Μαύρα στόματα
Στους δρόμους
Κατηγορία: Ποίηση – Λογοτεχνία
Με τι μοιάζει η αγάπη της Rupi Kaur
με τι μοιάζει η αγάπη
με τι μοιάζει η αγάπη ρωτάει η θεραπεύτρια
μια εβδομάδα μετά τον χωρισμό και
δεν είμαι σίγουρη πώς να απαντήσω στην ερώτησή της
εκτός από το γεγονός ότι νόμιζα
πως η αγάπη σού έμοιαζε πολύ
Σονέτο 73 του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Σονέτο 73
Πάνω μου τη στιγμή του χρόνου ξεχωρίζεις
Που λίγα ή κίτρινα τα φύλλα στα κλαδιά,
Τρέμουν στο κρύο παγωμένα, κι ατενίζεις
Γυμνά κλωνιά, τόξα εκκλησιάς δίχως πουλιά.
Σε μένα βλέπεις δειλινό μιας τέτοιας μέρας
Που πάει να σβήσει προς τη δύση τη θαμπή,
Γοργά το παίρνει την νυχτός μαύρος ο αιθέρας,
Ίδιος με θάνατο, σφραγίδα από σιωπή.
Σε μένα βλέπεις μια φωτιά που σιγοκαίει,
Στων νιάτων της τη στάχτη έχει κρυφτεί καλά,
Να σβήσει πια, σε νεκρού στρώμα σα να κλαίει,
Ό,τι την είχε θρέψει τώρα τη χαλά.
Το ξέρεις και τον έρωτα σου μεγαλώνεις,
Σε λίγο αυτόν που αγαπάς δε θ’ ανταμώνεις.
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Σονέτο 73 (από την ποιητική συλλογή “Σονέτα” σε μτφρ. Ερρίκου Σοφρά), εκδόσεις Αντίποδες
Ακούστε ολόκληρο το ποίημα εδώ:
Ανατολή του Κωστή Παλαμά
Γιαννιώτικα, σμυρνιώτικα, πολίτικα,
μακρόσυρτα τραγούδια ανατολίτικα,
λυπητερά,
πώς η ψυχή μου σέρνεται μαζί σας!
Είναι χυμένη από τη μουσική σας
και πάει με τα δικά σας τα φτερά.
Σεπτέμβρης του Κωνσταντίνου Καραμούζη
Και αν όντως έρθει Σεπτέμβρης μη μου το πεις.
Άσε τα σύννεφα να με πληγώσουν.
Το καλοκαίρι αυτό τελείωσε νωρίς.
“Αυγουστιάτικο Δειλινό” του Νίκου Καψιάνη
Αυγουστιάτικο Δειλινό
Μη μου μιλάς, άκου τη θάλασσα
νιώσε την αρμύρα στον βοριά
που δροσερά αποχαιρετά τούτο το καλοκαίρι.
Διάλεξε το κύμα που θα μας ταξιδέψει
σ’ ένα ταξίδι με καπετάνιο τον άνεμο
κι ένα ολόγιομο φεγγάρι για οδηγό.
Κάπου, ένας έρημος γιαλός περιμένει
να σμίξει την αγάπη για πάντα…
Κι αν ο ήλιος έδυσε χθες μέσα στις σκέψεις,
ας κοιτάμε μπροστά.
Η ελπίδα θα μας φέρει πάλι
μιαν ανατολή χαρούμενη, ξέγνοιαστη,
σε κάποιας εξοχής τον ανέμελο ουρανό…
Νίκος Καψιάνης, “Αυγουστιάτικο Δειλινό” (από την ποιητική συλλογή: “Ιχνοβατώντας στο φως… και στο σκοτάδι”), εκδόσεις Θερμαϊκός, 2021.
Ακούστε το ποίημα εδώ:
“Το δάσος” του Μιλτιάδη Μαλακάση
Τὸ δάσος ποὺ λαχτάριζες
ὥσπου νὰ τὸ περάσεις,
τώρα νὰ τὸ ξεχάσεις
διαβάτη ἀποσπερνέ.
“Δρομέας γίνε” από την Μέλλω Αγορίτση-Καλομέρα
Ήρθες, δε σε περίμενα… Με παρρησία!…
Σ’ είδα και κόμπιασα, πανωλεθρία.
«Ιθάκες» του Δημήτρη Ελευθεράκη
ΙΘΑΚΕΣ
Ἡ ἐπικράτεια ἀποτυπώνει τόν χάρτη μέ τρομακτική λεπτομέρεια.
Κάθε σημεῖο ἐπάνω στήν ἐπικράτεια παλεύει μέ τά στοιχεῖα τῆς φύσης,
γιά νά μοιάσει μέ τό σημεῖο τοῦ χάρτη πού τό παριστάνει.
Ἡ θάλασσα μέ τά νησιά καί τούς ὑφάλους της
μοιάζει μέ τούς μεσημβρινούς καί τούς παράλληλους,
ὁ ἄνθρωπος μοιάζει στό σχῆμα του: εἶναι μελάνι καί σκίτσο.
Τὰ ὀστά εἶναι θραύσματα ἑνός ἀρχετυπικοῦ σκελετοῦ
τό σῶμα του ματωμένη μάζα ἀπ’ τό μάθημα τῆς ἀνατομίας
τά αἰσθήματα ἡ συμπύκνωση τοῦ κενοῦ.
4 ποιητές της θάλασσας
Αντί προλόγου
Η ομορφιά των ελληνικών θαλασσών έχει εξυμνηθεί ολίγες φορές από την ποίηση. Έλειπε όμως μία συλλογική παρουσίαση όλων εκείνων των ποιητών των οποίων το έργο διαπνέεται από τη θαλασσινή αυτή αύρα. Την απουσία αυτή ήρθε να αποκαταστήσει ο Γιάννης Κορίδης με τους “Θαλασσινούς ποιητές” που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ιωλκός.
Continue reading “4 ποιητές της θάλασσας”