Κατηγορία: Ποίηση – Λογοτεχνία

Αντί προλόγου

Η συλλογή «Ανάμεσα σε όσα πέφτει η σκιά» του Νίκου Ερηνάκη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κείμενα, είναι μια κατάδυση στην ουσίας με οξυγόνο την ποίηση και πυξίδα την φιλοσοφία σε μια θάλασσα φουρτουνιασμένη και επικίνδυνη- στον ωκεανό του σύγχρονου κόσμου. Ο Νίκος Ερηνάκης, σαν έμπειρος δύτης, αναζητά μέσα τους τις ισορροπίες εκείνες που θα του μαρτυρήσουν το νόημα της ύπαρξης, χωρίς όμως να λησμονεί πως αποτελεί μέρος ενός όλου, χωρίς να αποπροσανατολίζεται, όπως μας εξαναγκάζει κατά καιρούς η θαλασσοταραχή. Πάμε να την γνωρίσουμε μαζί!

Continue reading “«Ανάμεσα σε όσα πέφτει η σκιά»: γνωριμία με τον μυστικισμό του Νίκου Ερηνάκη” →

η λάμψη θα μας συναντήσει
όπως χορεύεις την κραυγή

V

Μας έκλεισαν στα καλύτερά τους σπίτια
Να μην είμαστε κίνδυνος για κανέναν

Ήρεμοι που δεν είμαστε εκεί έξω
Ξέρουν πως εδώ πονάμε μόνοι
Και πως είμαστε δυνατοί
Μόνο όταν δεν είμαστε μόνοι

Μας σκόρπισαν σε μέρη απόμακρα
Μας έκλεψαν τις λέξεις μας
Μας φόρεσαν τις μάσκες τους
Υποδύθηκαν τους έρωτές μας
Χόρεψαν τα τραγούδια μας
Μέχρι που η μουσική τους
Δε μας θύμιζε τίποτα πια

Continue reading “η λάμψη θα μας συναντήσει όπως χορεύεις την κραυγή του Νίκου Ερηνάκη” →

Αντί προλόγου

Είναι αλήθεια πως το καλοκαίρι αποτελεί πηγή έμπνευσης και αέναη τροφοδότηση της ποίησης. Άλλοτε νοσταλγικά, άλλοτε σχεδόν λατρευτικά, οι υπηρέτες της ποιητικής τέχνης αναπολούν περασμένα καλοκαίρια, τα εξυμνούν, βρίσκουν καταφύγιο σε αυτά. Ορισμένοι μεταφέρουν την εποχή αυτή από την περιφέρεια στο κέντρο της ποίησής τους, αφιερώνοντάς της όχι μόνο μεμονωμένα ποιήματα, αλλά ολάκερες συλλογές ποιημάτων. Συγκεντρώσαμε τρεις από αυτές, που κυκλοφόρησαν πρόσφατα, και μας ταξίδεψαν σε νησιά και σε ταξίδια εσωτερικά και εξωτερικά.

Continue reading “3 καλοκαιρινές ποιητικές συλλογές” →

Τα χαρούμενα νεαρά παιδιά που φυσούν τον πηλό
και με χρώματα που δίνουν ζωή .
Ερμού 280 .

Continue reading ““Εικόνες ενός περίεργου Ελληνικού καλοκαιριού”, της Νιόβης Σανταμά” →

Δύσκολο να είσαι ποιητής

Δύσκολο να είσαι ποιητής
σ’έναν κόσμο που απειθαρχεί
στο δίκιο και στο όνειρο.
Και συ να στρώνεις
με ροδοπέταλα την ματαιότητα
μή και μοσχοβολήσει
η θλίψη του κόσμου,
να κρατάς αγκομαχώντας
στους ώμους την λήκυθο
γεμάτη μύρο και φως
από της γης τους θησαυρούς
τους ανεκτίμητους.
Να σπέρνεις ηλιανθούς
σε εδάφη άγονα,
να τραγουδάς την άνοιξη
στο καταχείμωνο
να εκμαιεύεις από την κοίτη της ψυχής
τα μοσχοβλάσταρα
ελπίζοντας σε πλούσια σοδιά.
Πόσο δύσκολο να είσαι ποιητής!

Φοίβη Παπαευγενίου-Κότσιρα, «Δύσκολο να είσαι ποιητής», από την ποιητική συλλογή «Ακροβασία από Άβυσσο σε Αιωνιότητα» (2020), εκδόσεις Νέα Διάσταση

Στις 21 Μαΐου του 1928 γεννιέται στην Αθήνα ένας από τους σημαντικότερους ποιητές που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα. Ο λόγος φυσικά για τον Τίτο Πατρίκιο, έναν ποιητή που πλούτισε τη λογοτεχνική παραγωγή αυτού του τόπου με το πλούσιο και πολυσχιδές του έργο, το οποίο και συνεχίζει ακάματα μέχρι σήμερα.

Χρόνια Πολλά, Τίτο Πατρίκιε!

Σε ευχαριστούμε που “ντύνεις” με τα μαγικά υλικά της ποίησής σου την πεζή καθημερινότητα!

Continue reading “Τίτος Πατρίκιος: ένας ποιητής διαχρονικός· μια ποίηση πανταχού παρούσα” →

Αντί προλόγου

Μια ποιητική συλλογή δεν είναι άλλο παρά ένα “καταφύγιο λέξεων”. Οι λέξεις αυτές κυοφορούν μέσα τους σκέψεις, συναισθήματα, πολλές φορές και ανθρώπους και κοινωνίες ολόκληρες. Ένα δείγματα τέτοιων καταφυγίων, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά και στο οπισθόφυλλό της είναι η συλλογή “Μακιγιαρισμένες ψυχές” της Ροδάνθη Πάντου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φύλατος. Ιστορίες, όνειρα, νοήματα, μεγάλα και μικρά καθημερινά συνθέτουν ένα ποιητικό μωσαϊκό φρέσκο, γλαφυρό με μια δική του ταυτότητα και αυτονομία.

Continue reading “Όταν οι ψυχές μας καταλήγουν μακιγιαρισμένες” →

Σήμερα, 9 Μαΐου, όπως και κάθε δεύτερη Κυριακή του Μάη, γιορτάζουμε και τιμούμε τον άνθρωπο που μας φέρνει στον κόσμο και με την αγάπη της διαπλάθει τον χαρακτήρα μας και χαράσσεται παντοτινά στην ψυχή μας· τη μητέρα. Η μορφή της υμνήθηκε ευρέως από τους ανθρώπους της τέχνης και του πνεύματος. Η μητέρα, η μάνα, η μαμά είναι συνώνυμο της ασφάλειας, της ανιδιοτελούς αγάπης, της φροντίδας, της αυτοθυσίας. Μητέρα, είναι η κάθε γυναίκα, φύλακας άγγελος ενός παιδιού όσα χρόνια κι αν περάσουν και όχι η γυναίκα που θα φέρει απλά ένα παιδί στον κόσμο. Μητέρα είναι εκείνη που περιβάλλει με όλη της την αγάπη την παιδική ψυχή. Είναι η παντοτινή ηρωίδα του καθενός μας που είναι πάντα δίπλα μας, έστω και με έναν πιο αθέατο τρόπο.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Για πρώτη φορά αναφέρεται η «Γιορτή της Μητέρας» στην αρχαία Ελλάδα, και ήταν η γιορτή της άνοιξης, όπου λατρευόταν η Γαία, η μητέρα Γη, μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων. Αργότερα τη λατρευτική της θέση πήρε η κόρη της, η Ρέα, σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία και θεά της γονιμότητας. Η δεύτερη Κυριακή του Μάη έχει πλέον καθιερωθεί σε παγκόσμιο επίπεδο ως εθνική γιορτή της Μητέρας και ξεκίνησε στις ΗΠΑ, έμπνευση μιας γυναίκας από τη Φιλαδέλφεια της Anna Marie Jarvis. Η Anna Jarvis θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας της ξεκίνησε το 1907 μια εκστρατεία για να καθιερωθεί μια επίσημη γιορτή της μητέρας. Η προσπάθειά της είχε απήχηση και η Γιορτή της Μητέρας έγινε επίσημα εθνική γιορτή των ΗΠΑ το 1914 με προεδρικό διάταγμα που όριζε τη δεύτερη Κυριακή του Μάη ως Ημέρα της Μητέρας.

Με αφορμή λοιπόν την φετινή Γιορτή της Μητέρας, προτείνουμε πέντε βιβλία τρυφερά και συγκινητικά, με κεντρικό πρόσωπο τη μητέρα, τη μαμά που θίγουν διαφορετικές όψεις της μητρότητας και της σχέσης μητέρας – παιδιού. Είναι βιβλία που ξεχωρίζουμε και αγαπάμε πολύ και σας προτρέπουμε να τα διαβάσετε, καθώς σίγουρα θα κερδίσουν μια θέση και στην δική σας καρδιά!

Continue reading “Γιορτή της Μητέρας: Όταν η λογοτεχνία εξυμνεί τη σπουδαιότερη ηρωίδα μας” →