τώρα π΄ ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζ΄ η γης χορτάρι“.
Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια του Έλληνα αγωνιστή Αθανασίου Διάκου, λόγια που ενέπνευσαν τον σπουδαίο ζωγράφο Κωνσταντίνο Παρθένη στο να φιλοτεχνήσει το έργο “Αποθέωση του Αθανασίου Διάκου”.
Η ζωγραφική έχει επηρεάσει βαθύτατα τον κινηματογράφο. Αυτό δεν ισχύει μόνο για τα έργα τέχνης αυτά καθ’ αυτά αλλά και για τους δημιουργούς τους. Με τις ταραχώδεις ζωές τους ενέπνευσαν τον χώρο της έβδομης τέχνης που ουκ ολίγες φορές αφιέρωσε σε αυτούς ταινίες. Πολλές από αυτές, μάλιστα, αποτέλεσαν αριστουργήματα και έναν πιο άμεσο τρόπο να έρθει το ευρύτερο κοινό σε επαφή με το καλλιτεχνικό έργο των ζωγράφων που αποτυπώνονταν στις ταινίες αυτές. Στο σημερινό μας αφιέρωμα θα δούμε μερικές από αυτές. Ποια είναι εκείνη που ξεχωρίζετε.
Ποιός είναι ο πίνακας που μόλις τον αντίκρυσε ο δημιουργός του, είπε: “Σοκαριστικός”;
Η “Ολυμπία” είναι ένας πίνακας του Édouard Manet, που εκτέθηκε για πρώτη φορά στο σαλόνι του Παρισιού το 1865. Στον πίνακα απεικονίζεται μια γυμνή γυναίκα ξαπλωμένη σε ένα ανάκλιντρο, ενώ η υπηρέτρια της δίνει λουλούδια. Μοντέλο για την Ολυμπία υπήρξε η Victorine Meurent, ενώ για την υπηρέτρια, πόζαρε στον ζωγράφο, το καλλιτεχνικό μοντέλο, Laure.
Η βιντεοτέχνη ή αλλιώς video art, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960, μια εποχή όπου η τεχνολογία του βίντεο, δηλαδή της ηλεκτρονικής (μαγνητικής τότε) καταγραφής και αναπαραγωγής της εικόνας και του ήχου, έγινε τεχνικά εφικτή και λίγο αργότερα προσιτή στο ευρύ κοινό.
H Βίντεο Αρτ πήρε αρκετές ονομασίες όπως, βίντεο των καλλιτεχνών, πειραματικό βίντεο, τηλεόραση των καλλιτεχνών, νέα τηλεόραση ακόμα και Guerilla TV. Πηγή έμπνευσης για τη νέα αυτή μορφή τέχνης υπήρξαν αρκετά καλλιτεχνικά κινήματα, θεωρητικές ιδέες, τεχνολογικά επιτεύγματα καθώς και ομάδες πολιτικού και κοινωνικού ακτιβισμού. Οι καλλιτέχνες που δούλεψαν με το βίντεο εκείνη την περίοδο ήταν συχνά επηρεασμένοι από διάφορα κινήματα και ιδέες, όπως: fluxus, happenings, Performance art, Body art, Arte Povera, Pop art, μινιμαλιστική γλυπτική, Εννοιολογική τέχνη, μουσική avant-garde, πειραματικό κινηματογράφο, σύγχρονο χορό και θέατρο και από μία μεγάλη ποικιλία ετερογενών πολιτιστικών δραστηριοτήτων.
Αναρτημένο ανάμεσα σε άλλα ιμπρεσιονιστικά έργα, ο μεγάλος διαστάσεων πίνακας του Gustave Caillebotte φανέρωνε περίτρανα τις έντονες επιρροές που ο δημιουργός του είχε δεχτεί από τα νέα ήθη των χρόνων εκείνων, απεικονίζοντας πιστά το νέο μοντέρνο κέντρο του Παρισιού που μόλις τότε διαμορφωνόταν.
“Το πνεύμα των νεκρών αγρυπνά” είναι ένας πίνακας του 1892 σε καμβά με λάδι, από τον Paul Gauguin, που απεικονίζει μια γυμνή κοπέλα από την Ταϊτή, ξαπλωμένη. Πίσω της κάθεται μια ηλικιωμένη γυναίκα. Ο Γκωγκέν είπε πως ο τίτλος μπορεί να αναφέρεται είτε στο κορίτσι που φαντάζεται κάποιο φάντασμα είτε στο φάντασμα που φαντάζεται τη νεαρή κοπέλα…
Σαν σήμερα πριν από 50 χρόνια φεύγει από τη ζωή ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες μεταϊμπρεσιονιστές ζωγράφους. Ο λόγος φυσικά για τον Περικλή Βυζάντιο που ασχολήθηκε κυρίως με την τοπιογραφία και τις προσωπογραφίες. Παρότι είναι περισσότερο γνωστός του για τον πίνακά του “Ορελί” , σήμερα επιλέξαμε έναν από τους πιο ιδιαίτερους και προσωπικούς πίνακές του, την «Προσωπογραφία της Φρόσως Σκουμπουρδή» (1928).
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ ΒΥΖΑΝΤΙΟ
Αυτοπροσωπογραφία του Περικλή Βυζάντιου
Σε ηλικία δέκα εννέα ετών ο Περικλής Βυζάντιος μετέβη στο Μόναχο με σκοπό να σπουδάσει νομικά, γρήγορα όμως έφυγε για το Παρίσι, όπου σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών και στην Aκαδημία Julian. Στη γαλλική πρωτεύουσα γνωρίστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες, όπως ο Juan Gris και ο Kees van Dongen. Επέστρεψε στην Ελλάδα και στα 1921 – 1922 πήρε μέρος στη Μικρασιατική εκστρατεία, απεικονίζοντας πολεμικές σκηνές, οι οποίες χάθηκαν κατά την οπισθοχώρηση, αφού προηγουμένως είχαν εκτεθεί στο Ζάππειο και τη Σμύρνη.
Το Κινέζικο Νέο Έτος, επίσης γνωστό σαν Σεληνιακό Νέο Έτος ή το Ανοιξιάτικο Φεστιβάλ είναι η πιο σημαντική από τις παραδοσιακές κινεζικές αργίες. Αποτελείται από μια περίοδο εορτασμών που αρχίζουν την κινέζικη πρωτοχρονιά, την πρώτη ημέρα του κινέζικου ημερολογίου. Αυτή είναι η ημέρα της δεύτερης νέας σελήνης μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο. Το Κινέζικο Νέο Έτος τελειώνει με το Φεστιβάλ των Φαναριών, την δέκατη πέμπτη ημέρα του φεστιβάλ. Δεν γιορτάζεται, όμως, αποκλειστικά στην Κίνα, αλλά και σε πολλές χώρες της Ανατολικής Ασίας, όπως στην Κορέα κ.α.
Το σημερινό άρθρο είναι αφιερωμένο στον πίνακα του Γάλλου ζωγράφου Ζαν Λεόν Ζερόμ, η «Γυμνή Αλήθεια» , εμπνευσμένο από έναν αφορισμό του Δημόκριτου και έναν μύθο του 19ου αιώνα…
Την εβδομάδα που μας πέρασε ο καλλιτεχνικός χώρος της Ελλάδας έμεινε φτωχότερος εξαιτίας της απώλειας ενός σπουδαίου Έλληνα ζωγράφου, του Αλέκου Φασιανού. Ως ύστατο χαίρε στον αγαπημένο αυτό ζωγράφο των παιδικών και νεανικών μας χρόνων, αποφασίσαμε να σας παρουσιάσουμε στο σημερινό μας αφιέρωμα μία από τις πιο ιδιαίτερες εκθέσεις έργων τέχνης του Φασιανού που εμείς, οι ταξιδιώτες της πόλης και της τέχνης, έχουμε θαυμάσει πολλές φορές. Ο λόγος φυσικά για τους πίνακες του Αλέκου Φασιανού που κοσμούν το μετρό Μεταξουργείο.