Ποίηση, Λογοτεχνία, Μουσική, Θέατρο και Κινηματογράφος: τα πάντα θα τα βρείτε εδώ!
Πώς οι δρόμοι εβωδάνε με βάγια στρωμένοι,
ηλιοπάτητοι δρόμοι και γύρο μπαξέδες!
Η χαρά της γιορτής όλο πιότερο αξαίνει
και μακριάθε βογγάει και μακριάθε ανεβαίνει.
Τη χαρά σου, Λαοθάλασσα, κύμα το κύμα,
των αλλώνε τα μίση καιρό τηνε θρέφαν
κι αν η μάβρη σου κάκητα δίψαε το κρίμα,
νά που βρήκε το θύμα της, άκακο θύμα!
Α! πώς είχα σα μάνα κ’ εγώ λαχταρήσει
(είταν όνειρο κ’ έμεινεν, άχνα και πάει)
σαν και τ’ άλλα σου αδέρφια να σ’ είχα γεννήσει
κι από δόξες αλάργα κι αλάργ’ από μίση!
Nεφοσκεπές ψιλόβροχο ημέρας.
Kάτι μωραί καμπάνες πιτσιλάνε
τον ύπνο του Λαζάρου να εξέλθει.
Kαλά στοκαρισμένο το φως γύρω γύρω.
Eίχα και γω να δεύρο κάποιους έξω
μα δε μου αποκρίθηκαν αν θέλουν.
Το «γάλα και μέλι» η πρώτη συλλογή ποιημάτων της Rupi Kaur που στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη σε μετάφραση της Γιώτας Λιβάνη. Από την πρώτη ματιά καταλαβαίνει κανείς γιατί έγινε #1 bestseller στους New York Times. Ένα βιβλίο που σε μαγνητίζει οπτικά και σε ωθεί να το εξερευνήσεις μαζί με τον κόσμο της γραφούσης. Πάμε να το εξερευνήσουμε ενδότερα!
Continue reading ““γάλα και μέλι” της rupi kaur: μια συλλογή που μας εισήγαγε στην relatable ποίηση”
Όπως πεθαίνουν
Οι ποιητές θα πεθαίνουν μόνοι
σε ένα δωμάτιο από κερί που καίγεται.
Καταπίνουν τους καπνούς
και φτύνουν την λησμονιά του κόσμου.
Το οξυγόνο το λειψό
θα το δώσουν στον βαρκάρη.
Έτσι, εκείνος μένει αθάνατος.
Οι ποιητές πεθαίνουν τελευταίοι.
Σαν τελευταία χάρη
από τον αγιάτρευτο τον Θάνατο.
Ξεπλένουν τις πληγές του και μοσχοβολούν.
Φτάνει στα σπίτια των γειτόνων η ευωδιά,
στις αγκαλιές των εραστών προπάντων
ανεξάντλητη.
Οι ποιητές πεθαίνουν από έρωτα. Τέρμα.
Οι διαγνώσεις όλες θετικές
και οι ελπίδες φρούδες.
Κυλάει αξόδευτος ο ιδρώτας του στα μάτια τους
και βλέπουν έτσι τις συμφορές πριν από όλους.
Μια συμφορά οι ίδιοι γίνονται
και στριφογυρνούν για να τους πιάσεις.
Οι ποιητές πεθαίνουν τώρα.
Ανάμεσα στα χέρια σου και το ξημέρωμα.
Κατίνα Μέτσιου, «Όπως πεθαίνουν» (από την ποιητική συλλογή «Το τίποτα που πλέει ευτυχισμένο»), εκδόσεις Φίλντισι, Αθήνα, 2020
Ακούστε το εδώ:
Η Γερμανική ποίηση, αν και ιδιαίτερα παρεξηγημένη, είναι πάντα μια πηγή έμπνευσης, συγκίνησης, μαγείας για όλους εμάς που έχουμε την τύχη να την διαβάζουμε είτε από το πρωτότυπο είτε από αξιόλογες μεταφράσεις που έχουν επιχειρήσει Έλληνες ομότεχνοι. Ένα τέτοιο παράδειγμα που δεν εξαντλείται σε μια απόδοση, αλλά συμπληρώνεται από ανθολόγηση και σχολιασμό αποτελεί το έργο “Ποιήματα Φρήντριχ Χαίλντερλιν” σε μετάφραση και σχόλια του Θανάση Λάμπρου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός. Μια αποκαλυπτική διείσδυση σε ένα ποιητικό σύμπαν με τοπογραφία, ιδεαλισμό, έρωτα, με στοιχεία μυθικά και υπερβατικά. Μια συνάντηση με τον Χριστό, τη Διοτίμα, τον Ηρακλή, αλλά και τους ποιητικούς απογόνους του Hölderlin. Μια επιβεβαίωση της διαπίστωσης του Οδυσσέα Ελύτη στην ομιλία του κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας: «Πως να μην αναφερθώ εδώ πέρα στον Φρειδερίκο Χαίλντερλιν, τον μεγάλο ποιητή που με το ίδιο πνεύμα εστράφηκε προς τους Θεούς του Ολύμπου και προς τον Ιησού; Η σταθερότητα που έδωσε σ’ ένα είδος οράματος είναι ανεκτίμητη. Και η έκταση που μας αποκάλυψε μεγάλη. Θα έλεγα τρομακτική. Αυτή άλλωστε είναι που τον έκανε, όταν μόλις ακόμη άρχιζε το κακό που σήμερα μας πλήττει, ν’ ανακράξει: Wozu Dichter in durftiger Zeit! Οι καιροί φευ εστάθηκαν ανέκαθεν για τον άνθρωπο durftiger. Αλλά και η ποίηση ανέκαθεν λειτουργούσε». Πάμε να γνωρίσουμε μια ποίηση που λειτουργεί, λοιπόν!
Continue reading “Ο ελληνολάτρης Γερμανός ρομαντικός Friedrich Hölderlin”
Κάθε μέρα παίρνω άλλο μονοπάτι, στα δέντρα
Μέσα του δάσους πηγαίνω, στις πηγές μετά,
Στα βράχια όπου ανθίζουν τριαντάφυλλα
Κι απ’ τον λόφο ψηλά κοιτάζω κάτω τον τόπο,
Continue reading ““Κάθε μέρα παίρνω άλλο μονοπάτι…” του Φρήντριχ Χαίλντερλιν”
“Πολλοί έγραψαν ποίηση. Λίγοι έγραψαν ποιήματα, γερά και ξεκάθαρα, που να καρφώνονται στη μνήμη και να μας καλούν στο γοητευτικό τους κόσμο, κόσμο συμπυκνωμένης γλωσσικής ενέργειας, αντίστοιχο σε κύρος και στερεότητα μ’ ένα διήγημα, ένα μυθιστόρημα, ένα δράμα.” Κάπως έτσι εκκινείται το ταξίδι στο ποιητικό αρχιπέλαγος του περασμένου αιώνα με πυξίδα την ανθολόγηση από τους πιο γνωστούς ποιητές του 20ου αιώνα του Στρατή Πασχάλη που τιτλοφορείται “Είναι παντού το ποίημα” και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Τα νησιά, δώδεκα στον αριθμό, αν και γεννήματα της ίδιας θάλασσας και πάνω κάτω της ίδιας εποχής είναι προορισμοί διαφορετικοί μεταξύ τους και μοναδικοί που περιμένουν τους θαρραλέους ταξιδιώτες.
Continue reading “Είναι παντού το ποίημα: Ένα ανθολόγιο των ποιητών του 20ου αιώνα από τον Στρατή Πασχάλη”
Τις νύχτες
Εμείς οι αιώνιοι σαλευτές
Τις γιορτάζουμε με λέξεις
Γερές δόσεις ονείρων
Απάλευτες επιθυμίες
Απ’ όλου του κόσμου τις τρικυμίες
Τις νύχτες
Εμείς οι σαλευτές
Παιδιά ξιπασμένων ψυχών
Πεθαμένων παιδικών χρόνων
Τις αγαπάμε μία μία
Γιατί σωπαίνουν όταν κλαίμε
Παγκόσμια μέρα αυτισμού η σημερινή και είχαμε την τύχη να πέσει στα χέρια μας το έργο “Ράντισέ μου τη σιωπή με ήχο” που συγγράφουν από κοινό η Λάουρα Μελετοπούλου και ο Μιχάλης Κούμπας και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΘΥΡΑ. Από την αρχή αντιληφθήκαμε πως δεν πρόκειται απλά για μια συλλογή ποιημάτων, για μια αυτοβιογραφική αφήγηση όπου εναλλάσσονται τα στοιχεία της ιστορίας που μας παραθέτει η ψυχολόγος Λάουρα Μελετοπούλου και οι ποιητικές καταθέσεις ψυχής που υπογράφει ο Μιχάλης Κούμπας. Θα λέγαμε πως βρεθήκαμε αντιμέτωποι με το δημιουργικότερο ξέσπασμα μιας ασυνήθιστης, στα δικά μας μάτια, εσωτερικής φωνής που διογκώθηκε ακόμα περισσότερο μέσα μας, μας συγκίνησε, μας προβλημάτισε.
Continue reading “Ράντισέ μου τη σιωπή με ήχο ή αλλιώς πως η ποίηση έσπασε το κέλυφος του αυτισμού”
