Κατηγορία: Κινηματογράφος

West Side Story: Η διασκευή του Στίβεν Σπίλμπεργκ δίνει νέα πνοή στο θρυλικό μιούζικαλ που έγραψε ιστορία

Posted on by Lumière De La Lune

Αναμετρώμενος πρώτη φορά με το είδος του μιούζικαλ, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ βάζει τον πήχη στο ψηλότερο σημείο. Το 1961 η κινηματογραφική μεταφορά της επιτυχίας του Μπρόντγουεϊ «West Side Story» από τους Ρόμπερτ Γουάιζ και Τζέρομ Ρόμπινς (χορογράφος της θεατρικής παράστασης) έμελλε να αλλάξει την ιστορία του είδους με τον δυναμικό ρεαλισμό και τα ευφάνταστα, μοντέρνα χορευτικά νούμερά της. Η εντυπωσιακή εμπορική καριέρα της συνοδεύτηκε από δέκα Όσκαρ ενώ το soundtrack παρέμεινε στην κορυφή των τσαρτς για 54 ολόκληρες εβδομάδες. Τι περισσότερο θα μπορούσε λοιπόν να προσθέσει στον ζωντανό αυτό σινε-θρύλο ο διασημότερος Αμερικανός σκηνοθέτης;

Η πλοκή και των δύο ταινιών (παλιάς και νέας διασκευής), βασισμένη σε βιβλίο του Άρθουρ Λόρεντς, είναι μια σύγχρονη διασκευή του σαιξπηρικού «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», με τους Μοντέγους και τους Καπουλέτους να μετακομίζουν στο δυτικό Μανχάταν της δεκαετίας του ’50. Εκεί, δύο νεανικές συμμορίες διεκδικούν τον έλεγχο μιας υποβαθμισμένης περιοχής, αποφασισμένες να μονομαχήσουν μέχρι τελικής πτώσεως για να ξεκαθαρίσουν τους λογαριασμούς τους. Στη μέση της αιματηρής σύγκρουσης θα βρεθεί ο Τόνι, πρώην ηγέτης των λευκών Τζετς, που προσπαθεί να αφήσει πίσω του το βίαιο παρελθόν, και η Μαρία, αδελφή του αρχηγού των Πορτορικανών Σαρκς, οι οποίοι ερωτεύονται παράφορα.

Continue reading “West Side Story: Η διασκευή του Στίβεν Σπίλμπεργκ δίνει νέα πνοή στο θρυλικό μιούζικαλ που έγραψε ιστορία” →

Η “Γαλλική Αποστολή” του Γουές Άντερσον

Posted on by Amantes Amentes

Η δέκατη ταινία του Αμερικανού σκηνοθέτη και σεναριογράφου, αποτελεί αδιαμφισβήτητα την πιο τολμηρή, την πιο σύνθετη και ίσως την πιο εντυπωσιακή του δημιουργία. Πρόκειται για μία σπονδυλωτή ταινία ανθολογίας, χωρισμένη με βινιέτες και σχεδιασμένη ως… περιοδικό. 

Continue reading “Η “Γαλλική Αποστολή” του Γουές Άντερσον” →

12 φορές που ο Κινηματογράφος άφησε το στίγμα του στον αγώνα κατά της έμφυλη βίας

Posted on by Lumière De La Lune

Σήμερα, Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2021 είναι η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών. Όπως αποκαλύπτει και το όνομα της ημέρας στόχος της είναι η εαυισθητοποίηση όλων των ανθρώπων γύρω από ζητήματα έμφυλης βίας, με απώτερο στόχο την μείωση και την ολοκληρωτική εξάλειψή της. Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών θεωρείται γενικότερα μία από τις πιο σημαντικές παγκόσμιες μέρες, ενώ φέτος η ανάγκη να ακουστεί το μήνυμα που θέλει να διαδώσει η συγκεκριμένη ημέρα είναι πιο επιτακτική από ποτέ στην χώρα μας. Μόνο το 2021 μετράμε 13 γυναικοκτονίες, ενώ το πρώτο εξάμηνο του 2021, η γραμμή SOS 15900 δέχτηκε σχεδόν 3.000 κλήσεις που αφορούσαν περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας. Γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες ανάλογων περιστατικών, χωρίς να αντιδρούμε. 

Το 25% των γυναικών στην Ελλάδα δήλωσε πως έχουν υποστεί σωματική και/ ή σεξουαλική βία από νυν ή τέως σύντροφο, ή από άλλο πρόσωπο από την ηλικία των 15 ετών και άνω.

Η 25η Νοεμβρίου μας υπενθυμίζει, ενημερώνει και προειδοποιεί για αυτό που εκατοντάδες γυναίκες ζουν καθημερινά. Τον εφιάλτη που βιώνουν -συχνά- μέσα στα ίδια τους τα σπίτια με την υποστήριξη πολλές φορές του περιβάλλοντός τους και την αδιαφορία της κοινωνίας. Η έβδομη τέχνη προσπαθεί πάντα να αναδεικνύει τέτοια κοινωνικά προβλήματα εγείροντας προβληματισμούς και ανοίγοντας γόνιμες συζητήσεις γύρω από αυτά, παίζοντας πάντα καθοριστικό ρόλο στην διάδοση σημαντικών μηνυμάτων, κινημάτων και στην καθιέρωση οφέλιμων αλλαγών, Ο κινηματογραφικός φακός – ακόμα και στο Hollywood που έχει κατηγορηθεί για πατριαρχικές αντιλήψεις- προσπάθησε πολλές φορές να αποτυπώσει την έμφυλη βία, κάποιες φορές με σκοπό απλά να τρομάξει και κάποιες φορές για να ρίξει φως στην κοινωνική αδιαφορία για ένα ζήτημα που δυστυχώς έχει γίνει πιο επίκαιρο από ποτέ.

Οι 12 παρακάτω ταινίες καταδεικνύουν με τον πιο τρανταχτό τρόπο τους λόγους που πρέπει να αντιτασσόμαστε κάθε μόρφη έμφυλης/ενδοοικογενειακής βίας. Μην μένεις αμέτοχος, μην σιωπάς. Όχι μόνο για σένα, όχι μόνο αν είσαι γυναίκα, αλλά για όλες αυτές τις γυναίκες που υφίστανται οποιαδήποτε μορφή βίας.

Continue reading “12 φορές που ο Κινηματογράφος άφησε το στίγμα του στον αγώνα κατά της έμφυλη βίας” →

Apocalypto: η ταινία του Μελ Γκίμπσον με ιθαγενείς του Μεξικού

Posted on by Αιθεροβάμων

Το 2006 κυκλοφόρησε η ταινία του Μελ Γκίμπσον «Apocalypto», η οποία ήταν υποψήφια για 16 βραβεία και πολλοί τη χαρακτήρισαν την καλύτερη ταινία εκείνης της χρονιάς.

«Ένας πολιτισμός δεν υποτάσσεται αν δεν καταστραφεί εκ των έσω» ήταν τα λόγια της Άριελ Ντουράντ με τα οποία ξεκινούσε η ταινία. Αναφερόταν στους ανθρώπους που δημιούργησαν έναν από τους πιο λαμπρούς πολιτισμούς της ανθρωπότητας, ο οποίος εξαφανίστηκε μυστηριωδώς.

Continue reading “Apocalypto: η ταινία του Μελ Γκίμπσον με ιθαγενείς του Μεξικού” →

Ιστορίες της Τύχης και της Φαντασίας: Η ζωή μας καθορίζεται από τις συμπτώσεις ή απο τις επιλογές μας;

Posted on by Lumière De La Lune

Ο Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι των «Happy Hour» και «Αsako I & II», επιστρέφει με μία σπονδυλωτή ταινία συμπτώσεων, ένα μελαγχολικό ανθολόγιο λανθασμένων επιλογών, μοίρας και εξιλέωσης. Εξομολογήσεις, ανατροπές, ανθρωπιά, έκπληξη, συγκίνηση. Πώς θα ήταν οι ζωές μας αν είχαμε πάρει άλλες αποφάσεις, αν είχαμε στρίψει σε άλλα μονοπάτια, αν τολμούσαμε να πάμε μπροστά όταν οι φόβοι μάς κράτησαν πίσω; Ένα απρόβλεπτο ερωτικό τρίγωνο, μια εκδικητική χειρονομία αποπλάνησης που θα έχει αναπάντεχη κατάληξη και η συνάντηση δύο παλιών συμμαθητριών, που θα οδηγήσει σε ένα λυτρωτικό παιχνίδι ρόλων. Ο πιο πολυσυζητημένος Ιάπωνας σκηνοθέτης/σεναριογράφος των τελευταίων ετών επιβεβαιώνει τη φήμη του με ένα σαγηνευτικό τρίπτυχο ιστοριών για τις δαιμόνιες συμπτώσεις και τις αθέατες επιθυμίες που καθορίζουν υπογείως τις ανθρώπινες ζωές.

Τρεις διαφορετικές ιστορίες, με διαφορετικό καστ, στο οποίο συνυπάρχουν αρμονικά η ξεχωριστή ιδιόμορφη λιτή σκηνοθεσία, το καλογραμμένο σενάριο, που ορισμένες φορές, ωστόσο, μπορεί να δείχνει φλύαρο, αλλά τελικά συνειδητοποιεί κανείς ότι είναι χρήσιμη κάθε λέξη, κάθε σημείο στίξης αλλά και οι βαθιά εσωτερικές ερμηνείες. Τρεις ιστορίες που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν ως αυτόνομες ξεχωριστές ταινίες, αλλά θα χανόταν έτσι αυτό το μέγα μυστήριο της ανθρώπινης ύπαρξης, αλλά και της μοναδικότητάς τους, καθώς αναγκαστικά θα φορτώνονταν με τετριμμένα γεμίσματα και αχρείαστες επεξηγήσεις.

Continue reading “Ιστορίες της Τύχης και της Φαντασίας: Η ζωή μας καθορίζεται από τις συμπτώσεις ή απο τις επιλογές μας;” →

“No Time to Die”: ένα φινάλε αντάξιο ενός ήρωα που δεν πεθαίνει ποτέ

Posted on by Αιθεροβάμων

Το τελευταίο μήνα η ταινία που κυριαρχεί στις κινηματογραφικές αίθουσες της Ελλάδας, αλλά και του κόσμου ολόκληρου, δεν είναι άλλη από την τελευταία ταινία του Ντάνιελ Γκρεγκ ως James Bond με τίτλο «No Time To Die». Το πολυαναμενόμενο νέο φιλμ του δημοφιλέστατου και διαχρονικού αυτού ήρωα αποτέλεσε έναν αποχαιρετισμό αντάξιο του καλύτερου – κατά πολλούς – ηθοποιού που ενσάρκωσε ποτέ τον Bond. Εμείς παρακολουθήσαμε πρόσφατα την ταινία και με χαρά σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας!

Πέρασαν κοντά 60 χρόνια από την πρώτη ταινία του James Bond με τον εμβληματικό Κόνερι και έκτοτε παρέλασαν ως πρωταγωνιστές του διάσημου franchise ο Ρότζερ Μουρ, ο λησμονημένος Τζορτζ Λέιζενμπι, ο Τίμοθι Ντάλτον και ο Πιρς Μπρόσναν. Εδώ και 12 χρόνια το ρόλο κρατά ο Ντάνιελ Κρεγκ, ένας ακόμη Άγγλος ηθοποιός που πήρε τη σκυτάλη από τον Μπρόσναν και πήγε παραπέρα τον περιζήτητο ρόλο, που αρχικά εμπνεύστηκε ο Ίαν Φλέμινγκ, αποκαλύπτοντας σκοτεινές πτυχές του χαρακτήρα και αποδεικνύοντας ότι τελικά είναι και αυτός ευάλωτος.

Continue reading ““No Time to Die”: ένα φινάλε αντάξιο ενός ήρωα που δεν πεθαίνει ποτέ” →

Dune: ένα φουτουριστικό υπερθέαμα με σημαντικά μηνύματα

Posted on by Εγώ Δεν Είμαι Ποιητής

Αντί προλόγου

Το release date του Dune ήταν ένα από τα πιο πολυαναμενόμενα κινηματογραφικά γεγονότα της χρονιάς. ΄Ενα βιβλίο γραμμένο παραπάνω από πέντε δεκαετίες πριν, μια αποτυχημένη κινηματογραφική μεταφορά και ένα όραμα που έμεινε στα σκαριά, πολλές προφητείες που εκπληρώθηκαν δημιούργησαν έναν μύθο γύρω από πιο επιτυχημένο sci-fi έπος όλων των εποχών. Αυτόν εκμεταλλεύτηκε και ο Denis Villeneuve που έφερε στην ζωή έναν θρύλο, δίνοντάς του σάρκα και οστά με ένα μοναδικό καστ, μια τρομερή κινηματογραφία και την επιβλητική μουσική του Hans Zimmer. Απλούστερα, ένας λόγος να γεμίσουν οι χειμερινές κινηματογραφικές αίθουσες, αφού το Dune είναι μια ταινία για μεγάλο σινεμά, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ας δούμε τους λόγους.

Continue reading “Dune: ένα φουτουριστικό υπερθέαμα με σημαντικά μηνύματα” →

“Chungking Express”: Έρωτας με ημερομηνία λήξης

Posted on by Amantes Amentes

To “Chungking Express” είναι η τρίτη μεγάλου μήκους του Γουόνγκ Καρ Βάι και ίσως η ταινία στην οποία οι αισθητικές, κινηματογραφικές και θεματικές αναφορές του συντονίζονται και απογειώνονται. Περισσότερο είναι ένα φιλμ υψηλής αισθητικής, η οποία έχει ως φόντο το φουτουριστικό Χονγκ Κονγκ της δεκαετίας του 90.

Continue reading ““Chungking Express”: Έρωτας με ημερομηνία λήξης” →

“Η Γυναίκα που Έφυγε”: Αυθεντικές ανθρώπινες σχέσεις και πολύπλοκοι γυναικείοι χαρακτήρες στο κέντρο της νέας ταινίας του Χονγκ Σανγκ-σου

Posted on by Lumière De La Lune

O νοτιοκορεάτης Χονγκ Σανγκ-σου έχει σκηνοθετήσει μόνο την τελευταία δεκαετία 14 ταινίες, υπογράφοντας παράλληλα το σενάριό τους (σύνολο 25 ταινίες σε 24 χρόνια). Αξιοζήλευτο επίτευγμα για ένα δημιουργό ο οποίος καταφέρνει να διατηρεί πάντα το ενδιαφέρον του αυστηρά σινεφίλ κοινού και του καλλιτεχνικού κυκλώματος, έχοντας βραβευτεί σε όλα τα μεγάλα διεθνή φεστιβάλ, με τελευταίο βραβείο την Αργυρή Άρκτο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ του Βερολίνου 2020, το οποίο απέσπασε η πιο πρόσφατη και θα τολμούσαμε να πούμε η καλύτερη του ταινία, η «Γυναίκα που Έφυγε».

Το θέμα της ταινίας είναι τόσο απλό και όμως αποκαλύπτει μεγάλες αλήθειες περί ζωής και λοιπών θεμάτων. Χωρισμένη νοητά σε τρία μέρη, η νέα του ταινία ακολουθεί την αφοπλιστική (σύντροφο στη ζωή, μούσα και πρωταγωνίστρια στις τελευταίες επτά ταινίες του) Κιμ Μινχί καθώς υποδύεται την Γκαμχί, μια παντρεμένη γυναίκα που επισκέπτεται παλιές της φίλες, για πρώτη φορά χωρίς τον άντρα της. Στο πρώτο μέρος επισκέπτεται μια παλιά της φίλη που ζει έξω από τη Σεούλ και αρνείται να υποκύψει στις απαιτήσεις του γείτονά της να σταματήσει να ταίζει τις γάτες της γειτονιάς, στο δεύτερο επισκέπτεται μια εκπαιδεύτρια γιόγκα που την κυνηγά ένας ποιητής με τον οποίο έκανε ένα one night stand και στο τρίτο μέρος επισκέπτεται την Γουτίν, μια γυναίκα που έχει παντρευτεί έναν συγγραφέα, με τον οποιό η Γκαμχί είχε κάποτε σχέσεις.

Continue reading ““Η Γυναίκα που Έφυγε”: Αυθεντικές ανθρώπινες σχέσεις και πολύπλοκοι γυναικείοι χαρακτήρες στο κέντρο της νέας ταινίας του Χονγκ Σανγκ-σου” →

Μία Τετάρτη του Μαΐου: Μία ειλικρινής ματιά στην καρδιά της Ιρανικής κοινωνίας

Posted on by Lumière De La Lune

Το Ιρανικό σινεμά με πρόσωπα-σύμβολα τους Ασγκάρ Φαραντί, Αμπάς Κιαροστάμι, και Τζαφάρ Παναχί παραμένει για τρεις δεκαετίες γεμάτο ζωντάνια και ιδέες που διανθίζουν την εθνική κινηματογραφία της χώρας. Ο Βαχίντ Τζαλιλβάντ πατά σε αυτήν την παράδοσή, επιχειρώντας να ακτινογραφήσει την υποδόρια πραγματικότητα μιας χώρας με αναχρονιστικά ιδανικά, ισχυρές αντιθέσεις και διαχρονικά διλήμματα. Το εξαιρετικό σκηνοθετικό ντεμπούτο του Ιρανού κινηματογραφιστή (που το ελληνικό κοινό γνώρισε με το φιλμ «Περίπτωση συνείδησης») έγινε το 2015 με την ταινία «Μια Τετάρτη του Μαΐου» (“Chaharshanbeh, 19 Ordibehesht”) και κέρδισε το βραβείο της FIPRESCI στο φεστιβάλ της Βενετίας στο τμήμα Ορίζοντες. Μετά από 6 ολόκληρα χρόνια έρχεται και στην χώρα μας σε κανονική διανομή, από την Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου.

Βρισκόμαστε στο Ιράν, στην Τεχεράνη, την Τετάρτη 9 Μαΐου. Ο Τζαλάλ, ένας μεσήλικας, κομψός, θλιμμένος άντρας, αν κι όχι πάμπλουτος, βάζει μια πρωτοφανή αγγελία στην εφημερίδα: θα δωρίσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό σε όποιον ή όποια από τους αιτούντες θεωρήσει ότι το έχει μεγαλύτερη ανάγκη. Πολυάριθμοι άντρες αλλά κυρίως γυναίκες θα περάσουν την πόρτα του γραφείου και ο Τζαλάλ θα ακούσει τις δραματικές ιστορίες τους, έχοντας σαν στόχο να επιλέξει έναν από όσους έχει δει και να του δώσει τα χρήματα. Από τις χιλιάδες αιτήσεις που, φυσικά, προκύπτουν, το «δώρο» τελικά διεκδικούν δυο άγνωστες μεταξύ τους γυναίκες. Η Λεϊλά, μητέρα ενός μικρού κοριτσιού, που χρειάζεται τα χρήματα για να χειρουργηθεί ο ανάπηρος σύζυγός της και να επανέλθει η ζωή τους στο κανονικό. Και η Σεταρέχ, που θέλει να πληρώσει το «φόρο αίματος» στην οικογένειά της και να βγάλει από τη φυλακή τον άντρα της και πατέρα του αγέννητου παιδιού της. Ο Τζαλάλ θα χρειαστεί να διαλέξει μία από τις δύο, ενώ ταυτόχρονα, θα βρεθεί αντιμέτωπος με τις δικές του ενοχές απέναντι στη ζωή.

Continue reading “Μία Τετάρτη του Μαΐου: Μία ειλικρινής ματιά στην καρδιά της Ιρανικής κοινωνίας” →