-V5zfU
15. PS. I love you – Υ.Γ. Σ’ αγαπώ (2007)
Η Χόλι (Hilary Swank) χάνει ξαφνικά τον άντρα της Τζέρι (Gerard Butler), τον έρωτα της ζωής της, λόγω ασθένειας, και μαζί χάνει την γη κάτω από τα πόδια της. Εκείνο που την κρατάει είναι τα γράμματα του Τζέρι που φτάνουν στα χέρια της μυστηριωδώς, εμψυχώνοντάς την να συνεχίσει την ζωή της. Εκείνη, ισορροπώντας ανάμεσα στη λαχτάρα για το επόμενο γράμμα και στη συνειδητοποίηση του αμετακλήτου της κατάστασης, βιώνει ένα οδοιπορικό στο παρελθόν ανοίγοντας παράλληλα ένα παράθυρο στο αύριο. Υ.Σ. Τρομερές Ερμηνείες.
“Finding someone you love and who loves you back is a wonderful, wonderful feeling. But finding a true soul mate is an even better feeling. A soul mate is someone who understands you like no other, loves you like no other, will be there for you forever, no matter what. They say that nothing lasts forever, but I am a firm believer in the fact that for some, love lives on even after we’re gone.”
16. One Day –Μία ημέρα (2011)
Πολύ κλάμα, πολύ στενοχώρια, πολύ θλίψη. Υπάρχουν όμως και αυτοί οι έρωτες που τελειώνουν τόσο άδοξα. H Εμα κι ο Ντέξτερ γνωρίζονται τη βραδιά της αποφοίτησής τους από το πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου στις 15 Ιουλίου του 1988. Εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους -εκείνος δημοφιλές πλουσιόπαιδο, εκείνη αριστούχος ασχημόπαπο- αποφασίζουν να κρατήσουν τη σχέση τους πλατωνική και να παραμείνουν φίλοι. Μία φιλία που γιορτάζουν κάθε χρόνο, την ίδια μέρα – στις 15 Ιουλίου. Οπου και να τους έχουν οδηγήσει οι ζωές τους, αυτή την μέρα συναντιούνται, διηγούνται τις εξελίξεις τους, αλληλοστηρίζονται. Τους παρακολουθούμε σ’ ένα διάστημα 20 χρόνων, να αλλάζουν να μεταμορφώνονται, να επανεκτιμούν, να συνειδητοποιούν ότι οι μεγαλύτεροι έρωτες μπορεί να προκύψουν με τον καλύτερό σου φίλο. Και ότι το νόημα της ζωής σου μπορεί να κρύβεται όχι απλά σε μία ημέρα, αλλά και σε μία στιγμή.
«If I can’t talk to you, then what is the point of you? Of us?».
17. The Fault in our Stars – Το Λάθος Αστέρι (2014)
Η ρομαντική ιστορία (που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του John Green που έγινε φαινόμενο με εκαττομύρια πωλήσεις) δυο καρκινοπαθών εφήβων που συναντιούνται και ερωτεύονται παράφορα. Όταν η Χέιζελ (Shailene Woodley) συναντά τον Ογκάστους (Ansel Elgort), ανακαλύπτει στο πρόσωπό του ένα αδελφό πνεύμα και μαζί του θα μοιραστεί τους φόβους, τα άγχη, τους προβληματισμούς της, αλλά και μια αγάπη που αγγίζει τις πιο μύχιες γωνιές της ψυχής τους. Οι δυο τους με ανατρεπτική αίσθηση του χιούμορ και ωμή ειλικρίνεια θα προσπαθήσουν να αναζητήσουν από κοινού προσωπικές απαντήσεις σε καθολικά ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Φυσικά δεν υπάρχει happy ending. Και μιλάμε για πολυ κλάμα.
“Okay?” “Okay.”
18. If I Stay – Aν Μείνω (2014)
Η δεκαεφτάχρονη Μία (Chloë Grace Moretz) βρίσκεται αντιμέτωπη με μερικές δύσκολες επιλογές. Να μείνει πιστή στην πρώτη της αγάπη, τη μουσική, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα χάσει το αγόρι της, τον Άνταμ (Jamie Blackley), και θα αφήσει πίσω της την οικογένεια και τους φίλους της; Τότε, ένα πρωί του Φεβρουαρίου, ενώ η Μία πηγαίνει μια βόλτα με το αυτοκίνητο μαζί με την οικογένειά της, σε μια στιγμή όλα αλλάζουν. Τώρα η ζωή της είναι σε μία κλωστή. Ξαφνικά όλες οι επιλογές χάνονται, εκτός από μία. Μέσα σε κώμα, η Μία έχει μόνο μία επιλογή να κάνει, κι αυτή είναι η μόνη που έχει σημασία, που όχι μονάχα θα σφραγίσει την υπόλοιπη της ζωή, αλλά και τη συνολική μοίρα της. Είναι μία συγκινητικά όμορφη ταινία (βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα) σχετικά με τη δύναμη της αγάπης, την πραγματική σημασία της οικογένειας και τις αποφάσεις που όλοι παίρνουμε στη ζωή μας. Συνοδεύται με απίστευτη μουσική που εναρμονίζεται απόλυτα με την ταινία, Ε, αν δεν κλάψεις και με αυτήν την ταινία, αγαπητέ, τότε υπάρχει πρόβλημα.
“And that’s just it, isn’t it? That’s how we manage to survive the loss. Because love, it never dies, it never goes away, it never fades, so long as you hang on to it.”
“If you stay, I’ll do whatever you want… maybe coming back to your old life would be too painful, that maybe it’d be easier for you to erase us. And that would suck, but I’d do it. I can lose you like that if I don’t lose you today. I’ll let you go. If you stay.”
19. Ένας Άλλος Κόσμος (2015)
Χριστόφορος Παπακαλιατής, λοιπόν, καθώς θέλαμε να προσθέσουμε και μία ελληνική ρομαντική ταινία in the mix, δεν θα μπορούσαμε να επιλέξουμε κάποιον άλλον. Η ταινία αφηγείται τρεις διαφορετικές ιστορίες, που όλες έχουν ως κοινό παρανομαστή την αγάπη. Και στις τρεις ερωτικές ιστορίες, τα ζευγάρια που βιώνουν τον έρωτα έχουν, επίσης, ως κοινό ότι ο ένας είναι Έλληνας και ο άλλος αλλοδαπός, με τα ζευγάρια να είναι διαφορετικής γενιάς. Το έργο πραγματεύεται αυτές τις τρεις διαφορετικές ιστορίες αγάπης μέσα από την οικονομική και κοινωνική κρίση που βιώνει η Ευρώπη, μέχρι που στο τέλος αποδεικνύονται κοινές. Μία ακόμη μεγάλη ρομαντική επιτυχία (αν και με τα κλασσικά κλισέ) μετά το ερωτικό Άν… (2012).
“Όλοι αξίζουν μία δεύτερη ευκαιρία. Δεν είναι πολύ αργά. Όλα ξεκινούν από το να ερωτεύεσαι.”
20. La La Land (2016)
Και το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας πάει στο La La Land… Ουπς, γράψτε λάθος. Μπορεί το Όσκαρ ν αμην πήγε στο ρομαντικό μιούζικαλ, έγινε όμως μία από τις αγαπημένες κωμικο-δραματικές ταινίες του κοινού. Με πρωταγωνιστές τον γοητευτικό Ryan Gosling και την οσκαρική πλέον ηθοποίο (για τον συγκεκριμένο ρόλο) Emma Stone, η ταινία επικεντρώνεται σε έναν μουσικό, λάτρη της τζαζ, τον Σεμπάστιαν και σε μία φιλόδοξη ηθοποιό, την Μία, οι οποίοι συναντιούνται και ερωτεύονται στο Λος Άντζελες. Ο τίτλος της ταινίας παραπέμπει στο Λος Άντζελες (LA), καθώς και στην αγγλική φράση Lalaland. Μπορεί το τέλος να ήταν το αντίθετο του ικανοποιητικού για την πλειοψηφία, απέσπασε όμως εξαιρετικές κριτικές από κοινό και κριτικούς. Η εμβληματική μουσική δένει απόλυτα με την ατμόσφαιρα της ταινίας γι’αυτό και έλαβε όσκαρ για το soundtrack της. Ο μεγάλος αυτός μουσικός έρωτας ήταν μία άνασα και μία πηγή έμπνευσης για τις ρομαντικές ταινίες που πνίγονταν στα κλισέ.
“City of Stars, are you shining just for me?”
“Look in somebody’s eyes to light up the skies.”
Bonus – Five Feet Apart (2019)
Αν μετά από αυτό το άρθρο, θέλετε να δείτε μία ρομαντική ταινιούλα, σας προτείνουμε να κάνετε λίγη υπομονή μέχρι τις 13 Μάρτη και την πρεμιέρα της ταινίας Five Feet Apart. Η ιστορία μας, αφορά τους έφηβους Stella Grant (Haley Lu Richardson) και Will Newman (Cole Sprouse) που πάσχουν και οι δύο από κυστική ίνωση. Μία κληρονομική πάθηση που προσβάλει το αναπνευστικό σύστημα και καταστρέφει τους πνεύμονες, αναγκάζοντας τους ασθενείς να ζουν με υποστήριξη οξυγόνου. Η Stella είναι blogger, ζει μόνιμα στο νοσοκομείο και ελπίζει σε μία μεταμόσχευση πνεύμονα. Είναι τυπική με τις θεραπείες, γυμνάζεται και συνεχίζει να προσπαθεί για καλύτερες μέρες. Ο Will, όχι και τόσο.. Απογοητευμένος από την τροπή της ζωής του, έχοντας συμφιλιωθεί με την ιδέα του θανάτου επαναστατεί και σταματάει τις θεραπείες. Και κάπου εδώ ξεκινάνε όλα. Οι δύο νέοι βρίσκουν στήριγμα ο ένας στον άλλον, όχι όμως κυριολεκτικά. Απαράβατος κανόνας ανάμεσα τους είναι η απόσταση. Και συγκεκριμένα five feet apart, δηλαδή σχεδόν ενάμιση μέτρο. Μέχρι τότε, προμηθεύσου γρήγορα με χαρτομάντηλα!
“Death is inevitable, but living a life that we are proud of , that is something we can actually control “
~Λόγια 10 διάσημων Ελλήνων για τον πατέρα του Ελληνικού σινεμά:
1. “Έκανε το χρέος του σαν άνθρωπος, σαν δημιουργός και σαν Έλληνας. Το έθνος του χρωστάει πολλά και η τέχνη πολύ περισσότερα.”
Μάνος Κατράκης (Ηθοποιός)
2. “Η λατρεία του Φίνου για το σινεμά ήταν πρωτοφανής και αυτό είναι κάτι που δεν το είχα δει ποτέ στη ζωή μου και δεν πρόκειται να το ξαναδώ.”
Νίκος Κούρκουλος (Ηθοποιός)
3. “Δεν νομίζω να υπήρξε ηθοποιός που έπαιξε σε ταινία του Φίνου και να μην τον αγαπούσε. Τον σεβόμασταν και τον αγαπούσαμε για το μεράκι και για το πάθος που είχε στη δουλειά του.”
Αλέκος Αλεξανδράκης (Ηθοποιός)
4. “Πάντα με συγκινούσε, γιατί είχε πάθος για την δουλειά του. Ποτέ δεν τον είχα δει να κάθεται πίσω από ένα γραφείο, μα πάντα να μαστορεύει με τους βοηθούς του. Πολλές φορές σαν ήθελα να τον δω και μου λέγανε ότι βιδώνει ή ξεβιδώνει ένα μηχάνημα, έφευγα γιατί ήξερα πως για αυτόν ήταν ιερή στιγμή.”
Μάνος Χατζιδάκις (Συνθέτης)
5.”Ο Φίνος ήταν για μας ο πατέρας μας. Εύχομαι σε όσους ξεκινήσουν τώρα την σταδιοδρομία τους, να συναντήσουν στο δρόμο τους ανθρώπους με το ήθος, τη δύναμη και την κατάρτιση του Φίνου.”
Τζένη Καρέζη (Ηθοποιός)
6. “Ήταν πολυτάλαντος, ιδιοφυής, φίλος των πάντων και πάντων απτόμενος. Ό,τι ήταν η Τσινετσιτά για τη Ρώμη ήταν η «Φίνος Φιλμ» για την Ελλάδα.”
Σαράντος Καργάκος (Ιστορικός)
7. “Ο Φίνος μεγάλωσε πολλές γενιές, έζησε και δημιούργησε την άνοδο του Ελληνικού κινηματογράφου”
Κώστας Καζάκος (Ηθοποιός)
8. “Ο Φίνος ήταν ένας πολύ γλυκός άνθρωπος, ένας σινεμάνιακ. Ήταν ένας ιεραπόστολος, όπου το σινεμά ήταν η θρησκεία του. ”
Νίκος Μαμαγκάκης (Μουσικός)
9. “Πολλές φορές βλέπαμε μαζί με τον Φίνο ταινίες συγκινητικές και τον έβλεπα που έτρεχαν τα δάκρια του. Με τα παιδιά ήταν παδί. Αφεντικό δεν ήταν ποτέ. Συμβούλευε τα παιδιά, τους ανθρώπους. Δούλευε μέρα νύχτα. Είχε έρωτα με τον κινηματογράφο.”
Γιώργος Καβουκίδης (Φωτογράφος)
10. “Δεν μένει πιά παρά να τον θυμόμαστε…”
Αλέκος Σακελλάριος (Σκηνοθέτης)
~Λίγα λόγια για τον ίδιο:
Ο Φιλοποίμην Φίνος γεννήθηκε το 1908 στην Τιθορέα Λοκρίδος. Η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όταν ο ίδιος ήταν ακόμα σε νηπιακή ηλικία. Ο πατέρας του είχε κινηματογραφικές αίθουσες στην Αθήνα και την επαρχία, με πιο γνωστή το Αλκαζάρ, το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο θερινό σινεμά της Αθήνας. Ένα μέρος που αποτελεί σημείο αναφοράς στην πορεία του Φιλοποίμενα, αφού εκεί δέχθηκε τα πρώτα ερεθίσματα της έβδομης τέχνης, εκεί άρχισε να οραματίζεται…
Από παιδί, είχε πολλές ανησυχίες και ποικίλα ενδιαφέροντα. Ακολούθησε θεωρητικές σπουδές, σπουδάζοντας νομικά στην Αθήνα και ολοκληρώνοντας με ένα μεταπτυχιακό πολιτικών επιστημών στη Γερμανία.
Με όπλο την πίστη του και κινητήριες δυνάμεις το πάθος και τις γνώσεις του, ο Φίνος κατόρθωσε με την πολύτιμη αρωγή του φίλου του ηλεκτρονικού Ιωάννη Σαλίβερου να κατασκευάσει το 1935 σύγχρονο ηχοληπτικό μηχάνημα. Οι δυο τους, μαζί με τον Νόβακ και τον Παρασκευά, ξεκίνησαν το γύρισμα της ταινίας «Νερωμένο Κρασί», η οποία όμως δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Ο Φίνος δεν το έβαλε κάτω. Πείσμωσε και έβαλε πλώρη για την πρώτη ομιλούσα ελληνική ταινία! Το 1938, ίδρυσε τα «Ελληνικά Κινηματογραφικά Στούντιο». Τον Απρίλιο του 1940 βγήκε στους κινηματογράφους η ταινία «Το Τραγούδι Του Χωρισμού».
Το φθινόπωρο του 1940 νοικιάζει ένα παλιό τριώροφο κτήριο στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Στουρνάρα. Στον τρίτο όροφο στήνει, με την αγαπημένη του Τζέλλα, το σπιτικό τους. Το υπόλοιπο κτήριο μετατρέπεται σε κινηματογραφικό στούντιο για να στεγάσει την κινηματογραφική επιχείρηση που σκόπευε να ιδρύσει.
Τον προλαβαίνει όμως ο πόλεμος. Εκείνος οδηγείται στο μέτωπο Οι ταινίες που γυρίζουν για τα «Επίκαιρα», απαθανατίζοντας τα κατορθώματα του στρατού μας, συναρπάζουν και εμψυχώνουν τον κόσμο. Με τη γερμανική κατοχή αυτά άλλαξαν αφού οι κατακτητές σταμάτησαν αμέσως όλους τους οπερατέρ των «Επικαίρων», επέταξαν τα κινηματογραφικά μηχανήματα του Φίνου και έψαχναν μανιωδώς να βρουν όλα τα νεγκατίφ των σκηνών του Αλβανικού μετώπου για να τα καταστρέψουν. Μπροστά σε αυτήν τη μανία των Γερμανών δεν γλίτωσαν ούτε τα στούντιο στο Καλαμάκι, τα οποία καταστράφηκαν ολοσχερώς. Ωστόσο, χάρη στη διορατικότητα του Φίνου, ο οποίος προέβλεψε τη θέληση των Γερμανών να βρουν τα νεγκατίφ, κατάφερε με τη βοήθεια ενός φίλου να σώσει και να κρύψει αρκετές κόπιες σε ασφαλές μέρος. Έτσι διασώθηκαν πολλά αρχεία με σκηνές από το Αλβανικό μέτωπο, τα οποία αποτελούν μέχρι σήμερα μοναδικά ιστορικά ντοκουμέντα.
Παρά τις δύσκολες εποχές κατάφερε να γυρίσει την ταινία: «Η Φωνή της Καρδιάς» παρ’ ότι χρειαστήκαν πολλές θυσίες, θαυμαστή επιμονή και απαράμιλλη αντοχή από όλους τους συντελεστές της για να ολοκληρωθεί. Ο Φίνος, εκτός των άλλων, φρόντιζε και για τη σίτιση όλων όσων συμμετείχαν στα γυρίσματα. Πρωταγωνιστής της ταινίας ήταν ο πιο καταξιωμένος ηθοποιός του θεάτρου στην Ελλάδα μέχρι σήμερα: ο Aιμίλιος Βεάκης. Μέχρι τότε, ο μεγάλος ηθοποιός είχε παίξει μόνο σε μια βουβή ταινία, την «Αστέρω». Οι υπόλοιποι ηθοποιοί είχαν ήδη δώσει τα διαπιστευτήρια τους, με κάποιους ήδη καταξιωμένους, όπως ο Αλέκος Λειβαδίτης και ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, και κάποιους άλλους που είχαν δείξει το ταλέντο τους και υπόσχονταν λαμπρή καριέρα, όπως ο Δημήτρης Χορν και η Καίτη Πάνου. Αυτή ήταν η πρώτη επίσημη ταινία της Φίνος Φιλμ και η επιτυχία της ήταν μεγαλειώδης. Όπως ο ίδιος ο Φίνος είχε τονίσει: «Η ταινία ήταν ένας εθνικός θρίαμβος». Και τα γεγονότα βεβαιώνουν αυτόν τον ισχυρισμό. Δεν ήταν μόνο ότι οι Έλληνες είδαν επιτέλους μία άρτια ομιλούσα ταινία και άψογη τεχνικά σε εικόνα και ήχο, αλλά αυτή η κατάκτηση ήρθε στην καρδιά της κατοχής, όπου η καταχνιά, η πείνα και ο θάνατος είχαν απλώσει το δίχτυ τους παντού. Η πρεμιέρα – στις 29 Μαρτίου 1943 – έμοιαζε με αντιστασιακό γεγονός, με την αίθουσα του κινηματογράφου REX στην οδό Πανεπιστημίου να γεμίζει ασφυκτικά. Μετά το τέλος της, οι θεατές ενθουσιασμένοι έκαναν λαμπαδηδρομία από τον κινηματογράφο μέχρι και τις στήλες του Ολυμπίου Διός. Οι Γερμανοί, ανήσυχοι στην αρχή, πλησίαζαν το πλήθος με τα αυτόματα στο χέρι, τα οποία κατέβασαν όταν επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για μία εκδήλωση ενθουσιασμού. Η ταινία έκανε εισπρακτικό πάταγο, κόβοντας 102.237 εισιτήρια στις δύο κινηματογραφικές αίθουσες που προβλήθηκε, ενώ οι κριτικές ήταν διθυραμβικές. Η «Φωνή της Καρδιάς» αποτελεί την αφετηρία του σύγχρονου Ελληνικού Κινηματογράφου. Η τεράστια επιτυχία της ώθησε τον Φίνο να συνεχίσει και να ξεκινήσει τη συναρπαστική του πορεία, με το σήμα της FF να περάσει στη συνείδηση επτά γενεών Ελλήνων ως το απόλυτο σύμβολο της «Χρυσής εποχής του Ελληνικού Κινηματογράφου».
Τον Ιούλιο του 1944, ο πατέρας του Φίνου εκτελείται από τους Γερμανούς, ενώ ο ίδιος φυλακίζεται ως αντιστασιακοί.
Από εκείνη την ημέρα και μετά, η ζωή του Φίνου είναι απόλυτα συνυφασμένη με την εταιρεία του. Όσα χρήματα κέρδιζε από τις ταινίες του, τα επένδυε στις επόμενες.
Όσο και αν ο Φίνος αφιέρωσε τη ζωή του αποκλειστικά στην 7η τέχνη, κάποιοι του καταλόγισαν πως δεν έκανε πολλές ταινίες “τέχνης”. Όπως δήλωσε σεσυνέντευξήτου, στόχος του ήταν να δημιουργήσει καλό, εμπορικό κινηματογράφο – κάτι που πέτυχε απόλυτα.
Ο Φιλοποίμην Φίνος είναι μια από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης πολιτιστικής ιστορίας του τόπου μας. Το έργο του αποτελεί παγκόσμιο πρότυπο «μαζικής κουλτούρας», χωρίς αυτό να σημαίνει χαμηλή καλλιτεχνική στάθμη. Η μεγαλύτερη απόδειξη είναι η αέναη αγάπη του κόσμου ανεξαρτήτως ηλικίας, που ψυχαγωγείται βλέποντας ακούραστα ξανά και ξανά αυτές τις ταινίες. Όπως, άλλωστε, έχει πει και ο ίδιος “Στο τέλος μιλάει το πανί”.
Ο κινηματογράφος (κίνηση + γραφή) ή αλλιώς σινεμά (από το γαλλικό cinématographe) δεν ήταν πάντα όπως τον γνωρίζουμε και τον αγαπάμε σήμερα. Στην πραγματικότητα, η ίδια η ύπαρξη του κινηματογράφου δεν ήταν εφικτή μέχρι την εφεύρεση της φωτογραφικής μηχανής και την διάδοση της φωτογραφίας κατά τον 19ο αιώνα. Από εκείνη την στιγμή και έπειτα έγιναν αμέτρητες προσπάθειες καταγραφής της κίνησης. Μία από τις πρώτες και ιδιαίτερα σημαντικές αναλύσεις της κίνησης με τη βοήθεια φωτογραφικής μηχανής, έγινε περίπου το 1878, όταν ο Βρετανός φωτογράφος Ίντγουιρντ Μάιμπριτζ έχοντας καταφέρει να αναπτύξει μεθόδους διαδοχικής φωτογράφισης, απεικόνισε την κίνηση ενός αλόγου, αποδεικνύοντας τότε, πως κατά τη διάρκεια του καλπασμού του υπάρχουν στιγμές που τα πόδια του δεν έχουν επαφή με το έδαφος. Την ίδια περίπου εποχή, ο Γάλλος φυσικός Ετιέν Μαρέ κατόρθωσε να συλλάβει φωτογραφικά το πέταγμα ενός πουλιού με τη βοήθεια μιας φωτογραφικής μηχανής με τη δυνατότητα να αποτυπώνει 12 στιγμιότυπα ανά λεπτό.
Η πρώτη προσπάθεια καταγραφής της κίνησης σε κινηματογραφική μηχανή έγινε στις 14 Οκτωβρίου 1888 από τον Λουί Αιμέ Ωγκυστέν Λε Πρενς (Louis Aimé Augustin Le Prince, γνωστός και ως ο “πατέρας της κινηματογράφησης”) στον κήπο του σπιτιού του στο Ράουντχει, Λιντς, στο Γιορκσαιρ της Μεγάλης Βρετανίας. Με μία μηχανή με μονό φακό, καταγράφει τους «πρωταγωνιστές» της ταινίας, την οικογένεια του, σε ένα βίντεο διάρκειας μόλις 2 δευτερολέπτων, το οποίο αποτελούνταν από μόλις 4 πλαίσια (καρέ). Οι «πρωταγωνιστές» εμφανίζονται να περπατούν κυκλικά, γελώντας με τον εαυτό τους, εντός της περιοχής που εμφανίζεται στην κάμερα. Η «ταινία» αυτή που έμεινε γνωστή σαν «Roundhay Garden Scene», έμελλε να βάλει έναν από τους πρώτους θεμέλιους λίθους, σ’ αυτό που αργότερα θα ονομάζονταν «Έβδομη τέχνη»: τον κινηματογράφο.
Σκιτσογραφία του κινητοσκοπίου.
Τα σημαντικότερα ίσως επιτεύγματα σχετικά με την
ανάπτυξη της κινηματογραφικής τεχνικής έγιναν στα τέλη του 1880, με κυριότερο
ίσως, την εφεύρεση του κινητοσκοπίου από τον Ουίλλιαμ Ντίκσον, ο οποίος
εργαζόταν στα εργαστήρια του Τόμας Έντισον. Το κινητοσκόπιο, ήταν μία μηχανή
προβολής, με δυνατότητα να προβάλλει την κινηματογραφική ταινία σε ένα κουτί,
το οποίο ήταν ορατό μόνο από έναν θεατή, μέσω μιας οπής. Η συσκευή
παρουσιάστηκε για πρώτη φορά επίσημα στις 20 Μαΐου του 1891, μαζί με την πρώτη
κινηματογραφική ταινία. Ο Έντισον θεωρούσε την εφεύρεση του κινητοσκοπίου
ήσσονος σημασίας και ο ίδιος δεν ενδιαφέρθηκε ώστε να προβάλλονται οι ταινίες
για περισσότερους θεατές.
Οι πρόδρομοι του κινηματογράφου ήταν οι σκηνές
ειδικού φωτισμού και τα παραπετάσματα με εντυπωσιακές σκιές που έστηναν
πλανόδιοι σε λαϊκές αγορές της κεντρικής Ευρώπης. Το 1895 προβλήθηκε η πρώτη
κινηματογραφική ταινία σε μορφή bioskop στο Βίντεργκαρτεν του Βερολίνου.
Οι αδερφοί Ογκύστ και Λουί Λυμιέρ.
Στη Γαλλία, οι αδελφοί Ογκύστ και Λουί Λυμιέρ (Louis και Auguste Lumière), βασιζόμενοι στο κινητοσκόπιο των Ντίκσον και Έντισον, εφηύραν τον κινηματογράφο (τον οποίο ονόμασε cinematographe ο Λεόν Μπουλί), που αποτελούσε μία φορητή κινηματογραφική μηχανή, λήψεως, εκτύπωσης και προβολής του φιλμ, που εμφάνιζε σε οθόνη εικόνες με ρυθμό 16 καρέ ανά δευτερόλεπτο. Μόλις πήραν την αναγνώριση της ευρεσιτεχνίας τους για την κινηματογραφική μηχανή αποφάσισαν να κάνουν την πρώτη παράσταση, για να δει το κοινό το νέο επιστημονικό θαύμα. Στις 28 Δεκεμβρίου του 1895, έκαναν και την πρώτη δημόσια προβολή, στο ινδικό σαλόνι του Grand Cafe στο Παρίσι. Η ημερομηνία αυτή αναφέρεται από πολλούς ως η επίσημη ημέρα που ο κινηματογράφος με την σημερινή του γνωστή μορφή έκανε την εμφάνισή του. Εκείνη τη δημόσια προβολή παρακολούθησαν συνολικά 35 άτομα επί πληρωμή και προβλήθηκαν δέκα ταινίες συνολικής διάρκειας περίπου δεκαπέντε λεπτών. Οι πρώτες κινηματογραφικές ταινίες ήταν μικρής διάρκειας, παρουσιάζοντας συνήθως στατικά, μία σκηνή της καθημερινότητας. Μια απ’ αυτές, τις πρώτες, ολιγόλεπτες ταινίες ήταν και “Η έξοδος των εργατών από το προαύλιο του εργοστασίου Λυμιέρ”. Είναι αμφίβολο αν οι ίδιοι οι Λυμιέρ είχαν συλλάβει τη σημασία της εφεύρεσής τους, καθώς ήταν της άποψης ότι “ο κινηματογράφος είναι μια εφεύρεση χωρίς μέλλον”.
Πολλοί απ’ τους παριστάμενους όμως ενθουσιάζονται και οι προσφορές στους Λυμιέρ, για να πουλήσουν την εφεύρεση τους έρχονται η μια μετά την άλλη. Στις επόμενες μέρες νοικιάζεται και μια διπλανή αίθουσα για να χωρέσει τους θεατές. Οι Λυμιέρ σύντομα εγκαινιάζουν κινηματογράφους σε όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Εκατοντάδες μιμητές έρχονται να τους αντιγράψουν, αλλά και να βελτιώσουν την εφεύρεση τους. Η λέξη κινηματογράφος και τα παράγωγά της καθιερώνονται παγκόσμια για το καινούργιο θέαμα.
Το 1896 θα γυρίσουν τουλάχιστον 40 ταινίες, με
θέμα κυρίως την καθημερινή ζωή στη Γαλλία, ενώ θα αρχίσουν να εκπαιδεύουν εικονολήπτες,
που θα τους στείλουν σε διάφορα μέρη του κόσμου, για να προβάλλουν ταινίες,
αλλά και για να γυρίσουν εκεί άλλες.
Μετά την αρχική επιτυχία του νέου μέσου, οι
κινηματογραφιστές έπρεπε να βρουν πιο σύνθετες ή ενδιαφέρουσες μορφικές
ποιότητες για να κρατήσουν το ενδιαφέρον του κοινού. Οι Λιμιέρ έστελναν
εικονολήπτες σε όλον τον κόσμο για να δείξουν ταινίες και να κινηματογραφήσουν
σημαντικά γεγονότα και εξωτικές τοποθεσίες. Αλλά, αφού γύρισαν έναν τεράστιο
αριθμό ταινιών τα πρώτα χρόνια, η απόδοση των Λιμιέρ μειώθηκε, και σταμάτησαν
τελείως να κάνουν ταινίες το 1905.
Marie-Georges-Jean Méliès.
Μέχρι τότε σκοπός του κινηματογράφου δεν ήταν η ψυχαγωγία αλλά η καταγραφή και η απεικόνιση της κίνησης, παρά τις λίγες επιτυχημένες προσπάθειες δημιουργίας κωμικών ταινιών μικρού μήκους από τους αδερφούς Λιμιέρ, τον Τόμας Έντισον και τον Μαξ Σκλαντανόφσκι. Η καθιέρωση του κινηματογράφου ως μορφή τέχνης συνέβη χάρη στον Ζορζ Μελιέ, ο οποίος ήταν ένας από τους πρώτους κινηματογραφιστές που χρησιμοποίησε την διαθέσιμη τεχνική της εποχής με σκοπό την παραγωγή ταινιών κάτω από όρους τέχνης. Θεωρείται και από τους πρώτους κινηματογραφικούς σκηνοθέτες, ισως και ο σημαντικότερος.
Οι πρώτες ταινίες του Μελιές έμοιαζαν αρχικά με τα πλάνα καθημερινών δραστηριοτήτων των αδελφών Λιμιέρ, αλλά όλα άλλαξαν όταν ανακάλυψε τις δυνατότητες των απλών ειδικών εφέ. Στην συνέχεια, οι ταινίες του Μελιές πραγματεύονταν και θέματα από το χώρο του φανταστικού, ενώ η ταινία του «Ταξίδι στη Σελήνη» (Le voyage dans la lune, 1901) υπήρξε πιθανότατα η πρώτη που προσπάθησε να περιγράψει ένα ταξίδι στο διάστημα και θεωρείτε ότι έθεσε τις βάσεις του μυθοπλαστικού κινηματογράφου, ως η πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας. Η ταινία αφηγείται την ιστορία μίας ομάδας αστροναυτών, οι οποίοι πάνε στο φεγγάρι για πρώτη φορά, με τη βοήθεια μίας κάψουλας-ρουκέτας, η οποία ανατινάζει την επιφάνεια του. Εκεί θα βρουν τους κατοίκους του φεγγαριού (Selenites), και κατά την επιστροφή τους στη γη θα φέρουν κι έναν αιχμάλωτο. Στην ταινία πρωταγωνιστούν εξέχοντες ηθοποιοί του θεάτρου εκείνης της εποχής, ενώ πρωταγωνιστής είναι και ο ίδιος ο Μελιές.
Ο Μελιές χρησιμοποιεί στην ταινία του αυτή
πρωτοποριακές τεχνικές κινουμένων σχεδίων και ειδικών εφέ, αλλά και το
δημιουργικό μοντάζΕπιπλέον, εισήγαγε τεχνικές οπτικών εφέ, ενώ για πρώτη φορά
πρόβαλε έγχρωμες ταινίες, χρωματίζοντας την κινηματογραφική ταινία (καρέ) με το
χέρι. “Το Ταξίδι στη Σελήνη” θεωρείται μία από τις ταινίες με τη
μεγαλύτερη επιρροή στην ιστορία του κινηματογράφου και μία απο τις γνωστότερες
και σπουδαιότερες ταινίες του 20ου αιώνα.
https://www.youtube.com/watch?v=_FrdVdKlxUk
Με αφετηρία τις νέες δυνατότητες που
αναδείχθηκαν, ο κινηματογράφος μετασχηματίστηκε διεθνώς σε μία δημοφιλή μορφή
τέχνης, ενώ παράλληλα πολλοί κινηματογραφικοί χώροι δημιουργήθηκαν με
αποκλειστικό σκοπό την προβολή ταινιών. Εκτιμάται ότι το 1908, στις Ηνωμένες
Πολιτείες υπήρχαν περίπου 10.000 κινηματογράφοι. Οι ταινίες της εποχής είχαν
διάρκεια δέκα έως δεκαπέντε λεπτών, αλλά σταδιακά η διάρκειά τους αυξήθηκε.
Αν θέλετε να μάθετε την συνέχεια της ιστορίας της δημιουργίας της τέχνης των τεχνών, μείνετε συντονισμένοι….
Σαν σήμερα πεθαίνει το 1993 η Audrey Hepburn και εμείς συγκεντρώσαμε 10 φωτογραφίες που αποδεικνύουν την ομορφιά και τη φινέτσα μιας σταρ του ασπρόμαυρου (και όχι μόνο) κινηματογράφου. Απολαύστε την:
Δεν μας ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα των φωτογραφιών.
Ο Κινηματογράφος, η Έβδομη Τέχνη, το μεγαλύτερο θαύμα της τεχνολογίας δεν θα μπορουσε να λείπει απο την ιστοσελίδα μας. Η “Τέχνη των Τεχνών”, όπως ονομάζεται, καθώς εμπεριέχει και χρησιμοποιεί σαν εργαλεία έκφρασης και δημιουργίας όλες τις άλλες τέχνες. Ένα κοινωνικό φαινόμενο, η “Τέχνη του Λαού”, η μορφή τέχνης που βρίσκεται πιο κοντά στον κόσμο, πιο κοντά στον άνθρωπο. Το σινεμά είναι εδώ για σας.
![G.I.Jane Trailer [HQ]](https://i.ytimg.com/vi/FDrXl6WOPZA/hqdefault.jpg)
![Hidden Figures | Official Trailer [HD] | 20th Century FOX](https://i.ytimg.com/vi/5wfrDhgUMGI/hqdefault.jpg)
![WONDER WOMAN - Official Trailer [HD]](https://i.ytimg.com/vi/1Q8fG0TtVAY/hqdefault.jpg)
![My Best Friend's Wedding Trailer [HQ]](https://i.ytimg.com/vi/cvnJeQi3eQ8/hqdefault.jpg)
![The Notebook Movie Trailer [HD]](https://i.ytimg.com/vi/FC6biTjEyZw/hqdefault.jpg)
![The Fault In Our Stars | Official Trailer [HD] | 20th Century FOX](https://i.ytimg.com/vi/9ItBvH5J6ss/hqdefault.jpg)
