Ποίηση, Λογοτεχνία, Μουσική, Θέατρο και Κινηματογράφος: τα πάντα θα τα βρείτε εδώ!
IANOS | ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ | ANOIΞΗ 2021 | ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΓΡΑΦΗ
Ποίηση με τον Στρατή Πασχάλη
Με ιδιαίτερη χαρά σάς ενημερώνουμε πως οι εγγραφές για τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής, διόρθωσης και επιμέλειας κειμένων και εικονογράφησης της Άνοιξης ξεκίνησαν.
Continue reading “Σεμινάρια δημιουργικής γραφής με τον ποιητή Στρατή Πασχάλη από τα Εργαστήρια Βιβλίου του Ιανού”
Είχαμε την τύχη αυτές τις μέρες να απαντήσουμε στον ποιητικό μας διάβα μια συλλογή συνολικά 48 ποιημάτων. Η συνάντηση αυτή ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη, επαναστατική, ερωτική, ακόμα και αν ήταν μια συνάντηση γνωριμίας με τον καλλιτέχνη. Μετά την “Απολογία Πρώτη”, ο Αιγιώτης ποιητής, Γιώργος Τριανταφυλλόπουλος μας συστήνεται σε άλλους ξανά και σε άλλους, μεταξύ των οποίων και εμείς, για πρώτη, ίσως, φορά μέσα από τη συλλογή με τίτλο “Απολογία Δεύτερη” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ηδύφωνο. Τί αποκομίσαμε, λοιπόν, από αυτή την διασταύρωση;
Continue reading “Απολογία Δεύτερη του Γιώργου Τριανταφυλλόπουλου”
είπες. αν είναι μοιραίο να γίνει. η μοίρα θα μας ξαναενώσει. για μια στιγμή αναρωτιέμαι αν είσαι πραγματικά τόσο αφελής. αν πραγματικά πιστεύεις ότι η μοίρα λειτουργεί κάπως έτσι. λες και ζει στον ουρανό παρατηρώντας κάτω εμάς. σαν να έχει πέντε δάχτυλα και να ξοδεύει τον χρόνο της τοποθετώντας μας όπως τα πιόνια στο σκάκι. σαν να μην κάνουμε επιλογές. ποιος σου τα έμαθε αυτά. πες μου. ποιος σε έπεισε. ότι σου έχει δοθεί μια καρδιά και ένα μυαλό που δεν είναι δικά σου για να τα χρησιμοποιήσεις. ότι οι πράξεις σου δεν καθορίζουν τι θα γίνει με σένα. θέλω να ουρλιάξω και να φωνάξω είμαστε εμείς ηλίθιε. μόνο εμείς είμαστε ικανοί για να ξανασμίξουμε. αλλά παρ’ όλα αυτά μένω άπραγη. μειδιώντας μέσα από τρεμάμενα χείλη σκέφτομαι. δεν είναι τόσο τραγικό πράγμα. όταν εσύ το βλέπεις τόσο καθαρά αλλά ο άλλος δεν μπορεί.
Continue reading “Άτιτλο, γάλα και μέλι της rupi kaur”
Ο πίνακας του Γύζη παριστά ¨Κρυφό σχολειό” αναπαριστά ένα κρυφό σχολείο, όπως το φαντάστηκε ο καλλιτέχνης, και φιλοτεχνήθηκε το 1886. Το έργο ανήκει στις συνθέσεις ηθογραφικού χαρακτήρα του Γύζη, του οποίου ο συμβολισμός δίνεται από τον ίδιο, σε επιστολή του, όπου σημειώνει χαρακτηριστικά: «Δια του υπογείου, της κλειστής θύρας και παραθύρου και δια του ωπλισμένου νέου, εσκέφθην να παραστήσω την εποχήν εκείνην της Ελλάδος, ότε επί Τουρκοκρατίας ήσαν αυστηρώς απηγορευμένα τα σχολεία και μόνον εν κρυπτώ ελειτούργουν». Είναι άγνωστη η πηγή έμπνευσης του Γύζη αλλά εικάζεται πως συνδέεται με τη γενέτειρά του, όπου ένα μικρό μοναστήρι της Αγίας Τριάδας ήταν γνωστό, προεπαναστατικά ακόμα, ως «Το Κρυφό Σχολειό» αν και σύμφωνα με μελετητές αμφισβητείται κατά πόσον αυτό το μοναστήρι πράγματι λειτουργούσε ως χώρος νυχτερινού σχολείου των υπόδουλων Ελλήνων του νησιού.
Continue reading “Το κρυφό σχολειό στην ποίηση και την ζωγραφική”
Η ποιητική πρόζα είναι ένα είδος γραφής διόλου συνηθισμένο στην χώρα μας που παραχωρεί, όμως, ένα ευρύ πεδίο δράσεις για τους λογοτέχνες με διάθεση πειραματισμού. Τέτοια αποδεικνύεται και η Ευθυμία Γιώσα που στο δεύτερο πνευματικό της πόνημα μετά τα “Σώματα πτερόεντα” ακροβατεί μεταξύ πεζογραφίας και ποίησης, μεταξύ ενός μεταμοντέρνου συμβολισμού και υπερρεαλισμού, μεταξύ του ονείρου και του εφιάλτη. Ο λόγος για το έργο με τον μακροσκελή και πρωτότυπο τίτλο “Οι αναχωρητές έχουν κιόλας βαρεθεί την Εδέμ” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.
Continue reading “Οι αναχωρητές έχουν κιόλας βαρεθεί στην Εδέμ: η ποιητική πρόζα της Ευθυμίας Γιώσα”
Το σκοτάδι στα μάτια κοιτάς.
Δεν ξέρεις τι φταίει και στο κρεβάτι στριφογυρνάς.
Ίσως εκείνη υγρή η κουφόβραση
που σε ταλαιπωρεί καθώς λες
ή ίσως απ’ τα όνειρά σου να λείπει
εκείνο το φιλί που ποτέ
δε σε πλάνεψε
ή
κι αν, κάποτε, το συνάντησες
χάθηκε πια εκεί πίσω, μακριά.
Continue reading ““Άδειες ζωές” του Γιώργου Τριανταφυλλόπουλου”
Όλοι μας έχουμε λίγο πολύ περιηγηθεί στους κόσμους του παρελθόντος που μας ταξιδεύουν ανά καιρούς τα συγγραφικά δημιουργήματα του Γιάννη Καλπούζου, από την Πόλη και τον Πόντο ως την Άρτα και τον Σάο. Έχουμε ακόμη πάρει μια γεύση από τον έμμετρο λόγο του μέσα από τους στίχους πολλών γνωστών τραγουδιών που έχει γράψει. Ωστόσο, για πρώτη φορά είχαμε τη ευκαιρία να γνωρίσουμε μια έτερη λογοτεχνική πτυχή του, την ποιητική. Την εμπειρία αυτή μας προσέφερε απλόχερα η συλλογή “ποίηση 2000-2017” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Continue reading “Ο ποιητής Γιάννης Καλπούζος”
Πόσο ωραίο και πόσο καθάριο
συναίσθημα, όταν αντικρίζει κάνεις
μια γυμνή ψυχή!
Continue reading ““Απογυμνώνοντας τις σκέψεις” του Αντώνη Φιλιππαίου”
Μνήμην θ’ απάντων, μουσομήτορ’ εργάνην. Ο Αισχύλος βλέπει την μνήμη ως τη γενεσιουργό αιτία των πάντων, ιδίως της ίδιας της τέχνης. Η μνήμη δεν είναι απλώς η μούσα των μουσών, είναι και το στοιχείο εκείνο που προσδίδει στο άτομο την ταυτότητά του, που το διαχωρίζει από τα υπόλοιπα, που το προσωποποιεί. Ταυτόχρονα, όμως διαδραματίζει και ρόλο ενοποιητικό, συνεκτικό όταν αποκτά μια συλλογική διάσταση. Εκτός όλων αυτών συνιστά το αντίπαλον δέος της λήθης. Εγγύς μεν η ση περί πάντων λήθη, εγγύς δε η πάντων περί σου λήθη. Στο πέρασμα των χρόνων πολλοί καλλιτέχνες από τον Μαβίλη ως τον Νταλί και τον Ναμπόκοφ ως τον Μπαλζάκ πάλλονται μεταξύ των δύο αυτών δυνάμεων, καταλήγοντας πότε στην μία και πότε στην άλλη πλευρά.
Continue reading “Μνήμες μικρού μήκους: ένας αγώνας ανάμεσα στην θύμηση και την λήθη”
Σίγουρα γνωρίζουμε την σημαντικότατη υποκριτική και σκηνοθετική παρουσία του Δημήτρη Καταλειφού. Τον έχουμε, ουκ ολίγες φορές, θαυμάσει στην θεατρική σκηνή με το ένδυμα του ηθοποιού. Αυτό που αργήσαμε πολύ να μάθουμε είναι πως ενδύεται και άλλα προσωπεία, αυτό του ζωγράφου εδώ και κάποιο διάστημα και μόλις πρόσφατα αυτό του ποιητή. Το πρώτο του έργο κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο της χρονιάς που μας πέρασε, μιας δύσκολης χρονιάς, ενώ γράφτηκε σε μια άνοιξη εγκλεισμού. Μέσα από 65 σύντομα κείμενα ποιητικής πρόζας είχαμε την ευκαιρία να περιηγηθούμε σε ένα θεατρικό ποιητικό σύμπαν που μας εξέπλησσε και μας συγκίνησε βαθύτατα. Ο λόγος για την συλλογή “Συμπληγάδες γενεθλίων” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.
Continue reading “Συμπληγάδες γενεθλίων ή αλλιώς πως ένας ηθοποιός γίνεται ποιητής”
